Het wordt alweer warmer de temperatuur is inmiddels rond de 32 graden. Als je wat wilt doen moet dat echt voor 1 uur want daarna wordt het echt te warm. Ik had wat plankjes hout verzameld en Lesley ging in die houtjes een puntje zagen voor de wegwijzerpaal die ik al heel lang wil hebben.

Ik ben de muur gaan verven bij mijn nieuwe zitje naast de olijfbomen. We hadden nog wat witte verf die niet zo’n fantastische kwaliteit is maar voor dat plekje prima geschikt. Je merkt echt verschil in goedkopere latex of duurdere, het dekt gewoon beter bij de duurdere en deze is ook wat dikker. Degene die ik nu gebruikt had was dun maar prima hoor voor deze plek. Tevens heb ik wat sjablonen op de muur geschilderd.

Lesley heeft de lettertegeltjes opgeplakt en de studio is nu omgedoopt tot La Parra. 

Jaren geleden heette ons huis zo en we willen die naam weer teruggeven maar dan aan een ander plekje want Hacienda la Suerte is nog steeds de naam van het huis die wij gekozen hebben. Dus nu hebben we alle namen die het huis ooit gehad heeft weer gebruikt. La Calera heette het ook eens en zo heet de buitenplek nu en de studio nu dus La Parra. Alleen dat betekent de druivenrank maar die staan daar nog niet. In september gaan we vast en zeker druivenstruiken kopen om te planten naast de studio zodat de naam ook echt past. Om 8 uur reden we naar Iznajar naar restaurant La Cocina daar hadden ze vandaag Caribbean night.

Als voorgerecht hadden we beide de pittig gekruide kip en daarna had ik een viscurry, die was verrukkelijk en Les had de buikspek, ook echt heel lekker. Echt een goede kok hier.

Toe had ik cheesecake met 2 bolletjes passievrucht ijs en Lesley had alleen de passievrucht ijs omdat hij natuurlijk niet van kaas houdt.

Alle soorten kaas lust hij niet ook al smaken ze allemaal compleet anders, hij eet het echt niet. Jammer genoeg zitten er vrijwel alleen maar Engelse mensen daar maar voor ons zijn dat ook buitenlanders dus we voelen ons nog steeds echt op vakantie. Je zit gewoon op de parkeerplaats op plastic stoeltjes maar dat is heel normaal in Spanje, ze geven vrijwel geen geld uit aan interieur en decoratie valt me op. In Italië besteden ze daar wel echt veel meer aandacht aan maar daar is alles ook 3 keer zo duur. Nu hadden we 2 wijn, 2 bier en een fles water voor maar €8.50. In Italië zou je daar net 1 wijn en water voor krijgen. Wij vinden het geweldig dat in Spanje de prijzen nog zo klein zijn. Hoewel het soms wel jeukt hoor als ik het interieur van sommige restaurants zie, dan denk ik met een paar kleine aanpassingen zou je restaurant er een stuk mooier uitzien en dan trek je ook een aantal toeristen aan, maarja wie ben ik, zo commercieel denken die Spanjaarden helemaal niet en dat maakt het eigenlijk heel gemoedelijk hier.

Wat zijn we toch lui, elke dag staan we pas na 9 uur op. Daarna staan we wel zonder te eten direct in de startblokken om te fitnessen. Niet in een naar zweet ruikende sportschool maar lekker in de buitenlucht. Niet met apparatuur maar met natuurlijke materialen. Mijn fitnessprogramma bestaat uit stenen schouwen. Naar boven de berg op lopen, bukken, stenen optillen en weer naar beneden lopen en dat met een temperatuur van 25 graden in de morgen die al snel oploopt tot 30 graden om 12 uur.

Ik krijg altijd een rood hoofd van de inspanning. Ik kan nog herinneren dat ik vroeger klasjes volgde bij de sportschool, alle dames zagen er na de les nog beeldig uit, haar en make-up zat nog goed op zijn plaats. Bij mij niet, mijn hoofd was altijd zo rood als een tomaat en mijn haar zat plat en was nat, mijn mascara was aan het uitlopen, gelukkig heb ik nu een huis op het platteland en niemand die me ziet.

Na een frisse douche reden we naar het stadje Antequera. We moeten de brandblusser na laten kijken maar voordat we dat gaan doen eerst even lekker ergens eten.
Het restaurant waar ik naar toe wilde lag een stukje buiten de stad vlakbij de snelweg richting Cordoba. Ik was deze toevallig tegengekomen op internet. Toen we aan kwamen werd ik al direct enthousiast.

Caserio San Benito zag er aan de buitenkant al leuk uit. Toen we het terrein op liepen werd het nog leuker. Omdat het warm was zat iedereen binnen maar ook buiten zou je super zitten.

Er was ook een museumpje in het pand naast het restaurant.

Heel leuk om voor of na je eten alles te bekijken.

Erg verzorgd en interessant om te zien allemaal.

Toen we binnen kwamen in het restaurant zat het al bijna helemaal vol om 2 uur, gelukkig was er nog een tafeltje voor 2 naast de bar.

Echt geweldig wat een mooie authentieke inrichting. Heel Spaans en heel verzorgd. Ik was er helemaal weg van. Super aardige bediening ook. We konden a la carte kiezen of een menu del dia.

Een keuze uit 6 voor en hoofdgerechten en dat voor 15 euro incl wijn. En geen klein glaasje hoor een hele bel.

Les koos voor een gazpacho en ik had de Cesarsalade.

Als hoofdgerecht had Les de vis en ik de secreto, een lekker varkenslapje.

Als postre konden we wel uit 10 verschillende nagerechten kiezen. Ik koos voor een lokaal dessert Bienmesabe (soort honing amandeltaartje) en Les voor de chocolade mouse.

Ik plofte zowat maar wat hadden we heerlijk gegeten en het is zo gezellig, hier komen we zeker volgende week terug met Elvira dit moet zij ook meemaken. We kregen ook nog toen we al betaald hadden een likeurtje van het huis zo attent.

Na het eten reden we naar Antequera waar we de brandblusser gingen inleveren voor de jaarlijkse controle. We zijn hem dan een week kwijt en daarna is hij weer goedgekeurd voor een jaar. Daarna gingen we nog even naar de naast gelegen grote Chinese winkel, deze was eerst weg maar is weer terug, het moderne winkeltje wat ze ervoor in de plaats hadden geopend hadden liep zeker niet zo goed. Lesley vindt het verschrikkelijk om in die enorme winkel rond te lopen, i love it, elk prul wat je maar wil kun je er kopen.

Ik had lettertegeltjes gekocht om op de studio te gaan plakken, de studio gaan we namelijk ook een naam geven, ook heb ik een aantal nieuwe badhanddoeken gekocht, je vindt er altijd wel iets wat je nodig hebt, super handig. Bij ferreteria Romero in Archidona wilden we latex verf kopen maar dat was zo belachelijk duur daar dat we dat maar van de week in Malaga gaan kopen.

Vandaag zon afwisselend met wolken en dat zorgt ervoor dat het prima klus weer is. Ineens had ik het plan opgevat om nog een zitje te creëren achter het washok met uitzicht op de olijfgaard. Het is toch zonde als je niet zittend van dat mooie uitzicht kan genieten, onze olijfgaard is bijzonder, het ligt namelijk onderaan de uitlopers van de Pedrosoberg. Een rots berg die net als El Torcal in de zelfde tijd ontstaan is. Vanwege extreme bewegingen van de aardkost, miljoenen jaren terug, werd deze omhooggeduwd tot er bergen ontstonden. De berg Pedroso is een en al steen en zelfs bij de uitlopers die op onze grond ligt zie je nog steeds veel rotsen in de grond en daartussen groeien de olijfbomen en dat ziet er prachtig uit en daarom wil ik daar gewoon een zitje maken.

Alleen hadden we tot nu toe het plekje gebruikt om oud snoeiafval en tuinafval neer te gooien. Een behoorlijk klusje wordt dat omdat weg te halen. Helaas vergeten om een voor foto te maken van de oude situatie. Maar geloof me er lag veel en het was echt hard werken omdat te verplaatsen, ik heb het helemaal moeten verslepen tot aan het einde van onze grond tot bij het hek, een knalrode kop had ik en ik moest diverse keren even een pauze houden om op adem te komen. Ondertussen ging Les het oude pijpje van de palletkachel weg zagen en het gat op vullen met stenen en dichtsmeren met yeso. Boven in de slaapkamer 5 was de yeso af aan het brokkelen dus daar had hij nu nieuwe aangesmeerd. Dat was best zwaar werk zo boven je hoofd werken. Hij was er behoorlijk wat tijd mee zoet. Daarna moest het ook nog geverfd worden.

Mijn projectje onder de olijfboom vordert, we hadden nog wat kunstgras dat heb ik er neergelegd, uiteindelijk is het misschien beter om er ooit beton te storten maar voorlopig houden we het zo. Het is nog lang niet klaar, maar ik heb wel alvast even de stoeltjes neergezet. Ik vind het er nu al leuk uitzien. Maar de muur moet nog geverfd en ik wil er een zonnedoek boven hebben en veel meer stenen en nog een paar planten potjes. Zo weet ik mezelf bezig te houden.

Voor de derde avond op rij aten we van Lesley zijn pasta, alleen was het niet voldoende voor een hele maaltijd, zodoende aten we er een lekkere salade bij.

Het was bewolkt vandaag maar de temperatuur was wel goed. Perfect weer om in de tuin te werken. Les ging ondertussen naar de bouwgroothandel om yeso en cement te halen. Het onkruid groeit wel als de mallen met eerst regen dan zon en dan weer regen dan weer zon daar is eigenlijk niet tegen op te schoffelen. Maar ik doe mijn best er iets van te maken. Ik wil toch graag dat het er netjes uitziet als de gasten arriveren in juli.

Ik heb ook de yucca op het terras wat kleiner gemaakt, deze is echt onwijs gegroeid, Rinus en Catrien hadden deze als heel klein stekje een paar jaar geleden geplaatst en moet je nu zien. De scheuten die ik eraf gehaald heb heb ik in de grond gezet voor de studio in het grind, daar kunnen wel wat plantjes bij. Hopen maar dat het aanslaat, vorig jaar had ik ook zo gedaan en toen was het gelukt, maarja toen was het wel minder warm.

Toen Les weer thuis kwam is hij eerst begonnen met een nieuw slot in de deur van het gereedschap hok te zetten deze was vorige vakantie stuk gegaan. Daarna ging hij de loslatende yeso stukken tussen de balken vandaan halen bij de slaapkamer boven, (kamer nr 5) zodat hij morgen verder kan gaan met nieuwe aanbrengen. Die avond aten we weer thuis, voor de tweede keer spaghetti, Les had gisteren zoveel gemaakt en het lijkt erop alsof we er morgen nog een keer van kunnen eten haha, lekker goedkoop.

Mijn ouders verbleven 5 weken in ons huis in mei/ juni en niet eerder is er zoveel regen gevallen die periode tenminste sinds wij ons huis hebben. Maar gelukkig de temperaturen zijn weer gestegen zei mijn moeder toen wij aankwamen op 14 juni, de zon is gelukkig weer terug. Na regen komt zonneschijn. Helaas van korte duur want vandaag kwam de regen weer met bakken uit de lucht en daar kwam ook nog onweer bij, het ging behoorlijk te keer.

Ik had nog net even een paar uurtjes in de tuin kunnen schoffelen en toen brak het los. Heerlijk voor de natuur natuurlijk maar ik vond het wel fijn dat het vandaag viel en niet gisteren tijdens het optreden van de bands. Ach ons maakt het niet uit regen of zon we vermaken ons toch wel.

In onze gezellig keuken had Les een lekkere pasta in elkaar gedraaid en het wijntje stond ook al klaar, wat een verwennerij.

Ik kon zo aanschuiven. Lesley zette een Italiaans muziekje op en ik waande me bijna weer in Italië net als vorige maand, de wijn verraadt dat we in Spanje zijn.

Het voelt echt als thuis hier maar ook krijg je nog steeds het prettige vakantiegevoel als je hier bent. Na het eten maakten we via Google Chromecast verbinding met de Ziggo app en in onze knusse woonkamer hebben we toen Pinkpop gekeken. Gelukkig dachten we er nog wel aan om het schaduwdoek aan een kant los te maken anders scheurt het doek namelijk als de regen erop blijft staan.

Het muziek concert op de tv ging tot na middernacht door en daarna zorgde het ritme van de regen dat we snel in slaap vielen.

De temperatuur is fantastisch vandaag, lekker 32 graden. In de ochtenden kun je nog wel iets actiefs doen maar s’middag moet je gewoon lekker niks doen met deze temperaturen, die Spanjaarden zijn zo gek nog niet met hun siësta.

Ik ben vandaag langzaam gestart met wat kleine klusjes, ik heb de kamers schoongemaakt die de afgelopen dagen gebruikt waren en daarna heb ik de dorre blaadjes uit de oleanders gehaald, die zijn enorm opgeknapt nu.

Ik kwam ook de slang nog tegen. Ja die wonen ook op het platteland.

Iets leuker vind ik het als ik de groene hagedis tegen kom maar dat snap je wel denk. Kijk nou dat lieve koppie.

Les ging het zwembad schoonmaken, deze ziet er weer uit om door een ringetje te halen.

Om twee 2 uur ging ik een eitje met spek bakken voor ons en liepen we naar La Calera om het daar op te eten in de schaduw.

Daarna ging ik op de bank liggen deed ik mijn oortjes in en keek ik een Spaanse serie, dat is ook goed voor de taal, hoe meer je het hoort hoe meer het binnen komt. Les had mijn e reader geleend want alle boeken uit de kast had hij al gelezen. Les is een meester in snel lezen. Zijn scriptie voor zijn masterstudie management wetenschappen heeft hij net voor onze vakantie ingeleverd en het is nu wachten op de uitslag daarom heerlijk voor hem om nu weer eens iets luchtigs te lezen. Een goede thriller is dan een goede ontspanning.

Later op de dag was het weer tijd om te gaan zwemmen. Minimaal 20 minuten baantjes trekken is mijn doel. Af en toe moest ik opzij want het was ook zwaluwen drink tijd, ze kwamen met een duikvlucht op me af. Na de verkoeling was het tijd voor een lekkere aardbeien gin tonic en een paar olijfjes.

Pas om 22 uur reden we naar Iznajar want daar is het dorpsfeest begonnen.

We zetten de auto bij de tweede brug en liepen het laatste stukje, het was echt druk zeg en dat zo s’avonds laat.

Alle tafeltjes van de restaurantjes in het dorpje waren vol, er was ook een kermis en aan de rand van het dorp bij Caseta municipal stond een podium opgesteld voor 2 muziek acts.

De spanning werd opgebouwd want er werd vanaf 10 minuten afgeteld tot 0 en toen begon de show. Met spannende muziek en lichteffecten ging het van start om 23 uur. De band heet Orquesta Melodias.

10 enthousiaste jonge dansers, zangers en zangeressen zetten me daar toch een show neer niet normaal. De energie spatte er vanaf, moderne nummers afgewisseld door salsa nummers en Spaanse hippe muziek, echt in 1 woord geweldig. Op de dansvloer werd wild en enthousiast gedanst door iedereen. We zaten naast een leuk Spaans stel en het lukte me zowaar om een gesprekje met ze aan te knopen. Les ging drankjes halen en daar hadden ze echt een  systeem voor. Er was een tafel en daar moest je zeggen wat je wilde en dan betalen en dan kreeg je een bonnetje die je weer bij een andere tafel kon inleveren en daar kreeg je dan je drankje. Lekker kneuterig. Er werd voornamelijk bier en sterke drank gedronken met evt met een frisje daarin. De witte wijn die ik kreeg was echt een Malaga wijntje een beetje sherryachtig, ik lust alles dus het maakte me niet uit. Om half 2 begon de volgende act, een Spaanse gitaar band Los Tirantitos.

Heerlijk muzikaal en opzwepend gespeeld. Het was inmiddels afgeladen met publiek de sfeer was uitgelaten maar zeer vreedzaam ondanks de rijkelijk vloeiende alcohol. Alle leeftijden waren aanwezig zelfs op dat tijdstip. Van baby’s tot oma’s en opa s van dik in de 80. Wat een gezelligheid. Dat vind ik nu zo leuk in Spanje iedereen telt mee, niemand blijft achter. Op de achtergrond zag je de mooi verlichte kerk van Iznajar rustig stralen maar hier was het echt een dolle feest boel.

Wij taaiden af om 2.15 maar het feest ging nog door tot laatste uurtjes. Wat een ervaring was dit, we hebben er intens van genoten. 

Gisteravond wilden we uiteten gaan bij Manolo want de vakantie begint altijd bij Manolo zeggen we, echter toen we voor de deur stonden bleek deze zijn openingstijden veranderd te hebben. Tegenwoordig zijn ze zowel op woensdag als donderdag dicht, nou ja wat een pech dan maar naar Mejias, ik hoop dat we daar geen spijt van krijgen want uit recente verhalen schijnen ze wat personeel problemen te hebben.

Mijn ouders hebben dit zelf ervaren vorige week, na een uur daar gezeten te hebben waren ze nog steeds niet geholpen en wat ze toen te eten kregen was niet best, alles was gebakken in een frituur die niet heet genoeg was. Als klap op de vuurpijl kwam de ober met de drankjes onder zijn oksel aangelopen omdat zijn handen vol waren.

Gastie dat klinkt niet fris. Maarja ik vind dat je alles zelf ook moet ervaren het kan namelijk een eenmalig incident zijn. Voorheen aten we er wel altijd prima en de bediening was ook altijd in orde. Geen topklasse maar gewoon goed. Toen we een plekje hadden gevonden zag ik wel gelijk verandering, tafels die nog vol stonden met troep van de mensen die al vertrokken waren en in de bediening nieuwe gezichten. De mevrouw die ons eten opnam was duidelijk geen horecatijger ze had moeite om onze bestelling in haar handcomputertje te krijgen. Ik zag haar 10x naar de keuken terug lopen zonder volle handen. Nou als ik iets uit mijn horecatijd heb onthouden is: Ga nooit met lege handen terug naar de keuken. Enfin dat moet ze nog even doorkrijgen, ze was wel aardig. Het is ook niet makkelijk tegenwoordig om goed personeel te krijgen maar het is wel belangrijk voor je tent daar staat of gaat het wel mee. Onze kok van die avond had wel zijn frituur gelukkig wel iets hoger gezet. De patat was medium, niet te slap maar ook niet krokant maar zo is het redelijk normaal in Spanje, de vleesjes waren heerlijk.

De prijs is altijd klein hier, slechts 1 euro voor een anijslikeurtje waar vind je dat nog, echt ongelofelijk, Mejias blijft nog steeds op ons lijstje staan hoor. We gaan er deze vakantie vast en zeker weer een keer heen.

Vanochtend werden we wakker en het voelde wat warm het zonnetje scheen door de ramen. Ik keek op mijn mobiel en schrok me rot, wat denk je hoe laat het is zei ik tegen Les. Uhh geen idee zei hij slaperig, 12 uur zei ik grinnikend we hebben maar liefst 11 uur achter elkaar geslapen dit is voor het laatst gebeurd sinds we in de 20 waren denk ik. Mijn god we zullen het nodig gehad hebben maar wat heerlijk zeg. Uitgerust stonden we op en maakte een plan voor vandaag. Eerst even lekker zwemmen en dan een menu del dia eten bij Manolo om 2 uur, dat is dan ons ontbijt haha, daarna gaan we dan boodschappen doen en daarna lekker wat luieren en lezen besloten we.

Zo gezegd zo gedaan toen we bij Manolo aankwamen zaten daar Bernadette en Patriek van la Haza daar ook te eten. Kom er lekker bijzitten zeiden ze. Weet je het zeker vroeg ik want ik kan me voorstellen als je de hele dag gasten om je heen hebt dat je ook wel eens met z’n twee wilt zijn. Ben je gek zei de spontane Bernadette, gezellig juist. Ik voel me altijd helemaal op mijn gemak bij dit leuke stel en we kletsten honderd uit. We kregen ook nog wat muziek events tips mee voor de komende dagen. Leuk daar houden we van. Mijn eten was wel wat veel voor ontbijt dus in rap Spaans zei Bernadette tegen de ober dat ik de rest mee wilde naar huis. Zucht als ik ooit toch eens zo goed Spaans kon praten. Ik moet toch weer even mijn Spaans gaan ophalen, na mijn cursus heb ik het een maandje nog volgehouden maar toen zat de klad er weer in. Echt ik moet me er weer in gaan verdiepen. Maar eerst even wat thrillers gaan lezen de komende dagen van mijn favoriete schrijver.

Al om 8 uur in de morgen zwaaiden we mijn ouders en hun buurtjes uit. Het was omgevlogen zeiden mijn ouders, ze hadden beslist nog langer willen blijven. Maar over 4 maandjes komen ze weer voor een paar weken. Afwisselend verblijven ze in Nederland-Denemarken-Spanje dat wil iedereen wel op zijn oude dag. Bedankt pap en mam dat jullie zo goed voor het huis gezorgd hebben.

Nu nemen wij het stokje weer over. We hebben ons voorgenomen om deze vakantie veel te gaan luieren ook willen wij veel gebruik gaan maken van het zwembad, vaak gunnen we ons de tijd daar niet voor omdat we altijd zo bezig zijn.

In Nederland hebben we een compleet ander leventje, daar zitten we vaak achter de computer vanwege ons werk en kijken we regelmatig een serie op Netflix. Maar in Spanje is dat compleet anders daar bewegen we veel en zijn we altijd doenig. De tv gaat in de zomer eigenlijk nooit aan. Maar we eten/drinken wel anders op vakantie maar daar hebben we een oplossing voor, we doen in Spanje aan intermittent fasting om zo in balans te blijven. We eten alleen tussen 2 en 22 uur.

Voor de lunch van vandaag staat er nog genoeg in de koelkast dus we hoeven gelukkig nog geen boodschappen te doen, daarom besloten we te gaan lezen aan het zwembad. In de ochtend kun je bij de muur van het zwembad nog prima in de schaduw zitten. Later als de zon daar ook staat kun je lekker bij onze buitenplek La Calera lezen onder de luifel. Ik had mijn e-reader mee en daar staan genoeg boeken op. Ik had onlangs nog een aantal e-boeken gewonnen met een loterij en ik had zelf nog het boek de borrelboeddhist gedownload. Deze is geschreven door Anne en dat is iemand die ik ken. Zij was zelf ook ooit een blogger en vertelde in haar blog over haar passie voor Spanje. Inmiddels heeft ze haar droom waargemaakt en woont ze in Spanje samen met haar man en ze hebben het met duizend en 1 baantjes prima voor elkaar hier. Echt leuk om haar verhaal zo samengevat in een e-book te lezen. In grote lijnen ken ik haar verhaal natuurlijk wel al omdat we elkaar al 10 jaar volgen en ook een aantal keer gezien hebben bij elkaar thuis maar ik vond het echt leuk om het zo allemaal te lezen, ze schrijft echt heel leuk.

Lesley zegt al jaren tegen mij dat ik ook mijn blog moet gaan bundelen in een boekvorm en ik zeg dan altijd, daar heb ik nu geen tijd voor maar als ik ooit stop met werken zal ik mijn leukste verhaaltjes van de afgelopen 15 jaar dat ik blog eruit gaan pikken en daar een boekje van gaan maken. Daarnaast lijkt het me ook leuk om eens een thriller te gaan schrijven. Nou wie weet, plannen genoeg voor de toekomst.

Het was behoorlijk warm vandaag, zeker 34 graden. We hadden al even wat van de warmte in Nederland geproefd maar toch moet je lichaam weer acclimatiseren aan dat hele hete. Toen de zweetdruppeltjes over mijn hoofd liepen hoorde ik ineens een plons en zag ik Les die ik al jaren niet heb zien zwemmen in het zwembad. Ik houd me aan onze afspraak zei hij lachend om meer te gaan zwemmen. Maar ik heb helemaal niet gemerkt dat je je zwembroek gehaald hebt zei ik. Die heb ik ook niet gehaald zei hij ondeugend. Ik bedacht me geen seconde deed mijn kleren uit en sprong erbij. Gekkies zijn we toch, maar wat maakt het uit we hebben het rijk alleen.

Heerlijk hoor om elk kwartaal een keer naar je huis in het buitenland te gaan. Het voelt echt als thuiskomen, wat wil je ook, al ruim 11 jaar komen we hier minimaal 4x per jaar voor 1 week, 2 of 3 weken. Dit keer gaan we het langste dat we ooit samen zijn geweest. We gaan maar liefst 3.5 week. Wat een heerlijk ontspannen gevoel geeft dat. We hebben zeeën van tijd niks hoeft alles mag.

Mijn ouders verwelkomde ons met een dikke smile. Ben je een beetje trots op ons zeiden ze, we hebben geprobeerd het er zo mooi mogelijk uit te laten zien voor jullie. 

Nou en of het zag er geweldig netjes uit allemaal wat een lieverds zijn het toch. Mams al 77 jaar had behoorlijk haar best gedaan in de tuin, er stond bijna geen onkruid. Nou nou zei mijn moeder het groeit de pan uit hoor na wat regen en wat zonneschijn. Gek genoeg was april heel warm en in mei waren er een aantal bar boze dagen qua weer.

De oleanders zagen er echt dor en slecht uit zei mijn moeder maar ze had ze regelmatig nu bij gesproeid, dus ze werden gelukkig weer groen. Pap had voor 100 meter nieuwe waterslangen gekocht en deze langs de plantjes getrokken, een hele klus, zeker voor hem want hij kan niet lang op zijn benen meer staan. We moeten alleen zelf nog een aantal sproeiertje erin gaan doen. Petje af hoor voor beide.

We hebben dit keer maar 1 dagje overlapping met elkaar morgen gaan ze na 5 weken hier te zijn geweest weer naar huis. Hun buurtjes waren er ook gezellig de laatste week. Ze hebben samen met mijn moeder de Caminito del Rey gelopen.

Mijn vader zat heerlijk bij restaurante Mirador een boek te lezen met uitzicht op de meren van Ardales net zolang tot ze weer terug waren. De buurtjes vonden de wandeling te gek, echt een hoogtepuntje. Ze zijn ook nog een nachtje naar Sevilla geweest met elkaar. 

Ze doen het maar mooi allemaal. Mijn vader neemt gewoon zijn rollator mee en komt daardoor gewoon nog overal. Echt een voorbeeld voor mij en mijn broer, wat een doorzetters en positievelingen zijn het toch. Lekker vol levenslust en avontuur en ze laten zich door niks tegenhouden. Daar kunnen we allemaal veel van leren. Niks is te gek als je je maar inzet is de boodschap die ze uitdragen. Ik snap het helemaal dat ik zo geworden ben zoals ik ben, dat heb ik aan mijn ouders te danken.

Ze zijn ook lekker lokaal uiteten geweest, Manolo is weer favoriet, deze heeft Mejias inmiddels weer verslagen. Mijn vader wisselt nog wel eens dan is Manolo zijn favoriet en dan Meijas. Het is vaak een personeel dingetje, de ene keer is er een goede ober of kok in dienst en de andere keer weer niet.

Ze hadden ons lekker veel te vertellen in ieder geval over de afgelopen weken. Kom we gaan lunchen bij La Paloma om daar weer verder te gaan kletsen. De mannen van La Paloma hadden niet de tafeltjes buiten gedekt, maar wij Hollanders willen natuurlijk met mooi weer buiten zitten, dus werd er snel wat geschoven met de tafels en parasols en zo konden we toch lekker buiten zitten. Mijn moeder nam ineens het woord en zei pap en ik kennen elkaar vandaag op de kop af 60 jaar dus dit etentje is voor onze rekening. Hoera, gefeliciteerd riepen we allemaal.

Jeetje 60 jaar alweer en ze begonnen glimlachend te vertellen hoe ze elkaar ontmoet hadden. Natuurlijk hebben we dat verhaal al vaker gehoord maar het blijft leuk om ze het zo blij te horen vertellen. Hoe mooi is dat om je ouders zo gelukkig samen te zien.

De rest van de dag hebben we nog honderd uit met elkaar gekletst. Tevens hebben we lekker een boek gelezen bij het zwembad.

De buurtjes die hier nu voor de derde keer waren hadden ook weer genoten en komen in oktober weer een weekje terug. Ik vind het altijd leuk te horen dat andere mensen ook zo genieten van dit mooie plekje en er graag komen, ik ervaar dat als een groot compliment.

We hadden mijn ouders ook nog verrast met een klein schilderijtje van Mauve op de muur van hun Spaanse slaapkamer, in Nederland hebben ze deze in groot formaat op hun muur hangen.

Wel een risicootje want nu voelen ze zich hier zo thuis dat ze eigenlijk niet meer weg willen. Maar helaas er is een tijd van komen en een tijd van gaan en nu zijn Les en ik de komende twee weekjes samen.

Een eeuwigheid, ja echt hoor maanden hebben we moeten wachten op het plaatsen van een nieuwe pelletkachel in ons Spaanse huis. Eindelijk gaat het het dan gebeuren. Ineens prompt, morgen komen we, appte ze. Alles moest omgegooid worden door mijn ouders die nu in ons Spaanse huis zitten, ze hadden eigenlijk andere plannen, maar ik was bang als ik zou zeggen het kan morgen niet dat we dan weer een tijd moeten wachten. Dus kom maar op. Pap let je hier en daar op zei ik en Mama maak je foto’s zei ik, zodat ik het van een afstandje toch nog even kan volgen.

De mannen waren op tijd, om 9 uur stonden ze op de stoep. Hebben ze de juiste kachel mee en sluiten ze hem wel goed aan was mijn vrees. We hebben namelijk een pelletkachel gekocht die geen lucht uitblaast maar verwarmd door middel van water, dit water loopt via buizen naar de radiatoren. Check ook goed of alles het doet hoor na het aansluiten gaf ik mijn ouders mee.

In de winkel hadden we de vorige keer dat we er waren alles goed doorgesproken maarja we weten inmiddels dat het bij de klusjesmannen soms anders kan uitpakken.

Dus toen de eerste foto van mijn moeder kwam dacht ik gelijk, wat doen ze nu? Het appje van mijn vader wat ik kreeg maakte gelijk duidelijk dat ze met iets bezig waren wat totaal niet afgesproken was.

Ze sluiten alles aan op de huidige afvoer en omdat ze nu volgens de nieuwe regelgeving minimaal 2 meter naar boven moeten komt er een buis buiten het huis omhoog en hoeven ze geen nieuwe gaten te boren schreef mijn vader.

Ik schrok me rot en belde onmiddellijk mijn vader op, STOP gilde ik bijna, dit is niet wat we willen, we gaan toch niet zo’n lelijke zilveren buis aan de buitenkant van het huis naar boven laten lopen dat is geen gezicht. Ik wil een zwarte en die moet binnen omhoog gaan en dan aan de zijkant naar buiten. Ik hoorde mijn vader in zijn beste Spaans/ Engels tegen de mannen praten, mi Hijo problema, hija riep ik nog en ik ook tubo negro, mijn vader gaf het door. Die hebben ze niet mee en dan moeten ze ook een gat gaan boren, kan me niet schelen zei ik zo wil ik het en niet anders. De ene man ging nu met enige tegenzin de buis halen bij de winkel en de andere begon alvast met boren en zo kwam het toch nog goed, pfff.

Ben ik even blij met die foto van mijn moeder anders was ik echt niet vrolijk geweest. Ik zei gelijk maar even voor de zekerheid let er wel op dat die droppies de kachel in het midden plaatsen van de blauwe tegels want als je even niet oplet staat dat ook scheef.

Gelukkig is alles goed gekomen en na 4 uurtjes waren ze klaar en de kachel is getest en door mijn ouders goed bevonden.

Nou ik ben er enorm blij mee, hij staat prachtig, beter dan die grote oude rode.

Maar een rib uit ons lijf kost het wel weer, ja zoals ik al zei gisteren mei is een echte dure maand en de maand is nog niet eens voorbij want er staat ook nog een tripje Italië op de planning eind mei, dus dat wordt water ipv wijn en pizza eten zonder beleg vrees ik haha.