Het is altijd even wennen dat tijdsverschil, 7 uur is best veel om te overbruggen. Rond 5 uur in de morgen waren we klaar wakker, de poezen vonden het super dat we er weer waren en kwamen de hele nacht tussen ons in liggen. Gelukkig worden kleine meisjes ook vroeg wakker, dus om 7 uur zaten we met Lila in haar speel paradijs te spelen.

Echt een enorm plastic vierkant speelveld hebben ze in hun huiskamer staan en voor de ondernemende Lila is dat helemaal perfect. Tevens slingert niet al het speelgoed door je huis in het rond. Aan speelgoed geen gebrek maar oma is oma dus daar kwam nu nog meer bij. Leuke houten auto’s van Little dutch tweedehands gekocht bij de kringloop. Een schot in de roos Lila vond het prachtig. Misschien nemen we het wel mee naar het vakantiehuis Pumbas Paradijs, want dan kunnen de kindjes die daar dan verblijven er ook mee spelen en tussendoor als het niet verhuurd wordt zitten ze er zelf en heeft Lila dan ook wat om te spelen daar. Houten speelgoed is duurzaam en haast niet stuk te krijgen dus prima geschikt voor een vakantiehuis.

We besloten ergens te gaan ontbijten, in Nederland doe je dat eigenlijk nooit maar hier in dit gedeelte van Mexico vind je vele leuke ontbijtplekjes.

Lesley en ik hadden scrambeld eggs, met bonen en salsa en ipv brood krijg je dan warme mais tortillas erbij en Chey had een echt Mexicaans gerecht Chilaquilas, dat zijn gefrituurde tortillas gevuld met kip er daaroverheen een groene zureroom saus. Lila smulde van iedereen wat mee.

We liepen na het ontbijt nog een stukje maar zelfs om 11 uur in de ochtend is dat bijna niet te doen, je hele lijf voelt klam, in dit jaargetijde is de lucht vochtigheid enorm hoog. Weer thuis gekomen dacht ik lekker verkoeling te vinden in het zwembad, maar niks koel, het water was warm. We zaten op ligbedjes in de schaduw maar een uurtje was echt genoeg, je verlangt erna om naar binnen te gaan en in de airco te gaan zitten.

Arturo had Santiago van school gehaald en samen gingen we als lunch lekker burritas gevuld met kip en rijst lunchen. Hij wordt groot, hij is 13 en al 1.77 lang en nog niet uitgegroeid. De meeste Mexicanen zijn niet zo lang dus hij zal flink gaan opvallen bij de Mexicaanse dames over een paar jaar denk ik met zijn lengte en knappe koppie. Hij vertelde dat hij nu op een andere school zit en dat hij dat erg leuk vindt. Er zitten maar 15 kinderen in de klas dus ze krijgen veel persoonlijke aandacht. Hij gaat naar een privé school omdat daar het onderwijs een stuk beter is en op zo’n moment besef je je weer goed hoe fantastisch het in Nederland is, daar is goed onderwijs gratis en hier in Mexico moet je daar honderden euro’s per maand voor betalen.

We waren pas rond 5 uur klaar met de lunch en daardoor had ik ‘avonds geen zin meer in eten, om half 10 gingen wij al naar ons mandje. In de verte hoorden we Lila nog jengelen, zij kon de slaap niet vatten ondanks dat ze heel moe was. Ben benieuwd hoe laat zij uiteindelijk in slaap is gevallen. Morgen gaan we naar Isla Mujeres, daar heb ik enorm veel zin in, Pumbas Paradise hoe zal het er in het echt uitzien.

Omdat het al weken druk is in en rondom Amsterdam besloten we om ons niet naar Schiphol te laten brengen met de auto maar alleen naar het station zodat we met de trein naar de luchthaven konden gaan. Fallon werd om 4 uur al wakker en liep naar haar ouders kamer om te vragen of ze nog op tijd was om oma en opa te brengen naar het station. Haha, nou je moet nog even door slapen maar we maken je op tijd wakker hoor zeiden ze. Om kwart over 7 stonden ze voor de deur, Fallon zat met een big smile in de auto. Bij het station stapten oma en opa in de dubbeldekker en werden we uitgezwaaid. Ik ga oma 100x bellen zei Fallon tegen haar papa.

We vlogen dit keer met AirEuropa, dat was voor ons de eerste keer, maar het scheelde €250 per persoon per ticket dus dat was echt de moeite waard. De overstap was in Madrid, daar kwamen we aan op terminal 1 met vertraging dus we moesten ons nog haasten om op tijd te zijn voor het boarden naar onze vlucht naar Cancun in terminal 2. Met een stevige pas liepen we 20 minuten flink door en hadden we het gered gelukkig. Het was een enorm vliegtuig, de Boeing 787-9 Dreamliner. Nu nog 10 uurtjes vliegen, het is niet naast de deur helaas. We kregen een maaltijdje met drankjes gratis maar later als je meer wilde drinken moest je dat zelf kopen, water wel gratis. Vlak voor landing kregen we nog een muffin. Bij KLM is de service wel beter maar het prijsverschil vond ik doorslaggevend dan maar wat minder snacken. Aangekomen in Mexico konden we direct door de immigratie dienst, ik had het nog nooit zo rustig gezien daar, september is ook niet een maand waarin veel toeristen komen. Dit is mijn vijfde keer in Mexico alweer. Onze lieve dochter stond ons met een stralend gezicht op te wachten. We hadden elkaar 3 maanden niet gezien dus het was fijn om elkaar weer even te kunnen knuffelen.

Lila was nog thuis bij Arturo, de airco is nog stuk in de auto en de Mexicaanse temperaturen zijn behoorlijk pittig dus beter voor haar om dan niet die rit te hoeven maken heen en direct weer terug. We kwamen om half 7 Mexicaanse tijd aan en het begon al donker te worden. Dat voelt voor ons best gek zo in de zomer, maar dat is hier het hele jaar door zo, je zit immers dicht bij de evenaar.

We stonden ook nog even in de file maar rond half 8 konden we eindelijk Lila weer kusjes geven.

Wat is ze gegroeid zeg, haar lijfje is met bijna 9 kilo nog steeds wel klein maar in haar ontwikkeling heeft ze enorme sprongen gemaakt. Zo pittig is ze al aan het lopen rondom de tafel, hoe ze met haar speelgoed speelt is ook al zo beheerst, ze heeft een uitstekende fijne motoriek. Echt leuk om te zien, in het begin was ze vooral veel aan het lachen toen ze ons zag maar mochten we haar nog niet oppakken maar na een uurtje zat ze al lekker bij me op schoot. Ik wilde haar rustig laten wennen aan ons, ben dus ook niet direct allemaal foto’s gaan maken, die foto’s komen wel de komende dagen. Chey maakte een lekker borrelplankje klaar voor ons en Lila zat er lekker van mee te smullen, dat doet ze al goed, het eten van de hapjes gaat perfect met haar inmiddels al 5 tandjes. Om 22 uur vielen onze oogjes dicht en gingen we naar bed, voor ons was het natuurlijk al 5 uur in de ochtend. Wat is het fijn en vertrouwd om hier weer te zijn. We gaan zeker weten genieten van alles.

Nadat we thuis gekomen waren van onze vakantie uit Spanje begon ons Nederlandse leventje weer. Vele uurtjes werken doordeweeks en in het weekend plezier maken met familie en vrienden. De zomers in Nederland zijn heerlijk, niet te warm en prima geschikt voor bv een bbq in Amsterdam met Marcel en Gerda. Even bijkletsen met familie, zo zijn we gezellig op de koffie bij Marja en Hidde geweest. Onze zoon en zijn gezinnetje te eten gehad voordat ze zelf bijna 3 weken op vakantie gingen. We zijn in Amsterdam wezen eten uitgenodigd door Elvira bij een top restaurant. We werden verwent met een 3 gangen menu bij mijn ouders thuis. Ik ben ook nog met mijn moeder zalig Italiaans wezen eten in Santpoort. Rinus en Cartrien kwamen nog gezellig bij ons eten. Verder hebben we nog heerlijk ontspannen gevaren op de Loosdrechtse plassen met Joyce en Job. We hebben een weekend gelogeerd in de prachtige boerderij van Doménique en Paul, ze hadden ons ook nog meegenomen naar een wijnproeverij van echte Achter hoekse wijn, super leuk

We waren nog net op tijd weer in terug Amsterdam om de Sail Out te bekijken. Nee, rustig hebben we het niet gehad maar wel onwijs genoten van alles.

Het laatste weekend voordat we naar Mexico gaan hadden we nog als klap op de vuurpijl een bbq hier in de tuin met familie. Nog even genieten van onze kleindochters voordat we op vakantie gaan, die zie je namelijk met de dag groter worden. Fallon die alweer een week op de basisschool zit en zo groot en wijs wordt.

Riley die al goed kan zitten en zelfs al kan kruipen, zo leuk.

Maar wat kijk ik nu uit naar Lila en Cheyenne in Mexico. We hebben ze 3 maanden niet gezien en dat is eigenlijk veels te lang voor een moeder/oma. Ik heb altijd zin in vakantie maar nog nooit zo erg als nu. Lila wordt alweer 1 jaar en wij zijn erbij gelukkig.

Zal Lila eenkennig zijn in het begin, we gaan het zien. We gaan in ieder geval weer heerlijk genieten daar en allemaal leuke dingen doen samen. Ik ben ook super nieuwsgierig naar het eind resultaat van Pumbas Paradise. Heel spannend allemaal, ik kijk er naar uit!

Er is keihard gewerkt in Mexico op het eiland Isla Mujeres.

De villa was een paar weken geleden al opgeleverd maar de tuin moest toen nog aangepakt worden en dat was best nog een hele klus.

Ze hebben eerst alles gesnoeid en alle losse bladeren en troepjes op de grond opgeruimd. Daarna aarde gestort en groepjes planten geplant. Er is opvulgrind gestort en daarna het echte grind. De tuin is glooiend en ziet er prachtig uit met de planten en het grind.

Dit alles is gedaan terwijl er ook gewoon full time gewerkt werd door Arturo en Cheyenne en er ook nog een drukke peuter rond kruipt.

Echt respect hoor voor ze, gelukkig is er voor Lila ook genoeg te beleven, ze hebben een schommel en een hangmat.

Dit weekend is de website live gegaan https://www.pumbasparadise.com/#/search en Pumbas Paradise staat ook op een paar boeking sites zoals booking.com. https://www.booking.com/Share-2MpY2A Er kan nu geboekt worden. (Bij voorkeur natuurlijk via hun eigen site.) Spannend hoor. Ik hoop voor ze dat de boekingen snel binnen stromen. Ze hebben het afgelopen jaar enorm hun best gedaan om hun paradijs werkelijkheid te laten worden. Pumbas Paradise!

We gaan weer een nieuwe fase in, onze oudste kleindochter is alweer 4 jaar geworden en na de vakantie gaat ze voor het eerst naar de basisschool toe.

Ongelofelijk wat gaat de tijd toch snel. Haar eerste levensjaar paste ik 2 dagen in de week op daarna vast elke dinsdag en regelmatig ook een paar uurtjes op vrijdag. Toen haar zusje geboren werd kwam zij ook mee op dinsdag en nu wordt het weer anders. Op dinsdag komt Riley nu alleen tot 2.15 en daarna gaan we samen Fallon van de basisschool halen. Zal best even wennen zijn allemaal voor haar, maar ook voor mij en ook voor haar zusje want die krijgt nu meer qualtytime met oma. Ik zal Fallon, dat lieve grietje wel missen in de ochtend, we gingen altijd naar het peutercafe en dat was echt super leerzaam en leuk voor haar. Gelukkig komt ze vaak logeren en dat zal ze gewoon blijven doen natuurlijk, dan gaan we leuke dingen doen hé oma zegt ze dan altijd. Vorige week waren we nog met de stoomtram geweest, geweldig vond ze dat.

Haar verjaardag was ook super.

Het werd kleinschalige gevierd maar wel met prachtige taarten gemaakt door haar tante Elvira.

We hebben een avond vlucht, dat vind ik altijd heel fijn want dan kun je nog rustig uitslapen en op je gemak het huis in orde maken. Ik heb echt respect voor het schoonmaak team wat ons huis na elke verhuur weer schoon moet maken want het is me een klus zo’n groot huis met al die kamers, badkamers en buitengedeeltes. Nadat we wakker waren hebben we direct ons bed afgehaald en in de was gedaan, daarna tweede wasje erin met handdoeken en keukendoeken, 2 badkamers schoongemaakt, 1 slaapkamer, de keuken en bijkeuken en de huiskamer. Ik stoorde me al een hele tijd aan het schilderij wat zo pontificaal in zicht stond en wat veel ruimte in nam maar Les vond het zo mooi. Nu na 13,5 jaar toch maar een keer weggehaald en wat stoelen verschoven, veel beter zo al zeg ik het zelf.

Les maakte het zwembad schoon en ik dweilde de boel nog even op het zwembad terras en klaar is het huis voor de volgende gasten. De hele zomer zitten we lekker vol. Ik hoop dat iedereen net zo gaat genieten zoals wij altijd doen. We besloten voordat we naar het vliegveld reden bij Mejias nog even een drankje te doen en klaar is onze vakantie.

Jai kwam ons ophalen vanaf Schiphol. We hebben de komende weken een heleboel leuke afspraken in de weekenden staan, onze agenda staat helemaal vol tot aan de volgende vakantie in september naar Mexico. Te beginnen met een bbq in Amsterdam en de dag erna zien we onze kleindochters weer, jippie! Het leven moet je vieren.

Omdat we morgen weer naar huis gaan besloten we vandaag nog even flink te gaan genieten van ons prachtige huis en de omgeving. Geen idee wanneer we weer komen.

We hebben in de ochtend alvast wat wasjes gedraaid en door de kamers die niet gebruikt zijn even een swiffertje gegooid zodat we ons morgen alleen kunnen richten op onze huiskamer, slaapkamer en de keuken. Tussen de middag reden we naar Fuente del Conde naar restaurant Pajaritos. Dat was vroeger altijd een toppertje. Leuke sfeer en een goede kaart. Sinds de mannelijke eigenaar met de noorderzon vertrokken is is het restaurant niet meer wat het geweest is. Het plekje blijft leuk maar is wel gehalveerd en ook de kaart is een stuk kleiner geworden. We bestelden een tomaten salade en een kip gerecht om te delen. Ondanks dat het heerlijk was viel het ons wel op dat 1 gerecht hier net zo duur is als een menu del dia (3 gangen incl drankje) wat in de omgeving veel wordt geserveerd tussen de middag. Dat maakt het moeilijk denk voor dit restaurantje om veel gasten met de lunch te krijgen er zat dan ook maar 1 ander tafeltje.

Na de lunch reden we nog even naar Archidona om iets uit te laten printen. Thuis gekomen begon ik met het nogmaals schoonmaken van de buitenplek. Eigenlijk is dat onbegonnen werk want je draait je om en door de wind is het weer bedolven met blaadjes en stofjes. Verder hebben we gerelaxt met een boek, de temperaturen zijn echt beter nu, wat een verschil van 5 graden kan doen zeg, zo is het echt lekker. Rond 7 hebben we nog wat zahorra emmertjes geschept en voor de olijvengaard gegooid. Staat leuk op dit plekje, met een stoeltje erbij kan je genieten van het uitzicht op onze 60 olijfbomen.

Eigenlijk zouden we thuis eten maar we wilden er op deze laatste avond toch nog even opuit. We reden naar Iznajar en zagen bij La Cocina op het bord buitenstaan dat ze wat specials hadden. Lesley koos voor de Kiptandoori en ik voor de Thaise garnalen curry. De kok van dit restaurant kan echt lekker koken weten we uit ervaring, hij heeft het dit keer weer waargemaakt, we hebben wederom zalig gegeten.

Net toen wij aan ons laatste drankje zaten kwam er om half 11, als de kok in Nederland al naar zijn bed gaat, nog een groep aan van 25 jongelui van rond 20. Dit is voor de Spaanse jeugd hun hoogtepuntje van de dag, niks naar de disco of lopen rellen op straat. Keurig met vrienden af spreken om even wat te gaan eten en drinken. Het viel ons op dat ze vrijwel allemaal aan de frisdrank zaten en gezellig met elkaar aan het kletsen waren ipv allemaal op hun mobieltjes. We waren onder de indruk van de Spaanse jeugd die zo gezellig hun avond doorbrengen.

Zijn we erin getrapt toen we in Archidona een gasfles wilden omwisselen? We moesten per fles maarliefst €25,95 betalen en later kwamen we erachter dat het in Iznajar maar €19.95 kost, wat een bizar groot verschil zeg. Kregen we een toeristen prijs of zit er echt zoveel verschil in de stadjes.

De laatste tijd denk ik, is Spanje nog wel een buitenlanders vriendelijk land, je wordt soms behoorlijk tegen gewerkt namelijk. Neem nou die extra verhuur vergunning, ineens was een VTAR niet meer voldoende en moet je nu ook een NRA hebben. Het hele proces is zo omslachtig en klantonvriendelijk. Gelukkig hebben we hem nu:

Hacienda La Suerte is een goedgekeurd vakantie verblijf door het registro de la propiedad Archidona. Alles is online geregeld en we moesten alleen de leges ter plekke nog betalen op het kantoortje, het nummer is nu in ons bezit! Nu moeten we dat nummer nog invullen op de bookingsites waarop we adverteren en het is niet makkelijk te vinden waar nu precies. Het is verplicht maar ze maken het hele proces behoorlijk omslachtig.

De hele aanvraag procedure heeft weg van een ontmoedigingsbeleid. Nu snap ik het wel voor in de steden, ik begrijp het dat ze liever niet willen dat particulieren huizen verhuren om er winst mee te maken omdat de woningnood hoog is en de locale inwoners zelf die woningen willen gebruiken en dat deze mensen ook niet alleen toeristen als buren willen, dat is net zo als bij ons in de grote steden, maar op het platteland zorgt het juist voor een boost voor de lokale restaurantjes en winkeltjes. Soms is het lastig je hoofd boven water houden hier hoor als restaurant eigenaar in een dun bevolkte omgeving. We hebben er in de loop der jaren al heel wat zien verdwijnen. Ons huis was toen we het kochten sterk verwaarloosd en geen Spanjaard wilde dit kopen of hier überhaupt in investeren. Wij hebben hierin wel veel geld en tijd gestopt om het weer in ere te herstellen. Het is nu helemaal gerestaureerd zodat dit prachtige oude pand bewaard is gebleven. Elk jaar plegen we het nodige onderhoud en daarom verhuren we het slechts enkele weken per jaar, namelijk om die onderhouds kosten daarvan te betalen. Het is geen investerings pand om winst mee te maken. Wij betalen ook gewoon onze belastingen en zelfs meer als niet residenten. Trouwens als we het ooit willen gaan verkopen betaal je 19% belasting over je winst. Tevens betaal je 3% makelaars kosten over de totale verkoopsom. Dat is in Nederland heel anders geregeld.

Over onderhoud gesproken vandaag waren we weer druk aan het verven geslagen, je ziet alles mooier worden. In de eerste instantie denk je, het ziet er toch nog wel goed uit want met een beetje zon wordt alles stralender maar als je goed kijkt dan moeten er echt wel een aantal muurtjes aangepakt worden.

Het verschil is duidelijk te zien, we zijn tevreden.

.

We hadden het uitgesteld omdat je beter niet kan verven als het te warm is, nu is het begin 30 en kouder gaat het voorlopig niet worden dus we besloten aan de slag te gaan met de kwast. Het leuke van verven is dat je direct resultaat ziet, het fleurt weer helemaal op.

Maar het nadeel is dat je steeds meer werk ziet als alles zo wit wordt want dan denk je oh die bbq kan ook nog wel even en dat muurtje ook nog wel, nou dit muurtje is iniedergeval al mooi opgeknapt.

Morgen plannen we nog een extra dagje verven in, we hebben de smaak nu te pakken.

We vonden dat we een beloning verdient hadden dus gingen we s’avonds om half 10 nog even voor een drankje met tapas naar Manolo. We drinken steeds minder alcohol maar vanavond nemen we het er nog even van.

Je staat er niet bij stil maar er zijn Spaanse gewone woorden die als namen gebruikt worden zoals bv Linda=mooi Marina=jachthaven, Rico= rijk of lekker, Paloma=duif, Luna=maan, Reina=koningin, Marysol=zee en zon, Sierra=gebergte, Isla=eiland, Mariposa=vlinder. Dus eigenlijk ken je al een hoop Spaanse woorden.

De vlinder was dit jaar het thema van de breiende vrouwen van Iznajar. De mariposas hingen prachtig boven de straat in het dorpje als versiering en zonnedoek. Echt kunstig gemaakt, daar zitten heel wat breiuurtjes in.

We liepen nog even een rondje om de kerk.

Na een tijdje gelopen te hebben wilden we dolgraag ergens wat drinken omdat ons hoofd er inmiddels uit zag als een tomaat, pff met die warmte slenteren door de smalle soms stijle straatjes is best pittig.

Bij het leuk ingerichte Olivo Blanco gingen we naar binnen en bestelden we snel wat koels en tevens een lekkere lunch.

Omdat de eigenaren Engels zijn staan er andere dingen op de kaart dan je normaal in een Spaans restaurant vindt. Lesley koos voor de butterchicken en ik voor een kleine caesarsalad met een half tonijn broodje. Toe deelden we een smakelijk snickers ijsje. Dit was tevens ons ontbijt en avondeten. We merken dat we echt minder eten hier, soms 2 en soms maar 1 maaltijd per dag, komt allemaal door de warmte.