We hadden een hilarische nacht achter de rug. We hadden gisteravond nog lang buiten gezeten en toen alle gasten naar bed gingen dronken Les en ik nog even een kopje thee. Het was inmiddels al half 2. Ineens kwam er een gast naar beneden, ze keek angstig, Ira er zitten vogeltjes in mijn slaapkamer. De zwaluwtjes waren door het raam naar binnen gevlogen en dachten rustig daar de nacht door te brengen. Maar helaas waren ze bij het tanden poetsen gespot. Lesley en ik gingen op vogeljacht om 2 uur in de nacht, hoe hilarisch is dat. De vogeltjes probeerde we het raam uit te jagen met een bezem en kussen, de arme beestjes waren helemaal in paniek, we hadden inmiddels de slappe lach. Het lukte ons niet om de vogels naar buiten te drijven in de eerste instantie. Na veel moeite lukte het gelukkig en kon iedereen gaan slapen. Ik kan me niet herinneren dat ik zo erg gelachen heb de laatste tijd.

Beetje brak de volgende dag, maar er stond toch nog wel het één en ander op het programma. Namelijk een bezoek aan het Alhambra. Maanden van te voren had ik al 3 kaarten gereserveerd. Helaas kon ik er geen twee meer bij boeken, voor degene die er later bijkwamen, maar omdat Les en ik er al diverse keren geweest zijn besloten we dat de kaarten alleen voor de gasten waren, wij gaan ons wel vermaken rondom het paleis, daar is ook nog genoeg te zien. We hadden pas om half 6 de kaarten daarom besloten we eerst de stad in te gaan met z’n allen.

We kwamen uit de parkeergarage in Granada en stuitte zo op een leuk keramiek marktje. Het toeval was dat ik daar twee schattige zwaluwtjes vond in het Andalusische blauw, die moest ik hebben, die komen te hangen onder het raam waar we gisteren ons avontuur beleefd hadden.20150607_172241

Na een stukje door het moderne gedeelte van de stad gelopen te hebben, hebben we geluncht bij bar Olivier, toen liepen we door de Marokkaanse wijk om vervolgens door de smalle witte straatjes van de oude stad zo naar het uitzichtpunt St Nicolas te lopen. Hoe het komt weet ik niet maar elke keer verdwaal ik hier. Normaal heb ik een uitstekend richtingsgevoel maar daar echt niet. Maar ik vind het gelukkig wel altijd, op dit plekje heb je prachtig uitzicht op het Alhambra.20150605_154631

Onderweg weer naar beneden dronken we nog een drankje met natuurlijk een gratis tapa, wat gebruikelijk is in Granada. Oh jee is het al zo laat, toch even haasten om niet te laat te staan voor de ingang van het paleis, want ze zijn heel streng, te laat is te laat. We moesten met de auto naar de parkeerplaats rijden van het Alhambra, je kan ook lopend vanuit de stad maar dat is een hele klim van ruim een half uur omhoog. Echter met de auto rijd je om en duurt het ook zeker 20 min. Snel geparkeerd en de kaartjes gehaald, ze hadden nog 10 min, terwijl het 15 min lopen is. Dus rennend door de tuinen kwamen ze gelukkig ruim op tijd. Les en ik liepen rustig om de tuinen heen en zagen ze nog in de rij staan, pak van mijn hart. Lida vertelde dat ze al twee keer eerder geweest was en beide keren er niet in kon, dat zou haar geen derde keer gebeuren vandaar het sprintje.20150605_173202

Lesley en ik liepen heel brutaal een hotel in terwijl de rest dus het paleis aan het bewonderen was. Wat een mooi hotel zeg daar bij het Alhambra, ook leuk om hier gewoon een keer voor of na het bezoek een drankje te doen.20150605_184225

Na ruim twee uur ontmoeten we elkaar weer en reden we weer richting huis. Maar niet voordat er eerst nog wat souvenirs voor het thuisfront gekocht werden in Loja. Daarna wilden we binnendoor rijden naar het restaurant in Fuente del Conde, een mooie route door het natuurschoon, echter we verdwaalden in Loja en kwamen zo in een zeer arme zigeunerwijk terecht. Stomme tomtom wist de weg niet goed te vertellen, eng buurtje hoor, ik was zeer blij dat we weer op de normale weg zaten uiteindelijk, dan maar niet binnendoor.

Het slotdiner vierden we bij Pajaritos met heerlijk eten, top restaurantje. Wat een heerlijke week was het geweest, het was echt omgevlogen.20150605_220111