De dag van de graduation is aangebroken, zo spannend ik kon er bijna niet van slapen, het lijkt wel of ik zelf mijn diploma krijg.
Spanje staat al een tijdje op de achtergrond maar vandaag kregen we eindelijk nieuws uit Spanje, helaas was dit niet het nieuws wat we verwachten, wij dachten dat het reserveringscontract inmiddels al getekend was maar dat bleek helemaal niet zo te zijn. Wij wilde namelijk 2 punten op nemen in dat contract, essentiële punten, namelijk onder voorbehoud van financiering en dat de eigenaar alles helemaal legaal in de boeken laat zetten. Hele normale punten volgens Nederlandse begrippen. Maar die dwarse Engelsman vond blijkbaar van niet want hij wilde het daarom niet tekenen. Wij snapten er niks van. Schijnbaar dacht ie dat hij nog wel een koper zou vinden die misschien meer zou bieden en het sneller rond kon krijgen. Nou ja als dat zo is dan is dat maar het lot.
De bank waar we de hypotheek aanvraag hebben gedaan wilde ook nog extra informatie van ons voordat ze akkoord zouden geven op het inkomen. Ze wilde een overzicht van al onze leningen en hypotheken in Nederland, dat zou heel makkelijk via internet aan te vragen zijn door ons. Geen idee wat voor een overzicht dat dan zou moeten zijn, ik kon alleen een overzicht van de BKR bedenken maar daar staan geen hypotheken op. Gelijk mijn collega maar even gemaild of ze een overzicht van onze BKR kon mailen.
Uitgerekend vandaag krijgen we zo’n bericht. Ik had me voorgenomen snel de schakelaar om te zetten want vandaag is het geen dag van teleurstellingen maar één van mooie memorabele momenten.
We gingen naar Jairo zijn dorm, onze kids waren die avond ervoor flink wezen stappen en hadden eerst nog trek in een ontbijtje bij Wafflehouse.
Daarna heeft Jai zichzelf snel in zijn pak gehesen want om 12 uur werden alle sporters van de University verwacht bij de sportstaff. Er zijn altijd 2 periodes in het jaar dat studenten de ceremonie van het afstuderen(graduation) kunnen bij wonen en dat is mei of december. De studenten die uitkomen voor de universiteit (The Jaquars) en dat jaar afstuderen krijgen een extra huldiging dat zijn er per periode maar een aantal.

Dit keer 12 stuks. In een speciale ruimte werden de familieleden van de sporters opgevangen met een hapje en een drankje en het hoofd van de universiteit en de sportstaff gingen speechen en bedankten de sporters voor hun bijdrage. The University of South Alabama sport op het hoogste niveau wat je kan sporten in Amerika de divisie 1. De sporters kregen persoonlijk een medailles en een oorkonde uitgereikt.

Er waren 2 tennissers, Jairo en zijn vriend Lucas, verder nog een aantal van de Volleybal, Soccer, Basketball, en American football.
Na deze huldiging moest Jai zijn Cap en Gown aan en wij gingen naar een grote sporthal waar wel 20000 man in kan.
.

Wij zaten op de tribune in spanning te wachten. Iedereen was nerveus, de band begon te spelen en de studenten kwamen per studierichting op, achter de militairen die de vlag droegen met het symbool Business kwam Jairo op lopen, zijn goede vriendin Jamie liep vlak achter hem aan.Hij keek de zaal in en toen hij ons zag begon hij druk te zwaaien en wat er dan door je heen gaat als ouders is onbeschrijfelijk, zo’n gevoel van trots en emotie dat de tranen over mijn wangen liepen en zelfs oma en opa moesten even slikken toen ze hun grote kleinzoon zo zagen staan. Het volkslied werd gezongen en iedereen had zijn hand op zijn hart, echt prachtig daarna moesten ze achter elkaar het podium op komen en werd hun naam opgelezen en het diploma meegegeven en toen mochten ze het kwastje van hun cap de andere kant op doen, het teken dat ze geslaagd zijn.
Wat een prachtige ceremonie was dit zeg, die Amerikanen kunnen er wat, daarna gingen alle studenten naar buiten en gingen ze met elkaar op de foto en werden ze door hun familieleden en vrienden gefeliciteerd.


De vader van Jamie kwam naar ons toe en nodigde ons uit bij hun thuis, hij had een feestje speciaal voor Jamie georganiseerd.

Aan de rand van Mobile lag hun prachtige huis vlak naast de kerk. De vader van Jamie is namelijk dominee. We kwamen bij een grote oprijlaan waar de fakkels aangestoken waren, in de voortuin stond een prachtige fontein, zo’n fontein wil ik ook voor mijn Spaanse huis dacht ik gelijk.

.
Toen we binnen kwamen wisten we niet wat we zagen, een prachtig Amerikaans gestyled huis met in het midden een perfecte kerstboom.

Jamie haar hele familie en naaste vrienden kring was aanwezig en overal in elke kamer van het grote huis stonden schalen met het lekkerste eten. Iedereen was ook zo aardig. Er werd alleen geen alcohol geschonken, dat mag schijnbaar niet vanwege het geloof.
Opeens werd er om stilte gevraagd en ging iedereen bidden en toen begon de vader van Jamie te speechen. Hij vertelde het bijzondere levensverhaal van zijn geadopteerde dochter, van oorsprong komt Jamie namelijk uit Honduras en na een lange procedure van 3 jaar mocht ze eindelijk op haar 14e jaar in Amerika wonen. Ze sprak toen slechts een paar woordjes Engels en moet je nu zien, hij was super trots op haar dat ze nu haar bachelor diploma gehaald had, hij vertelde ook nog dat hij zo dankbaar was dat Jairo haar heeft geholpen met haar studie. Daarna ging Jamie zelf speechen en zij was ook heel blij met haar slimme vriend Jairo zei ze, daarna gingen haar broers en zus ook nog anekdotes vertellen, opeens ging haar vader weer staan en hij vertelde dat er nog iemand was die afgestudeerd was en dat was Jamie haar goede vriend en hij vroeg Jairo een woordje te doen. Voor de tweede keer die dag sprongen de tranen in mijn ogen zo trots was ik toen mijn grote zoon voor 50 man fantastisch ging speechen in het Engels, echt heel gaaf.
Na een groot applaus werd de taart aangesneden die heel toepasselijk in de vorm was van een cap.


Wat een lieve warme mensen zijn dit en wat een enorme gastvrijheid, dat wij daar zomaar bij mochten zijn.
We wilden ook nog even met ons eigen gezin zijn op deze bijzondere dag en daarom aten we niet zoveel want later op de avond gingen we nog bij TGI Friday’s eten.
We waren helemaal gexefnspireerd geraakt door Jamie en haar familie dat ook wij één voor één gingen speechen en toen onze dochter ging speechen en vertelde dat ze zo trots was op haar grote broer zat ik voor de derde keer deze dag te janken! Deze dag zal ik nooit nooit meer vergeten

.