Het allerleukste van weer thuis komen is natuurlijk om je kinderen en je kleindochter weer te zien.

Slechts 2 weken waren we weg maar wat gaat die ontwikkeling snel zeg. Het kleine dametje kan nu helemaal zelf de ringen om de stapel piramide doen en ze klapt in haar handjes als het gelukt is, zo trots is ze er zelf op.

Toen we hoorden dat we oma en opa zouden gaan worden waren we uiteraard enorm blij en dachten helemaal niet oh jee wat zijn we oud nu, ik dacht wel zal ik net zo’n goede oma worden als mijn moeder?

Maar het gaat helemaal vanzelf de liefde voor je kleinkind en je hebt er alles voor over, het is een toefje slagroom op je leven. Ik ben nu nog gelukkiger en wat genieten we van haar zeg als ze bij ons is. Tot nu was ze hier 2 dagen per week, de maandag en de dinsdag. Vanaf oktober is het dinsdag en regelmatig de vrijdag middag geworden.

Als ze er is wordt de speelgoed kist te voorschijn getoverd en gaan alle tafeltjes aan de kant, het wordt een echt speelparadijs bij oma en opa dan. Oma en Fallon maken altijd een lange wandeling van zeker 2 uur in de middag en komen onderweg allemaal diertjes tegen, de koeien, de paarden, de schaapjes, de geitjes, de kippetjes maar ook de alpaca’s en de hertjes, wat een feest is dat. Oma zijn van Fallon is fantastisch!