Mijn kleine neefje van bijna 7 heeft suikerziekte type 1. Dit heeft hij afgelopen week te horen gekregen. Dit moet natuurlijk even verwerkt worden, hij moet 3x perdag zijn hele leven lang insuline spuiten voor het eten, het gaat nooit meer over en dat niet alleen hij moet ontzettend letten op zijn eten, de koolhydraten moeten geteld worden. Dit vergt natuurlijk een ontzettende displine van mijn broer en schoonzus en zeker ook voor dat kleine ventje zelf. Nooit meer snoepen tot je misselijk bent, nooit meer zomaar een groot bord pasta eten als je daar gewoon trek in hebt, nooit meer onbeheerst iets eten, bij een vriendje tussen de middag gaat voorlopig niet zomaar, hij moet immers gemeten en geprikt worden, later als hij groot is niet zomaar dronken worden van de bier met vrienden in de kroeg etc etc. Ik vind het wat hoor, echt heftig. Maar gelukkig heeft hij lieve ouders en zusjes, oma’s en opa’s, tantes en ooms, neven en nichten die allemaal met hem meeleven en erg veel van hem houden en wij gaan hem steunen, het is niet anders helaas.

Toevallig was mijn vriendin de afgelopen weken ook al erg bezig met koolhydraten, volgens haar personal trainer op de sportschool moest ze het maar even een paar weken zonder doen, funest voor je lichaam vond hij, toevallig had ze vorige week met mijn verjaardag een paar boeken meegenomen waar precies in staat hoeveeel koolydraten overal in zitten, moet jij ook gaan doen, even wat minderen met die koolydraten zei ze, je zal merken dat je je beter gaat voelen.

Wij zijn deze week dus ook bewuster gaan eten, met het boek erbij eten we nu al een paar dagen zo min mogelijk koolydraten, er blijft nog genoeg gezonds over en het is allemaal heel smakelijk. 365 koolhydraatarme recepten

Zo zijn we solidair met mijn neefje, mijn vriendin en met ons eigen lijf!