We begonnen de dag tussen de locals met een echt Mexicaans ontbijtje bij Mercado 28.

Na het eten deden we een rondje langs alle kraampjes met kleding en souvenirs. Omdat het in Cancun centro is, een stukje weg van de hotelzone, vind je er niet heel veel toeristen, wel de avontuurlijke reiziger, die echt wat van het land wil zien

Rond 5 uur nam Arturo ons mee naar een traditionele gebeurtenis. In Mexico geloven ze dat op 2 november de ziel van de overledene terug keert naar de aarde, er wordt een ofrenda gemaakt(altaar) en daarin worden voedsel, drinken, foto’s, schedels, skeleten, kaarsjes en bloempjes gezet, (het oranje afrikaantje). Je toont op die manier je liefde aan de overledene.

De dag wordt groots en feestelijk gevierd.

Het is een vrolijke, kleurrijke bedoening. Overal hangen vlaggetjes en er wordt ook een speciaal soort cake gegeten, pan de muerto. Ik vond de smaak een beetje weg hebben van duivekater.

Overal zie je calvera de Catrina’s (elegante schedels) met een bloemenkroontje op. Iedereen, hoe je er ook uitziet, heeft immers een schedel onder de huid.

Het feest wordt groots gevierd in Mexico, in Cancun was het op de plek tegenover de boot naar Isla Mujeres.

We lieten allemaal ons gezicht schilderen, dat hoort bij de traditie.

De hele straat was met vlaggetjes versierd en er stonden allemaal eetkraampjes. Overal zag je ofrenda’s.

Er was live muziek en er was een verkiezing van de mooiste Catrina. Omdat we Lila bij ons hadden moesten we wel een beetje voorzichtig zijn om ons in de volle menigte te begeven want het was een drukte van jewelste, maar ongelofelijk leuk om mee te maken. Lila keek haar ogen uit met al die kleuren en die bewegende vlaggetjes. Haar eerste feest van haar land en deze was gelijk spectaculair.

Vandaag hadden we de auto en besloten we naar een groot winkelcentrum te gaan in de hotelzone, la Isla mall. Deze zone werd in de jaren zeventig speciaal aangelegd om meer reizigers naar dit gebied aan de Caribische kust van Mexico te trekken, jaarlijks bezoeken 10 miljoen mensen dit gedeelte.

De stranden zijn er prachtig parel wit en aan de ene kant van de zona hoteleria is een lagune en aan de andere kant de caribische zee. We reden er naar toe via de noordkant, een best drukke weg maar ze zijn bezig om een brug te bouwen die uitkomt in het midden om zo het verkeer wat te verspreiden.

De beste periode om naar Cancun te gaan is in dec, jan, febr. De periode aug t/m oktober staat bekend om orkaanseizoen en daarom is het er nu vrij rustig en dat was te zien in het winkelcentrum.

Heerlijk hoor om te shoppen in een vrij lege winkel zoals de Zara en de H&M. Ze hebben er ook een Victoria Secret winkel dus daar konden we ook op ons gemak shoppen. Wanneer Lila wat ouder is gaan we hier zeker het zee aquarium bezoeken wat hier ook te vinden is. Er is ook een luxe gedeelte met dure merken kleding en accessoires. De vulpennen en horloges winkels zal ik volgende keer als we hier zijn met kerst wel met Lesley bezoeken, daar zal hij van smullen.

Bij restaurant La Parilla aan de lagune bestelde we wat fish taco’s en quamole voor de lunch met een Jamaica, dat is een Hibiscus limonade.

LIla zag er uit om op te vreten vandaag, wat een dotje is het toch.

Toen we s’middags thuis kwamen kon ze weer lekker knuffelen met haar papa, hij was weer een harde werker vandaag terwijl de ladies decadent geshopt hadden.

In Cancun heb je de 22 km lange hotelzone die bij de kust ligt daar zijn de resorts ook gevestigd en daar is alles super netjes en luxe en alle restaurants zijn pittig aan de prijs. In centro Cancun waar de mensen die in de hotels werken wonen is de omgeving wat minder goed onderhouden, straten met gaten in het asveld, bomen niet op tijd gesnoeid, de huizen staan niet strak in de verf en hier en daar ligt er wat zwerfafval. Maar het is wel zoals het in Mexico echt is en je vind daar gelukkig wel nog leuke authentieke betaalbare eetgelegenheden.

Vandaag bezochten we een leuk restaurantje Chefcito op 10 min lopen bij Chey haar appartement. Eten zoals de Mexicanen zelf eten en niet aangepast naar de smaak van toeristen. Ik houd ervan om zo’n authentiek restaurantje te bezoeken.

Goed eten voor een goede prijs. Menu del dia kost hier rond de €6. Je krijgt daar voor een soepje, een hoofdgerecht naar keuze en limonade met een refill.

Het smaakte top. Lila zat er met haar grote oogjes ook gezellig bij. Toen we weg gingen en net buiten waren begon het uit het niks keihard te regenen. We doken een koffietentje in. We namen daar een chai latte en een horchata latte en een chocolade taartje. Erg lekker de rekening was echter net zoveel als de rekening van het eten van daarnet. Voor luxe dingen betaal je hier gewoon veel meer.

Lila was vandaag een wakker meisje, ze wilde bijna elk uur drinken, een regeldag noemen ze dat. Ik had daar nog nooit van gehoord, vroeger kon je dat niet zomaar opzoeken op internet. Ook al ben ik al heel lang mama, ik leer ook nog steeds bij. We hadden Lila gewogen vandaag, met een zelf gekochte weegschaal, want hier heb je geen consultatie bureau waar je elke keer heen kan. Ze was bij de geboorte 2910 gram en nu met 7 weken 4410. Onze kleine gordita!

Lila had echt vandaag kleren aan voor een bezoek aan een tropisch eiland.

We namen een uber naar Puerto Juarez waarvandaan de ferry vertrekt (hier maar 11 km vandaan) naar het Eiland Isla Mujeres (de vaart duurt 18 minuten).

Aangekomen op het eiland namen we een taxi naar de beachclub Marbella.

Niet vernoemd naar de plaats in Spanje, maar het betekend mar= zee bella = prachtige. Nou de zee is inderdaad erg prachtig zeg daar, wat een fijn plekje om te zitten.

Omdat de locatie zo geweldig is betaal je ook wat meer maar ook de service is helemaal top en ze hebben heerlijk eten.

Lila was weer de perfecte baby, wat een tevreden kindje is het zeg. Ze is echt een schatje.

Na de lunch liepen we in 10 minuten naar het land van Cheyenne en Arturo. De bomen hadden ze nog langs de weg laten staan, we liepen omstebeurt naar boven en zagen de mannen hard aan het werk.

Er is nog steeds geen electra en water (hopelijk vanaf morgen) maar dat weerhoud ze er niet van al hard hun best te doen. Het is echt een super goede locatie waar ze zitten, namelijk aan de rustige kant van het eiland maar wel genoeg faciliteiten in de buurt. Het eiland is niet groot (7×1.5) dus je bent sowieso overal vrij snel. Toen reden we met de taxi naar het centrum van het stadje, wat vele restaurants en winkeltjes rijk is, je ziet ook dat ze al bezig zijn met de versieringen voor de dia de los muertos.

We besloten op playa norte in het witte zand nog even naar de zonsondergang te kijken.

Door de bewolking zag je er niet veel van, maar het strand is werkelijk prachtig op dit idyllische plekje.

Om 7 uur namen we de ferry weer terug naar huis. Arturo stond ons al op te wachten met de auto.

De vrouwen hebben een heerlijke dag gehad op het vrouwen eiland.

Na het ontbijt gingen de dames al vroeg bij het zwembad zitten en natuurlijk ook gelijk even wat baantjes zwemmen om lekker fit de dag te starten.

Arturo was nog steeds bezig met het regelen van de electra voor de bouwgrond op Isla. Hij had vorige keer net niet dat ene juiste documentje dus moest dat nu even nabrengen. Bleek dat ze het hele contract al geannuleerd hadden, dus alles moest weer opnieuw. Hoop gedoe allemaal hier.

Ondertussen zijn de bouwers wel al begonnen, gewoon met het handje. Morgen gaan we naar Isla om het met eigen ogen te aanschouwen.

Vandaag hadden we verder een rustig dagje en waren na de lunch net onderweg naar de Chaudrai supermarkt toen Arturo belde waar we waren. Hij brengt Santiago altijd naar school s’ochtends maar nu deze week moest hij hem ook ophalen s’ middags, dat waren wij even vergeten, hij had de auto nodig, dus we hadden nog 20 minuten de tijd om boodschappen te doen, nou dat is een uitdaging in een supermarkt van deze grote kan ik je vertellen. We besloten ons te spitsen, ik haalde het brood en de groenten, Chey en onze gezellige Lila het drinken en wat andere spullen.

Het brood wat je pakt met een tang leg je eerst op een ronde schaal en daarna ga je naar een punt waar ze het voor je inpakken en een prijs etiquet erop plakken, bij groenten staat iemand die de groenten van de dag voor je snijt. Dit keer was het de cactus en de pompoen. Vorige keer zag je ze terplekke quamole maken.

Na de kassa staat iemand die je boodschappen voor je inpakt, dat zijn vaak gepensioneerden mensen die op deze manier hun geld bijelkaar sprokkelen, want een goed pensioen kennen ze niet echt hier, het is de bedoeling dat je ze een fooi geeft want dat is hun inkomen, ze worden niet betaald door de supermarkt, dat moet je ook maar net weten. Zo gaan dingen in elk land weer anders. Wanneer je bv iets vergeten bent in de supermarkt kun je een uber bellen, niet om je naar de supermarkt te brengen maar om het te bezorgen bij jou, iemand gaat dan met jouw lijstje naar de supermarkt om je eten te halen en die iemand werkt niet voor de supermarkt, dat is gewoon een particuliere boodschapper. Van de week hadden we daar gebruik van gemaakt, we hadden omgerekend voor 15 euro boodschappen laten bezorgen en dat koste ons een euro om het aan de deur te laten bezorgen door een uber. Zoiets vind ik echt niet te geloven. Handig natuurlijk maar het geeft ook aan hoe arm de mensen zijn, dat ze voor zo weinig geld al die moeite voor je doen.

Omdat we gisteren een uitje hadden en Lila veel indrukken had opgedaan besloten we vandaag lekker rustig aan te doen. Sowieso kun je je wel vermaken met een baby in huis, zeker met het kleine moppie Lila want slapen vandaag ho maar. Nadat ik gestofzuigd en gedweild had begon ik aan de lunch. Ik maakte een gezonde curry met veel groenten erin. Arturo was om 3 uur thuis dus het was wel een verlate lunch maar je kan het ook een vroeg diner noemen want het was behoorlijk vullend.

Na het eten gingen we lekker bij het zwembad zitten, net zolang tot het donker werd en de lampjes aan gingen in het zwembad.

Ik ben heel sportief geweest en heb heel wat baantjes gezwommen. Lila is nog te klein om in het water te gaan, maar vanuit de kinderwagen keek ze naar de wuivende palmbomen en een schik dat ze had. Ze is nu veel aan het lachen en maakt allemaal geluidjes.

Omdat we natuurlijk zo goed gegeten hadden om 3 uur namen we s’avonds alleen een paar stokbroodjes met kaas. We keken gezellig een film op de nieuwe tv, die ik cadeau had gedaan als dank voor mijn verblijf hier. Het is zo gezellig zo met elkaar dit zal ik straks weer gaan missen. Mijn andere kleindochter van 3 belde me vandaag op en ze vertelde dat opa bij hun had gegeten. Lekker pannenkoeken en toen oma vroeg hoeveel heb je er gegeten, vertelde ze trots dat het er 4 waren. Zo zei oma dat is veel, ik zie ook dat je gegroeid bent en stoer ging ze voor de camera poseren, zodat ik haar goed kon zien. Ik mis jou lieverd zei ik. Ik mis jou ook oma zei het lieve schatje, dan smelt je hart toch. Dit zal echt moeilijk blijven in de toekomst. Ik zal altijd een paar schatjes missen waar ik ook ben.

Vandaag was het Arturo zijn vrije dag en hij maakte het ontbijt voor ons, eieren op z’n Mexicaans met cactus en erbij nog wat quesadillas. Daarna haalde we Santiago op en reden we in een half uurtje naar Puerto Morelos.

Dit is nu de tweede keer dat ik hier ben en ik vind het echt een leuk stadje.

Het is niet al te toeristisch en je voelt je er veilig en er zitten allemaal leuke restaurantjes en barretjes. We liepen naar het strand.

Voor Lila de eerste keer dat ze op een Mexicaans strand is geweest. Het was bewolkt en waaide stevig maar de temperatuur was wel 27 graden.

Bij beach restaurant Unico gingen we lunchen. Eigenlijk perfect dat het bewolkt is zo kan kleine Lila wennen aan het weer hier.

We namen als toetje een ijsje bij ijssallon Aldo’s. Ook daar kost een bolletje €5 euro per stuk, echt duur hoor, ijs is gewoon een luxe product hier.

Thuis gekomen kreeg Lila een badje om al het zand uit haar haartjes te halen. In Nederland vond ze het badje maar niks, hier zat ze echt te genieten.

De meiden hielden een Netflix avondje en de mannen gingen samen naar de film. Zo is de dag weer omgevlogen.

Ik ben steeds vroeg wakker, rond 5, vanavond maar proberen na 22 uur naar bed te gaan want anders kom je nooit in het ritme. Chey en ik ontbeten samen, Arturo was al naar zijn werk. Met zo’n klein meisje om je heen ben je lekker bezig de hele dag, als je dat alleen moet doen kom je nergens aan toe, dus fijn dat ik mijn dochter kan helpen overdag. Het begint al bij het ontbijt, 1 houdt Lila vast en de ander maakt ontbijt, 1 voedt Lila de ander doet de afwas, 1 zingt liedjes met haar de ander doet de was, 1 verschoond de luier de ander ruimt het huis op etc etc. Natuurlijk is het ook heel gezellig om dit allemaal samen te doen. We genieten van deze periode samen ook al doen we niks spannends.

Ons uitje vandaag was naar de Oxxo. Dat is een buurtsupermarktje. Heel dichtbij maar de snelste weg heeft geen stoep, dus we wandelden een groter rondje om er zo ook te komen op een veilige manier, op deze manier kon ik ook de buurt goed bekijken. Wat opvalt is dat er bij de appartementen allemaal bewaking voor de hekken staan en ze echt goed controleren of je naar binnen mag. De losse huizen in de straten verderop hebben allemaal grote dichte hekken voor de ingang met dikke sloten. Het verschil tussen arm en rijk is enorm groot hier in Mexico en daarom moeten de mensen die wat meer te besteden hebben hun huis goed beschermen want als je echt geen geld hebt om je kinderen eten te geven kunnen arme mensen wel eens gekke dingen doen. Cancun is niet het echte Mexico zegt Arturo altijd, deze stad is ontstaan doordat toeristen hier naar de kust toe gingen en de mensen die werken in de horeca en hotelbranche wonen hier allemaal. Een voorbeeld van iemand met wel een redelijke baan is de schoonmaker van een hotel die verdient maar €400 per maand en het is in Cancun en omgeving echt niet goedkoop om boodschappen te doen de boodschappen zijn bijna net zo duur als in Nederland. Soms mogen toeristen daar wel eens bij stilstaan als ze een luxe kamer boeken, vaak wordt de tip aan de schoonmaak of aan de serveerster vergeten of is deze erg laag en die mensen kunnen echt een centje extra gebruiken, dus tip echt wel tussen de 15 en 20%. Wanneer je met een redelijke baan maar zo weinig verdient weet je ook dat mensen met een mindere baan dus veel minder te besteden hebben en dat er dus veel armoede heerst. Deze buurt is netter en rijker en zijn de huurprijzen zo’n € 800 en meer per maand maar ga je een paar straten verder dan zie je armoede en is de buurt slordig en simpel.

Bij de Oxxo kochten we wat extra water en een hydraterend cocos drankje, we moeten met deze temperaturen goed drinken. Het is overdag hier het hele jaar door rond de 30 graden en water kunnen wij niet uit de kraan drinken. Zelfs Chey haar poezen krijgen flessenwater.

Thuis gekomen had ik een kippe/groenten soepje gemaakt van de restjes die over waren van de braadkip.

In de middag begon het ineens hard te regenen, we hadden eigenlijk bedacht dat we vandaag bij het zwembad zouden gaan zitten, dat stellen we nu maar uit. Arturo was op tijd thuis en besloot samen met Chey naar de sportschool te gaan, oma paste lekker op haar kleindochter. Lila had geen zin om te slapen dus oma heeft voor haar allemaal liedjes gezongen.

Zo leuk ze gaat steeds meer lachen en begint nu ook kir geluidjes te maken. Ze is zo’n schatje. Ze had vandaag het generatie jurkje aan, door mijn oma gemaakt en door mij en Chey ook gedragen.