Ik hoor de moeheid in Lesley zijn stem, lieverd zeg ik tegen hem, neem ook af en toe even je rust hoor. Ik snap het wel je wilt zo graag dat het allemaal opknapt maar, leg ik hem uit, als je te moe bent komt er ook niks meer uit je handen op een gegeven moment, werken in die bloed hitte hakt er echt in.

Rinus is er nu al een week en ik wist dat het aardige vent was maar dat hij zo hard kon werken had ik geen weet van.

Gelukkig doet internet het weer en kreeg ik wat foto’s doorgestuurd, het begint steeds meer echt ons huis te worden.

Maar we zullen ons ook steeds weer moeten realiseren dat we er nog lang niet zijn, maar stukje voor stukje zie je het opknappen.

Gelukkig gaan de mannen zaterdag een dagje werkrust nemen, ze gaan naar Antequera naar El Torcal om te wandelen tussen de bijzondere rotsen en daarna gaan ze eten en mee huilen bij de wolven in het Lobopark. Geweldig!