We zitten met ons huis ongeveer 2 kilometer van het kleine dorpje Villanueva de Tapia af.

Er wonen hier 1700 mensen. Eigenlijk is hier niks spannends te beleven. Er zitten 4  kleine totaal geen toeristische barretjes. Een stuk of 3 kleine buurt supertjes, soms ook wel Tabacos genoemd, daar kun je vroeg in de ochtend wat vers brood halen.

Je hebt er een installatiebedrijfje voor al je gereedschap, hebben ze het niet op voorraad dan kunnen ze het wel bestellen voor je. Er zit een apotheek. Er zitten 3 banken!!!! Dat is in Nederland een zeldzaamheid geworden zeker in een klein dorpje. Het gemeentehuis zit er en het postkantoor zit in het zelfde pand en deze is alleen tussen 9 en 10 open en soms, je weet echt niet wanneer, is hij nog een uurtje open in de middag.

Normaal is het dus een slaapdorpje, waar je alleen het echte Spaanse leven meemaakt. Behalve met de Feria.

Het begint al als je het dorp komt inrijden, de agenten regelen het verkeer, op werkelijk elke hoek van de straat staat er 1 die zegt welke kant je moet oprijden. Overal staan auto’s geparkeerd, schijnbaar komen alle mensen uit de omliggende dorpjes dus ook op bezoek, of misschien zijn het wel familieleden of mensen die ook ooit in het dorpje gewoond hebben. Iedereen is netjes gekleed, sommige vrouwen hebben zelfs hun mooiste echte Spaanse jurk aan getrokken. Waar loopt iedereen nu zo voor uit zal je denken. Nu dit keer was het het feest van het vee. Er staan wat geiten en paarden, verder is er een markt, met veel tasjes kraampjes, fout kinder speelgoed en verder nog wat meer prullen, eigenlijk geen eens een leuke markt.

In de sporthal stonden allemaal eettentjes van lokale producten, zoals kaas, worst, koekjes, bier dat was dan nog wel grappig. Maar het leukste vonden we dat er midden op een pleintje een hele grote pan stond met vlees erin, wat terplekke klaar gemaakt werd. Iedereen stond in de rij. Dus wij dachten dat willen wij ook meemaken. Na een uur in de rij te hebben gestaan kwamen we bij een punt aan waar we een bonnetje moesten kopen voor de maaltijd, voor slechts voor €1 kon je een bakje krijgen met vlees en stokbrood. De biertap die ernaast stond was kapot gegaan. (Zou dat de reden zijn dat Spanjaarden zelf vaak graag uit een flesje drinken?) We gingen toch maar even googelen wat het allemaal betekende wat er op het bonnetje stond. Oh jee een stoofpotje van lamsvlees. Laten we allebei nu niet van lamsvlees houden, haha. Maar we stonden nu zolang in de rij dat we het maar gewoon moesten proberen. Het was een gekakel van jewelste in die rij, iedereen nam de laatste nieuwtjes door. Wel heel grappig, je merkt dat je als Hollander best lang bent vergeleken bij al die kleine Spanjaarden, we keken over iedereen heen.

Ik moet zeggen het was best te doen dat stoofpotje. Het sausje was erg lekker maar de belevenis was waar we het voor deden en dat was geslaagd. Dit feest in ons dorp, zo tussen de locals, zullen we niet snel meer vergeten.