Van alle 6 de slaapkamers die we in ons huis hebben hadden we er in al die 10 jaar maar in 1 zelf geslapen, afgelopen nacht voor het eerst hebben we een andere kamer uitgeprobeerd. Het sliep anders dit bedje, ipv 1 matras zijn dit er twee, de kamer is donkerder en minder koud omdat de kamer beter geïsoleerd is, dat komt omdat dit gedeelte van het huis later is bijgebouwd en ook natuurlijk omdat deze grenst aan de huiskamer, daar waar de openhaard en de palletkachel staan. We werden later wakker dan dat we normaal thuis wakker worden, gek genoeg doet Spanje dat met je, je slaapt beter, het zal de rust en de schone omgeving zijn denk ik.

Het was wel wat fris zo in de morgen maar met de pellet kachel is er snel wat warmte in de kamer te krijgen, maar de pellet kachel in de keuken is nog steeds kapot. Ik hoop dat de druk bezette Jose snel tijd vrij kan maken in zijn schema om af te maken waar hij aan begonnen was in december. Tot onze grote schrik hield de pellet kachel er in de huiskamer ook ineens mee op. Misschien moest hij nog uitgezogen worden na het gebruik van mijn ouders in december dacht ik ineens. Dus pakten we de speciale pellet kachel stofzuiger er maar bij. Wat een waardeloos ding zeg, stof zoog hij wel op maar een korrel van de palletkachel niet. Het lijkt wel of we altijd pech hebben met onze stofzuigers geen van de 3 die we hier hebben doet het echt goed. Mijn broer heeft een Dyson, die werkt perfect maar dat vind ik echt te duur. Gelukkig deed de kachel het weer nadat de stof eruit was.

In Spanje is het echt niet altijd mooi weer, we werden nu weer met de neus op de feiten gedrukt, er was voor de hele week regen voorspeld. Nu het nog droog was besloten we buiten maar even de boel te gaan verkennen, wat had de Sahara regen van vorige week allemaal aangericht op ons domein.

Nou ik kan je vertellen we werden er niet vrolijk van, wat een puinhoop, maar al met al viel het ons mee, we hadden ons op het ergste voorbereid. Alles had een kleiachtig oranje laagje, op het zwembad hadden we een zeil gelegd en daarop was goed te zien welke zooi eruit de lucht gevallen was. Maar met een beetje boenen en een tuinslang zal het weg te spoelen zijn dacht ik.

We werden echter geadviseerd om nog even te wachten met het schoonmaken want Calima numero dos is in aantocht, o jee!

Maar we hoeven niet bang te zijn om ons te vervelen, in de tussentijd kunnen we in de tuin aan de slag. Er was een professionele Spaanse snoeier aan de gang geweest in januari, onze olijf en amandel bomen waren goed onder handen genomen, maar we schrokken wel van de takken die hij had afgezaagd. Soms zo groot en dik dat we het amper zelfs met z’n twee weggesleept kregen. Dat is de pech als je er niet bij bent, dan kun je niet aangeven hoe je het wilt.

In mijn optimistische gedachte ging ik ervanuit dat we die snoeitakjes gewoon langs het hek konden neer leggen, maar in werkelijk bleek er dus zo grof en veel gesnoeid te zijn, dat we de vele takken groot en klein maar zoveel mogelijk naar een centrale plek moesten gaan slepen om daarna de stammetjes eraf te halen (te bewaren voor openhaard hout) en de rest te gaan verbranden, dit klusje gaat ons zeker een flink aantal uurtjes kosten.

Pff wat een werk, ik zag dat koppie al van Lesley die werd hier echt niet blij van, Ira ook altijd met haar goeie ideeën zal hij gedacht hebben. Hij heeft sowieso altijd wat langer de tijd nodig om te acclimatiseren. Het is ook altijd zoveel werk als we hier weer na de winter komen en dan vraag je je soms af waaraan we begonnen zijn.

Ik kan mezelf wel vermannen en denken elke dag doen we gewoon een klusje en dan wordt het elke keer een stukje beter en wat we niet af krijgen is dan pech, maar Les raakt hier toch wel een beetje van in de stress. Wat ook best wel te begrijpen is want het is heel veel werk, het is echt geen roze geur en maneschijn hoor als je een tweede huis op het platteland hebt waar veel onderhoud bij komt kijken. Best een zware klus om te doen in je vakantie als je in Nederland ook keihard werkt. Woon je in Spanje en heb je alle tijd van de wereld is het echt een ander verhaal.

Nadat we al behoorlijk wat takken versleept hadden kleurde de lucht ineens een vreemd soort van oranje, het beste te omschrijven denk ik als een sepia kleur.

Die sepia kleur van de lucht was wel een bijzonder gezicht maar voorspelde niet veel goeds en ja hoor ze hadden gelijk het begon weer klei te regenen en behoorlijk wat erger dan de eerste bui van vorige week. Onze muurtjes met reeds al een licht oranje gloedje werden nu nog viezer dan ze al waren, wat een smerige boel.

Paco onze sleutelbeheerder cq klusjesman vertelde dat dit echt heel ongewoon was, hij had dit nog nooit eerder zo erg meegemaakt, het schijnt in 50 jaar nog nooit zo erg te zijn geweest. Eerlijk alles was nu oranje geworden en geen stof die je er zo afblaast maar een dikke kleverige klei laag.

Wat een bende zeg en wat een werk om dit eraf te krijgen, ik weet het nu al dit gaat heel zwaar worden om het weer toonbaar te maken in die 1.5 week die we hier maar zijn. We zullen een hoge drukspuit moeten gaan aanschaffen, zonder kunnen we echt niet.

We hoorden nu ook van Paco waarom de schappen zo leeg waren in de supermarkt, dit is vanwege een staking van de vrachtwagen chauffeurs die een beter loon willen, alles wordt duurder ivm de brandstof prijzen, ze redden het niet meer als het loon niet omhoog gaat.

Al die ellende in de wereld daar zijn onze problemen maar niks bij, een beetje oranje regen waar maken we ons toch druk om. Ik zit inmiddels warm binnen voor de openhaard en de temperatuur is opgelopen binnen tot 19 graden en Lesley heeft pasta met tonijnsaus voor ons gemaakt, dus wat heb ik te klagen?