De regen kwam met bakken uit de lucht vallen op zondag, gelukkig allemaal heldere regen, dat verdunt de kleilaag gelukkig wat. Tussen de buien door even wat onkruid uit de grond getrokken maar daar is niet tegenaan te plukken op het moment, een beetje zon en wat regen en dan gaat alles groeien, het verbaasd je over de plekken waar het allemaal tevoorschijn komt. Gewoon bovenop de spleetjes van de grote keien en ook in het grind waar notabene worteldoek onderligt. Tot mijn grote geluk zag ik bij de dood gewaande kleine conifeertjes die ik vorig jaar geplant had gelukkig groene streepjes verschijnen aan het stammetje, ondanks het geknaag van de konijnen gaan ze het misschien wel redden.

De jeu de boules baan die helemaal uit zijn fatsoen was heb ik ook weer netjes gefikst en zo blijf je ondanks de regen lekker bezig.

Tegen de avond zijn we naar het dorpje Iznajar gereden, de regen is fanatisch om het meer weer wat aan te vullen, niet normaal laag staat deze nog steeds, de winter was ook niet zo nat geweest dus er was weinig water bijgekomen. Normaal zeg ik het schattige witte dorpje Iznajar, maar van wit was er dit keer helemaal geen sprake, ook daar was alles bedekt met een oranje gloed. Ja die Fransen hebben het beter voor elkaar daar zijn alle huizen zalmkleurig en waarschijnlijk niet voor niks. Ik heb al besloten om onze nieuwe buitenplek ook zalm te gaan verven van de zomer, dat is toch wat minder besmettelijk.

Maar enfin we wilden lekker tapas gaan eten in het centrum van het dorpje bij Taska Lucia, ik ben daar nog nooit geweest en Lesley en zijn zus hadden daar vorig jaar zo lekker gegeten, er staat zelfs een gerecht op de kaart met mijn naam erop.

Het restaurant bleek alleen deze tijd van het jaar zondag overdag open te zijn en niet in de avond maar niet getreurd want er was wel een grote verrassing in het kleine straatje voor ons te zien.

De dames van Iznajar hadden namelijk hun creativiteit gebruikt in de winter en hadden een aantal schilderijen van beroemde schilders na gebreid, Picasso en Salvador Dali ontbraken natuurlijk niet, alles was juist deze week tentoongesteld in het centrum.

De hele straat hing vol met de kunstwerken en was een genot om naar te kijken en boven je hoofd waren prachtige ronden brei werkjes te zien die als een zonnedoek boven de straat hingen.

Wat een leuk gezicht was dat zeg en wat een geluk dat we nu net hier waren, ik had dit niet willen missen.