Ik wilde nog 1 ding doen op dit strandje en dat was de palmboom een beetje rust geven. Naast ons zit beachclub Mayan Monkey en daar hebben ze prachtige kamers maar ook een slaapzaal voor reizigers die voor €20 een kamer delen. De locatie is prachtig, je kan daar mooie foto’s op de pier maken bij de bar en ze hebben zelfs een mooi bord gemaakt speciaal voor een foto momentje.

Maar de insta modellen vinden dat niet genoeg want als ze de palmboom zien bij Mar y Sol (De buren) willen ze daar ook een foto shoot doen. Prima als je ervoor of er naast staat maar dat is niet genoeg, ze willen gaan liggen op de palmboom of er zelfs aan gaan hangen als een aapje. Ik ergerde me daar een beetje aan want voor je het weet ligt deze prachtige boom in het water en is hij dood. Ik vond een aangespoeld stukje hout en schreef er het volgende op:

Ben benieuwd of de insta boys and girls dit gaan respecteren.

Toen mijn missie erop zat liepen we nog 1x langs Pumbas Paradise en maakte ik een filmpje voor de eigenaren. Ben zo benieuwd hoe het eruit gaat zien, nu vanaf de weg zie je nog niks maar daar komt straks een mooie trap naar boven.

Voor de deur aan de overkant is een kleding boetiekje en daar stopt ook de bus naar de boot.

We stapten in voor een laatste rondje eiland en in 20 minuten stonden we bij de haven. Arturo en Santiago kwamen ons ophalen in Cancun en we reden in 15 minuten naar hun appartement.

Lila lag nog lekker te slapen, toen ze wakker werd gingen we een late lunch doen bij een zalig burrito tentje. Ik vind persoonlijk burrito’s lekkerder dan taco’s. De mijne was gevuld met rijst, advocado en kip.

Daarna nog boodschappen gedaan voor de komende dagen, we hebben nog maar 3 dagen en dan gaan we naar huis. Nu nog even genieten hier in Cancun.

Ik heb er geen geheim van gemaakt dat ik weg ben van dit eiland met al zijn eenvoud maar ook luxe. Het is dan ook jammer dat dit onze laatste volle dag is (voorlopig) op dit eiland. Maar ik gok dat we ergens einde dit jaar weer terug zullen komen want dan is Pumbas Paradise klaar en dat willen we natuurlijk komen bewonderen.

Echt respect voor de mannen die het aan het bouwen zijn, ze gebruiken weinig machines en graven veel uit met het handje. Dat lijkt me onwijs zwaar, ze zijn nu bezig aan het zwembad.

Omdat de grond onregelmatig is moet er soms flink gegraven worden maar ook soms opgehoogd worden. Met een stuk of 6 man werken ze eraan. Ben echt benieuwd wanneer ze klaar zijn. Als de bouwers klaar zijn buiten en binnen komt de kozijnenboer nog zijn werk doen en daarna moeten Chey en Arturo zelf nog aan de gang voor de inrichting en dan als laatste de tuin nog. Het is een gedurfd project maar ik denk dat het prachtig gaat worden. Volg hun op instagram en zie de progressie https://www.instagram.com/pumbas.paradise?igsh=MTA1c2c4eGJ1OGVwZQ==

Om niet de hele laatste dag te gaan lezen op onze krent besloten we een wandeling te gaan maken, zo ver mogelijk over het strand en daarna verder langs de weg. Het eiland heeft ook een landtong en we wilden helemaal tot het uiterste puntje lopen.

Onderweg dronken we een drankje bij La Carbonara 22, als je daar even de steiger op loopt zie je in de baai allemaal mooie boten liggen. Dat is de rijkdom waar ik het over heb.

We liepen door tot het einde van de landtong langs villa’s maar ook langs krotjes.

Aan de mangrove zat een eenvoudig, echt Mexicaans barretje, La Palapa del Capitan, ook daar kon je via een steiger naar het water lopen en daar zagen we het huis van de oude eigenaar van Dos XX, nu overgenomen door Heineken.

Aardig pandje, zijn boot heet Brewery, hoe toepasselijk.

Met de bus gingen we weer terug en aten op ons eigen terras onze avond maaltijd. Het waaide behoorlijk maar de temperatuur was nog steeds lekker genoeg om de hele avond buiten te zitten. Oh wat gaan we het volgende week koud krijgen in Nederland, ik zal dit mooie weer en dit eiland leven gaan missen.

Wanneer je 2 weken in zo’n airbnb appartementencomplex met 12 kamers verblijft zie je heel wat verschillende mensen de revue passeren. De 1 blijft een nacht de andere een week en weer de ander overwintert hier.

In het huisje naast ons is het verloop groot. Inmiddels hebben we al 7 verschillende gasten daar gezien. Nu zit er voor 2 weken een Sportieve Canadese moeder die voor dag en dauw opstaat om hard te lopen samen met haar dochter.

We maken wat mee hier en wij zien het allemaal gebeuren vanaf ons terras. Een Amerikaans gezinnetje waarvan de kinderen dolblij waren dat ze zo pal aan het strand zaten en direct de zee in sprongen en de vader die de hele tijd met zijn drone in de weer was. Een Duits stel waarvan de jongen s’ochtends thai Chi op het strand deed. Een Mexicaanse vader die met zijn dochtertje ging vissen in de zee met een hengel. De sexburen die aankwamen met een taxi zonder bagage en na 2 uurtjes weer uitgecheckt waren. De Argentijnen die continue de bbq in beslag namen en met hun gezinnetje uren aan het vlees eten waren. De Zuid Afrikaanse buurman die zijn opblaassup mee had en elke dag sportief ging suppen. De Amerikaanse vrouw met de luide stem en haar man die over niks anders kon praten dan over American footbal. De jonge Duitse Europees recht student die elke ochtend zijn tafeltje met boeken en computer pal aan zee zette en met koptelefoon ging studeren. De bescheiden tatoeage Canadese buren met hun dreadlocks Mexicaanse vrienden die toen ze weggingen ons een doos met etensspullen kwamen brengen die ze over hadden omdat ze het zonde vonden om weg te gooien. Een Amerikaanse hippie met lang haar die net Willy Nelson leek. Het Canadese gezinnetje met de kinderen die de dinosauriërs in het zwembad leerde zwemmen. De Italianen die bij ons bestek kwamen lenen omdat in hun huisje maar 1 vork was. De dikke Amerikanen die met hun vrienden elke middag een biertje op de rand van het zwembad gingen drinken en een jonge vrouw die uren met een selfiestick de mooiste instagram foto’s en filmpjes van zich zelf aan het maken was bij de palmboom aan de zee.

En dan heb ik nog niet eens over iedereen gehad maar wat duidelijk was dat iedereen het naar zijn zin heeft hier. Ondanks dat de appartementen basis ingericht zijn en de beachclubs naast ons soms wat harde muziek aan hebben is het een echt paradijs hier en eigenlijk wil je hier nooit meer weg.

Dit eiland heeft echt een caribische sfeer, het heeft luxe maar het is ook her en der een troepje. Er is veel groen, veel strand en het is kleurrijk en relaxt, er zitten vele leuke eetplekjes en het heeft zelfs een eigen bierbrouwerij.

Je ziet er weinig auto’s maar wel vele golfkarretjes en brommers.

Gek genoeg niet zoveel fietsers en wandelaars. Terwijl het eiland zich prima daarvoor leent.

Veel mensen komen slechts voor een dagje op het eiland ze komen dan met de veerboot of via een dagexcursie vanaf Cancun of Playa del Carmen met de catamaran.

Overal op het eiland zie je vele fruitstalletjes. Maar ook stalletjes waar ze schelpjes verkopen maar let op ook al verkopen ze die op straat die grote schelpen mag je niet meenemen maar dat vertellen ze er niet bij, op schiphol kun je een forse boete daarvoor krijgen, dat heeft mijn broer ooit een keer meegemaakt toen hij een schelp uit de Dominicaanse republiek meenam, de boete was 250 euro.

Vele restaurants gaan trouwens wel vroeg dicht soms al om 7 uur en vele om 9 uur. Dat komt omdat het personeel vaak niet op het eiland woont en nog met de boot terug naar huis moet.

Vlakbij het nieuwe appartementen complex van onze dochter; Pumbas Paradise zitten gelukkig wel 3 restaurants die tot 11 uur open zijn voor de rest moet je naar het centrum, daar 5 km vandaan. Heel fijn dat het eiland zo klein is en je alles in de buurt hebt. Ik vind het hier geweldig!

Chey stond weer om 6 uur op om te gaan werken en werd gezelschap gehouden op het terras door de eend die hoort bij de beachclub Mayan Monkey naast ons.

Arturo is jaren de manager geweest van die club toen deze nog Nomads heette, daar heeft hij onze dochter ook ontmoet, zou de eend haar nog herkennen?

Haha denk het niet hij was gewoon de chips kruimels van gisteren aan het opeten.

Toen Chey klaar was met werken besloten we te gaan lunchen bij beachclub Piacere, hier hadden we in november ook Chey haar verjaardag gevierd, het is mijn favoriete plek aan het strand hier op Isla. Omdat het maar 5 minuten lopen is besloot Chey Lila in de draagzak mee te nemen. Voorheen was Lila daar geen fan van, waarschijnlijk omdat ze nog te klein was en haar kopje er niet bovenuit stak en het kleine aagje wil alles zien. Nu vond ze het wel helemaal ok.

De beachclub ligt een beetje verscholen en daarom weet niet iedereen het te vinden maar ik vind het een verborgen pareltje. Het is een vreedzaam prachtig plekje met een infinity pool en een klein strandje.

Ze hebben er heerlijke stoelen en Lila kon daar mooi even een tukje op doen.

Wat een favorietje van ons is om te bestellen is de ceviche en natuurlijk de guacamole.

Na deze heerlijke lunch getrakteerd door onze dochter gingen we weer terug naar ons huisje aan het strand en pakten de meisjes hun spulletjes weer in en gingen met de taxi naar de boot, terug naar Cancun om weer bij papa Arturo te zijn. Hij was blij zijn pumba weer te zien. Dat is het koosnaampje wat hij voor Lila heeft. Hij vond het schattig haar in de draagzak te zien en noemde haar toen ook Pumba Koala.

Wij zijn de komende 3 dagen weer alleen en gaan nog even genieten op het eiland alvorens weer terug te gaan naar Cancun.

We hebben het spelletje rummikub ontdekt en hebben dat de hele avond met plezier gespeeld op ons terras tot onze oogjes erbij neer vielen.

Na het ontbijt namen we de bus naar het centrum voor maar 20 pesos, dat is ongeveer 1 euro. Chey moest even langs het water bedrijf, ze hebben nog steeds geen water bij hun land dus even vragen waarom het zolang duurt. Ze wist gelijk dat senior Arturo al vaker langs geweest was en dat zij alles in orde hadden maar een andere instantie moet nog toestemming geven dat ze een gat in de weg boren om de aansluiting te verbinden. Dus morgen daar maar heen gaan om te vragen wat de status is. Ondertussen gaat de bouw gestaag verder, het water wat ze daarvoor nodig hebben wordt geleend van de buren.

Omdat we nu toch in het Noorden van het eiland waren waren liepen we naar Playa Norte waar je het prachtigste strand hebt van het eiland. De zee is ook super mooi blauw daar.

We dronken een drankje bij beachclub Zama in de bocht tussen Playa Norte en Playa Centro.

Daarna wilden we met de bus naar restaurant Rancho Capricho waar ze naar eigen zeggen de lekkerste taco’s van het eiland verkopen. Ik weet dat er twee buslijnen zijn op het eiland en vroeg aan de chauffeur; Punta Sur?? Volgens mij zei hij ja en ik betaalde en de rest stapte ook in. Maar halverwege de route toen wij links moesten en de bus rechts ging zei hij wel Punta Sur en moesten we uitstappen maar om echt daar te komen was nog zeker 2.5 km. Grr, waarom zegt die man dan niet gewoon nee je moet de volgende nemen. Gelukkig was het restaurant niet aan het eind van de route maar 1.7 km vanaf ons uitstappunt.

Wij draaien ons hand niet om voor zo’n stukje en het was vandaag ook bewolkt en niet te warm, 25 graden dat is een prima wandel weertje.

De taco’s waren erg lekker maar niet zoals ze zelf zeggen de lekkerste, maar het helpt wel om mensen te trekken.

Daarna liepen we nog even door naar onze favoriete hangout, the Joint voor de frozen Mojito. We bestelden ook Cheyenne hot chicken wings en vertelde dat onze dochter zo heet en dat we het daarom bestelde. Het bleek dat de dochter van de eigenares ook zo heet. Zij was toevallig in de zaak en kwam een praatje maken. Ze is Canadese en al 15 jaar de eigenaresse en heeft ook een yoga studio op het eiland. Toevallig kent Cheyenne ook de business partner van haar en ze gaat daar ook regelmatig een lesje yoga volgen als ze op het eiland is, grappig zo leer je steeds meer mensen kennen. Chey vertelde dat ze ook een eigen business is gestart op het eiland en die vrouw bood hulp aan als ze dat nodig mocht hebben, heel vriendelijk.

Lila was de hele tijd aan het slapen maar toen ze wakker werd begon ze te huilen en wilde drinken, dus snel naar huis want als het dametje trek heeft hoor je een heel hard stemmetje schreeuwen.

Vannacht was Lila een echte nachtbraakster, dat kleine spookje had besloten dat ze het haar mama extra moeilijk zou maken nu ze de volgende dag weer moest gaan werken. Ze was erg onrustig en was continue aan het trappelen met haar beentjes, wat op een gegeven moment overging in ontroostbaar huilen. Oma pakte haar over en ging tientallen kinderliedjes zingen, toen ze wat rustiger werd wilde ze weer drinken bij mama en ging ze gelukkig verder slapen bij haar mama in bed. Chey haar wekkertje ging om 6 uur alweer af en ze belande direct in een vergadering. In Nederland is het immers 6 uur later. Pittig hoor, Lila was ook alweer wakker en oma ging naast haar liggen en gaf haar haar speentje en hield haar handje vast en dat hielp gelukkig om weer wat te gaan slapen.

Om 9 uur was ze echt wakker en gingen we samen ontbijten en belden we mijn vader om te feliciteren met zijn 78ste verjaardag. Beide kinderen van hem zitten in het buitenland, mijn broer zit in Vietnam vakantie te vieren.

Ik ben trouwens voor het Scandinavische systeem dat moeders gewoon een jaar niet hoeven te werken, dat is echt veel beter voor moeder en kind.

Na ons ontbijt waren we getuige van een stukje territorium drift van de leguanen. Er blijken er drie te wonen op dit stukje strand en ze kunnen elkaar niet luchten of zien. We merkten dat er eentje blijkbaar over zijn grens heen ging en plots kwam er een ander aangerent met opgeblazen nek om hem te verjagen terwijl ze achter elkaar aanrenden hadden ze blijkbaar niet in de gaten, door de strijd, dat ze een andere grens overschreden en een derde kwam eraan om ze te verjagen. Wat een schouwspel voor ons.

We waren nog net op tijd om even te zwemmen en toen betrok het weer en begon het keihard te regenen. Het was zo donker dat je Cancun niet meer aan de overkant zag.

Het heeft zeker tot 8 uur nog geregent toen klaarde het weer op en konden we weer buiten eten. Lesley had vlindertjes pasta gemaakt en met een rood wijntje erbij smaakte dat prima.

Ik stap zo op de boot schreef Chey om 9 uur, dus we zijn er om te ontbijten, we haasten ons uit bed en maakten ons klaar om onze grietjes weer te zien. Het lijkt zo gewoon als je kinderen dichtbij wonen maar dat is het niet voor vele ouders waarvan hun kinderen in het buitenland wonen. Nu we op het eiland zitten zijn ze gelukkig wel binnen 1 uur hier.

Samen op ons terras aan zee aten we een lekker roereitje. Na flink geknuffeld te hebben met ons kleinkind wilden we alweer op pad gaan, maar met een baby loopt het altijd anders. Ze had wat krampjes en ineens zat het luiertje vol, zo vol dat ze ook nieuwe kleertjes aan moest. Het caribische pakje werd omgeruild voor het tradionele Maya jurkje, wat staat het haar toch goed, ons kleine Mexicaantje

Eindelijk konden we op pad, gelukkig kun je op dit eiland wel veel lopend doen, in tegenstelling tot Cancun zijn hier wel stoepen, helaas kunnen ze wel wat renovatie gebruiken, her en der zijn ze echt van slechte kwaliteit, maar je bent hier wel een stuk mobieler en dat is dan ook de reden dat Chey graag op dit eiland wil gaan wonen.

De afspraak die we hadden betrof een bezichtiging voor een huur appartement. Helaas viel deze wat tegen, het was wel gemeubileerd en dat willen ze graag maar er stonden bar weinig meubels in en het was tevens best klein allemaal. Wat wel mooi was dat was het gezamenlijke dakterras.

Maar er zat geen zwembad bij en aangezien het het hele jaar hier warm is, is dat wel een wens. Nu zou dit best prima zijn als het een zacht prijsje zou geweest zijn maar dat was het beslist niet. Dus helaas dit valt af. Ze hadden laatst wel bij een ander appartement gekeken en die voldeed wel aan hun verwachtingen maar het is niet gemeubileerd dus dat zou inhouden dat ze alles nog moeten kopen wat natuurlijk ook extra kosten met zich meebrengt en een ander nadeel, de woning is per direct beschikbaar en zij willen het pas hebben over paar maanden dus het kan al weg zijn tegen die tijd. Maar dat is dan maar het lot als dat zo blijkt te zijn. We zijn daar ook langs gelopen zodat wij ook een indruk hebben, we hebben het alleen aan de buitenkant gezien en de gezamenlijke tuin. Dat zag er goed uit.

Na dit bezoek zijn we naar de supermarkt gegaan om wat boodschappen te halen. Toen weer terug wandelen. Thuis gekomen geluncht en daarna lekker gechild, we hadden onze beweging voor vandaag weer gehad, ik denk dat we toch zo’n 10 km gewandeld hebben bijelkaar. Onderweg zag ik nog een leuke muurschildering.

Aan de overkant van Mar y Sol en dus ook vlakbij de nieuwe appartementen van Pumbas Paradise, zit één van de leukste restaurants van het eiland; Samura, het is een Japans restaurant en behalve zalig eten ziet het er ook nog eens geweldig uit. Er staat een fantastische grote boom in de tuin en dat maakt het restaurant bijzonder sfeervol, ze hebben er allemaal rieten lampjes ingehangen en dat staat prachtig.

We hadden een super avond met z’n viertjes.

Vandaag waren we op tijd op omdat we een wandeling wilden gaan maken naar het zuidelijkste puntje van het eiland. Het eiland is niet breed maar 1.5 km, aan onze kant is het water rustig en heb je een strandje waar je kan zwemmen.

Aan de andere kant van het eiland is het rotsachtig en is het water woest en beslist niet geschikt om te zwemmen.

We besloten het eiland te doorcrossen en aan de andere kant de weg naar zuid te vervolgen, onderweg gingen we ontbijten bij een super leuk restaurantje.

Mayakita heeft uitzicht op de ruwe zee. Achteraf hadden we wel een heel fors ontbijt besteld, we hadden beter kunnen delen maar nu zit ons maagje tenminste voor de komende uurtjes vol.

We wandelden verder en kwamen langs de dure huizen van het eiland, die kosten zeker 1 a 2 miljoen euro of meer. Zoveel armoe op dit eiland maar ook minstens zoveel rijkdom en het zijn ook nog eens vaak de tweede huizen van de rijke mensen. We liepen door tot Punta Sur.

We zijn daar al eerder geweest in februari maar ik wilde het graag nog een keer zien.

Er staan allemaal mayabeelden wat een stukje Mexicaanse geschiedenis is.

Je kunt ook langs de kustlijn een pad volgen, dat hadden we verleden keer in februari niet gedaan omdat Fallon toen mee was.

Het is best een spannend pad, je ziet het water op de rotsen slaan. Hier komt als eerste de zon op in heel Mexico.

We liepen terug via de rustige kant van het eiland, langs het Garrafonpark waar je een dagpas voor kan kopen, je kunt daar activiteiten doen zoals, kayaking, zip lining snorkelen etc.

Voor ons nu niet, misschien een ander keertje. We liepen langs onze favoriete bar The Joint en besloten daar hun beroemde frozen Mojito te drinken, het was inmiddels 2 uur en de live band begon ook te spelen.

Heerlijk, wat een sfeertje hier. I Love it!

Toen weer wandelen naar ons appartement waar we getuigen waren van het omzagen van één palmboom die schijnbaar niet meer veilig stond.

Er werd een touw door 1 persoon vastgehouden en de ander ging zagen, ik was net te laat om het te filmen maar daar lag hij in notime op de grond.

Hij werd vervolgens vakkundig in stukjes gehakt.

Omdat ik stond te kijken kreeg ik een cocos noot om uit te drinken. Laat ik daar nu net dol op zijn.

We zijn het niet gewent gewoon niks doen, maar wat is dat toch heerlijk af en toe. De hele dag lekker ontspannen lezen, ik ben inmiddels deel 5 van de 7 zussen aan het lezen en Lesley heeft een paar boeken gedownload op zijn e-reader van zijn favoriete schrijver Wilbur Smith en hij verslindt ze. Wanneer we het te warm krijgen op het strand verhuizen we naar het zwembad en nemen een koele duik.

We zijn vandaag einde dag weer op het strand gaan wandelen. Links van ons zit beachclub Zaza. We liepen daar de pier op en zagen de pelikaan van dichtbij.

Ik vind ze echt geweldig, ze horen bij één van mijn lievelings dieren net als de gekko maar mijn nieuwe favoriet is de leguaan, zie hem daar liggen zonnen op de boot vlak naast ons terras.

Vanaf de pier even een selfie gemaakt van ons, als je goed kijkt zie je tussen de bomen een gebouw uitsteken, nou daar naast komt het appartement van Chey en Arturo, echt een geweldige locatie zo dichtbij het strand.

De sunset was vandaag om 18 uur 17. We bekeken hem vanaf de pier bij Mayan Monkey beachclub de beachclub aan de linkerkant van ons, ook hier maakten we een foto vanaf die pier richting het vaste land, de gele huisjes op het strand zijn van ons vakantieverblijf maar als je daarboven rechts kijkt zie je tussen de bomen weer de buren van Chey haar nieuwe stekje liggen. Hun appartement steekt uiteindelijk ook boven de bomen uit als alles klaar is.

De zonsondergang blijft fantastisch om te zien.

Wanneer de zon onder is verschijnen de prachtigste kleuren en onder dat genot aten wij een heerlijke salade door Lesley klaargemaakt en daarbij een fris glaasje hibiscussap.

Ontbijten op het terras met uitzicht op de zee is super rustgevend kan ik je vertellen. Het zachte geluid van de golven, de pelikanen die langs de kustlijn vliegen op zoek naar visjes, de witte reiger die staat op zijn hoge poten in het ondiepe water en speurt de zee bodem af. De palmbomen hoor je zachtjes ruisen in de wind. Super relaxt allemaal.

Zo fijn dat jetski verhuur hier verboden is want anders zou het niet zo stil zijn in de ochtend vrees ik. Je ziet er wel een paar maar die komen vanuit Cancun dat is immers maar 20 minuten maar gelukkig is dat een zeldzaamheid. Om 12 uur wordt het drukker dan beginnen de catamarans en andere zeilboten aan te komen bij de naast gelegen beachclubs voor de lunch en vanaf de boot hoor je dan muziek en je hoort ze vertellen door de microfoon hoe laat de mensen weer terug moeten zijn. De beachclubs hebben een dealtje gemaakt met de boten die vanuit de hotelzone in Cancun naar Isla varen voor een dagtrip, de mensen kunnen dan aanvallen aan wal voor een buffet, die ze binnen 45 minuten naar binnen geschranst moeten hebben. Als ze weer weg varen hoor je nog even de muziek en dan is het weer een tijdje rustig. Dan zie je rond 6 uur weer wat boten verschijnen die hun gasten laten genieten van de zonsondergang.

Vandaag hadden wij een strand wandeling gemaakt naar rechts. De stranden zijn publiek in Mexico dus ook al zit er een beachclub of restaurant of een hotel je mag er gewoon lopen. Je mag alleen niet gratis gebruik maken van de faciliteiten zoals de ligbedjes, douches en zwembad. Bij sommige mag je er wel gebruik van maken als je er gaat eten, bij andere dien je een dagpas te kopen of een bedje te huren en bij de all-inn resorts moet je vaak hotelgast zijn anders mag je niet eens op het terrein lopen als je erdoorheen naar de weg wilt lopen. Dat hadden we vandaag gemerkt namelijk. We liepen eerst langs het strand van Mayan Monkey beach (party hotel met een restaurant), toen langs een stuk strand van een hotel in aanbouw, toen langs het visrestaurant Mar-bella, toen langs beachclub Amazona (dagpas), daarna langs Playa Lancheros, Casa del Tikinxic (restaurant) het ging mis bij het all-in resort hotel Almare, daar werd er gevraagd of we gasten waren en juist daar wilden we door heen lopen naar de weg omdat deze precies bij de rotonde uit komt, maar zelfs dat mocht niet, daarom moesten we een stukje doorlopen en kwamen we bij een klein waterglijbanen park uit, Aquatic funday water park(dagpas) daar konden we probleemloos het park door lopen om zo bij de weg te komen, we moesten maar een klein stukje terug lopen om bij de rotonde te komen en daar vandaan is het 2 minuten lopen naar het bakkertje. Panaderia Karla y Samuel heeft onwijs lekkere verse broodjes en is van 3 tot 22 uur open. Ze hebben ook veel zoete broodjes en cakejes want daar zijn Mexicanen gek op, aan het einde van de middag eten ze vaak zoetigheden.

We liepen nog even door naar de supermarkt SuperAki om wat oa eieren en groenten te kopen zodat we de komende dagen thuis kunnen blijven eten. Een vakantie op dit eiland is geweldig maar best duur.

Met een huisgemaakte quamole en een Indio biertje genoten we van de ondergaande zon, wat een paradijs is het hier toch.