Hualien met zijn ruim 100.000 inwoners is een plek waar je graag heen wilt gaan vanwege de prachtige natuur in de omgeving. Om Taroko National Park te bezoeken moet je een uurtje met de bus vanaf het station. Het is één van de mooiste nationale parken van Taiwan met diverse wandelroutes van alle categorieën. Je vindt er diverse schitterende kloven, waarvan de Taroko Gorge de populairste is. Het is een spectaculair mooi stukje Taiwan met hoge rotswanden, diepe afgronden, grotten en stroomversnellingen, het wordt op sommige stukjes ook wel de Grand Canyon van Taiwan genoemd.

We begonnen ons wandelavontuur bij de laatste halte van de bus. Op zoek naar de Baiyang Trail. We hadden gelezen dat deze wandeling één van de mooiste is. Het verbaasde me daarom dat het helemaal vanaf de bushalte niet aangegeven stond. Chey keek op googlemaps en begon te lopen. Niemand die uit de bus gestapt was ging ook deze kant op en ik twijfelde daarom of we wel goed gingen. Maar mijn dochter hield stug vol dat dit echt de goede kant op was. We liepen langs een autoweg en toen we de auto tunnel in moesten lopen met alleen aan beide zijde een klein strookje riep ik STOP. Ik ga niet verder, ik vertrouw het niet, volgens mij klopt het niet en lopen we verkeerd en ik vind dit echt te gevaarlijk! Mam stel je niet aan kreeg ik toegeworpen, maar ik werd angstig en wilde geen stap verder zetten in deze tunnel. We kregen er mot om en juist op dat moment kwamen er twee mensen uit de tunnel lopen, om mijn gelijk te halen vroeg ik of dit de juiste weg was naar de Bayang trail en ze knikte tot mijn grote verbazing Ja. Je moet slechts 100 meter deze autotunnel in lopen en dan links een voetgangers tunnel in vertelden ze. Zie je nou wel, je wordt oud bang vrouwtje mam zei mijn dochter lachend. Nou dat zal je maar gezegd worden, maar maar ik moet toegeven ze had wel gelijk gehad. Toen we de voetgangers tunnel vonden moesten we nog 300 meter door deze pikzwarte tunnel lopen, gelukkig hadden we een lampje op onze mobiel.

Aan het eind stonden we ineens in een werkelijk prachtig gebied. We kwamen langs verschillende mooie plekjes en uitzichtpunten en het eindigde bij een waterval en twee hangbruggen. Als slot hoogtepunt was daar de waterval in de grot. We wilden deze beslist zien en deden ons regenjasje aan. Spectaculair was het, we werden alleen zeiknat.

Daarna was het lunchtijd en gingen we wat eten in een eettentje tegenover de bushalte. Heerlijk hoor.De wandeling die we nu gingen lopen heet de Swallow Grotto Trail Yanzikou en wordt door vele als de mooiste korte wandeling beschouwd. Het klopt dat het uitzicht werkelijk adembenemend is en dat is op foto’s gewoon niet vast te leggen door een amateur. Maar de wandeling zelf is niks bijzonders, je wandelt ongeveer 2 km door een kloof, dat wel, maar je loopt wel gewoon langs de auto weg aan de ene kant en de andere kant is de afgrond die veilig afgezet is. Je kan wel heel diep naar beneden kijken en je ziet de klokkende blauwe rivier en de prachtige overhangende marmeren rotspartijen, van alle kleuren, van licht beige tot zelfs zwart.

Na deze wandeling namen we weer de bus en stapten we uit bij Changchun Eternal Spring Shrine. Deze tempel herken je misschien wel uit een reisgids, want het is het meest gefotografeerde plekje in het hele park. Niet voor niets, het is de combinatie van de waterval en de tempel wat je betoverd. De rode brug is ook een leuk plaatje om te fotograferen zo midden in de bergen. Deze wandeling was niet al te lang, maar je moest wel wat hoogtes overbruggen.

De dag was omgevlogen en we hadden een mooi stukje natuur gezien, echt de moeite van het bezoek waard. Met de bus gingen we weer terug naar ons hotel, er zaten toevallig ook Nederlanders in de bus, maar dat was een gezin met 2 kinderen die zo stierlijk vervelend waren dat we maar net deden of wij geen Nederlanders waren, we hadden plaatsvervangende schaamte, hoe bestaat het toch dat Nederlandse kindjes altijd zo’n lawaai maken en zich vaak niet kunnen gedragen terwijl die andere kindjes gewoon rustig bij hun papa of mama op schoot zitten en met een zacht stemmetje praten.

Begin van de avond gingen we naar de Dongdamen avond markt met de taxi, op advies van de receptie medewerker, want het was wel wat ver. Toen we zagen dat het maar ongeveer 3 km was wisten we al dat we op de terugweg zouden gaan lopen, echte wandelaars als wij waren. Deze avondmarkt was ook weer heel anders dan wat we tot nu toe hadden gezien.

Zeer netjes en deze kraampjes worden niet weggehaald in de nacht want ze kunnen afgesloten worden en blijven daar gewoon staan. Natuurlijk gingen wij weer expres staan daar waar de grootste rij was, daar zullen ze wel het lekkerste eten hebben dachten we. Het bleek een soort combinatie te zijn van een dikke tosti en een dik belegde sandwich. Berucht en beroemd in Taiwan want deze tent was op televisie geweest en ze noemde het broodje de doodskist. (coffin toast)