Precies 35 jaar geleden was ik een avondje aan het stappen in Amsterdam. Ik zat toentertijd op de hotelschool, ik had een leuke medescholier gespot op het binnen schoolplein, ik had direct een oogje op hem. Maarja te leuk voor mij dacht ik, ik zag hem een meisje uit mijn klas groeten, ik vroeg haar wie is dat waar ken je hem van, ze vertelde dat zijn naam Lesley was en dat hij altijd bij ons school café kwam. Nou daar moet ik ook heen dan. Iedere donderdagavond mocht de school van de kroegbaas van Café de Chaos het café runnen om zo praktijk ervaring op te doen. Zelf was ik er nog nooit geweest en had ook geen behoefte om achter de bar te gaan staan, ik was meer een restaurant type. Maar ik was natuurlijk wel getriggerd te gaan omdat ik daar misschien die leuke jongen kon tegen komen.

Zodra ik binnen kwam in het kleine kroegje zag ik hem direct staan, heel innig was hij met een meisje. Gek genoeg schrok me dat niet af, het maakte me eerder zeker van mijn zaak, want ik had verwacht dat hij alleen op bloed mooie dames viel en toen ik haar zag dacht ik nou dan maak ik ook wel een kans.

Tevens had ik die avond een dosis zelfvertrouwen omdat ik daar was met een jongen die zo graag met mij op date wilde dat ik me gevleid vloeide en overstag was gegaan. Ik had eerst voor hem gekookt en daarna gingen we naar het schoolcafé. Eigenlijk best lullig want mijn gedachte was eigenlijk bij die knappe Lesley.

Lesley daar tegen hoorde van zijn vriendinnetje dat er zo een vriend van haar kwam met een meisje en dat hij bij haar gegeten had en dat ze hoopte dat de vonk was overgeslagen bij hen omdat hij zo gek op haar was. Lesley was dus wel nieuwsgierig wie zou dat meisje zijn? Hij had dus gelijk oog voor mij toen ik binnen kwam.

Omdat we de zelfde mensen kenden stonden we steeds bij elkaar in de buurt en uiteindelijk ging ik praten met een vriend van Lesley en hoorde van hem dat hij en Lesley ook op de horecavakschool de Hubertus hadden gezeten net als ik, dat was het moment van mij om Lesley aan te spreken en te zeggen, hé we hebben op de zelfde school gezeten. Terwijl we met elkaar in gesprek gingen voelde we beide dat er een enorme klik was tussen ons, we raakte niet uitgepraat en tot de late uurtjes hadden we alleen maar oog voor elkaar.

Dit is nu 35 jaar geleden en nog steeds is die klik er tussen ons, inmiddels zijn we bijna 32 jaar getrouwd en hebben we 2 kinderen van 31 en 28 jaar. Waar blijft de tijd.Redelijk uniek in deze tijd dat we na al die jaren nog steeds zo gek zijn op elkaar.