4 juli 2026

Nog één laatste poging. De wasmachine mocht het nog een keer proberen van mij.

Maar helaas hij is echt stuk. Balen. Waarom nu, waarom had hij het nou net niet een jaartje langer volgehouden.

Dus wat doe je dan? Juist, nieuwe kopen want we hebben ons huis wel een aantal weken verhuurd deze zomermaanden, dus je kan de gasten niet zonder laten.
De vaatwasser kwam ooit uit Iznájar, dus daarheen maar. Eerst even internet gecheckt. Ja, open.
We slingerden door de smalle straatjes van het dorpje, maar terplekke zagen we de luiken dicht.
In Spanje kun je gewoonweg niet op internet tijden vertrouwen, 9 van de 10 keer klopt het gewoon niet.

Plan B: door naar Antequera. Daar zit een Eroski.
Aangekomen bleek er geen Eroski meer, maar een Carrefour. Maar goed, er stonden tientallen wasmachines.
We kozen er eentje met een 9 kilo trommel. Voor als er weer eens een berg handdoeken of bedlinnen doorheen moet.

Bij de kassa vroegen we: “Kunnen jullie hem thuisbezorgen?”
“Ja hoor, voor 20 euro. En we nemen de oude mee.” Nou, dat is nog eens service. Woensdag komt hij.

En toen kwam de vraag om onze gegevens. Telefoonnummer?
Eh… een Nederlands nummer kan niet. Dat pikt ons systeem niet, wat ouderwets is dat! Ik moest een Spaans nummer opgeven. Ik kon ook niet bij het adres laten zetten dat het om Holiday home Hacienda la Suerte ging, dat is makkelijker zei ik want dan kan de bezorger gewoon de gegevens van google maps halen. Nee seniorita dat past ook niet in ons computer systeem. U wordt gewoon gebelt en dan kunt u de chauffeur zeggen hoe hij moet rijden.

Nou toen maar het telefoonnummer van onze sleutelbeheerder gegeven.

Ok alles geregeld dus, woensdag komt hij. Nou zei die verkoper ineens, ik zie in de computer staan, niet deze woensdag maar volgende week woensdag. Grr, ik probeerde nog; Ah we hebben hem snel nodig kan het niet toch eerder? Nee dat kon niet en we moesten er ook maar rekening mee houden dat het ook gerust 2 dagen later kon worden. Wat een gedoe zeg. In Spanje moet je altijd een hoop incasseringsvermogen hebben. Dan maar tijdelijk weer alles op het handje wassen.

Net als vorige week gingen we weer bij los Pajaritos eten op zaterdag avond, alleen nu met z’n twee. Lesley nam dit keer de solomillo en ik de chuleton. We zaten verrukkelijk te eten wat een heerlijke stukjes vlees. Ik ben blij met deze heropening. Heel gezellig ook met de lampjes en aan de wasmachine dachten we niet meer. Dat is wat goed eten met je doet.