Er werd slecht weer verwacht in het weekend van 10 december. Laat dat nu net de dag zijn dat wij onze verhuizing gepland hadden. Toen ons gehuurde busje de straat in kwam rijden was het al behoorlijk aan het sneeuwen, hebben wij weer!

Het is een behoorlijke hectische periode geweest afgelopen dagen. Alles inpakken en wat heeft een mens veel spullen. Het weekend ervoor was onze zoon verhuisd, ook zijn hele inboedel stond in ons huis. Deze verhuizing verliep voorspoedig in een ochtendje, immers alle spullen stonden al ingepakt in de garage en de studeerkamer. Met 2 ritjes in het busje naar de opslagbox was dat klusje geklaard. Toen zijn spullen weg waren konden we ook goed zien welke spullen er van ons nog in de garage en de studeerkamer lagen. Voor de rest had ik alles in elke kamer al in dozen gezet.

Zondagochtend 10 december begonnen we eerst met alle dozen en overige spullen  naar beneden te brengen. Oh jee onze inboedel was toch wel meer dan we dachten.

Op het laatste moment had ik naar de opslagboxruimte gebeld of we er nog een box bij konden huren. Gelukkig was er nog 1 vrij. We hadden er al 1 van 25m3, groter dus dan onze zoon die 22m3 heeft maar voor de zekerheid hadden we er maar 1 bij gehuurd van 17 m3 en maar goed ook. We bleken hem echt nodig te hebben. Juist voor al die losse spulletjes die niet in de dozen passen.Mijn ouders hadden nog mee kunnen helpen bij onze zoon en schoondochter hun verhuizing maar omdat ze daarna naar Spanje gingen om plaats te maken in hun stulpje voor kun kleinkind die een dikke 2 maanden daar gaat wonen, konden ze met onze verhuizing niet meer meehelpen. Gelukkig kregen we hulp aangeboden van Job, Rinus en Catrien, Elvira, Cheyenne, Jairo en Daisy. Echt onwijs lief want zonder hen hadden we het echt niet gered! Het was een behoorlijk verhuizing die van s’ochtends half 11 tot s’avonds 7 uur duurde.

Het landschap was inmiddels veranderd in een wit wonder sprookjes land.

Bekaf gingen we s’avonds nog met een deel van het clubje bij de pizzaria in Castricum eten. Een gezellig plekje,  waar we dubbel van het lachen lagen want toen we om een leesbril vroegen de serveerster antwoorde: Gucci of Armani. Alle spanning die we die hadden lachten we eruit natuurlijk ook onder het genot van een heerlijk wijntje.

Deze memorabele dag zullen we niet snel vergeten, wie gaat er nu verhuizen in de sneeuw.

Op 13 december was het zover de overdracht van ons huis. Ik realiseerde me dat ik nog nooit in mijn leven ergens zolang gewoond had als hier. 15 jaar hebben we hier een heerlijke tijd gehad en de kinderen hebben hier een super jeugd gehad. Toen ik afscheid van de buurvrouw ging nemen moest ik toch wel een traantje weg pinken.

Bye bye mooi bijzonder huis, die we helemaal zelf hadden laten bouwen en elk detail zelf bedacht hebben. Hello volgende stap in ons leven. Nu eerst een paar maanden bij onze dochter wonen. Wanneer de bank een beetje opschiet met de hypotheekaanvraag, gaan we daar 19 januari de sleutel van krijgen. Nu nog even leren voor mijn examen die ik woensdag heb en daarna heerlijk bijkomen met een gezellig clubje in Spanje!

Iedereen bedankt voor alle belangstelling, het is emotioneel gezien niet niks deze periode!