Vandaag waren we op tijd op omdat we een wandeling wilden gaan maken naar het zuidelijkste puntje van het eiland. Het eiland is niet breed maar 1.5 km, aan onze kant is het water rustig en heb je een strandje waar je kan zwemmen.

Aan de andere kant van het eiland is het rotsachtig en is het water woest en beslist niet geschikt om te zwemmen.

We besloten het eiland te doorcrossen en aan de andere kant de weg naar zuid te vervolgen, onderweg gingen we ontbijten bij een super leuk restaurantje.

Mayakita heeft uitzicht op de ruwe zee. Achteraf hadden we wel een heel fors ontbijt besteld, we hadden beter kunnen delen maar nu zit ons maagje tenminste voor de komende uurtjes vol.

We wandelden verder en kwamen langs de dure huizen van het eiland, die kosten zeker 1 a 2 miljoen euro of meer. Zoveel armoe op dit eiland maar ook minstens zoveel rijkdom en het zijn ook nog eens vaak de tweede huizen van de rijke mensen. We liepen door tot Punta Sur.

We zijn daar al eerder geweest in februari maar ik wilde het graag nog een keer zien.

Er staan allemaal mayabeelden wat een stukje Mexicaanse geschiedenis is.

Je kunt ook langs de kustlijn een pad volgen, dat hadden we verleden keer in februari niet gedaan omdat Fallon toen mee was.

Het is best een spannend pad, je ziet het water op de rotsen slaan. Hier komt als eerste de zon op in heel Mexico.

We liepen terug via de rustige kant van het eiland, langs het Garrafonpark waar je een dagpas voor kan kopen, je kunt daar activiteiten doen zoals, kayaking, zip lining snorkelen etc.

Voor ons nu niet, misschien een ander keertje. We liepen langs onze favoriete bar The Joint en besloten daar hun beroemde frozen Mojito te drinken, het was inmiddels 2 uur en de live band begon ook te spelen.

Heerlijk, wat een sfeertje hier. I Love it!

Toen weer wandelen naar ons appartement waar we getuigen waren van het omzagen van één palmboom die schijnbaar niet meer veilig stond.

Er werd een touw door 1 persoon vastgehouden en de ander ging zagen, ik was net te laat om het te filmen maar daar lag hij in notime op de grond.

Hij werd vervolgens vakkundig in stukjes gehakt.

Omdat ik stond te kijken kreeg ik een cocos noot om uit te drinken. Laat ik daar nu net dol op zijn.

We zijn het niet gewent gewoon niks doen, maar wat is dat toch heerlijk af en toe. De hele dag lekker ontspannen lezen, ik ben inmiddels deel 5 van de 7 zussen aan het lezen en Lesley heeft een paar boeken gedownload op zijn e-reader van zijn favoriete schrijver Wilbur Smith en hij verslindt ze. Wanneer we het te warm krijgen op het strand verhuizen we naar het zwembad en nemen een koele duik.

We zijn vandaag einde dag weer op het strand gaan wandelen. Links van ons zit beachclub Zaza. We liepen daar de pier op en zagen de pelikaan van dichtbij.

Ik vind ze echt geweldig, ze horen bij één van mijn lievelings dieren net als de gekko maar mijn nieuwe favoriet is de leguaan, zie hem daar liggen zonnen op de boot vlak naast ons terras.

Vanaf de pier even een selfie gemaakt van ons, als je goed kijkt zie je tussen de bomen een gebouw uitsteken, nou daar naast komt het appartement van Chey en Arturo, echt een geweldige locatie zo dichtbij het strand.

De sunset was vandaag om 18 uur 17. We bekeken hem vanaf de pier bij Mayan Monkey beachclub de beachclub aan de linkerkant van ons, ook hier maakten we een foto vanaf die pier richting het vaste land, de gele huisjes op het strand zijn van ons vakantieverblijf maar als je daarboven rechts kijkt zie je tussen de bomen weer de buren van Chey haar nieuwe stekje liggen. Hun appartement steekt uiteindelijk ook boven de bomen uit als alles klaar is.

De zonsondergang blijft fantastisch om te zien.

Wanneer de zon onder is verschijnen de prachtigste kleuren en onder dat genot aten wij een heerlijke salade door Lesley klaargemaakt en daarbij een fris glaasje hibiscussap.

Ontbijten op het terras met uitzicht op de zee is super rustgevend kan ik je vertellen. Het zachte geluid van de golven, de pelikanen die langs de kustlijn vliegen op zoek naar visjes, de witte reiger die staat op zijn hoge poten in het ondiepe water en speurt de zee bodem af. De palmbomen hoor je zachtjes ruisen in de wind. Super relaxt allemaal.

Zo fijn dat jetski verhuur hier verboden is want anders zou het niet zo stil zijn in de ochtend vrees ik. Je ziet er wel een paar maar die komen vanuit Cancun dat is immers maar 20 minuten maar gelukkig is dat een zeldzaamheid. Om 12 uur wordt het drukker dan beginnen de catamarans en andere zeilboten aan te komen bij de naast gelegen beachclubs voor de lunch en vanaf de boot hoor je dan muziek en je hoort ze vertellen door de microfoon hoe laat de mensen weer terug moeten zijn. De beachclubs hebben een dealtje gemaakt met de boten die vanuit de hotelzone in Cancun naar Isla varen voor een dagtrip, de mensen kunnen dan aanvallen aan wal voor een buffet, die ze binnen 45 minuten naar binnen geschranst moeten hebben. Als ze weer weg varen hoor je nog even de muziek en dan is het weer een tijdje rustig. Dan zie je rond 6 uur weer wat boten verschijnen die hun gasten laten genieten van de zonsondergang.

Vandaag hadden wij een strand wandeling gemaakt naar rechts. De stranden zijn publiek in Mexico dus ook al zit er een beachclub of restaurant of een hotel je mag er gewoon lopen. Je mag alleen niet gratis gebruik maken van de faciliteiten zoals de ligbedjes, douches en zwembad. Bij sommige mag je er wel gebruik van maken als je er gaat eten, bij andere dien je een dagpas te kopen of een bedje te huren en bij de all-inn resorts moet je vaak hotelgast zijn anders mag je niet eens op het terrein lopen als je erdoorheen naar de weg wilt lopen. Dat hadden we vandaag gemerkt namelijk. We liepen eerst langs het strand van Mayan Monkey beach (party hotel met een restaurant), toen langs een stuk strand van een hotel in aanbouw, toen langs het visrestaurant Mar-bella, toen langs beachclub Amazona (dagpas), daarna langs Playa Lancheros, Casa del Tikinxic (restaurant) het ging mis bij het all-in resort hotel Almare, daar werd er gevraagd of we gasten waren en juist daar wilden we door heen lopen naar de weg omdat deze precies bij de rotonde uit komt, maar zelfs dat mocht niet, daarom moesten we een stukje doorlopen en kwamen we bij een klein waterglijbanen park uit, Aquatic funday water park(dagpas) daar konden we probleemloos het park door lopen om zo bij de weg te komen, we moesten maar een klein stukje terug lopen om bij de rotonde te komen en daar vandaan is het 2 minuten lopen naar het bakkertje. Panaderia Karla y Samuel heeft onwijs lekkere verse broodjes en is van 3 tot 22 uur open. Ze hebben ook veel zoete broodjes en cakejes want daar zijn Mexicanen gek op, aan het einde van de middag eten ze vaak zoetigheden.

We liepen nog even door naar de supermarkt SuperAki om wat oa eieren en groenten te kopen zodat we de komende dagen thuis kunnen blijven eten. Een vakantie op dit eiland is geweldig maar best duur.

Met een huisgemaakte quamole en een Indio biertje genoten we van de ondergaande zon, wat een paradijs is het hier toch.

Wat wil een mens nog meer ontbijten op nieuwjaarsdag aan het strand met je dierbaren om je heen, het jaar begint goed.

Het weer is fantastisch in Mexico, elke dag rond de 27 graden. We hebben hier zowel de zee als het zwembad om lekker af te koelen, het is zo’n luxe om zo het nieuwe jaar te starten daar zijn we ons echt wel bewust van, niet iedereen kan dit doen. In Nederland hebben we het zo rijk, de economie is goed en we verdienen bijna allemaal een goede boterham. Maar we hebben ook een goed sociaal vangnet voor de mensen die het wat minder hebben. We hebben als Nederlandse niks te klagen. We vinden onze levensstandaard heel normaal. Maar bedenk wel zo als wij het hebben is niet de norm in de wereld. De meeste landen op deze aardbol hebben het vele malen slechter dan wij. Wij hebben echt geluk dat ons wiegje in Nederland stond. Wat ik zie hier in Mexico is dat de meeste mensen vrij arm zijn en heel hard en lang moeten werken voor een paar centen. Dan heb je ook een groepje wat stinkend rijk is, het verschil is enorm tussen arm en rijk. Duidelijk zichtbaar is dat ook hier op het eiland, er is veel armoede, sommige mensen wonen echt in hutjes wat gebouwd is van oude afval bouwmaterialen. Ook zie je veel huizen die er helemaal niet afgebouwd uit zien maar waar wel mensen wonen. Deze mensen werken allemaal heel hard in het toerisme. De prijzen in de restaurants en supermarkten zijn gelijk aan Nederland hier. Dus wie er rijk van worden zijn de bazen. Er staan ook vele dure pandjes op het eiland. De vorige eigenaar van het biermerk dos xx heeft hier ook zijn miljoenen pand staan. Een vrijstaand mooi huis kost hier meer dan 7 ton. Als je hier over het eiland rijdt zie je de verschillen heel goed, het is een zooitje maar ook luxe en dat allemaal door elkaar. Wat ik heel jammer vind van dit eiland is dat er zoveel troep in de berm ligt, maar ook bij de arme mensen op hun terrein. Ruim dat toch op denk ik dan, zorg in iedergeval dat je eigen plekje ook al is het niet luxe dat het iniedergeval netjes schoon is. Ook de gemeente van dit eiland heeft een taak zorg dat die troep opgeruimd wordt en dat de stoepen en wegen minder gaten hebben. Maarja wie ben ik met mijn westerse kijk op de wereld om dat te verlangen.

Voordat het jonge gezinnetje weer naar Cancun vertrok besloten we te gaan lunchen bij La Joya hier vlakbij. Aan de weg zie je vaak niet wat er achter een deur schuilt, maar wat een leuk plekje hebben we weer ontdekt zeg.

Je loopt naar beneden en zit aan de azuurblauwe oceaan wat te drinken en te eten.

Hier is het lekker rustig en heel knus het hoort bij een boutiek hotelletje.

Er is geen zand strand maar wel een trapje die je nog lager brengt en je zo de zee in kan laten duiken om bv te gaan snorkelen.

Lila is zo’n gezellig meisje, ze zit zichtbaar te genieten van alles om haar heen, kleine eiland girl.

Om half 6 vertrok het gezin weer naar Cancun en zijn oma en opa even voor een paar nachtjes alleen, zondag komen ze weer.

Wij gaan de komende dagen lekker door met relaxen en veel lezen en dat is helemaal niet verkeerd met dit uitzicht.

Wat een jaar is 2024 geweest zeg. In februari gingen we met onze familie onze dochter voor de eerste keer opzoeken in Mexico, zien hoe ze hier woont en zien hoe het land is. Wat een ongelofelijke verrassing was het toen we hoorden dat er nog iemand bij de familie zou komen. Na deze geweldige reis werden we weer verrast omdat er nog een kleintje zich aankondigde. Nu zijn we oma en opa van 3 super lieve kleindochters en ik kan je vertellen dat ons leven nog mooier is geworden daardoor.

Inmiddels beleven we de laatste dagen van het jaar weer in Mexico en we genieten enorm.

Onze kleindochter Lila is werkelijk om op te vreten, wat een schatje is ze toch.

De laatste dag van het jaar moest wel speciaal gevierd worden vonden we en we boekten een tafeltje op het strand bij Mayan beachclub bij het parel witte strand van Playa Norte. Toen we aankwamen was er een vuurshow en daarna begon er een saxofonist te spelen. Arturo was ook weer naar het eiland gekomen en was blij zijn dochter na 3 dagen weer te zien.

Na heerlijk gegeten te hebben in deze romantische setting liepen we door de drukke winkelstraat naar het grote plein waar zich honderden mensen verzamelden om samen af te tellen tot het nieuwe jaar.

Er stonden vele wit gedekte tafeltjes op het plein waar families zaten te eten van zelf meegenomen eten. Natuurlijk waren er wel toeristen maar het waren vooral de Mexicanen zelf die zich hier verzamelden. Om 12 uur begon het vuurwerk wat door de gemeente verzorgd werd.

Er was een groot podium opgebouwd waar diverse optredens waren. Jong en oud was aanwezig en die Mexicaanse kindjes hadden geen koptelefoontje hoor, gelukkig Lila wel want de muziek knalde uit de boxen.

Na deze super afsluiting van het jaar rest mij jullie al het goeds te wensen, ik hoop dat we allemaal gaan genieten van 2025.

Feliz años nuevo a todos!

Gelukkig waren de decibellen van de muziek beter vannacht. Het grote podium was afgebroken en vannacht hoorden we alleen de reguliere muziek van de beachclubs. Het is wel echt jammer van deze paradijselijke plek hoor dat de beide buren de muziek zo hard hebben aan staan, ook overdag staat het net een tikje te hard, vooral muziek die wij niet echt mooi vinden. Arturo zegt altijd daarvoor komen de mensen juist naar Cancun en omgeving, om te feesten op harde muziek, maar daar ben ik het niet mee eens, er zijn genoeg mensen die hierheen willen komen om te chillen en te genieten en dan mag er best muziek bij maar zet het niet zo hard in godsnaam en niet de hele tijd van die muziek met zo’n eentonige sound en harde bas. Misschien zijn we ouderwets want wij worden er tureluurs van, maar ook Chey vindt het soms wel te hard en ze heeft voor Lila nu maar zo’n noisecanceling koptelefoon besteld die neemt Arturo morgen mee als hij weer naar Isla komt.

Vanmorgen waren we 10 minuten verder gelopen richting Punta Sur en daar staat een heel leuk koffiebusje.

Nadat we wat gegeten en gedronken hadden liepen we terug naar Chey haar land waar ze een afspraak had met de bouwer. Grappig te zien dat nu ineens alle troep wat rond zwierf op de bouwplaats zoals lege blikjes, flesjes en verpakkingsmateriaal van eten ineens opgeruimd was. Dat lag gisteren nog kris kras over het land van Pumbas Paradise. Maar de aannemer en de eigenares kwamen natuurlijk aangekondigd kijken dus hadden ze alles netjes opgeruimd. We zagen ook hun nieuwe huisdier de leguaan lekker liggen zonnen bij het nog te maken zwembad.

Op het moment zijn ze met het handje het zwembad aan het uitgraven, voordat we van het eiland af gaan nog maar een keer kijken hoe ze gevorderd zijn.

We hadden de restjes van gisteren opgemaakt met de lunch en verder lekker in zee en zwembad gezwommen. Lila slaapt echt weinig overdag, ze wil overal bij zijn, ook wil ze geen flesje, ze duwt met haar tong gewoon de speen weg ze wil alleen maar borstvoeding.

Samen met haar mama ging ze de zonsondergang kijken.

In de avond gingen we lekker verse tonijn eten bij beach restaurant Marbella.

Hier komen de rijke eten, vele dure jachten lagen aan de steiger om even een vorkje te prikken. Wij zaten boven want ook in deze sjieke tent vonden we de muziek te hard staan, het hoort blijkbaar gewoon bij de Mexicanen.

Helaas had de beachclub Mayan Monkey naast ons appartement een DJ party, diverse dj’s kwamen optreden en daarvoor moesten mensen kaartjes kopen. Het werd me een feestje wel, er werd een groot podium opgebouwd en vanaf 16 uur begon het lawaai, in het begin was het nog wel te doen, we vluchten alvast naar het centrumpje tot 22 uur en toen we terug kwamen stond de muziek al een tandje harder maar vanaf 24 uur gingen het helemaal los, bonk bonk, bonk, de bas klonk oorverdovend. Even werd het iets rustiger om 2 uur, maar toen ging de party schijnbaar verder bij de andere beachclub Zaza aan de andere kant. Tot 6 uur in de ochtend nog wel. Lila had niks in de gaten en sliep als een roosje, wij daartegen hadden een slecht nachtje. Zelfs mijn oordopjes hadden geen effect.

In de ochtend was het weer zo vredig als altijd, de leguaan waggelde op zijn gemakje over het strand.

We bleven bijna de hele dag bij ons appartement hangen maar einde dag liepen we in 10 minuten naar beach club Kin Ha.

Daar speelde een bandje en genoten we van de relaxte sfeer.

Het is een prachtige plek, met zwembaden en in de zee is er een springkussen, er zijn schommels en paddelboards.

Na wat gedronken te hebben liepen we weer naar huis en kookte Lesley voor ons een lekkere pasta, dat was best een uitdaging op het tweepits gasstelletje met weinig keukengerei. We aten het buiten op voor ons appartement aan de zee, wat een luxe. Toe een lekkere tequila, we zijn tenslotte in Mexico.

Ik was gisteren zo moe dat ik om half 10 al lag te slapen, echter toen ik wakker werd om 1 uur hoorde ik de muziek van de beach club naast ons flink hard. Dat was vroeger het hotel waar Arturo werkte en waar Chey hem ontmoet had, deze club is nu in handen van een andere eigenaar. Dat is het enige nadeel van onze paradijselijke plek hier, die harde bas van de buren die tot 2 uur flink bonkt. Gelukkig viel ik wel weer in slaap maar om 6 uur was ik alweer klaar wakker.

De zonsopkomst is hier rond half 7 maar door de bewolking was het niet echt goed te zien. Je zag aan de andere kant van de zee bij Cancun een regenboog verschijnen, daar was het keihard aan het regenen. Hier niet, wat hier wel was was prachtig licht. Het is echt zo geweldig hier, in de morgen is het zo lekker vredig, we zijn helemaal in de vakantie modus.

We moesten wat boodschappen in huis halen en we liepen naar de grote supermarkt, dat was toch wel iets verder lopen dan we dachten zo’n 2.5 km. Terug gaan we niet met de boodschappen lopen zeulen maar we nemen wel de bus dachten we. Helaas, toen deze eindelijk kwam was hij vol. Toen toch maar met de taxi terug naar ons appartement. Daar zat Chey al met Lila, Arturo en Santiago op ons te wachten.

We gingen samen lekker zwemmen in het zwembad en later in de zee.

Toen nog een spelletje spelen op ons terras.

Om 5 uur gingen we met de taxi naar het centrum en liepen daar langs de winkeltjes.

Toen we trek kregen aten we een pizza bij de lekkerste pizzeria van het eiland.

Als toetje nog een ijsje bij een ijssallon op de hoek van de straat. Daarna gingen Arturo en zijn zoon weer met de boot terug naar Cancun en wij liepen nog een rondje. Lila en Chey blijven gezellig bij ons op het eiland de komende dagen, wij gaan lekker door met vakantie vieren en arme Arturo maar werken.

Nog even Lila knuffelen want oma en opa gaan de hort op. Op naar Isla Mujeres, we hebben daar een 4 persoons appartement geboekt voor de komende twee weken, pal aan zee. Gelukkig komt het jonge Mexicaanse gezinnetje zich morgen weer bij ons voegen maar vandaag zijn we nog even saampjes.

Arturo bracht ons naar de boot en we kozen er dit keer voor om boven te gaan zitten in de openlucht. Normaal zitten we beneden binnen in de airco maar omdat het bewolkt is durfden we het buiten bovendek wel aan. Boven is altijd muziek, een enthousiaste gitarist stond vol overgave allemaal happy songs te spelen om de vakantie sfeer er goed in te brengen.

Lesley was voor de tweede keer dit jaar op Isla, ik voor de vierde keer. Het is een geweldig vakantie eiland, slechts 20 minuten varen van Cancun af. Wanneer je afstapt van de boot zie je veel bedrijvigheid. Mensen die direct het gezellige centrum inlopen, mensen die golfkarretjes gaan huren, mensen die een taxi zoeken of mensen die op de bus staan te wachten, deze rijdt een rondje om het eiland en is spotgoedkoop. Wij kozen nu voor de taxi, met onze bagage is dat wel zo handig.

Ons complex heet Mar y Sol. Zee en zon. Vandaag alleen zee want de zon was er niet, de temperatuur was wel perfect, 26 graden.

Er zijn 12 appartementen en de vorige keer dat we hier waren hadden we er 1 op 1 hoog met zwembad uitzicht, deze keer zaten we beneden en pal op het strand.

Jippie, ik hoopte al dat we deze zouden krijgen. Wat een geweldige plek zeg. De appartementen zijn van binnen erg basic maar de plek zelf is de hoofdprijs.

Het is schuin tegenover het stuk grond wat van onze dochter is, ze zijn op dit moment een 4 persoons appartement een 2 persoons suite aan het bouwen. Natuurlijk gingen we even kijken. Het vordert al, maar je moet wel een beetje inbeeldings vermogen hebben om te zien hoe het er uiteindelijk uit komt te zien. Ze zeiden in februari klaar maar dan moeten ze nog wel even flink aan de bak, maar we gaan het zien, ineens kan het heel hard gaan. Wat een super locatie zeg, echt geweldig gelegen tussen het midden en zuiden van het eiland, lekker rustig maar je bent snel in de drukte. Op loopafstand heb je hier vele leuke restaurantjes.

Wij liepen nu 15 minuten verder door naar restaurant The Joint. Daar speelt de hele dag door een reggae band. Je verwacht ook niks anders met die naam. Wat een chille tent is dat zeg, je voelt je helemaal op vakantie. Het eten is lekker en de vibe is fantastisch. Een geslaagde eerste dag op het vrouwen eiland.

Normaal wordt tweede kerstdag niet gevierd hier, maar wel door ons, dat hoort bij onze traditie en dat laten we ons niet afpakken haha. Arturo moest wel gewoon werken en hij had ook nog eens allemaal problemen. Het rooftop zwembad was overstroomd, het was namelijk erg aan het regenen, het is een natte kerst hier. Wat een probleem want het lekte door naar de kamers, de zwembad man was niet te bereiken want die zat vast omdat hij met kerst gepakt was met een borrel teveel op. Wat een gedoe allemaal om op te lossen maar Arturo is wel wat gewent en loste alles weer keurig op.

Ondertussen deden wij gewoon leuke dingen. We gingen lokaal ontbijten bij Mercado 28. Het is hier 10 minuten vandaan en daar is een soort marktje a la de zwarte markt.

Het is net een doolhof met al die verschillende straatjes waar winkeltjes en kraampjes zitten.

Vooral veel prul en kleding en huis accesoires. Eigenlijk alles wat je niet echt nodig hebt maar leuk is om doorheen te struinen.

Oh ja ze verkopen daar ook heel veel Tequila. Middenin op een pleintje zitten allemaal restaurantjes en daar zie je heel veel Mexicanen ook zelf ontbijten. Je kan los van de kaart bestellen maar je kan ook een pakket bestellen voor 5 euro daarvoor heb je dan een kop koffie, glaasje jus, vers fruit en een keuze uit ei met worstjes en bacon of gebakken tortillas met een kip roomsaus, of rundvlees met rijst, bonen, sla met tortillas of je gaat voor de pannekoeken.

Les en ik namen de meest Mexicaanse variant om ons gelijk te scharen met de Mexicanen.

Na dit leuke ontbijtplekje wat eigenlijk bijna een lunch was geworden kwa tijdstip, reden we naar de grote supermarkt Chedraui. Eigenlijk was ons plan om vanavond te gaan bbqen, maar helaas de regen bleef maar komen. Na het werk haalde Arturo zijn zoon op en gingen we thuis kerst vieren met de cadeautjes onder de boom. Ondanks dat Santiago al zo enorm gegroeid is afgelopen jaar en hij nu al 170 cm is, is hij nog steeds een kind van 12 jaar die het super leuk vindt om pakjes te krijgen.

Kleine Lila was ook direct geïnteresseerd in alle mooie cadeautjes die de kerstman van Abuela y Abuelo uit Nederland mee gegeven had, ook tia Elvira had iets in de koffer gestopt voor de 2 kindertjes in Mexico.

We aten het lievelings eten van Santiago, spareribs en een gegrilde kerst kip, lekker met frietjes en sla. Toe een zelf gemaakte gevulde speculaas taart met vanille ijs. Het was een natte maar super gezellige tweede kerstdag.