Als je aan Iznajar denkt denk je aan twee dingen. Het dorpje op de rots en het dorpje aan het azuurblauwe meer. Na 10 minuten rijden vanaf ons huis door de olijfboomgaarden waar je van de provincie Malaga zo rijdt in de provincie Cordoba wordt je blik direct gericht op het prachtige dorpje.Het meest mooie vind ik dat het nog zo puur is, totaal niet overspoelt door het toerisme. Je vind er ook geen winkeltjes die souvenirs verkopen voor de buitenlanders.

Gewoon hier een rondje lopen en zien hoe de mensen in Andalusië leven geeft je een weerspiegeling van de werkelijkheid van Zuid Spanje. De witte huisjes met rejas voor de ramen, aandacht voor mooie bloempjes voor het huis, de typisch Spaanse gordijntjes voor de deur. De rust in het dorp door de vergrijzing maar ook het vaste ritueel van het sluiten van de winkels tussen 2 en 4. De vele banken in het dorp, minimaal één apotheek en de vele kleine barretjes waar altijd een gezellig gebabbel uit weerklinkt. Je hoort alleen maar Spaans en je ziet af en toe een verdwaalde Engelsman. Want Engelse zijn ook dol op deze kant van Andalusië.

Het is hier zo anders dan Nederland, maar ook zo anders dan de drukke toeristische plaatjes aan de kust, wij genieten hier intens en vinden het ontzettend leuk om deze kant van Spanje ook te laten zien aan onze vrienden.

Het grootste stuwmeer van Andalusië is ook een trekpleister voor ons. Er zitten een paar restaurantjes en barretjes waar je kunt eten met uitzicht op het meer en strandje. Maar sinds vorig jaar kun je ook een boottochtje maken op het meer.

Super leuk om te doen. Zodra Djinder de boot op stapte deed het water zijn relaxte werking.

Anderhalf uur lang voeren we op het meer en al onze zorgen verdwenen.