Elvis kocht voor ongeveer 100.000 dollar het landgoed Graceland om er samen met zijn ouders te wonen, later kwamen er ook veel vrienden bijwonen. Graceland is het meest bezochte woonhuis als museum in Amerika, na het Witte huis.
Graceland heeft drieëntwintig kamers, waaronder acht slaapkamers en badkamers, in de grote tuin grazen paarden en er is een meditatie plek gemaakt, op deze plek is hij ook begraven, maar ook zijn ouders en oma en een gedenksteen van zijn kleine tweelingbroertje liggen daar

.
Wanneer je naar Memphis gaat moet je gewoon naar Graceland, zo wij dus ook. Met een busje werden we tot voor de deur gebracht, met een koptelefoontje kon je dmv een self guided tour door het huis lopen, alles nog in de zelfde style als toen, behalve de kleur, in huis was de kleur van oorsprong overwegend rood en door Priscilla na Elvis zijn dood werd het blauw. We mochten alleen de benedenvloer bekijken, boven is privé. Op een gegeven moment kom je door een gedeelte van het huis waar allemaal gouden platen hangen, echt ontzettend veel, uit allerlei landen vandaan, ook zie je zijn muziekinstrumenten en zijn kostuums achter vitrines staan.
Aan de overkant van de weg is een grote hal waar heel veel van Elvis zijn oude auto’s staan, ook zijn vliegtuigen staan daar, wij zijn daar ook binnenin geweest.

Verder nog vele ruimtes met vitrines met kleding, instrumenten, krantenartikelen en van alles wat maar met Elvis te maken had. In elke ruimte hoorde je zijn muziek. Ook waren er uiteraad veel souvenirs winkeltjes waar je genoeg kon inslaan.
Zo’n bezoekje aan Graceland is misschien wel wat toeristisch maar beslist de moeite waard ik had het voor geen goud willen missen en je heb er een zeker een aantal uur voor nodig om alles op je gemak te kunnen bekijken.
Na dit bijzondere bezoek zijn we doorgereden langs de kantoenvelden naar Clarksdale Mississippi.


Onderweg zie je de armoede, dit is echt weer een heel ander stukje Amerika, mensen die in hutjes wonen gemaakt van oud hout en golfplaten.
In de Shack-up inn, een bijzondere slaapgelegenheid in de middle of nowhere kan je ervaren hoe het voelt om in een hutje te slapen, het ziet er oud uit want het is gemaakt van sloophout maar er zijn gewoon comfortable bedden met heerlijke lakens van bamboe. Maar als je aan komt rijden denk je waar ben ik in godsnaam terecht gekomen, in een soort hippie commune ofzo met iedereen die muziek speelt, de blues natuurlijk.
Play the blues, feel the blues dat is het motto van de kroeg van Morgan Freeman, The Ground Zero Blues Club. Ik ben nog nooit op een plek geweest waar de muziek en de sfeer je zo van binnen raakt. Wat een geweldige tent is dit zeg. S’avonds hebben we onder het genot van de zuidelijke biertjes,Pecan en Idian summer een plaatselijk gerecht gegeten de urenlang gekookte pork en we luisterden naar de muziek van Suga and The Sweettones.

Razerblade, een man van 65 met weinig tanden in zijn mond kwam bij ons aan tafel zitten en vertelde dat je de blues pas kan spelen als je de blues zelf ervaren hebt, je moet iets meegemaakt hebben in je leven anders speel je geen echte blues.
Speciaal voor ons zong hij een aantal liedjes diep uit zijn hart, hij werd begeleid door Omar een jonge jongen met gevlochte haar die geweldig gitaar kan spelen en dit alles maakte op ons een diepe indruk.