Ik ben steeds vroeg wakker, rond 5, vanavond maar proberen na 22 uur naar bed te gaan want anders kom je nooit in het ritme. Chey en ik ontbeten samen, Arturo was al naar zijn werk. Met zo’n klein meisje om je heen ben je lekker bezig de hele dag, als je dat alleen moet doen kom je nergens aan toe, dus fijn dat ik mijn dochter kan helpen overdag. Het begint al bij het ontbijt, 1 houdt Lila vast en de ander maakt ontbijt, 1 voedt Lila de ander doet de afwas, 1 zingt liedjes met haar de ander doet de was, 1 verschoond de luier de ander ruimt het huis op etc etc. Natuurlijk is het ook heel gezellig om dit allemaal samen te doen. We genieten van deze periode samen ook al doen we niks spannends.

Ons uitje vandaag was naar de Oxxo. Dat is een buurtsupermarktje. Heel dichtbij maar de snelste weg heeft geen stoep, dus we wandelden een groter rondje om er zo ook te komen op een veilige manier, op deze manier kon ik ook de buurt goed bekijken. Wat opvalt is dat er bij de appartementen allemaal bewaking voor de hekken staan en ze echt goed controleren of je naar binnen mag. De losse huizen in de straten verderop hebben allemaal grote dichte hekken voor de ingang met dikke sloten. Het verschil tussen arm en rijk is enorm groot hier in Mexico en daarom moeten de mensen die wat meer te besteden hebben hun huis goed beschermen want als je echt geen geld hebt om je kinderen eten te geven kunnen arme mensen wel eens gekke dingen doen. Cancun is niet het echte Mexico zegt Arturo altijd, deze stad is ontstaan doordat toeristen hier naar de kust toe gingen en de mensen die werken in de horeca en hotelbranche wonen hier allemaal. Een voorbeeld van iemand met wel een redelijke baan is de schoonmaker van een hotel die verdient maar €400 per maand en het is in Cancun en omgeving echt niet goedkoop om boodschappen te doen de boodschappen zijn bijna net zo duur als in Nederland. Soms mogen toeristen daar wel eens bij stilstaan als ze een luxe kamer boeken, vaak wordt de tip aan de schoonmaak of aan de serveerster vergeten of is deze erg laag en die mensen kunnen echt een centje extra gebruiken, dus tip echt wel tussen de 15 en 20%. Wanneer je met een redelijke baan maar zo weinig verdient weet je ook dat mensen met een mindere baan dus veel minder te besteden hebben en dat er dus veel armoede heerst. Deze buurt is netter en rijker en zijn de huurprijzen zo’n € 800 en meer per maand maar ga je een paar straten verder dan zie je armoede en is de buurt slordig en simpel.

Bij de Oxxo kochten we wat extra water en een hydraterend cocos drankje, we moeten met deze temperaturen goed drinken. Het is overdag hier het hele jaar door rond de 30 graden en water kunnen wij niet uit de kraan drinken. Zelfs Chey haar poezen krijgen flessenwater.

Thuis gekomen had ik een kippe/groenten soepje gemaakt van de restjes die over waren van de braadkip.

In de middag begon het ineens hard te regenen, we hadden eigenlijk bedacht dat we vandaag bij het zwembad zouden gaan zitten, dat stellen we nu maar uit. Arturo was op tijd thuis en besloot samen met Chey naar de sportschool te gaan, oma paste lekker op haar kleindochter. Lila had geen zin om te slapen dus oma heeft voor haar allemaal liedjes gezongen.

Zo leuk ze gaat steeds meer lachen en begint nu ook kir geluidjes te maken. Ze is zo’n schatje. Ze had vandaag het generatie jurkje aan, door mijn oma gemaakt en door mij en Chey ook gedragen.

Toen we gisteren aangekomen waren in het appartement maakte Lila voor het eerst kennis met Nero en Frodo dat zijn Cheyenne haar twee katjes die bij ons Spaanse huis zijn geboren. Lila is nog zo klein zij heeft nog niks in de gaten maar de poezen daartegen hadden direct door dat er iemand nieuw in hun territorium was. Ze verstopten zich direct bij het eerste kreetje van Lila.

We waren best moe van de lange trip en we hebben natuurlijk ook nog te maken met een tijdsverschil van 7 uur. Ondanks dat Arturo allemaal boodschappen gedaan had om een gezonde maaltijd te bereiden besloten we toch lekker makkelijk iets te bestellen, we hadden alle geen fut om in de keuken te gaan staan. Heerlijk hoor die Mexicaanse taco’s die totaal anders smaken dan die nep meuk die je in de Nederlandse supermarkten kan kopen. Allereerste verschil is natuurlijk dat ze hier van maïs meel zijn gemaakt ipv met bloem.

Na een lekkere douche was ik zo moe dat ik om half 9 al naar bed ging.(Nl tijd half 4) De nacht met Lila ging best ok maar de poezen daartegen waren zeer onrustig, vooral Nero die heeft echt de hele nacht hard lopen janken, Frodo ook wel hoor maar dat was maar een uurtje. Ze zijn echt van slag door de veranderingen. Midden in de nacht was ik klaar wakker en kon ik niet meer slapen. Het duurt echt wel even voordat je het tijdsverschil overbrugt. Ik bleef nog wel wat liggen lezen maar om half 7 ging ik eruit. Ik besloot een lekkere gezonde omelet te gaan maken met veel groenten erin. De koekenpan had alleen zijn tefal laagje niet meer dus het werd een lekker roereitje maar een nieuwe pan kopen stond direct wel op mijn boodschappen lijstje, net zoals wat glazen en thee kopjes. Puur uit eigen belang om zo lekkerder te kunnen bakken en drinken de komende weken. Blijkbaar ben ik toch iets verwender dan hun haha.

Arturo moest naar zijn werk en Chey, Lila en ik reden naar de supermarkt. Alles gaat hier per auto ook al is het helemaal niet zo ver, er zijn gewoon geen stoeppaden en de wegen zijn breed en ook nogeens eenrichtingsverkeer verkeer, als je de verkeerde afslag hebt gepakt moet je behoorlijk omrijden om weer op de juiste weg te komen.

De supermarkten zijn mega groot hier. Net zoals in Amerika, er is zoveel te zien het is een belevenis op zich. We werden nog door een Amerikaanse vrouw aangesproken, ze vroeg welke taal we spraken, ze heeft familie in Denemarken en vond het er wel op lijken. Ze vertelde dat ze al 37 jaar getrouwd was met een Mexicaanse man. Vroeg of Chey haar man op vakantie had leren kennen. Chey zei ja maar dat het haar vriend is. Vervolgens bleef die vrouw maar herhalen dat ze moesten gaan trouwen dat dat belangrijk is, zeker voor de financiële zekerheid. Ze bleek ook ongelofelijk gelovig te zijn, ze hield er maar niet overop dat trouwen echt wel moet, we kwamen bijna niet meer van haar af haha.

Lila lag al die tijd heerlijk te slapen dus wij konden echt onze tijd nemen. Na ruim 2 uur kwamen we weer terug met boodschappen voor slechts 3 dagen haha. Thuis maakte ik broodjes quamole, dat is zo goedkoop hier en zo lekker. Verder hebben we de middag lekker rustig aan gedaan. De airco moet in huis echt aan anders is het niet uit te houden.

Toen Arturo weer thuis kwam van een dag hard werken ging hij gelijk weer met zijn dochtertje knuffelen natuurlijk. Morgen komt zijn zoon ook kennis maken met zijn zusje. Spannend hoor.

Voor de avond kookte ik een lekkere pasta pesto met veel groente en zalm.

Om half 10 was ik zo moe dat ik lekker mijn bedje opzocht. De poezen kwamen direct bij me liggen, ze zijn al meer op hun gemak, ik hoop op een beter nachtje.

Inmiddels is Lila 6 weken oud. Wat vliegt de tijd, wat een heerlijk grietje is het toch.

Met haar mooie grote oogjes lijkt ze overduidelijk veel op haar vader.

Maar ik zie ook wel een aantal dingen van haar moeder in haar terug hoor. Links Lila, rechts Cheyenne.

Ik ben blij dat ze in Nederland is geboren, de kraamtijd was mooi en bijzonder voor de kersverse papa en mama. Helaas moest papa na 2 weken alweer zijn kleine meisje alleen laten met haar mama. Hij moest weer werken in Mexico. Nog net voor hij weg ging hebben ze bij de Mexicaanse ambassade in Den Haag nog kunnen regelen dat Lila ook een Mexicaanse geboorteakte kreeg. Mevrouwtje is dus zowel Nederlandse als Mexicaanse. In de ambassade is ze dus al op Mexicaans grond gebied geweest. Cheyenne heeft het super goed gedaan zo in haar eentje met Lila. Bijna elke dag ben ik naar hun toe geweest en het is geweldig om je dochter als moedertje te zien.

Intensief hoor die eerste weken, Lila krijgt borst voeding en daar was haar moeder erg druk mee ze drinkt om de 3 uur en dan ongeveer 20 min per kant. Zo’n dag vliegt om en zeker als je dan ook nog 1 a 2x per dag kraamvisite krijgt. Al haar vrienden en de familie zijn langs geweest om die kleine meid te bewonderen en zelfs 4 vriendinnen van mij wilde graag Lila zien en kwamen op bezoek bij hun. Aan kleding en speelgoed heeft Lila geen gebrek. Inmiddels is ze dus al bijna 6 weken oud en gisteren vlogen Cheyenne, Lila en ik naar Mexico. Wat een volksverhuizing. Kinderwagen mee, maxi cosi en koffers met kleding voor die kleine meid, wat een geschouw. Zeker omdat we een overstap hadden in Amerika. Daar moet je altijd je bagage van de band halen en 100 meter verder weer opnieuw door de security, wat een gedoe zeg erg onhandig allemaal. We moesten van te voren ook alle 3 een reisvisa voor Amerika hebben ook al ben je op doorreis. We waren 3 uur van te voren op schiphol en gingen eerst gratis ontbijten in de vip lounche.

De hele vlucht van Amsterdam naar Atlanta geboekt bij KLM maar uitgevoerd door Delta heeft Lila zonder 1x huilen goed doorstaan. Ze was een perfecte passagier ook al was ze de jongste in het vliegtuig.

Er hing een speciaal babybedje voor haar en daar sliep ze heerlijk in, we hadden zelf ook goede plekken naast elkaar. De vlucht van Atlanta naar Cancun was minder goed geregeld. We hadden 2 stoelen achter elkaar geboekt aan het gangpad maar 10 min voor het boarden riep Delta ineens Chey naar voren omdat ze een andere stoel had gekregen, je zou denken als gold member van KLM dat ze een betere stoel had gekregen zo met de baby op haar schoot omdat ze in dat vliegtuig geen baby bedjes hebben, maar dat was niet zo. We zaten ook verder van elkaar af, waardeloos. Maar gelukkig duurde deze vlucht maar 2.15 minuten. Toen Lila eindelijk op Mexicaans grondgebied stond, zagen we een hele lange rij bij de immigratie dienst staan. Wij liepen brutaal door naar de rij voor Mexicanen, we hebben immers een klein Mexicaans staatsburgertje bij ons en Chey heeft ook een visa in haar paspoort. Lila heeft nog geen Mexicaans paspoort maar wel alle officiële documenten, uiteraard moesten deze uitgebreid nagekeken worden en zo mochten we er door, ik als oma van een Mexicaantje mocht ook door en zo skipte we de lange rij. Toen moesten we op onze bagage wachten. Vanwege de priority status kwam deze snel. Alleen moesten we even op de kinderwagen en maxi cosi wachten die lagen op een aparte band. Arturo zou ons samen met een vriend ophalen met 2 auto’s anders paste de bagage niet. Hij dacht even de auto neer te zetten zonder te betalen en ons snel op te pikken maar toen hij stond te wachten op ons zag hij ineens uit zijn oog hoeken politie bij zijn auto, ze waren razend snel de auto al aan het optakelen om weg te slepen. Hij snelde er heen en hij kocht de boete terplekke zo cash af na onderhandelen. Hoppa €100. Zonde hoor, hij vertelde dat hij de hele week blikjes tonijn had gegeten om zo wat geld uit te sparen maar helaas in 1 klap was dat weer kwijt. Maar goed dat agenten hier omkoopbaar zijn anders had hij €300 moeten betalen want zoveel kost het wegslepen. Daardoor was het allemaal een beetje chaotisch toen we aankwamen. Lila was inmiddels ook aan het huilen geslagen omdat ze trek had, de hele weg naar huis dikke tranen en een speentje hielp ook niet.

Pas toen ze thuis de borst kreeg was ze rustig daarna kon papa haar rustig knuffelen.

Hij was super blij zijn dochter weer te zien, papa straalde.