Het is 1 februari en het is een bijzondere dag, ik vier namelijk mijn 25 jarig jubileum bij mijn werkgever. Eigenlijk werk ik er nog langer hoor, want ik ben begonnen als uitzendkracht, maar jemig wat is de tijd snel gegaan.

Ik heb op 11 verschillende kantoren gewerkt, 10 verschillende arbeidstijd uren gehad en ik heb in 5 verschillende functieschalen gewerkt, ik heb op het platteland gewerkt, in de stad en in een dorp. Ik heb gewerkt met heel veel verschillende soorten type klanten, maar ik vond het allemaal even leuk.

Want dat is echt belangrijk hoor, dat je met veel plezier werkt en dat doe ik echt, ik vind het enorm leuk om met klanten om te gaan en interessante gesprekken te hebben en klanten eerlijk en goed te adviseren.

Omdat je zolang bij het zelfde bedrijf werkt krijg je een bepaald bedrag voor een leuke activiteit, nou en die had ik gevonden!

Mijn eigen Spaanse projectje laten zien aan mijn huidige collega’s. Ik had iedereen van mijn afdeling uitgenodigd maar de reacties waren wisselend, de één vond het ontzettend leuk maar het was niks voor hem of haar, de ander vond het leuk en wilde graag mee maar kon door omstandigheden niet, en sommige reageerden niet eens op de uitnodiging, er bleef een klein groepje over die oprecht geïnteresseerd waren en daarmee gingen we op pad.

Voor mij ook weer een les, want wat ik leuk vind, vind niet iedereen leuk schijnbaar. Ik ben een gezelligheidsdier en deel graag met mensen, maar ik vind het ook fijn als mensen belangstelling hebben voor mij, dat geef ik ook toe, een beetje tweerichtingsverkeer heet dat geloof ik.

Ik vertel altijd vol plezier over de prachtige omgeving waar het huis in ligt en nu was het moment daar om mijn collega’s mee te nemen in mijn droom.

Het ticket was voor eigen kosten, het fiets/eet arrangement van de bank en de rest van mezelf.

Het is echt een bijzonder jubileum geworden mede dankzij mijn gezin, mijn Spaanse vrienden en mijn collega’s!

Het tripje begon zo:

Het was vroeg die eerste februari, erg vroeg, Lesley en ik stonden om 5 uur in de morgen al bij Ankie in de Velserboek op de stoep. We reden door naar Imren in Haarlem en om 6.15 stonden we in Rotterdam op de luchthaven, klaar voor vertrek.

Drie uur later landen we op Aeropuerto de Málaga-Costa del Sol. Het avontuur was begonnen.

Na een telefoontje met de lang parkeergarage werden we naar onze Spaanse auto gebracht.

Vakantie Spanje 2008 534

Op naar de zon, op naar het strand en de boulevard, op naar Torremolinos.

zoa1

DSC03043ai

Wat waren we blij dat het weer mooi was, we liepen direct het strand op, heerlijk dit hadden we echt nodig, nog geen uur in Spanje en we voelde ons al helemaal op vakantie.

strand

We liepen over de boulevard en liepen wat winkeltjes in. Ik werd verwent door de lady’s met een prachtig beeld van een salamander die ik op de muur kan hangen in mijn huis.

De temperatuur steeg naar zeker naar 23 graden en we doken een terrasje op. Heerlijk aan de zomerdrank van Spanje, een tinto de verano, een aantal tapas erbij en we konden hier de hele middag wel blijven.

Toch besloten we om 15 uur weg te gaan en naar de supermarkt in Archidona te rijden om daar avondeten te kopen, lekkere wijntjes en spullen voor het ontbijt.

Ook moest ik nog even langs de timmerman om een aanbetaling te doen voor de kozijnen voor de bovenraampjes die vervangen gaan worden, het lukte me goed om in het Spaans duidelijk te maken wat ik wilde, best trots op mezelf.3

Op naar Hacienda la Suerte, na de afslag zie je allemaal olijfbomen en na de bocht ligt in de verte ons huis onderaan de machtige berg Pedroso.

Gelukkig was het regen water allemaal weg en konden we moeiteloos doorrijden.

De meiden waren onder de indruk, wat een groot huis en wat ligt het prachtig. Ik gaf ze een rondleiding. 0

Het was wel erg koud in huis en Imren die een echte fikkie stoker blijkt te zijn ging naar buiten om kleine takjes te zoeken, alleen grote haard blokken zijn niet voldoende zei ze, je hebt die takjes nodig anders gaat het vuur niet goed aan, ze rommelde wat in de tuin en kwam terug met een hele grote bos takken en waar Lesley en ik verleden keer een uur over deden had Imren in 10 minuten het vuurtje aan. Het huis deed haar denken aan Turkije, het rook ook naar haar verleden en ze voelde zich daarom onmiddellijk thuis.DSC03059

Ankie zat ook echt te genieten, en zei wel honderd maal, wat bijzonder is dit, dat we dit zo met elkaar doen en degene die niet mee is gegaan heeft vast vreselijke spijt, want het is echt geweldig hier. Terwijl de dames relaxed op de bank zaten maakte ik een heerlijke maaltijd voor ze klaar en smullen maar.DSC03065

Dag 1 was geslaagd!