De temperatuur schiet omhoog, nu dik boven de 30 graden en dat is best warm. De ochtenden en avonden zijn geweldig, overdag is het puffen hoor zeker als je actief bent. Ik merk wel dat mijn werktempo omlaag gaat en af en toe binnen ga zitten om weer aan een normale temperatuur te komen. Binnen heb ik de minibar weer aangevuld en wat spulletjes uitgezocht die ik in de buitenkeuken straks wil hebben. Buiten heb ik wat geveegd en de gordijnen opgehangen bij de buiten zitplaats. Weer geldt wie wat bewaart heeft wat.
Mijn schoonzus had deze gordijnen eerst in haar huisje hangen voor de verbouwing nu hangen ze dus in Spanje. Ik vind het super romantisch en ben er helemaal blij mee. Les heeft de nieuwe tegels gevoegd en morgen kan het zitje schoon gemaakt worden.
We gingen s avonds eten bij Manolo, als echte Nederlanders stonden we daar op de stoep toen de keuken open ging om 20.30. Voor ons is dat laat en we hebben dan trek. De Spaanjaarden kwamen pas rond 10 uur, toen wij al bijna naar huis gingen. Het was een zwoele avond, thuis ook nog even een afzakkertje gedaan. Wat hebben we toch een heerlijk plekje hier.
Na het ontbijt besloten we toch de handen uit de mouwen te steken. Enige jaren geleden had ik leuke tegels gekocht maar er nooit wat mee gedaan. Ik had een idee, het is precies genoeg om bij de buitenplek tussen de bankjes een stukje te betegelen. Wie wat bewaard heeft wat. Les ging aan de slag, inmiddels is hij een volleerd tegellegger geworden.
Zijn vader die gouden handjes had zou trots op hem zijn geweest, vroeger was hij namelijk niet zo handig maar in de loop der jaren sinds we het Spaanse huis hebben is hij heel handig geworden, hij is inmiddels een echte bouwvakker vind ik. Hij probeert het gewoon en het pakt nog goed uit ook.
Ik ben niet zo’n allrounder maar verven lukt me nog wel. De buitenkeuken heeft een likje gehad. Bijna klaar morgen maak ik het af.
Ook daar hebben we wat tegels over, ik had ze even neer gelegd. Les zei ik, wat nu als we dat ook gebuiken als een soort tapijtje, dan kopen we nog wat terracota tegels erbij en leggen we die eromheen. Huh, we, je bedoeld ik, zei hij. Ja schat jij, vind je dat ook een goed idee? Dan gaan we morgen even tegels kopen. Les knikte, ok schat dat gaan we doen. Ik blij.
In de vakantie kijken we nooit tv maar toen hij s’avonds voetbal wilde kijken kon ik natuurlijk niet zeggen je gaat toch niet binnen zitten met dit weer, natuurlijk gunde ik hem dat potje binnen voor de buis.
We waren zo moe dat we pas om half 11 uit bed kwamen, thuis staan we altijd vroeg op en de laatste tijd slapen we beide niet echt goed dus blijkbaar hadden we het nu even nodig.
Na een kopje thee en koffie en een klein broodje ging ik verder met het onkruid verwijderen op de open plek. In het voorjaar hebben we daar wat oleanders, valse peperbomen en een olijfboompje geplant en gelukkig doet alles het nog. Mede door de goede zorg van mijn moeder die ze flink water heeft gegeven om ze zo te laten wortelen.
Het onkruid was dor en ik kon het makkelijk weg halen maar je moet het wel even doen en dat kost tijd maar je ziet gelijk resultaat.
Mijn vader had de tafeltjes in elkaar gezet, 3 tafeltjes voor 2 personen maar we hebben ze naast elkaar gezet en zo is het 1 grote. Ik had de tafel leuk aangekleed en het staat super leuk en zelfs wat romantisch.
Lesley heeft zich even bezig gehouden met het zwembad en is verder gaan lezen en de middag vloog om.
In het naast gelegen dorpje Iznajar zit restaurant La Cocina en af en toe hebben ze daar een keuze menu en dat is altijd goed dus als we dat voorbij zien komen schrijven we ons altijd in.
We zaten heerlijk buiten te eten, het is eenvoudig buiten maar we zaten er heerlijk en het eten was zoals altijd erg smakelijk.
Het waren hectische weken geweest en beide zijn we toe aan een beetje rust. Gelukkig hebben we een prachtig huis in Spanje waar we heerlijk kunnen relaxen. Mijn papa en mama hebben ervoor gezorgd dat de boel hier er perfect uitziet zodat wij ook een keer echt vakantie kunnen vieren. De rust heb je en wil je wat doen is er altijd wel wat te vinden maar het hoeft niet.
Toen we aankwamen in Spanje was het rond de 20 graden, niet bijzonder warm maar perfect voor ons om zo weer even te wennen. Voordat we boodschappen gingen doen besloten we te lunchen op het mooie plein in Archidona. Je zit hier altijd lekker en ze hebben zalige rosada frita en samen met een avocado tomaten salade zaten we te genieten van het Spaanse leven tussen de lokale bevolking.
Bij de Mercadona een flinke kar met eten en drank ingeslagen dus voorlopig kunnen we er weer tegenaan.
Thuis gekomen even een rondje gedaan en ik kon het toch niet laten om op de openplek alvast even te gaan schoffelen, het zijn slechts een paar kleine dingetjes die we nog willen doen en nu de temperatuur wat lager is kun je dat maar het beste direct aanpakken. Ik heb ook nog niet de rust in mijn lijf om helemaal niks te doen, dat komt vanzelf wel als de temperatuur stijgt.
Omdat Manolo dicht is op dinsdag en woensdag besloten we naar Mejias te gaan. Het visje van vanmiddag was zo goed bevallen dat ik er weer zin in had maar hier op de kaart stond een andere variant namelijk de bacalao frita. Deze smaakte ook zalig en was best veel voor een halve portie. Les had een lekker stukje kip. Natuurlijk als toetje een anijs en pacharan likeurtje en de vakantie is weer goed begonnen.
Toen we de maand Februari in Mexico waren hebben we op onze reis vele mooie plaatsen bezocht, heel lekker gegeten en genoten om zo met ons gezin en aanhang bij elkaar te zijn.
We kijken met enorm veel plezier op die reis terug. We hebben vele hoogtepunten beleefd. Maar de aller grootste verrassing kregen we op dag 2 van onze reis. Niks vermoedend deden we, na de bbq, mee aan het spelletje waar je met een stok moet slaan op een piñata net zolang tot deze stuk gaat. Dat is een traditioneel Mexicaans iets vertelde Chey, leuk om een keer mee te maken hé mam. Ja super leuk antwoorde ik. Ik had echt niks in de gaten, Santiago was een week erna jarig en wij hadden ook een cadeautje mee voor hem en ik dacht dat slaan met een piñata hoort bij een feestje. Echter toen na vele slagen de piñata stuk ging en de snoepjes op de grond vielen, raapten we ze allemaal enthousiast op.
Maar wat lag daar nog meer tussen….een baby rompertje. Wat, huh, toen ik naar Chey en Arturo keek zag ik ze lachend en een beetje geëmotioneerd ons gadeslaan en toen vatte ik hem pas, ze krijgen een kindje. We hadden dit allemaal zo niet verwacht maar wat ontzettend leuk, wat waren we allemaal blij. Onze vakantie begon zo natuurlijk geweldig.
Het buikje groeit goed, inmiddels is ze 27 weken zwanger. In september verwachten we een lief klein half Nederlandse/Mexicaanse kleindochter. We zijn zo onwijs blij en gelukkig!
Zoals jullie gemerkt hebben blog ik vaak over mijn vakanties, over de vakanties in Spanje natuurlijk het meest. Jaren geleden ben ik deze blog begonnen om jullie mee te laten genieten van onze zoektocht naar een Spaans huis en daarna heb ik jullie meegenomen in het wel en wee van het hebben van onze vakantie villa. Dat het niet alleen maar luieren is als we bij ons tweede huis zijn hebben jullie wel gelezen. Er gebeurd altijd wel wat en we hebben altijd wel wat te klussen. Een eigen huis waar dan ook is nooit klaar lijkt wel, er is altijd wel wat onderhoud te doen maar tevens wil je ook vaak wat verbeteren. Zo blijf je bezig. Tussen de vakanties door moet er natuurlijk ook gewerkt worden en ik pas ook nog op mijn lieve kleindochter. Vorig weekend zijn we met haar naar een voorstelling geweest van juf Roos.
Voor het eerst ging ze bewust met de trein mee, wat spannend samen met oma en opa naar Amsterdam, prachtig vond ze het en vooral de trams in de stad vond ze interessant.
Ze zong lekker mee tijdens de show van juf Roos en Gijs.
Na afloop patatjes en kipnuggets bij Mac Donalds. Wat hebben we genoten.
Helaas had mijn man afgelopen week een ongeluk gehad met de auto, hij is er gelukkig goed vanaf gekomen. Beetje nekpijn en moe door het anders gebruiken van zijn spieren maar dat gaat volgens de dokter wel goed komen, hij zal alleen even geduld moeten hebben. De auto is wel total loss en nu moeten we op zoek naar een nieuwe en dat valt niet mee, er is zoveel te kiezen.
Inmiddels hebben we al diverse proefritjes gemaakt maar we komen er voor onze vakantie nog niet uit ben ik bang.
Mijn ouders zijn nu nog steeds in Spanje en hebben bezoek gehad van 2 kleindochters, 1 uit Mexico en de andere uit Denemarken. Ze genieten daar enorm en het weer is bijzonder goed. Als zij weg gaan komen wij. We kijken er naar uit, deze vakantie maar even echt een keer rustig aan doen. Zal dat gaan lukken denk je?
Na bijna 2 weken in Spanje gezwoegd te hebben in de tuin om het er een beetje appetijtelijk uit te laten zien moest ik nu ook in Nederland aan de bak. Na de winter moeten de planten even gesnoeid of zelfs verwijderd worden als ze het niet gehaald hebben. De vloer moet geboent maar ook de muurtjes moeten weer een likje verf hebben.
Dat laatste moet ik nog doen maar ik ben al blij met het resultaat tot nu toe. Ik heb wat meubeltjes een ander plekje gegegeven en het staat weer helemaal leuk.
Laat de zomer maar komen. Onze tuin op het zuid westen is een heerlijk plekje om te zitten. Niet zo groot maar groot genoeg.
In Spanje zuchten we vaak dat het zo groot is en dat het zoveel werk is.
Ik heb mijn ouders gezegd die de komende tijd in ons huis gaan om beslist niks te gaan doen in de tuin dat wordt mijn klusje weer de volgende keer, het is gewoon zwaar werk.
Laat die oudjes van mij maar even lekker genieten en alleen eventueel wat kleine klusjes doen als ze willen. Ze krijgen 2 kleindochters na elkaar op bezoek en dat is toch wel het grootste cadeautje als grootouders dat je kleinkinderen nog graag hun vakantie bij je willen vieren. Geniet ervan pap en mam. Hacienda la Suerte is the place to be.
Achter ons huis in Spanje staat een groene schuur, dat was al toen wij het huis kochten 12 jaar geleden. Er omheen lag veel troep en dat zagen wij vanaf ons terras en daar stoorden we ons aan, daarom hadden wij besloten een muur om ons zwembad heen te zetten zodat we daar geen zicht meer op hadden en alleen een topje van het dak zagen.
Verder hebben we nooit last ondervonden van het bedrijf dat daar in die schuur ijsblokjes maakt voor de restaurants. De zomers worden steeds warmer en de vraag naar ijsblokjes groeit blijkbaar want vorig jaar zagen we dat ze er twee nieuwe schuren aan vast gingen bouwen. Deze zien er prima uit. Deze vakantie zagen we dat er op de daken van die schuren wel zo’n honderd zonnepanelen werden neergelegd, nog steeds geen probleem. Maar er kwam ook een elektriciteitspaal bij te staan en helaas daar hebben die buren niet over nagedacht, want deze is precies in ons zicht geplaatst, tenminste als je staat op ons terras zie je hem, als je zit heb je er geen last van. Maar toch snap ik dat niet, zoveel grond en dat ding precies laten plaatsen op een punt dat het precies valt in het zicht van je enige buren.
In Nederland hebben we helemaal een eigenheimer als buurvrouw. Die heeft zoveel grond en ze plaatst een grote schuur pal achter onze achtertuin, zoveel plekken te kiezen op haar landgoed maar het precies plaatsen op een punt waar je buren er last van hebben, hoe verzin je het?
Eigenlijk wilde ze hem helemaal voor al onze ramen plaatsen zodat al ons licht en uitzicht ontnomen zou worden maar na flink even met elkaar in discussie te zijn geweest is ze een meter opgeschoven meer wilde ze niet, als ze 3 meter was opgeschoven hadden wij er vrijwel geen last van gehad maar dat wilde ze beslist niet. De schuur mocht gek genoeg vergunningsvrij gebouwd worden en dat komt omdat ze zoveel grond heeft, ook de hoogte vond de gemeente geen probleem, maarliefst 5 meter hoog is deze en de schuur is in totaal 104 m2. Dat schuurtje kost haar volgens mij bijna 2 ton, daar kunnen gewoon mensen in wonen maar zij gebruikt het om haar oldtimers in te stallen, hoe decadent. Het is gelukkig geen lelijke schuur maar toch zoiets wil je echt niet direct achter je tuin.
Ik snap rijke mensen niet, zo weinig empathie met andere, ik zou het zelf nooit doen zo’n schuur plaatsen in het zicht van je buren zodat zij er last van hebben, maarja helaas is niet iedereen zo begaan met anderen blijkt wel, zij vond het erg aardig van zichzelf dat ze ons toch nog een halve raam vrij uitzicht gunde, grr sommige mensen, maar laten we ons maar niet daar al te druk om maken.
Nadat het voegen van de tegeltjes gedaan was en dat het goed droog was heb ik het zwembad nog een keer schoongemaakt, daarna zijn we begonnen met het vullen met vers water. Voorheen deden we dat met de tuinslang maar blijkbaar zit er ook een mogelijkheid in het zwembadhok om het water rechtstreeks in het bad te laten lopen vanuit de kraan, in no time was het vol.
Het ziet er weer helemaal super uit, prachtig helder en hygiënisch.
Om 1 uur waren we uitgenodigd door onze Belgische vrienden Tatienne en Joost om bij hen te komen lunchen. Zij runnen op 10 minuten bij ons vandaan een prachtige b&b Casa Valle de Oro. Er waren ook nog andere vrienden van hen, Ann en Guy. Voor het eten bewonderden we eerst hun net nieuw aangelegde zwembadterras, het is echt prachtig geworden.
Daarna werden we verrast met een zalige lunch. Het voorgerecht is echt Spaans, een super lekker gerecht met sinaasappel en vis.
Daarna een broccoli quiche en toe yoghurt cocos ijs.
We zaten allemaal te smullen. Het was zo gezellig met elkaar dat we pas om half 6 weer weggingen. We hadden ook een goede klik met Ann en Guy dus ik weet zeker dat we elkaar vaker gaan zien.
Thuis gekomen alvast onze tas ingepakt en de laatste spulletjes opgeruimd. De buitenkeuken is nog niet klaar, er moet nog gevoegd en geverfd worden en op de vloer moet nog iets komen, maar ik denk dat dat de volgende keer als we komen wel goed komt. We wilden deze vakantie afsluiten zoals we begonnen waren, bij Manolo met een klein tapasje en een drankje. We hebben hard gewerkt deze vakantie maar enorm genoten van deze 10 dagen.
Twee keer per jaar hebben we op het werk een American lunch, dan moet iedereen iets van eten meenemen. Omdat er bij Ciso inmiddels vele medewerkers van diverse nationaliteiten werken is het buffet enorm divers.
Vandaag hadden we in Spanje ook een American lunch, het buffet was ook heel divers alleen niet door de mensen zelf meegenomen maar gekookt door kok Patriek van Cortijo La Haza. De gasten waren allemaal Amerikanen een stuk of 15 en wij dus, 2 Nederlanders.
Het was te lekker allemaal, er stond zoveel dat je oog op een gegeven moment groter is dan je maag.
Na 1.5 bord zat ik plofvol en toen kregen we ook nog een toetje, een lekkere homemade brownie.
De Amerikanen zijn fietsers die met de organisatie Backroads een weekje gaan fietsen, met of zonder hulpmotertje, in het prachtige Andalusia. Tussendoor komen ze bij de leukste plekjes. Nou bij La Haza zitten ze echt bij een pareltje, elke keer als wij hier komen worden wij ook weer betoverend.
Op zijn Amerikaans is het wel eten en wegwezen maar wij bleven nog even een uurtje nagenieten en zo konden we ook nog even bijkletsen met Bernadette.
Ik kan je vertellen het viel niet mee toen we terug kwamen om nog wat klusjes te doen maar gelukkig hadden we s’ochtends al het meeste gedaan en nu deden we alleen nog wat kleine opruim dingetjes.
De hele avond hebben we lekker met onze benen op de bank gelegen, avond eten hoefden we niet meer maar een lekkere limoncello ging er nog wel in.
Spaansgeluk 