Onrustig nachtje

Toen we gisteren aangekomen waren in het appartement maakte Lila voor het eerst kennis met Nero en Frodo dat zijn Cheyenne haar twee katjes die bij ons Spaanse huis zijn geboren. Lila is nog zo klein zij heeft nog niks in de gaten maar de poezen daartegen hadden direct door dat er iemand nieuw in hun territorium was. Ze verstopten zich direct bij het eerste kreetje van Lila.

We waren best moe van de lange trip en we hebben natuurlijk ook nog te maken met een tijdsverschil van 7 uur. Ondanks dat Arturo allemaal boodschappen gedaan had om een gezonde maaltijd te bereiden besloten we toch lekker makkelijk iets te bestellen, we hadden alle geen fut om in de keuken te gaan staan. Heerlijk hoor die Mexicaanse taco’s die totaal anders smaken dan die nep meuk die je in de Nederlandse supermarkten kan kopen. Allereerste verschil is natuurlijk dat ze hier van maïs meel zijn gemaakt ipv met bloem.

Na een lekkere douche was ik zo moe dat ik om half 9 al naar bed ging.(Nl tijd half 4) De nacht met Lila ging best ok maar de poezen daartegen waren zeer onrustig, vooral Nero die heeft echt de hele nacht hard lopen janken, Frodo ook wel hoor maar dat was maar een uurtje. Ze zijn echt van slag door de veranderingen. Midden in de nacht was ik klaar wakker en kon ik niet meer slapen. Het duurt echt wel even voordat je het tijdsverschil overbrugt. Ik bleef nog wel wat liggen lezen maar om half 7 ging ik eruit. Ik besloot een lekkere gezonde omelet te gaan maken met veel groenten erin. De koekenpan had alleen zijn tefal laagje niet meer dus het werd een lekker roereitje maar een nieuwe pan kopen stond direct wel op mijn boodschappen lijstje, net zoals wat glazen en thee kopjes. Puur uit eigen belang om zo lekkerder te kunnen bakken en drinken de komende weken. Blijkbaar ben ik toch iets verwender dan hun haha.

Arturo moest naar zijn werk en Chey, Lila en ik reden naar de supermarkt. Alles gaat hier per auto ook al is het helemaal niet zo ver, er zijn gewoon geen stoeppaden en de wegen zijn breed en ook nogeens eenrichtingsverkeer verkeer, als je de verkeerde afslag hebt gepakt moet je behoorlijk omrijden om weer op de juiste weg te komen.

De supermarkten zijn mega groot hier. Net zoals in Amerika, er is zoveel te zien het is een belevenis op zich. We werden nog door een Amerikaanse vrouw aangesproken, ze vroeg welke taal we spraken, ze heeft familie in Denemarken en vond het er wel op lijken. Ze vertelde dat ze al 37 jaar getrouwd was met een Mexicaanse man. Vroeg of Chey haar man op vakantie had leren kennen. Chey zei ja maar dat het haar vriend is. Vervolgens bleef die vrouw maar herhalen dat ze moesten gaan trouwen dat dat belangrijk is, zeker voor de financiële zekerheid. Ze bleek ook ongelofelijk gelovig te zijn, ze hield er maar niet overop dat trouwen echt wel moet, we kwamen bijna niet meer van haar af haha.

Lila lag al die tijd heerlijk te slapen dus wij konden echt onze tijd nemen. Na ruim 2 uur kwamen we weer terug met boodschappen voor slechts 3 dagen haha. Thuis maakte ik broodjes quamole, dat is zo goedkoop hier en zo lekker. Verder hebben we de middag lekker rustig aan gedaan. De airco moet in huis echt aan anders is het niet uit te houden.

Toen Arturo weer thuis kwam van een dag hard werken ging hij gelijk weer met zijn dochtertje knuffelen natuurlijk. Morgen komt zijn zoon ook kennis maken met zijn zusje. Spannend hoor.

Voor de avond kookte ik een lekkere pasta pesto met veel groente en zalm.

Om half 10 was ik zo moe dat ik lekker mijn bedje opzocht. De poezen kwamen direct bij me liggen, ze zijn al meer op hun gemak, ik hoop op een beter nachtje.

Lila in Mexico

Inmiddels is Lila 6 weken oud. Wat vliegt de tijd, wat een heerlijk grietje is het toch.

Met haar mooie grote oogjes lijkt ze overduidelijk veel op haar vader.

Maar ik zie ook wel een aantal dingen van haar moeder in haar terug hoor. Links Lila, rechts Cheyenne.

Ik ben blij dat ze in Nederland is geboren, de kraamtijd was mooi en bijzonder voor de kersverse papa en mama. Helaas moest papa na 2 weken alweer zijn kleine meisje alleen laten met haar mama. Hij moest weer werken in Mexico. Nog net voor hij weg ging hebben ze bij de Mexicaanse ambassade in Den Haag nog kunnen regelen dat Lila ook een Mexicaanse geboorteakte kreeg. Mevrouwtje is dus zowel Nederlandse als Mexicaanse. In de ambassade is ze dus al op Mexicaans grond gebied geweest. Cheyenne heeft het super goed gedaan zo in haar eentje met Lila. Bijna elke dag ben ik naar hun toe geweest en het is geweldig om je dochter als moedertje te zien.

Intensief hoor die eerste weken, Lila krijgt borst voeding en daar was haar moeder erg druk mee ze drinkt om de 3 uur en dan ongeveer 20 min per kant. Zo’n dag vliegt om en zeker als je dan ook nog 1 a 2x per dag kraamvisite krijgt. Al haar vrienden en de familie zijn langs geweest om die kleine meid te bewonderen en zelfs 4 vriendinnen van mij wilde graag Lila zien en kwamen op bezoek bij hun. Aan kleding en speelgoed heeft Lila geen gebrek. Inmiddels is ze dus al bijna 6 weken oud en gisteren vlogen Cheyenne, Lila en ik naar Mexico. Wat een volksverhuizing. Kinderwagen mee, maxi cosi en koffers met kleding voor die kleine meid, wat een geschouw. Zeker omdat we een overstap hadden in Amerika. Daar moet je altijd je bagage van de band halen en 100 meter verder weer opnieuw door de security, wat een gedoe zeg erg onhandig allemaal. We moesten van te voren ook alle 3 een reisvisa voor Amerika hebben ook al ben je op doorreis. We waren 3 uur van te voren op schiphol en gingen eerst gratis ontbijten in de vip lounche.

De hele vlucht van Amsterdam naar Atlanta geboekt bij KLM maar uitgevoerd door Delta heeft Lila zonder 1x huilen goed doorstaan. Ze was een perfecte passagier ook al was ze de jongste in het vliegtuig.

Er hing een speciaal babybedje voor haar en daar sliep ze heerlijk in, we hadden zelf ook goede plekken naast elkaar. De vlucht van Atlanta naar Cancun was minder goed geregeld. We hadden 2 stoelen achter elkaar geboekt aan het gangpad maar 10 min voor het boarden riep Delta ineens Chey naar voren omdat ze een andere stoel had gekregen, je zou denken als gold member van KLM dat ze een betere stoel had gekregen zo met de baby op haar schoot omdat ze in dat vliegtuig geen baby bedjes hebben, maar dat was niet zo. We zaten ook verder van elkaar af, waardeloos. Maar gelukkig duurde deze vlucht maar 2.15 minuten. Toen Lila eindelijk op Mexicaans grondgebied stond, zagen we een hele lange rij bij de immigratie dienst staan. Wij liepen brutaal door naar de rij voor Mexicanen, we hebben immers een klein Mexicaans staatsburgertje bij ons en Chey heeft ook een visa in haar paspoort. Lila heeft nog geen Mexicaans paspoort maar wel alle officiële documenten, uiteraard moesten deze uitgebreid nagekeken worden en zo mochten we er door, ik als oma van een Mexicaantje mocht ook door en zo skipte we de lange rij. Toen moesten we op onze bagage wachten. Vanwege de priority status kwam deze snel. Alleen moesten we even op de kinderwagen en maxi cosi wachten die lagen op een aparte band. Arturo zou ons samen met een vriend ophalen met 2 auto’s anders paste de bagage niet. Hij dacht even de auto neer te zetten zonder te betalen en ons snel op te pikken maar toen hij stond te wachten op ons zag hij ineens uit zijn oog hoeken politie bij zijn auto, ze waren razend snel de auto al aan het optakelen om weg te slepen. Hij snelde er heen en hij kocht de boete terplekke zo cash af na onderhandelen. Hoppa €100. Zonde hoor, hij vertelde dat hij de hele week blikjes tonijn had gegeten om zo wat geld uit te sparen maar helaas in 1 klap was dat weer kwijt. Maar goed dat agenten hier omkoopbaar zijn anders had hij €300 moeten betalen want zoveel kost het wegslepen. Daardoor was het allemaal een beetje chaotisch toen we aankwamen. Lila was inmiddels ook aan het huilen geslagen omdat ze trek had, de hele weg naar huis dikke tranen en een speentje hielp ook niet.

Pas toen ze thuis de borst kreeg was ze rustig daarna kon papa haar rustig knuffelen.

Hij was super blij zijn dochter weer te zien, papa straalde.

Onze kleine schat is geboren

Op 12 september zijn we oma en opa geworden van onze kleindochter Lila.

Wat is het toch elke keer een wonder. Zodra je haar ziet ben je gelijk verliefd, ze is prachtig. Onze dochter, schoonzoon en hun dochtertje Lila maken het goed. Lila is nu 3 kilo en drinkt goed. Oma en opa zijn zooo trots, dit is toch wel het mooiste in je leven om je kinderen ouders te zien worden. Wel een beetje moeilijk dat ze in Mexico gaat wonen. Gelukkig ga ik daar dit jaar nog 2x naar toe want ik wil haar zo weinig mogelijk missen dat snap je denk ik wel!

Twee baby’s

In het begin van het jaar werden we verrast door onze dochter toen ze vertelde dat ze in verwachting is. Wat werden we overdonderd door dit prachtige nieuws. Drie maanden later kwam onze 3 jarige kleindochter ineens aangefietst met een T-shirt waarop stond dat ze grote zus gaat worden. Wat, nog een baby in de familie erbij, wat een feest!

Bijzonder hé, we worden 2x oma en opa dit jaar. Ergens in september zal er een kleindochter geboren worden en nu komt er in december ook nog een kleindochter bij. Dit mooie nieuws werd onthuld met de gender reveal party net nadat we uit Spanje terug kwamen. We hadden het nog even stil gehouden maar nu delen we dit mooie nieuws ook met jou. Je snapt we kunnen ons geluk niet op, wat zijn we ongelofelijk blij met al die meisjes die er in de familie bij komen. Nu aftellen naar de geboorte van het dochtertje van onze dochter. Spannende dagen!

Nieuwe auto

Na flink wat onderzoek verricht te hebben konden we eindelijk een keuze maken. We zaten echt te twijfelen of we een kleinere auto of een maatje groter zouden gaan kopen. Ik wilde graag een zwarte waar de kop vanaf is en dit is het geworden.

Groot genoeg voor onze kleinkinderen en comfortabel genoeg om er volgend jaar een keer mee naar Spanje te rijden. Het is een automaat en hybride. De komende 10 jaar zitten wij weer goed.

Adios

Weer om 7 uur op en tot 9 uur bezig geweest met schoonmaken. Net nu het allemaal zo mooi eruit ziet gaan we weer weg helaas, maar voor de gasten ziet het er perfect uit.

Volgende keer gaan we zeker het nieuwe restaurant in Villanueva del trabuco uitproberen, ik zag namelijk net te laat dat het Indonesische restaurant van de Nederlandse eigenaren is overgenomen door Spaanse mensen die er een super hippe tent van gemaakt hebben; El patio del Molino.

We willen de volgende keer ook weer een keer een stad bezoeken, daar zijn we nu ook niet aan toe gekomen en de volgende keer willen we ook natuurlijk gaan barbecueën in de nieuwe buiten keuken.

Adios España, ik hoop tot snel maar wanneer we weer gaan is onduidelijk.

We waren een beetje laat van huis gegaan en konden gelijk boarden. In het vliegtuig werd ik aangesproken door iemand die mijn blog volgt en ze zei dat ze het allemaal met plezier gelezen had. Ik werd er een beetje verlegen van maar vond het erg aardig dat ze dat zei. Ik vind het zelf ook heel leuk om te schrijven maar ik word er ook blij van als ik andere mensen er plezier mee doe.

Thuis gekomen kon ik het mooie buikje van onze dochter bewonderen. Ze is even een paar dagen in Nederland, ze is prachtig zwanger. Nog maar 10 weekjes te gaan.

Puntjes knippen brengt geluk

Onze laatste volle dag, om 7 uur gingen we eruit omdat zo’n laatste dag altijd in het teken staat van opruimen.

Lesley ging het zwembad schoonmaken en ik ging de buitenkeuken nogmaals dweilen. Tevens alles op het aanrecht nog even soppen.

Het grote terras voor de zoveelste keer geveegd, dat is een ongoing proces want een zuchtje wind en er liggen weer wat blaadjes of wat zandkorrels.

Het is niet te doen om die plek helemaal schoon te houden daarom voor de gasten zowel bij de buitenkeuken als bij de buitenzitplek een bezem en stoffer en blik neergezet. Ik heb er ook een gieter neergezet en ik hoop dat ze af en toe de plantjes water zullen geven. De zon gaat vanaf morgen weer schijnen, vandaag was het gelukkig wat koeler, 22 graden, perfect voor een schoonmaak dag. Alle kamers zijn wederom geswifferd en gecontroleerd. Morgen vroeg alleen onze badkamer en slaapkamer nog grondig schoonmaken en een dweiltje door de huiskamer en keuken.

We reden naar Archidona voor de laatste boodschappen, extra water en schoonmaakspullen voornamelijk. We reden langs de timmerman om de plankjes te laten zagen voor de keuken kastjes maar helaas was de zaak dicht op zaterdag, eigen schuld dikke bult hadden we het maar niet moeten uitstellen. De grillplaat en de plancha waren ook niet op tijd klaar dus dat komt hopelijk in orde voordat de eerste gasten komen.

We kregen trek om half 3, oh ja we moeten nog eten dat hadden we vandaag helemaal nog niet gedaan.

Toen we thuis kwamen heb ik nog rond het zwembad gedweild en de kussens neergelegd. Lesley is nog de afstandbediening voor de airconditioning gaan ophangen zodat deze een vaste plek heeft. Al met al waren we met nog wat kleine opruimdingetjes toch tot 9 uur nog bezig. Toen tijd voor de voetbal. Ik ben geen fan maar zat er even gezellig bij voor Lesley. Helaas stonden ze eerst achter, ik bedacht me ineens dat ik de scherpe puntjes van de yuccaplant op het terras nog moest afknippen en toen er ineens 2 doelpunten gemaakt werden verzocht Lesley mij buiten te blijven, blijkbaar bracht dat geluk.

Nou dat vond ik helemaal niet erg, zo kon ik nog even genieten van de zwoele avond en Lesley volgde blij na de wedstrijd voor nog een afzakkertje.

De uiltjes

Wat heeft Lesley hard gewerkt zeg, maarliefst 5 dagen is hij aan het tegelen geweest en nu een hele dag gespendeerd aan het voegen. We hadden uiteindelijk te veel tegels gekocht en konden 4m2 terug brengen maar we hadden wel een zak lijm en voeg te kort dus die moesten we bijhalen.

Ik had voldoende stenen gevonden om aan de randjes te leggen en samen met 4 kruiwagens zahorra ligt het er nu mooi bij. Nu nog een paar keer dweilen om de sluier eraf te krijgen en dan is het tegelwerk helemaal klaar. Echt super en wat ben ik trots op mijn man, hij die normaal altijd op kantoor werkt blijkt ook gewoon een carrière switch te kunnen doen want het vak tegelzetter heeft hij ook onder de knie.

We hebben vandaag ook de gasflessen omgewisseld. De prijs van een gasfles is eigenlijk amper gestegen in die 12 jaar dat we ons huis hebben. Het kost nu €16 en dat was in het begin €13.

We besloten om nog een paar tapasjes te gaan eten bij Manolo als afsluiter voor deze heerlijke vakantie want morgen speelt Nederland en dan zit Les voor de buis. De Spanjaarden zijn door dus we troffen allemaal vrolijke gezichten.

De vakantie was weer zoals altijd tekort. Ik kan nog tientalle dingen bedenken die ik nog had willen doen maar dat komt volgende keer wel weer.

Onderweg naar ons huis doen we altijd een spelletje bij het laatste stukje van de weg. Hoeveel, zeggen we dan? We bedoelen hoeveel konijntjes zie je langs of over de weg steken? Omdat we de laatste tijd ook uiltjes spotte hebben we die eraan toegevoegd. Ehh 8 konijnen en 1 uiltje antwoorde Lesley. Vanavond hadden we een topscore maarliefst 13 konijnen zagen we en 2 kleine uiltjes zaten op het hek bij ons huis. Super blij worden wij daarvan. Wat is het toch heerlijk om een huis op het platteland te hebben. Deze gekko zat binnen en Les heeft hem buiten de deur gezet, op naar de vrijheid jongen!

De tafel switch

Wat heeft Lesley hard gewerkt zeg en wat wordt het mooi. Zover hij kon heeft hij getegeld. Het trapje gaat echt niet lukken daar zitten allemaal rotsjes op en het loopt schuin af maar de rest is gelukt!

De randjes gaan we opvullen met rotsen en zahorra. Ik had vandaag alvast wat kleine en grote rotsblokken gezocht op ons land maar ik moet nog veel meer gaan zoeken. Morgen gaat Les voegen en dan kan er gedweild worden. Het harde werk wordt beloond het is prachtig geworden.

We kregen als tip van Chey om een grotere salontafel neer te zetten bij de buitenplek zodat je meer spullen kwijt kunt op de tafel. Ik dacht ineens we kunnen de tafel uit de Marokkaanse kamer daar wel neer zetten en een klein tafeltje daarvoor in de plaats terug zetten. Zo gezegd zo gedaan.

Ik ben tevreden met deze switch.

Ook heb ik me bezig gehouden met de schoonmaak van de verborgen hoekjes. Alleen beneden nog maar gedaan morgen boven. Toch ook de hele dag ermee bezig geweest. Lunch en diner lekker thuis gedaan. De avond was relaxt en konden we eindelijk een letter lezen, de temperatuur is fantastisch in de avond overdag was het vandaag 36 graden.

Het schiet op nu

Vandaag stonden we vroeg op omdat we Elvira naar de luchthaven gingen brengen. Daarna reden we nog even langs de bauhaus. Ik had jullie toch vertelt dat we een onderdeel van de buitenkraan kwijt waren geraakt in onze chaos, we hadden geen idee welk onderdeel dat nu precies was daarom hadden we maar een nieuwe kraan gekocht vorige week. Toen we de doos open maakte zagen we precies wat we misten en gingen daar naar op zoek. Uiteindelijk hebben dit onderdeel gevonden in het zwembadhok haha het is echt een raadsel hoe het daar gekomen is. Enfin de nieuwe doos kon weer dicht en deze hebben we weer terug gebracht.

Toen we thuis kwamen had ik een broodje ei gemaakt en daarna ging mijn lieve tegel koning weer aan de slag. Wat is hij opgeschoten zeg. Nu komt het op snijwerk aan en dat kost veel tijd. Pas om half 7 stopte hij. Morgen hoopt hij het af te gaan maken.

Ik heb me bezig gehouden met de was en het opmaken van het bed van Elvira. Zelf had ze haar kamer en badkamer al helemaal schoongemaakt.

Ik ben verder alle badkamers gaan nalopen en heb er nieuwe wc rollen opgehangen en er nieuwe flessen sop, schampoo en haarverzachter gaan neerzetten. Dat vind ik netjes dat dat er staat voor de gasten dan hoeven ze dat niet helemaal mee te slepen.

Verder ben ik de keuken gaan opruimen en alles wat naar de studio kan daar neergezet. Ook ben ik buiten het hout van de omgezaagde peperboom gaan verplaatsen naar het houthok. In die hitte werken valt niet mee. Ik had er een knalrode kop van gekregen en dan is het heel fijn dat er op onze kamer nu een airco is want in no time ben je dan weer afgekoeld. Fantastische aankoop, het kost een paar centen maar dan heb je ook wat.

Na weer een dagje flink bezig geweest te zijn is het zalig om uiteten te gaan bij La Cocina, dit keer waanden we ons in Azië. We zaten heerlijk te genieten, de kok is fantastisch.

We zagen dat Tatienne en Joost samen met vrienden ook van de partij waren. Zij hebben 10 minuten bij ons vandaan een prachtige B&B Casa Valle de Oro waar je in een Yurt kan slapen midden in de natuur.

Leuk om hen weer even te zien, nu was het er niet van gekomen om af te spreken omdat we het erg druk hadden met klusjes, ondanks ons voornemen om het dit keer rustiger aan te doen is dat wederom niet gelukt. Als het er perfect uitziet gaan wij altijd naar huis. Ik kijk uit naar de tijd dat we hier een paar maanden achter elkaar kunnen verblijven. Maar nu hebben we gelukkig nog een paar daagjes dus we genieten nog even door.