Snik snik mijn geweldige tijd in Mexico bij mijn dochter en kleindochter zit er weer op.

Het was zo ontzettend fijn om samen in de baby bubbel te zitten.

Het zijn intense weken voor jonge ouders en hulp van een oma is dan ook erg prettig, even een ontbijtje maken, een kopje koffie zetten, diner verzorgen, wasje draaien, stofzuigen, honderden kinder liedjes zingen voor Lila en wie geniet er zelf nu ook het meest van deze tijd, juist ja oma, zij kan er geen genoeg van krijgen om met die kleine te knuffelen.

Waardevolle momenten zo samen om nooit te vergeten.

Helaas is er een tijd van komen en een tijd van gaan. Niet leuk maar gelukkig binnen 7 weken kom ik weer terug en dan ook samen met opa. Op het vliegveld werd een traantje weggepinkt door iedereen.

In Nederland werd ik met open armen ontvangen, dat was een fijn thuis komen. Wel koud hier brr van elke dag en nacht boven de 25 graden naar temperaturen rond de 5 graden.

Nu wachten tot onze derde kleindochter geboren wordt, dit zal niet lang meer duren in iedergeval deze maand nog.

Wanneer je typisch Mexicaans wilt ontbijten zoals de Mexicanen zelf doen haal je bij de mandjes vrouwen je ontbijt. De taco’s worden bij hun thuis gemaakt en van oorsprong bewaard in mandjes om ze warm te houden, tegenwoordig zie je dat ze het eten bewaren in koelboxen, daar blijft het ook goed warm in en is het beter afgesloten en niet alleen maar vrouwen verkopen het.

Tacos de canasta, worden ze genoemd en de fiets stalletjes staan her en der op de hoek van de straat. Rijk en arm haalt hier zijn ontbijt, voor het geld hoef je het niet te laten, de iets wat vette zachte taco’s zijn spot goedkoop. De taco’s zijn lekker gevuld met bv aardappels, zwartebonen puree, champignons met kaas of met vlees en ui.

Omdat Lila zich nog steeds niet lekker voelde en net lag te slapen, bleef ik bij Lila en ging Chey wat eten halen bij zo’n karretje, je kan echter ook ervoor kiezen om het ter plekke op te eten, staand vanaf een plastic bordje maar soms staan er ook plastic stoeltjes bij de kraampjes.

Bij een ander stalletje haalde ze cocos water en bij een sap bar een vers fruit sapje. Voor nog geen €5 pp zaten we thuis heerlijk te ontbijten.

Daarna gingen we bij het zwembad liggen, het was bewolkt maar wel warm, de kinderwagen namen we mee, alleen had het kleine dametje geen zin om daarin te liggen, hoe moe ze ook was ze wilde niet meer slapen.

Oma haar laatste volle dag in Mexico, morgen middag vlieg ik weer naar opa, die me erg mist zegt hij, net als Fallon, oma ik mis je zegt ze elke keer, zo lief. Ik ben ook blij om hun weer te zien, maar ik vind het ook heel erg om hier weg te gaan. Het is zo fijn hier met Lila en Chey. Arturo accepteert het heel goed dat zijn aanstaande schoonmoeder bijna 3 weken in zijn huis rondloopt, dat is fijn. Het is heel prettig dat ik een eigen slaapkamer en badkamer heb. Het is eigenlijk het gedeelde kamertje van Lila en Santiago, maar Lila slaapt nu ze nog zo klein is toch op de kamer bij haar ouders en Santiago, die hier niet permanent woont, kon ook even niet bij papa logeren maar dat komt wel weer.

We zouden de laatste avond eigenlijk uiteten gaan maar omdat Lila nog steeds ziekjes is bleven we thuis eten en bestelde Arturo een ander tradioneel Mexicaans gerecht. Taco’s de birria, Santiago die normaal niet zo’n grote eter is zat te smullen, dit is 1 van zijn lievelings gerechten samen met spareribs. De birria taco is een vlees stoofpotje in de boullion. De vlees taco doop je bij elke hap in de bouillon.

Als toetje hadden we churros, deze zijn veel lekkerder dan in Spanje, hier zijn ze krokanter en er zit een suiker kaneel laagje overheen. Verrukkelijk.

Vandaag werd Cheyenne wakker met een rood oog dus we besloten naar de dokter te gaan. Naast vele apotheken zit een gedeelte waar je op inloop een dokter kan bezoeken voor slechts €4. De dokter maakt een diagnose en schrijft je het recept voor die je vervolgens direct kan ophalen in de naastgelegen apotheek. Door de smink van afgelopen week op het gezicht tijdens dia de los muertos, heeft ze een oogontsteking opgelopen.

Terwijl Cheyenne bij de dokter zat was Lila keihard aan het huilen, ze had haar dag vandaag niet. Wilde veel drinken en was erg onrustig. Gelukkig was het ons wel tussendoor gelukt om nog even een winkelcentrum te bezoeken aan de haven. Slechts 6 km bij Chey haar huis vandaan.

Wat een prachtige plek zeg is Marina Puerto Cancún, wat een luxe. Het ziet er heel Amerikaans uit, heel verzorgd, zo’n verschil met de echte stad Cancun. Maar ik moet je vertellen, ik houd van gewoon maar ook zo nu en dan best van luxe hoor.

We liepen langs het water, grenzend aan het winkelcentrum, en daar lagen allemaal onbetaalbare jachten, de haven is ook omringd door allemaal dure appartementen complexen waar de echt rijke van Cancún wonen. Je vindt er aan het water ook allemaal prachtige restaurants waar de service top is. De prijzen zijn wat hoger maar dan heb ik het gewoon over de prijs zoals het in Nederland ook kost als je naar een restaurant gaat.

We bestelden de zalmtartaar als lunch en we kregen vooraf een broodje van het huis en na ons werkelijke heerlijke gerecht ook nog een kleine kaas amuse. We zaten er top, we voelden ons heel chique.

Het was niet druk in het winkelcentrum wat overigens net voor het begin van de hotelzone ligt. Tussen de winkels in zie je allemaal mooie zit plekjes waar je even kan zitten en in ons geval Chey even borstvoeding kon geven.

We waren op zoek naar korte broekjes voor Lila en konden niet slagen bij de Zara en de H&M omdat daar de kinderkleding in de winkel pas begint voor kinderen vanaf 2. Gelukkig hadden ze bij de Sfera wel een leuke baby collectie en zo werd Lila toch nog verwent. Alleen kon dat haar niet boeien tot 8 uur in de avond bleef ze onrustig en veel huilen. Ze moet weer even door deze fase heen. Chey kon ook op een gegeven moment haar ogen niet meer open houden want was uitgeput door de vele borstvoedingen van vandaag. Kijken hoe het morgen weer gaat.

Op 4 november werd onze prachtige dochter 32 jaar. Haar eerste verjaardag als mama.

Arturo brengt elke ochtend zijn zoon naar school en toen hij daarvan thuis kwam had hij bloemen en een ballon meegenomen, maar dat was niet zijn enige verrassing.

We wisten al dat we Chey haar verjaardag op Isla Mujeres zouden gaan vieren maar Chey wist niet dat Arturo een tafeltje bij beachclub Piacere had gereserveerd en dat daar al haar Isla vriendinnen zaten. Wat een super leuke verrassing.

De locatie is werkelijk fantastisch, pal aan zee en ze hebben ook een infinity pool waar we natuurlijk ook gebruik van gemaakt hebben, maar we hebben ook in de zee gezwommen en deze is heerlijk warm.

Arturo had geregeld dat er lekkere hapjes op tafel werden gezet, zoals humus en quamole en daarna werden er verschillende soorten pizza’s neergezet, ze hadden daar een grote pizza oven dus alles werd vers bereid. De chicas hadden een taart geregeld, die verrukkelijk smaakte.

Leuk voor mij om haar vriendinnen van het eiland te ontmoeten.

Het is een fantastisch plek om te wonen, het is klein maar je hebt er alles, voor Chey zou het perfect zijn om daar te wonen. Voor Arturo iets lastiger omdat hij in Cancun werkt en zijn zoon daar ook woont. Maar het is maar 18 minuten met de boot over dus wie weet gaat hij ooit overstag, happy wife, happy life zei ik tegen hem. In iedergeval worden er wel hun 2 appartementen nu gebouwd maar dat is voor de verhuur. De beach club waar we vandaag waren is slechts op enkele minuten lopen daarvandaan dus dat is echt ideaal.

Je kan er een dagpas kopen en dan mag je de hele dag aan het strand zitten voor ongeveer 45 euro en onbeperkt eten en drinken, ook cocktails, dat is echt een geweldige deal.

Chey haar Colombiaanse vriendin heeft door de zelfde bouwer een huis laten bouwen op het eiland, 3 etages hoog en een dakterras. Daar gingen we ook nog even kijken. Echt super mooi, ik kan niet wachten tot Chey en Arturo hun appartementen klaar zijn want ik gok dat we daar dan regelmatig gebruik van gaan maken om lekker vakantie te gaan vieren, het is zo’n gave plek en super dichtbij allemaal mooie plekjes aan het strand.

Bij het appartementen complex zitten behalve 2 grote zwembaden ook nog 2 bbq area’s waar je gebruik van kan maken. Je moet het wel even reserveren want er zijn ongeveer 300 appartementen die daar eventueel gebruik van kunnen maken op aanvraag. Maar net zoals er maar weinig mensen gebruik maken van de zwembaden maken er ook weinig mensen gebruik van de bbq, dus gelukkig was niet iemand ons voor toen we pas een dag van te voren wilden reserveren.

Terwijl ik me met mijn kleindochter bezig hield maakte Cheyenne een aardappelsalade en een groene salade. Omdat Arturo eerst nog moest werken en daarvoor de auto nodig had liet Chey de boodschappen bezorgen door uber eats.

Het vlees werd op het laatste moment nog even gehaald bij de groothandel om de hoek, waar ze mooie vlees pakketten verkopen.

Rond 2 uur kwamen de vrienden van Chey en Arturo aan. Ze hadden zelf ook nog wat lekkere dingetjes meegenomen. Carlos is een goede vriend van Arturo en komt uit Mexico en Jori komt uit Canada. Bijna wordt hun kindje geboren, ze weten nog niet het geslacht maar weten wel al de datum (21 november) en dat de baby Charlie gaat heten, of het nu een jongen of een meisje is. In vele landen in Noord en Zuid Amerika is het gebruikelijk dat de naam al bekend wordt gemaakt. Wij vinden dat maar gek. Het zoontje van Jori is 10 en heeft 3 paspoorten. Mexicaans, Canadees maar ook Brits omdat zijn vader daar vandaan komt, die nu in Amerika woont trouwens. Hij spreekt vloeiend Engels en Spaans en zit ook op een tweetalige school in Cancun. Misschien is dat in de toekomst ook wel wat voor Lila.

Maar op het moment spreekt ze alleen nog babytaal, ghe ghe, gaa, gaa, ooh, ooh. Zo schattig ze is nu echt haar stemmetje aan het ontdekken, ze lacht nu ook met geluid.

We begonnen de dag tussen de locals met een echt Mexicaans ontbijtje bij Mercado 28.

Na het eten deden we een rondje langs alle kraampjes met kleding en souvenirs. Omdat het in Cancun centro is, een stukje weg van de hotelzone, vind je er niet heel veel toeristen, wel de avontuurlijke reiziger, die echt wat van het land wil zien

Rond 5 uur nam Arturo ons mee naar een traditionele gebeurtenis. In Mexico geloven ze dat op 2 november de ziel van de overledene terug keert naar de aarde, er wordt een ofrenda gemaakt(altaar) en daarin worden voedsel, drinken, foto’s, schedels, skeleten, kaarsjes en bloempjes gezet, (het oranje afrikaantje). Je toont op die manier je liefde aan de overledene.

De dag wordt groots en feestelijk gevierd.

Het is een vrolijke, kleurrijke bedoening. Overal hangen vlaggetjes en er wordt ook een speciaal soort cake gegeten, pan de muerto. Ik vond de smaak een beetje weg hebben van duivekater.

Overal zie je calvera de Catrina’s (elegante schedels) met een bloemenkroontje op. Iedereen, hoe je er ook uitziet, heeft immers een schedel onder de huid.

Het feest wordt groots gevierd in Mexico, in Cancun was het op de plek tegenover de boot naar Isla Mujeres.

We lieten allemaal ons gezicht schilderen, dat hoort bij de traditie.

De hele straat was met vlaggetjes versierd en er stonden allemaal eetkraampjes. Overal zag je ofrenda’s.

Er was live muziek en er was een verkiezing van de mooiste Catrina. Omdat we Lila bij ons hadden moesten we wel een beetje voorzichtig zijn om ons in de volle menigte te begeven want het was een drukte van jewelste, maar ongelofelijk leuk om mee te maken. Lila keek haar ogen uit met al die kleuren en die bewegende vlaggetjes. Haar eerste feest van haar land en deze was gelijk spectaculair.