We hadden ons best nog kunnen vermaken onze laatste dag in Taipei, maar omdat we waarschijnlijk voorlopig niet meer in Taiwan komen, wilden we toch nog zoveel mogelijk beleven. Daarom pakten we de bus naar het stadje Jiufen, uurtje rijden.

Jiufen is een oud mijnstadje in het noorden van Taiwan. Vroeger was het stadje vrij druk door de bedrijvigheid in de mijnen, maar tegenwoordig is er in de mijnen niets meer te doen en komen de toeristen hier in de oude theehuizen theedrinken, de vele lampionnen in de winkel straatjes bezichtigen en het uitzicht op de zee te bewonderen.

Het was even zoeken om bus 965 te vinden want het was zeker 100 meter lopen vanaf exit 2 van de metrohalte Ximen maar toen we eenmaal in de bus zaten ging alles voorspoedig totdat we in het dorpje aankwamen. We stonden ineens in de file. Na een half uur stapvoets gereden te hebben vroegen een aantal mensen of ze eruit mochten en wij namen de gok ook maar. Het is een dorpje hoog in de bergen en om in het centrum te komen moesten we flink stijl omhoog lopen. Gelukkig kwamen we na 2 kilometer in het centrum aan en toen werd ons duidelijk waarom het zo druk was.

Er was een optocht in het dorp, hadden wij even geluk. Ineens werd er luid geschreeuwd dat we aan de kant moesten en toen werd er vuurwerk afgestoken, geen  siervuurwerk maar duizenden rode knallers. Niet te geloven wat een lawaai. Ineens kwamen er verklede mensen heen en weer lopen begeleid door muziek. Ze hadden grote maskers op en sommige zagen er best eng uit. Ze liepen naar de tempeltjes toe die de winkeliers voor hun winkeltjes hadden staan. Volgens mij verjagen ze de boze geesten, geen idee precies maar het was heel bijzonder om te zien. Het was inmiddels enorm druk geworden want iedereen wilde kijken. Er waren diverse optochten de hele dag door en dan werd het verkeer wat door het dorpje liep helemaal stilgezet.

Old street is het bekendste straatje, het is half overdekt en vol met souvenir winkels en eettentjes. Veel kleuren en gezelligheid, maar wel super druk, weet natuurlijk niet hoe het normaal is maar vanwege de optocht was het eigenlijk te druk.

We gingen lunchen en ik kreeg mijn bestelde mieschotel en die zag er prima uit, maar Chey haar vis sushi bleek bedekt te zijn met varkenssnippers en dat moest ze natuurlijk niet. De bediening was beledigd dat ze het terug stuurde naar de keuken en dit niet wilden betalen, nou dit waren we niet gewent van de normaal zo aardige gastvrije bevolking, ze wilden geen eens nieuwe maken. Wie verwacht er nu bij vis sushi varkensvlees, nou wij niet.

We gingen toen opzoek naar een andere plek om voor Chey wat te eten en ze bestelde rijst zonder varkensvlees. Pech voor Chey bij dit gerecht ging het ook fout er zat weer varkensvlees in, gelukkig nam deze kok wel de moeite om nieuwe te maken zonder. Raar genoeg werd het niet geaccepteerd dat ik niks bestelde, ondanks dat ik vertelde dat ik niks moest omdat ik vol was, ik moest verplicht wat te drinken nemen en dat drankje was net zo duur als een gerecht.

Ondanks dat het best een leuk dorpje is wordt het een beetje verpest door de vele toeristen die hier komen en daardoor is het personeel ook niet zo aardig meer.

We gingen na de lunch maar direct naar de bushalte omdat we nog naar de 101 in Taipei wilden en we zagen dat het nog steeds druk was op de weg. Na een uur in de rij te hebben gestaan bij de bushalte werd eindelijk de weg weer vrijgegeven tussen de optochten door, die nog steeds aan de gang waren.

Helaas kwamen we onderweg in een dikke file te staan en stonden we 2 uur lang bijna stil. Ik kneep hem inmiddels wel want ik had het inmiddels wel geaccepteerd dat we niet meer bij de 101 toren naar boven konden gaan maar ik wilde wel graag ons vliegtuig halen. Gelukkig begon de bus weer te rijden en ik was blij dat we ons hotel dichtbij het Mainstation uitgekozen hadden en we snel onze bagage konden halen. Toen we daarna de metro luchthaven express instapten waren we gelukkig ruim op tijd om ons vliegtuig te halen. Onze vlucht vertrok om 0.10 op 6 mei en na 13.5 uur vliegen kwamen we weer in Amsterdam aan op 6 mei locale tijd 7.35 in de morgen.

Het was een top vakantie geweest zo samen met mijn dochter en zo leuk om de laatste dagen van haar 3.5 maand lange reis samen te doen. Mijn man was blij ons weer te zien en ook blij met z’n cadeautje een mooi Taiwanees T-shirt met de hier zo bekende dumplings. Taiwan je was een onbekend land voor mij maar je hebt me aangenaam verrast, eigenlijk was het tekort om alles te zien maar alles wat we gezien hebben was beslist de moeite waard. Taiwan, ik mis je nu al.