Wat zal het zijn een voorgevoel, telepathie, een voorspelling of een toevalligheid?

Toen ik van de zomer in Spanje was ben ik een boek gaan lezen over 2 Italiaanse meisjes geschreven door Elena Ferrante. Deel 1 heet De geniale vriendin, normaal lees ik alleen thrillers maar nu begon ik aan deze literaire roman reeks van 4 delen en het boeide me enorm. Ik had het laatste boek bijna uit en toen werd mijn kleindochter Lila geboren. Wat een toeval de hoofdpersoon uit de boeken die ik aan het lezen was heet ook Lila.

Na deze boeken gelezen te hebben ben ik de 8 delig boeken serie van de zeven zussen gaan lezen, geschreven door Lucinda Riley. Nou wat schetst mijn verbazing mijn derde kleindochter werd geboren en zij werd Riley genoemd.

Wat bijzonder dat mijn boekenkeuze te maken heeft op één of andere manier met mijn 2 recent geboren kleindochters.

Waarschijnlijk zal mijn volgende boek over vakanties gaan ofzo want blijkbaar hebben mijn boeken een link met de praktijk en soms moet je toeval even afdwingen. We hebben dit jaar nog 2 vakanties in de planning. Te beginnen met nog een paar daagjes naar Spanje. In al die tijd dat we ons huis hebben zijn we er nog nooit zo weinig geweest namelijk. Dus daarom kunnen we het niet laten om toch nog even te gaan in december. Malaga is altijd zo prachtig versierd in die periode, we kijken er naar uit.

We zitten nog steeds in de baby bubbel, slechts 2 maanden geleden kreeg onze dochter een kindje, ons tweede kleinkind met de prachtige naam Lila en een week geleden werd onze zoon voor de tweede keer vader en is ons derde kleinkind geboren op 13 november.

Weer een meisje en ze heet Riley, ook al zo’n mooie naam. Ze is een maand te vroeg geboren en is erg petit met haar 2025 gram. Ze is zo schattig en ze kijkt al zo wijs uit haar oogjes.

Fallon is door het dolle heen, eindelijk is ze nu een grote zus.

Wat zijn oma Ira en opa Lesley blij met hun 3 kleindochters. Naast het geboren worden van je eigen kinderen is het krijgen van kleinkinderen toch wel een hoogte puntje in je leven. Zo leuk dat ook mijn ouders dit nog meemaken. Wat zijn we allemaal gelukkig.

Achter ons huis in Spanje staat een groene schuur, dat was al toen wij het huis kochten 12 jaar geleden. Er omheen lag veel troep en dat zagen wij vanaf ons terras en daar stoorden we ons aan, daarom hadden wij besloten een muur om ons zwembad heen te zetten zodat we daar geen zicht meer op hadden en alleen een topje van het dak zagen.

Verder hebben we nooit last ondervonden van het bedrijf dat daar in die schuur ijsblokjes maakt voor de restaurants. De zomers worden steeds warmer en de vraag naar ijsblokjes groeit blijkbaar want vorig jaar zagen we dat ze er twee nieuwe schuren aan vast gingen bouwen. Deze zien er prima uit. Deze vakantie zagen we dat er op de daken van die schuren wel zo’n honderd zonnepanelen werden neergelegd, nog steeds geen probleem. Maar er kwam ook een elektriciteitspaal bij te staan en helaas daar hebben die buren niet over nagedacht, want deze is precies in ons zicht geplaatst, tenminste als je staat op ons terras zie je hem, als je zit heb je er geen last van. Maar toch snap ik dat niet, zoveel grond en dat ding precies laten plaatsen op een punt dat het precies valt in het zicht van je enige buren.

In Nederland hebben we helemaal een eigenheimer als buurvrouw. Die heeft zoveel grond en ze plaatst een grote schuur pal achter onze achtertuin, zoveel plekken te kiezen op haar landgoed maar het precies plaatsen op een punt waar je buren er last van hebben, hoe verzin je het?

Eigenlijk wilde ze hem helemaal voor al onze ramen plaatsen zodat al ons licht en uitzicht ontnomen zou worden maar na flink even met elkaar in discussie te zijn geweest is ze een meter opgeschoven meer wilde ze niet, als ze 3 meter was opgeschoven hadden wij er vrijwel geen last van gehad maar dat wilde ze beslist niet. De schuur mocht gek genoeg vergunningsvrij gebouwd worden en dat komt omdat ze zoveel grond heeft, ook de hoogte vond de gemeente geen probleem, maarliefst 5 meter hoog is deze en de schuur is in totaal 104 m2. Dat schuurtje kost haar volgens mij bijna 2 ton, daar kunnen gewoon mensen in wonen maar zij gebruikt het om haar oldtimers in te stallen, hoe decadent. Het is gelukkig geen lelijke schuur maar toch zoiets wil je echt niet direct achter je tuin.

Ik snap rijke mensen niet, zo weinig empathie met andere, ik zou het zelf nooit doen zo’n schuur plaatsen in het zicht van je buren zodat zij er last van hebben, maarja helaas is niet iedereen zo begaan met anderen blijkt wel, zij vond het erg aardig van zichzelf dat ze ons toch nog een halve raam vrij uitzicht gunde, grr sommige mensen, maar laten we ons maar niet daar al te druk om maken.

Inmiddels zijn we alweer anderhalve week thuis.

Helaas werd ik 3 dagen na thuiskomst flink ziek. Tijdens de vakantie had ik 1 dag last van mijn buik gehad maar dit was andere koek. Ik had nu koorts, was flink verkouden en had ontstoken ogen. Ik voelde me heel schuldig naar mijn werk toe, net zolang vrij geweest en dan gelijk in de lappenmand. Maar helaas het is niet anders, het is me overkomen.

Nu ik me gelukkig weer wat beter voel kan ik met een fijn gevoel terug kijken op een geweldige vakantie. Mexico is een fantastisch vakantieland, het is heel divers, de natuur is prachtig en de mensen vriendelijk. Ik heb me er geen moment onveilig gevoeld.

Ik zal jullie even mee nemen in de dingen die voor ons echt anders zijn. Bv brood, dat wordt daar amper gegeten, laat staan bruin brood. De Mexicanen eten overal kleine ronde tortillas bij, ook bij het ontbijt. Tevens vind je bij elke maaltijd wel quamole en gepureerde zwarte bonen. Er worden veel fruitsapjes gedronken aangelengt met water of cocosmelk, tevens zijn ze dol op cocktails en deze zijn echt niet veel goedkoper dan in Nederland. Bier is wel goedkoop.

Voor de rest is het eigenlijk helemaal niet zo goedkoop maar dat komt natuurlijk omdat er in Quintana Roo en Yucatán behoorlijk veel toeristen komen uit Amerika en Canada en dat drijft de prijs omhoog.

Wat ik me niet gerealiseerd had is dat het in Mexico het hele jaar door vroeg donker is omdat het natuurlijk dicht bij de evenaar ligt. Daardoor is het wel het hele jaar door mooi weer, je hoeft geen winterjas in je koffer mee te nemen.

Weet je dat de stopborden bij een kruising geen stop heette maar Alto.

Opvallend vond ik het ook te zien dat de wegen naar een aantal toeristen plaatsen toe zeer slecht zijn, er zitten echt enorme gaten in de weg. Ik snap echt niet dat er geen geld wordt vrijgemaakt door de overheid om die gaten te vullen, het is gewoon gevaarlijk vooral voor de locals die daar dagelijks gebruik van maken. Op dit moment gaan er wel miljarden naar de aanleg voor een trein verbinding, die het toerisme moet aantrekken.

Voor de kinderen zijn de Mexicanen fantastisch, er zijn hele mooie speeltuintjes, echt veel mooier dan in Nederland en allemaal vrij nieuw.

Mexico is heel kleurrijk, er zijn heel veel murals te vinden, in elke stad of dorp vind je er vele. Prachtig vind ik dat.

Deze reis heeft me nieuwsgierig gemaakt naar meer en dat we er snel gaan terug komen is zeker want onze dochter heeft dit land gekozen om er een groot deel van het jaar te gaan wonen, ze heeft er zelfs een stuk land gekocht om er iets op te gaan bouwen. Zo benieuwd hoe dat proces zal gaan lopen, ik vind het echt knap hoor en behoorlijk ondernemend. We gaan het allemaal volgen.

Onze volgende vakantie staat alweer gepland over een maand, maar dan niet naar Mexico maar naar Spanje daar staat onze droom, inmiddels al 12 jaar, ook wij waren ondernemend en kijk hoe mooi het is geworden. Dat gunnen we Arturo en Cheyenne ook.

Onze vrienden zitten nu in ons Spaanse huis voor een paar weken en het mooie weer komt hun tegemoed. Ze gaan lekker in de tuin werken hadden ze gezegd.

Het leven is goed voor ons maar het is wel wat je er zelf van maakt en welke keuzes je soms maakt en dat is niet altijd zonder risico maar durf je wat dan heb je ook wat. Niks komt zomaar aanwaaien, je moet er wel moeite voor doen.

Het nieuwe jaar is goed gestart we hebben het druk gehad de laatste weken. Leuke familie en vrienden etentjes gehad. Daardoor een excuus om niet te gaan lijnen want je gaat je vrienden geen mager gerechtje voorschotelen met alleen een glas water. We zullen een ijzeren discipline nodig gaan hebben om de overtollige kilo’s eraf te krijgen. Ik had er graag voor onze vakantie al wat vanaf gehad maar nu komt dat na onze vakantie wel weer. Tevens hebben we het de laatste weken erg druk gehad op het werk, we gaan straks 3.5 week op vakantie en daardoor wilden we van te voren veel zaken klaar hebben en goede werkinstructies achter laten. Mede daardoor s’avonds geen fut gehad om te bloggen de laatste periode. Maar wees gerust de komende dagen zullen jullie weer overspoeld worden met vele verhalen want we gaan genoeg avonturen beleven in Mexico.

Alles heb ik van te voren geregeld, vele uurtjes ben ik bezig geweest om een leuk reisprogramma op te stellen. De leukste hotels te zoeken en ik heb leuke restaurants tips verzameld. Mexico is een heel groot land en dit keer beperken we ons bezoek tot de provincies Yucatán en Quintana Roo.

We hebben er zin in. Natuurlijk in de eerste plaatst om te zien waar onze dochter nu woont maar ook om te ervaren hoe het land is waar ze is gaan wonen. Mexico is echt huge het is 48x groter dan Nederland en er wonen 129 miljoen mensen, ongelofelijk wat een aantallen.

We gaan dit avontuur beleven met een groot deel van de familie. Onze zoon Jairo met zijn vrouw Daisy en onze kleindochter Fallon gaan de volledige 3.5 week mee en Elvira de zus van mijn man Lesley gaat ook 10 dagen mee.

We hebben al enorme voorpret gehad en nu is het zover. Onze reis gaat er als het volgt uitzien:

2 dagen Cancun

2 dagen Playa del Carmen

2 dagen Bacalar

2 dagen Tulum

1 dag Izamal

2 dagen Merida

1 dag Valladolid

3 dagen Holbox

1 dag Cancun

7 dagen Isla Muyeres

Het wordt dus een heel gevarieerde reis met toeristische dingen, traditionele en authentieke dingen, hippe dingen en veel strand en zwembad en we gaan zeker veel taco’s eten. De gerechten in Mexico zijn wel anders dan dat we ze gewend zijn in Nederland. Zo krijg je hier zachte tortilla’s als je taco’s besteld en van oorsprong wordt er vooral gekookt met inheemse ingrediënten zoals maïs, avocado, bonen en cacao en er wordt veel koriander gebruikt.

Ik ben ook bijzonder benieuwd naar de Maya cultuur, dus er staan uiteraard ook tempel bezoeken op het programma maar ik ben ook nieuwgierig naar de cenotes.

Een cenote is een grot of poel gevuld met fris
en helder water, er zijn duizenden (geregistreerde en niet-geregistreerde) cenotes te vinden, we zullen er een aantal gaan bezoeken.            Na vele nachtjes aftellen is het nu eindelijk zover, Mexico here we come, olé.

We zijn slechts 2 weken terug uit Spanje maar het voelt veel langer en dat komt omdat we veel ondernomen hebben de afgelopen dagen. We hadden een marathon aan vrienden afspraken. Natuurlijk moest er ook gewoon gewerkt worden en dat doen we beide full time maar de avonden in het weekend waren bezet.

We kwamen 10 december thuis en op vrijdag 15 december waren we gezellig bij onze vrienden Rinus en Catrien uitgenodigd. Dit keer niet aan tafel voor een 3 gangen menu zoals we normaal doen maar hapjes bij de openhaard. Rinus had zijn heup gebroken en zat toch iets comfortabeler op de bank dan op een stoel. Een ongeluk zit in een klein hoekje maar hij is hier wel helaas even zoet mee. Tot overmaat van ramp gaat nu hun mooie reis naar Zuid Amerika niet door.

De dag erna op zaterdag gingen we eerst naar mijn ouders toe voor een kopje koffie/thee en lekker kletsen over onze vakantie in ons geliefde Spaanse huis. Daarna reden we door naar onze vrienden Joyce en Job in Hilversum waar de tafel prachtig gedekt was en we een huisgekookte Indische rijsttafel voorgeschoteld kregen. Echt verrukkelijk.

Op zondag haalde ik mijn Amsterdamse vriendinnen Petra en Joke op om naar kasteel de Haar te gaan.

Daar was het event de limineuze nachten, een prachtige lichtjes tuin en er werd een sprookje verteld. Eerst hadden we nog even lekker gegeten in het leuke dorpje Haarzuilens om Joke haar 60 ste verjaardag te vieren. We hadden schitterend weer en dat maakte de lichtjestour extra mooi.

Maandag had ik op mijn werk een lunch, iedereen moest wat eten meenemen en dat was erg lekker en het was supergezellig om zo een druk jaar afte sluiten.

Ik werd door 1 van mijn collega’s verrast met een reep chocolade en een geurtje omdat ze zo blij is dat ik haar coach ben. Een dag erna kreeg ik met de post 3 flessen wijn van een andere collega. Echt super lief, dat doet een mens goed om te weten dat je gewaardeerd wordt.

Maar het feest hield niet op want toen ik donderdagavond thuis kwam na een gezellig etentje in Laren met mijn vriendin Doménique lag er een pakje voor me van Thiago en zijn ouders.

Ik lees al 3 jaar lang elke woensdag middag boekjes voor aan het 7 jarige lieve ventje. Zo attent, ik ben erg blij met mijn rituals pakketje. Na vrijdagochtend gewerkt te hebben had ik nog een date deze week en nu met mijn vriendin Paulette die ik al ken vanaf mijn 16e. We hadden lekker geluncht bij Staal in IJmuiden. We zijn weer bijgekletst met een lekker wijntje erbij. Omdat ik toch in de woonplaats van mijn ouders was ging ik daar ook nog even langs. Met de feestdagen zijn ze in Denemarken bij mijn broer en zo kon ik ze nog even een vervroegde kerstknuffel geven. De komende dagen is het kerst en daarna oud en nieuw dus nog meer familie en gezelligheid. Samen met onze lieve kleindochter zingen we kerstliedjes bij de boom. Oh Denneboom wat zijn je takken wonderschoon.

Ik realiseer me heel goed dat ik maar bof met al die gezellige vrienden en met mijn lieve familie. Ik geniet met volle teugen van mijn leven en ik maak veel plezier. Maar natuurlijk denken we ook met pijn in het hart aan degene die we moeten missen, daar branden we een extra kaarsje voor deze dagen.

Ik wens iedereen prettige kerstdagen en een top jaar voor 2024 met vele nieuwe avonturen.

Ik heb Lesley leren kennen op de Middelbare Hotelschool, we waren 19 jaar. We zijn gaan samenwonen toen we 21 waren en met 22 jaar gingen we trouwen en toen we 23 jaar waren kwam ons eerste kindje en toen we 26 waren ons tweede kindje. Onze studie was er een beetje bij ingeschoten we hadden het te druk met elkaar en later met ons gezin. Bij Lesley begon het toch weer te kriebelen en hij wilde toch ooit zijn HBO halen, dat zou hem helpen om zijn carrière een boost te geven en toen hij 35 was had hij dat in de pocket, dat viel niet mee met twee opgroeiende kinderen maar hij had het voor elkaar gekregen.

Toen de kinderen de deur uit waren had hij nog steeds ambitie maar eerst hadden we al onze vrije tijd nodig voor ons tweede huis in Spanje. Toen dat klaar was, nou ja klaar, ik bedoel toen daar niet heel veel grote dingen meer aangedaan moesten worden, dook hij weer de studie boeken in om zijn master te gaan halen. Hoe verzin je zoiets. Ik moet er werkelijk niet aan denken maar hij wel, eerst een half jaar een pre master en toen voor zijn echte master. Het waren behoorlijk wat zweetdruppeltjes en vooral zijn scriptie was een enorme kluif, maar hij heeft het geflikt.

Ik ben zo trots op hem. Hij doet er luchtig over, wilde ook niet naar de officiële diploma uitreiking, nee hoor stuur maar op zei hij tegen de open universiteit.

Afgelopen vrijdag lag hij dan in de bus. Post voor meneer Seur MSc. Wouh wat staat dat goed. Hij mag zichzelf ook Drs. Seur noemen. Past misschien meer bij mijn leeftijd grapte hij.

Ik vind het echt een prestatie en ik ben reuze trots op hem. Van mij mag je een mooi horloge uitzoeken zei ik, maar ach ik vind zoveel mooi zei hij ik kan toch niet kiezen en het is zo duur. Hij heeft dat niet voor zichzelf over. Tja ik kan het niet kopen voor hem want het is iets persoonlijks.

Dan maar saampjes vieren met zijn lievelings eten. Heerlijk Indonesisch, allemaal schaaltjes met zalige gerechtjes.

Met ons gezin gaan we het wel vieren aankomend jaar in Mexico op een idyllisch plekje waar we met z’n allen naar toe gaan, om te kijken hoe onze dochter daar woont. Ze gaat daar namelijk vanaf september wonen. Ik zit nu al te kijken om een mooi plekje te boeken aan het meer van Bacalar, wat een look a like is van de Malediven.

Daar kunnen we vast proosten op Lesley met een lekkere Margarita in ons hand.

Sinds we terug zijn uit Spanje is het gewone leventje al snel weer de realiteit. Werken, werken, de hele week, dus weer veel stil zitten en s’avonds uitgeblust van al dat hersenengekraak op de bank zitten en krimi’s kijken. Beetje saai en heel anders dan ons leventje in Spanje waar we altijd fysiek bezig zijn. Het mooiste momentje van de week is dinsdag als ik op onze kleindochter pas. De weekenden zijn ook altijd gezellig met familie en/of vrienden bezoekjes of uitstapjes.

Agelopen weekend was natuurlijk de big party van Fallon haar 2e verjaardag. Wat zat ze te genieten, soms werd ze wel een beetje verlegen van al die aandacht.

De Minnie Mouse taart gemaakt door haar tante was een geweldige hit.

Alle cadeaus waren prachtig, ze kan volgens mij het hele jaar elke dag met wat anders spelen zo verwent is ze.

Het weekend ervoor waren Chey en ik naar Ameland geweest samen met Gerbranda en Maurien.

Gerbranda komt van oorsprong van Ameland en sinds een paar jaar heeft ze een eigen plekje op het Eiland, ze gaat er regelmatig naar toe, zeker nu ze met prepensioen is.

Een heerlijk chalet vlakbij de vuurtoren.

Maar ook dichtbij het strand.

Aan de rand van het park heb je ook een prachtig wandelgebied.

We hebben enorm genoten van 2 nachtjes Ameland, veel gewandeld, lekker gegeten en vooral heerlijk bij gekletst.

Heel gezellig samen met onze dochters.

De meiden kennen elkaar al vanaf hun 2e jaar omdat de mama’s vriendinnen zijn geworden in de periode dat we in Friesland gewoond hebben.

Ondanks dat wij nu alweer jaren in Noord-Holland wonen zien we elkaar nog regelmatig en blijven dan altijd een weekendje bij elkaar. Zij wonen nog steeds in Friesland maar hebben behalve een huisje op Ameland ook nog een huisje in Hulshorst waar we ook wel eens afspreken. In Spanje zijn ze ook al een paar keer geweest. Zo komen we nog eens ergens. Heel waardevol zo’n speciale vriendschap.

Ons lieve schatteboutje is vandaag 4 augustus alweer 2 jaar geworden.

Wat gaat de tijd toch snel, je ziet vooral aan haar lange haartjes dat ze een jaartje verder is. Dit was vorig jaar augustus toen oma en opa langs kwamen in Duitsland toen ze daar een lang weekend waren en je ziet echt dat ze nu groter en een flink stuk wijzer is geworden. Er gebeurd veel in zo’n jaartje.

Haar kleine snoetje is nog steeds een lachebekje, ze heeft een prettig zonnig karaktertje. Echt een heerlijk grietje waar we allemaal erg van genieten. Haar feestje wordt morgen gevierd, wat zal ze dat leuk gaan vinden, iedereen die voor haar gaat zingen en ze kan dan lekker veel cadeautjes uitpakken en snoepen van een mooie taart die tante Elvira weer gaat maken voor haar. Wie is er jarig vandaag, ikke zegt ze eigenwijs.