Wat vliegt de tijd, het is ongelooflijk snel gegaan. Onze tweede kleindochter Lila is alweer 1 jaar geworden. We hadden een rugzak vol cadeautjes mee van ons zelf maar ook van de familie. Lila vond het prachtig dat we gingen zingen, ze klapte vrolijk mee met haar handjes.

De cadeautjes vielen in de smaak en er werd gelijk mee gespeeld. Ze was, zal je net zien, erg verkouden vandaag en had een beetje een rood oogje dus later op de dag werd ze een beetje hangerig, maar na een kinder paracetemol voelde ze zich gelukkig weer wat beter.

We reden naar de supermarkt om de laatste dingetjes te kopen want vanaf 4 uur is het party party op Pumbas Paradise.

Lesley ging zijn signature dish maken, de guamole, favoriet van Lila.

Ik maakte kaas plankjes en worst plankjes en sneed het stokbrood. Chey had heerlijke pastasaus gemaakt en Lesley kookte de pasta. Arturo leende een extra grote tafel en stoelen van de beachclub schuin aan de overkant, connecties, connecties daar draait het om hier op het eiland zo krijg je veel voor elkaar.

Om half 4 toen we er bijna klaar voor waren begon het plotseling te regenen. Oh nee, maar gelukkig was het snel over, de trekker over het terras en alles was klaar voor het feestje. Door die regenbui was het wat bewolkt en eigenlijk was de temperatuur nu perfect voor ons.

Er kwamen wat vrienden die ook kindertjes hebben.

Lila was het grote middelpunt en ze genoot ervan.

We zaten zo gezellig tot s’avonds laat buiten te eten en als toetje taart.

Er is een Argentijnse dame op het eiland waar iedereen zijn taarten besteld, een Lila kleur taart met cake en room en de andere was een brownie in de vorm van een 1, iedereen zat ervan te smullen, inclusief Lila.

Op het laatst werd er nog even gezwommen. Ze was gelijk weer schoon.

Het was een top verjaardag voor Lila met lampjes en ballonnen in de tuin, het zag er perfect uit, die kleine meid boft maar dat haar ouders Pumbas Paradise hebben want het is the place to be for a small family and friends party.

In Spanje vreten alle konijnen onze jonge plantjes op hier in Mexico doen de leguanen dat.

Leguanen waggelen gewoon hier door de tuin of ze zitten in een boom. Ze zijn verrassend snel als ze een andere leguaan spotten want ze hebben territorium drift. Ze willen de tuin het liefst alleen voor zichzelf.

We besloten na een smakelijk ontbijt wat nieuwe plantjes er bij te kopen. Hier 500 meter vandaan zit een tuincentrum daar verkopen ze allerlei planten die ik alleen ken als binnen plant maar hier met die tropische temperaturen zijn het natuurlijk buiten planten. Net zoals alles hier op het eiland waren ze niet goedkoop maar je hoeft ze dan tenminste niet met de boot mee te slepen.

Lesley spotte hier ook kleine huisjes tussen de planten in en vroeg aan de eigenaar in zijn beste Spaans of dat huisjes zijn voor de aluxes. De vriendelijke man begon gelijk te vertellen, ja zei hij, ’s nachts hoor ik wel eens geluiden dus daarom heb ik de huisjes in het tuincentrum gezet en leg ik er chocola in of chocolade melk. Dan zijn ze tevreden en zorgen ze dat het goed met mijn bedrijf gaat. Ik zag dat hij het serieus geloofde. Grappig hoor. Misschien moeten wij ook chocolade of andere lekkere dingen neerleggen in het aluxe huisje bij Pumbas Paradise zodat ze meer boekingen krijgen.

Pal achter het tuin centrum zit een leuk restaurantje La casa del Tikinxic met prachtig uitzicht op de blauwe zee. Ze zijn bekend om hun lekkere visgerechten. We aten daar vis en voor Lila bestelde we wat kip. Wat een heerlijk plekje zeg.

Er stond een windje zo pal aan zee en dat was erg aangenaam.

Thuis gekomen gingen we nog even zwemmen, eindelijk was het water weer onder controle, geen alg meer. Wat een perfecte plek is dit zeg.

Op Yucatan schiereiland is de oude Maya legende van de aluxes nog steeds actief. Men geloofd dat als je een huis gaat bouwen, je ook een soort miniatuur huisje moet bouwen voor de aluxes op je land. Het helpt om positieve energie aan te trekken en om dieven te verjagen. Volgens de legende is de Aluxe een soort kleine elf, als je ze met respect behandeld dan beschermen ze je.

De bouwvakkers hebben ook zo’n huisje gemaakt bij Pumbas Paradise, super leuk, deze blijft natuurlijk hier staan, of je het nu geloofd of niet, het is een mooi verhaal.

Ondertussen schieten de bouwvakkers lekker op met de buiten keuken.

Ik blijf het zeggen echt knap hoor dat ze in deze hitte kunnen werken.

Wij zitten voornamelijk binnen in de airco overdag tussen 11 en 4 omdat het gewoon te warm is en zelfs dan nog is het warm.

Lila is een echt ondernemend meisje, ze kan super goed de trappetjes op en af.

In de supermarkt trekt ze altijd alle aandacht naar zich toe door naar de mensen te gaan zwaaien, kleine charmeur. Prachtig vindt ze alle aandacht en ze lacht ook naar iedereen, nog even als ze los loopt zie ik haar al door al die schappen rennen, klein boefje.

Arturo kwam s’avonds weer naar Isla, hij had van alles mee op de boot, planken voor de buitenkeuken, mega flessen shampoo, verzachter, body wash en bodycream en nog wat spulletjes. Het is wel een gedoe hoor op een eiland wonen, want alles is hier duurder of ze verkopen het gewoon niet, dus je wilt veel van het vaste land meenemen.

We aten om half 10 nog een lekkere pasta met vis.

Lila heeft denk een groeispurt want ze had vandaag al goed gegeten maar van de pasta moesten we 3x opscheppen voor haar. Ze verbruikt ook veel energie, slaapt weinig overdag en is altijd actief, ze heeft het nodig om goed te eten. Ik denk zomaar dat ze later een heel sportief meisje gaat worden.

Al hoewel er een perfecte koffie tafel bij Pumbas Paradise staat is het ook leuk om bij de koffiebus hier 800 meter vandaan een koffietje te doen.

Ze hebben de lekkerste koffie van het eiland, maar ook voor de niet koffie drinkers, diverse theesoorten, een chai latte of een chocolade melk.

Het is een leuk plekje in het groen met in het midden een enorme boom. De moeder van de eigenaar heeft 40 jaar geleden een aantal stukken grond gekocht voor haar kinderen en een boom erop geplant samen met haar kinderen en deze is na al die jaren uitgegroeid tot een prachtig exemplaar, echt een trekpleister.

Er hangt een schommel aan en deze is uitstekend geschikt voor ons kleine meisje.

Prachtig vindt ze het om erin te schommelen daarom had Chey verleden keer gevraagd waar ze die gekocht hadden en nu hangt de zelfde schommel ook bij Pumbas.

Ik zag dat ze ook jonge boompjes verkopen, blijkbaar krijgen ze vaak de vraag wat voor een boom die prachtige stoere boom daar in het midden op hun terrein is dat ze op het idee zijn gekomen deze ook te gaan verkopen. Het werkt want wij kochten er één voor Lila en we gaan deze samen met haar planten op haar verjaardag. Over een aantal jaar zal iedereen, hoop ik, dan ook tegen haar gaan zeggen wat een prachtige boom staat daar op jullie terrein en dan kan ze zeggen die heb ik van oma en opa uit Nederland gehad.

Tussen de middag had Lesley naar Mexicaans recept guacamole gemaakt.

2 advocado’s, een klein gesnipert uitje, een halve grote tomaat, 2 knoflookteentjes, 1 uitgeperste limoen en verse koriander. Lila smulde er ook van.

Onlangs is er een nieuw beeld geplaatst op het eiland, tussen de bestaande zeedier beelden. Het is een zeemeermin, wij zijn er even gaan kijken, het is aan de andere kant van het eiland hier 2 km vandaan aan de ruige zeekant. Het eiland is immers maar 1.5 km breed en 7 km lang, dus we reden dwars over het eiland en nog een stukje richting het midden. (Pumbas Paradise ligt aan de zuidkant, aan de strand kant).

Super leuk gedaan al die beelden van dolfijnen, haaien, roggen en schildpadden, en nu ook een zeemeermin dus.

Er loopt een wandelpad en een fietspad langs dus je kunt op je gemakje kijken en ook genieten van deze kant op het eiland met zijn rotsen en woeste zee.

Ze zijn echt bezig om het eiland netjes te maken en aantrekkelijk te houden voor toeristen. Ik ben fan van Isla Mujeres.

Ontbijten doen we eigenlijk elke dag met ei en groente. Vandaag was de groente, nopal, dat verkopen ze in Nederland niet, dat is een cactus en erg lekker. Het heeft een bite en lijkt kwa textuur op de okra en de smaak heeft iets weg van komkommer maar de smaak blijft uniek, zalig vinden we het.

Ik weet niet of het nu door het wondje op mijn vinger komt maar vandaag voelde ik me niet lekker, erg moe vooral. Lila was ook niet helemaal in haar hummetje, heel aanhankelijk aan Chey, van ons moest ze niks weten.

Vandaag hebben we daarom niet zoveel gedaan, behalve de tuin sproeien en het zwembad schoonmaken. We komen maar niet van de alg af, daarom maar flink vaak stofzuigen, het was ook erg warm vandaag. De werk mannen daartegen buffelen door. Ik vind het ongelofelijk dat ze kunnen werken met deze temperaturen.

Ik had het even aan AI gevraagd maar september is echt de minst goede maand om naar Mexico te gaan. Zo ervaar ik dat ook, ik ben eerder in december, januari, februari, oktober en november hier geweest en dat voelde vele malen beter. Maarja in september wordt mijn kleindochter nu eenmaal 1 jaar dus daarom zijn we hier. Nog een paar daagjes en dan is het zover.

Naast het huis ligt een klein winkeltje waar ze voornamelijk drinken, ijs en chips verkopen. Wij kochten een ijsje voor ons en de 3 werkmannen. Lila is dol op ijs.

Die avond aten we thuis, een salade, kip en Spaanse tortilla. We zaten binnen want buiten was het nog steeds te warm.

Het ziet er wel erg gezellig uit buiten met al de lampjes.

Al vroeg gingen we de deur uit want we moesten om half 8 bij de aanleg steiger zijn hier 2 km vandaan.

Vandaag gaan we, als we ze zien tenmiste, naast walvishaaien zwemmen. Her kan alleen met een gids en er zijn regels, nooit en te nimmer mag je ze aanraken. Je mag ze niet verstoren in hun natuurlijke manier van doen. Het zijn de grootste vissen van de oceaan ze kunnen wel 20 meter lang worden. Ze voeden zich voornamelijk met plankton en kleine vissen. We moesten nog 5 andere mensen op halen en 2 daarvan kwamen met een bootje uit Cancun, terwijl we daarop wachten sprongen we alvast het water in om een verkoelende duik te nemen. Toen ik weer in de boot wilde klimmen kwam mijn vinger vast te zitten tussen het trapje en de boot, auwh het bloedde behoorlijk en met water erbij lijkt dat erger dan het is. Maar goed dat de walvishaai een vegetariër is anders was ik een lekker bloederig hapje geweest haha. Mijn vinger gaat wel blauw worden door dit geintje vrees ik.

Toen iedereen aan boord was, vaarden we ongeveer een uur van de kust af in de golf van Mexico. Die naam blijven wij natuurlijk gebruiken.

De kapitein speurde het water af en zodra hij Aqua, Aqua riep moest je met 2 personen tegelijk direct het water inspringen vanaf de rand van de boot. We hadden onze zwemvesten al aan, duikbril al op en flippers aan de voeten.

Chey en ik waren als eerste en zodra we hoorden dat we het water in moesten springen keek je gelijk door je duikbril waar de walvishaai precies zwom en zwom je rustig met hem mee. Ze zwemmen in 1 rechte lijn. Die van ons zwom wat dieper dus we zwommen boven hem en konden hem heel goed bekijken en een stuk mee zwemmen. Wat een prachtige dieren zeg, grijs met vlekken zijn ze, deze was wat jonger want nog niet zo groot ik schat 10 meter. Natuurlijk zwemmen ze veel sneller dan wij en zodra hij uit het zicht was snorkelden wij weer naar de boot terug. Chey had haar onderwater camera mee maar het was moeilijk om foto’s te maken, toestel deed het niet goed. Toen was Lesley aan de beurt, zodra hij in het water sprong zag hij direct naast hem de walvishaai vrij bovenaan aan het water oppervlakte maar al snel verdween deze onder de boot. Omdat ze vonden dat hij hem te kort gezien had mocht hij direct nog een sprong maken, de boot voer iets verder en bij het woord Aqua sprong hij snel weer. Wederom was hij dichtbij en had Les prachtig zicht op dit enorme dier van meer dan 15 meter lang dit keer. Toen alle mensen geweest waren mocht elk 2 tal nog een spong maken. Dit keer zagen Chey en ik de walvishaai veel dichterbij, deze was groter en we zwommen een heel stuk mee pal naast hem. Wat een super ervaring zeg, helemaal te gek en zo bijzonder want er zijn maar zo’n 1000 stuks in de wereld. Lesley had weer een mooie sprong en hij zag hem nu zo met zijn prachtige platte bek op hem af komen. Dan ga je even op zij en keer je je gelijk om en zo kun je dan naast hem mee zwemmen. Hun ogen zitten aan de zijkant dus ze zien je van voren niet daarom moet jij echt aan de kant gaan. Het zijn hele rustige dieren en ze zwemmen al jaren hier van juni tot half september. We hadden dus geluk dat wij ze nog net hebben kunnen zien na 15 september zijn ze allemaal langs gezwommen.

Lees verder →

Het bed in de ruime slaapkamer sliep fantastisch, we waren gisteren als een blok in slaap gevallen. Wel hadden we de hele nacht de airco aangehad. Het is erg warm in Mexico, dat zijn wij niet zo gewent. In Spanje is het ook warm maar het verschil zit hem hier in de lucht vochtigheid, de avonden koelen ook amper af. Tussen november en april is het hier het beste vind ik. Als je iets wilt doen hier kwa werk moet je dat ook vroeg doen anders is het niet te doen. Lesley deed het zwembad. Ik had alles aangeveegd en Chey ging de vloer dweilen buiten. Ik heb ook nog de dooie blaadjes van de planten afgeknipt en ze water gegeven met de tuinslang. Daarna gingen we ontbijten hier thuis. Lila is hier helemaal op haar gemak, die kruipt vrolijk in de rondte en is alles aan het ontdekken, waar ze kan staan loopt ze graag langs de meubeltjes wel nog even een steuntje van haar handjes.

Soms zie je haar los staan of met slechts 1 handje vast aan iets. Het zal niet lang meer duren of ze zet haar eerste losse stapjes.

Voordat we wat boodschapjes gingen doen dronken we nog wat bij een leuk plekje langs de weg.

De grote supermarkt hier op het eiland heet Chedraui en daar kun je alles kopen van eten tot wasmachines en brommers.

Thuis gekomen zagen we dat de werkmannen het vloertje voor de buitenkeuken hadden gestort. Mijn god en dat in die hitte, respect hoor.

Wij gingen een paar uurtjes binnen in de koelte zitten en toen het wat aangenamer werd gingen we rummikub spelen op het terras achter onze slaapkamer, daar stond nu de schaduw.

We hadden gehoord dat er live muziek was bij restaurant Ulan tussen half 7 en half 9 en dat leuke plekje ligt hier slechts 700 meter vandaan. Dus daar dronken we wat en aten een klein snackje. Wederom was Lila aan het dansen op haar stoel of op de tafel, dit keer bij Salsa muziek, klein feestbeestje.

Om 10 uur haalden we onze huurauto op, het is toch wel handig om deze te hebben op het eiland. De meeste mensen huren hier zo’n leuk golfkarretje maar dat kost rond de 80 euro per dag en een auto rond de 30 per dag. Tevens is het handig om veel spullen mee te nemen. We gingen bij een soort Macro boodschappen doen. Grote verpakkingen van alles, wijn, frisdrank, boterham beleg etc etc. Autootje vol, onze bagage erbij en op de speciale boot voor vracht waar je met de auto op mag. Gelukkig weet Chey inmiddels helemaal hoe alles werkt en ik vind ook dat ze al super goed Spaans spreekt. Lila was het er niet helemaal mee eens dat haar moeder aan het auto rijden was en haar niet kon oppakken. Ontroostbaar was ze, uiteindelijk was een dans filmpje van Fallon toen ze de hokey pokey aan het dansen was de oplossing, daar werd ze rustig van en viel ze uiteindelijk in slaap.

We reden van de boot af en na 10 minuten waren we bij hun fantastische mooie vakantie villa Pumbas Paradise.

Wouh, wouh, wat is alles prachtig geworden zeg. In het echt is het nog vele malen mooier dan op de foto’s.

Alles klopt, het ziet er zo stijlvol uit. We keken onze ogen uit, elk plekje is werkelijk schitterend.

Er zijn weer wat werk mensen aan de slag want er komt ook nog een buiten BBQ. Het wordt steeds mooier en steeds completer.

Nadat we de boodschappen en bagage uitgeladen hadden besloten we naar happy hour te gaan bij de reggae bar The Joint hier 1 km vandaan.

De band speelden een lekker deuntje en we namen een frozen mojito, deze is echt de bom, zo lekker, voor Lila bestelde we een flesje water met een rietje.

Wat guacamole erbij en we zijn helemaal in de vakantiemood. Lila blijkt een muziek liefhebber te zijn, ze stond helemaal mee te dansen met de reggae klanken, terwijl ze haar vingertje de hele tijd in de guacamole stak, mevrouwtje had het helemaal naar haar zin, zo leuk om te zien.

Toen we weer thuis kwamen snel de airco aan en de temperatuur werd comfortabel. Wat een heerlijk huis is het toch.

Arturo kwam later in de avond ook nog, hij had allemaal spullen mee zoals stenen voor de buitenbar, een koelkast voor de buiten keuken en een water dispenser. Het is een eiland en alles moet van het vaste land komen natuurlijk, wel een gedoe hoor. Maar ze flikken het maar wel zo saampjes, echt respect hoor voor Cheyenne en Arturo, ze hebben iets prachtigs opgebouwd.

Het is altijd even wennen dat tijdsverschil, 7 uur is best veel om te overbruggen. Rond 5 uur in de morgen waren we klaar wakker, de poezen vonden het super dat we er weer waren en kwamen de hele nacht tussen ons in liggen. Gelukkig worden kleine meisjes ook vroeg wakker, dus om 7 uur zaten we met Lila in haar speel paradijs te spelen.

Echt een enorm plastic vierkant speelveld hebben ze in hun huiskamer staan en voor de ondernemende Lila is dat helemaal perfect. Tevens slingert niet al het speelgoed door je huis in het rond. Aan speelgoed geen gebrek maar oma is oma dus daar kwam nu nog meer bij. Leuke houten auto’s van Little dutch tweedehands gekocht bij de kringloop. Een schot in de roos Lila vond het prachtig. Misschien nemen we het wel mee naar het vakantiehuis Pumbas Paradijs, want dan kunnen de kindjes die daar dan verblijven er ook mee spelen en tussendoor als het niet verhuurd wordt zitten ze er zelf en heeft Lila dan ook wat om te spelen daar. Houten speelgoed is duurzaam en haast niet stuk te krijgen dus prima geschikt voor een vakantiehuis.

We besloten ergens te gaan ontbijten, in Nederland doe je dat eigenlijk nooit maar hier in dit gedeelte van Mexico vind je vele leuke ontbijtplekjes.

Lesley en ik hadden scrambeld eggs, met bonen en salsa en ipv brood krijg je dan warme mais tortillas erbij en Chey had een echt Mexicaans gerecht Chilaquilas, dat zijn gefrituurde tortillas gevuld met kip er daaroverheen een groene zureroom saus. Lila smulde van iedereen wat mee.

We liepen na het ontbijt nog een stukje maar zelfs om 11 uur in de ochtend is dat bijna niet te doen, je hele lijf voelt klam, in dit jaargetijde is de lucht vochtigheid enorm hoog. Weer thuis gekomen dacht ik lekker verkoeling te vinden in het zwembad, maar niks koel, het water was warm. We zaten op ligbedjes in de schaduw maar een uurtje was echt genoeg, je verlangt erna om naar binnen te gaan en in de airco te gaan zitten.

Arturo had Santiago van school gehaald en samen gingen we als lunch lekker burritas gevuld met kip en rijst lunchen. Hij wordt groot, hij is 13 en al 1.77 lang en nog niet uitgegroeid. De meeste Mexicanen zijn niet zo lang dus hij zal flink gaan opvallen bij de Mexicaanse dames over een paar jaar denk ik met zijn lengte en knappe koppie. Hij vertelde dat hij nu op een andere school zit en dat hij dat erg leuk vindt. Er zitten maar 15 kinderen in de klas dus ze krijgen veel persoonlijke aandacht. Hij gaat naar een privé school omdat daar het onderwijs een stuk beter is en op zo’n moment besef je je weer goed hoe fantastisch het in Nederland is, daar is goed onderwijs gratis en hier in Mexico moet je daar honderden euro’s per maand voor betalen.

We waren pas rond 5 uur klaar met de lunch en daardoor had ik ‘avonds geen zin meer in eten, om half 10 gingen wij al naar ons mandje. In de verte hoorden we Lila nog jengelen, zij kon de slaap niet vatten ondanks dat ze heel moe was. Ben benieuwd hoe laat zij uiteindelijk in slaap is gevallen. Morgen gaan we naar Isla Mujeres, daar heb ik enorm veel zin in, Pumbas Paradise hoe zal het er in het echt uitzien.

Omdat het al weken druk is in en rondom Amsterdam besloten we om ons niet naar Schiphol te laten brengen met de auto maar alleen naar het station zodat we met de trein naar de luchthaven konden gaan. Fallon werd om 4 uur al wakker en liep naar haar ouders kamer om te vragen of ze nog op tijd was om oma en opa te brengen naar het station. Haha, nou je moet nog even door slapen maar we maken je op tijd wakker hoor zeiden ze. Om kwart over 7 stonden ze voor de deur, Fallon zat met een big smile in de auto. Bij het station stapten oma en opa in de dubbeldekker en werden we uitgezwaaid. Ik ga oma 100x bellen zei Fallon tegen haar papa.

We vlogen dit keer met AirEuropa, dat was voor ons de eerste keer, maar het scheelde €250 per persoon per ticket dus dat was echt de moeite waard. De overstap was in Madrid, daar kwamen we aan op terminal 1 met vertraging dus we moesten ons nog haasten om op tijd te zijn voor het boarden naar onze vlucht naar Cancun in terminal 2. Met een stevige pas liepen we 20 minuten flink door en hadden we het gered gelukkig. Het was een enorm vliegtuig, de Boeing 787-9 Dreamliner. Nu nog 10 uurtjes vliegen, het is niet naast de deur helaas. We kregen een maaltijdje met drankjes gratis maar later als je meer wilde drinken moest je dat zelf kopen, water wel gratis. Vlak voor landing kregen we nog een muffin. Bij KLM is de service wel beter maar het prijsverschil vond ik doorslaggevend dan maar wat minder snacken. Aangekomen in Mexico konden we direct door de immigratie dienst, ik had het nog nooit zo rustig gezien daar, september is ook niet een maand waarin veel toeristen komen. Dit is mijn vijfde keer in Mexico alweer. Onze lieve dochter stond ons met een stralend gezicht op te wachten. We hadden elkaar 3 maanden niet gezien dus het was fijn om elkaar weer even te kunnen knuffelen.

Lila was nog thuis bij Arturo, de airco is nog stuk in de auto en de Mexicaanse temperaturen zijn behoorlijk pittig dus beter voor haar om dan niet die rit te hoeven maken heen en direct weer terug. We kwamen om half 7 Mexicaanse tijd aan en het begon al donker te worden. Dat voelt voor ons best gek zo in de zomer, maar dat is hier het hele jaar door zo, je zit immers dicht bij de evenaar.

We stonden ook nog even in de file maar rond half 8 konden we eindelijk Lila weer kusjes geven.

Wat is ze gegroeid zeg, haar lijfje is met bijna 9 kilo nog steeds wel klein maar in haar ontwikkeling heeft ze enorme sprongen gemaakt. Zo pittig is ze al aan het lopen rondom de tafel, hoe ze met haar speelgoed speelt is ook al zo beheerst, ze heeft een uitstekende fijne motoriek. Echt leuk om te zien, in het begin was ze vooral veel aan het lachen toen ze ons zag maar mochten we haar nog niet oppakken maar na een uurtje zat ze al lekker bij me op schoot. Ik wilde haar rustig laten wennen aan ons, ben dus ook niet direct allemaal foto’s gaan maken, die foto’s komen wel de komende dagen. Chey maakte een lekker borrelplankje klaar voor ons en Lila zat er lekker van mee te smullen, dat doet ze al goed, het eten van de hapjes gaat perfect met haar inmiddels al 5 tandjes. Om 22 uur vielen onze oogjes dicht en gingen we naar bed, voor ons was het natuurlijk al 5 uur in de ochtend. Wat is het fijn en vertrouwd om hier weer te zijn. We gaan zeker weten genieten van alles.