Ik ben een echtgenote, ik ben een moeder, ik ben een oma, ik ben een dochter, ik ben een zus, een schoonzus, een schoonmoeder, een tante, een nicht, een voorlees oma, een vriendin, een collega, een coach. Verder heb ik een eigen huis en een tweede huis in Spanje waar ik erg veel plezier van heb, ik ben gek op reizen, ik vind het leuk om te wandelen en ik blog graag over mijn leven.

Dit allemaal zorgt ervoor dat ik ben zoals ik ben en al die dingen geven mijn leven inhoud en geven me een uitlaatklep. Ik kan misschien nog wel een paar dingen verzinnen die bij me horen maar hetgene wat ik opgenoemd heb geeft wel de belangrijkste dingen weer.

Maar waar ik op dit moment het meest van geniet is van oma zijn, ik kan gewoon niet goed genoeg omschrijven hoe die kleine dame mijn leven heeft verrijkt. Elke dinsdag is ze hier de hele dag en vaak ook op vrijdag nog een paar uurtjes en vaak in het weekend zien we haar samen met haar ouders ook nog. Zo’n schatje om je heen hebben zorgt voor zoveel geluksgevoel. De eerste stapjes, de eerste woordjes, de leergierigheid, de hele wereld willen ontdekken en een energie voor 10.

Ik heb het allemaal al 2x meegemaakt met mijn eigen kinderen maar oma zijn is echt een bonus en het lijkt wel of je er nog meer van kan genieten en dat komt natuurlijk zoals ze altijd al zeggen, je hebt alleen de lusten en niet de lasten. Nu kan ze ook mijn al naam zeggen, oma Ira dit, oma Ira dat hoor ik de hele tijd nou en dan smelt je toch. Ik ben een gelukkige oma.

inmiddels zijn wij alweer een tijdje terug uit Spanje. Ik moest erg wennen aan het weer hier in Nederland. Veel regen en veel kouder, we waren verwent in Spanje met die mooie maand september en begin oktober. Maar elk jaar rond half oktober zie je meestal ook een omslagpunt in Spanje. Jammer voor mijn ouders die hadden nadat we weg waren nog maar 1 week mooi weer. Regen is hard nodig maar kou en wind dat mag wel weg blijven.

Gelukkig had mijn moeder hard gewerkt om alle buiten meubelen binnen te zetten. Wat een topper is het ook.

Ik zag de foto’s op fb van andere vakantiehuizen die nog niet in de herfst modus waren en alles nog buiten hadden staan met het resultaat dat na de hevige windstoten van gisteren hun parasols gescheurd zijn, stoelen die door de wind opgetild zijn en kapot gevallen zijn, planten potjes die kapot zijn gevallen. Takken die van de bomen afgebroken zijn en een troep hebben veroorzaakt her en der.

Stroomstoringen voor een paar uur en geen internet door de storm, het zal even wennen zijn voor iedereen maar de herfst is nu ook echt aangebroken in Spanje.

Maar het voordeel in Spanje is wel dat het ook zo weer kan omslaan en er ineens weer een paar mooie dagen kunnen komen in het najaar. December is meestal een hele fijne maand in Spanje, zacht weer en alles is dan mooi versierd in de stad en dorpjes. Of we dit jaar nog heen zullen gaan weten we nog niet. Wat wel zeker is is dat we een paar dagen naar vrienden in Londen gaan. Ik denk dat we daar ook onze ogen gaan uitkijken met al die versieringen. Leuke vooruitzichten weer.

Vandaag 14 oktober zijn mijn ouders 58 jaar getrouwd. Hoe geweldig is het om ouders te hebben die al zoveel jaar van elkaar houden en nog steeds heel gelukkig zijn samen.

Ze waren zo blij de afgelopen dagen met hun kinderen door te brengen maar nu zijn ze weer saampjes totdat hun vrienden komen.

Ondertussen even relaxen en mam is druk met de stekjes water te geven die ik geplant heb en pap is lekker aan het rommelen met nieuwe lampjes die aangaan als je aankomt lopen.

Ik ben blij dat ze zo genieten op de hacienda en dat het nu nog mooi weer is. Helaas zijn de voorspellingen voor volgende week niet zo goed.

Toen mijn ouders 55 jaar getrouwd waren vierden ze het met bijna de hele familie hier ook, wat een mooi feest was dat.

Volgend jaar hebben mijn broer en ik plannen om het in Toscane te vieren met ze en wie weet als ze 60 jaar getrouwd zijn weer op de hacienda. Dat lijkt me echt fijn maar dan wel echt met iedereen.

Helaas komt aan elke vakantie ook een einde. Ik kijk uit naar de tijd dat ik een keer zolang kan blijven als ik wil en pas als ik er zin in heb een ticket terug boek. Maarja zover is het nog niet want er moeten nog centjes verdiend worden. Zeker om al mijn projectjes te financieren. Binnenkort wordt begonnen met de buitenkeuken en dat zal weer de nodige centjes gaan kosten.

De lamp die ik dacht gekocht te hebben voor de buitenplek heb ik Les toch maar in de keuken binnen laten ophangen. Ik ben er blij mee het staat leuk.

We namen vroeg in de morgen afscheid, het was super gezellig geweest de afgelopen dagen met de familie, mijn ouders blijven nog in Spanje en mijn broer ook nog even.

Toen we thuis kwamen in Nederland vond ik het maar koud, hoewel het wel mee valt voor Nederlandse begrippen maar toch zat ik te rillen op de bank en maakte ik maar een kruikje voor mezelf. Ondertussen kreeg ik een foto opgestuurd van mijn broer, hij had lekker gezwommen. Best een contrast.

Fijn hoor te zien dat ze nog lekker genieten.

Maar wij genoten ook van onze zoon, schoondochter en kleindochter waar we die avond heerlijk verwent werden met een kikkererwten curry. We zijn zo blij om dat lieve kleine grietje weer te zien en zij was ook heel blij om ons weer te zien.

De ochtenden worden inmiddels wat frisser en het is pas echt lekker om buiten te ontbijten vanaf half 10.

Heerlijk die ontspanning op de hacienda, alles mag niks moet, voor mijn broer ook welverdiend want thuis in Denemarken waar hij woont is hij een bezig bijtje. Hij werkt als kok in een restaurant full-time maar runt ook nog een bedrijf dat 5 appartementen in de verhuur heeft en ze hebben ook een mini camping waar ook de nodige werkzaamheden uit voortkomen. Dus nu echt even vakantie, heerlijk omringd door zijn pappie en mammie, zus en zwager.

Ik wilde natuurlijk allemaal leuke restaurantjes laten zien maar zowel op maandag als dinsdag zijn er hier in de buurt vele dicht. Dan maar een half uurtje rijden. We reden op de snelweg richting Cordoba en net buiten Antequera ligt een super leuk restaurantje die wij ook pas begin dit jaar ontdekt hebben.

Caserio de San Benito is echt Spaans authentiek.

Tegenwoordig is alles strak ingericht maar dit restaurant heeft echt nog de sfeer van vroeger. Het kleine museumpje wat erbij zit is ook leuk om te bezichtigen.

Buiten ziet het er ook leuk uit maar met deze temperaturen zit je binnen in de airco toch wat comfortabeler.

Toen we aankwamen was het nog rustig maar om half 3 zat het hele restaurant vol. Logisch ook want je zit hier super gezellig en het eten is ook heel goed.

Iets duurder dan anders als je een menu del dia neemt maar €17 voor super lekkere gerechten die je kan kiezen bij je 3 gangen menuutje, incl drank en brood is voor ons een koopje. Helemaal voor die ‘rijke’ Deense broer van me, die zei meteen, ik betaal het eten van vandaag. Super lief.

Na het eten reden we nog even naar een tuincentrum die daar 5 minuten vandaan ligt. Oleanders kunnen we nooit genoeg hebben, dat is een super dankbare plant, deze heeft weinig water nodig, het allerbelangrijkste is dat ze in het begin beschermt moeten worden tegen de konijnentandjes en ze moeten een beetje water krijgen de eerste dagen zodat de wortels hechten, daarna hebben ze weinig nodig.

Thuis even relaxen en kletsen, kletsen, kletsen, bij onze familie hoef je nooit bang te zijn voor stiltes we hebben altijd wel wat te vertellen. Ramon natuurlijk ook genoeg verhalen over zijn bedrijf Stilbjerg in Varde dat vele gasten ontvangt van over de hele wereld.

Om half 9 vertrokken de bourgondiërs naar Restaurante La Huella. Het ligt niet naast de deur maar ik vind het zo’n leuk restaurantje dat ik dat mijn ouders en broer wilde laten zien. Zelf rijden zal mijn moeder toch niet zo snel doen want het zijn allemaal kleine kronkel weggetjes en ik weet dat ze daar niet van houdt. Nu werd ze er ook een beetje misselijk van.

Toen we bij het restaurant aankwamen waren ze allemaal verrast door de knusheid. Ramon stond er op om weer te betalen dus zo werden wij weer heerlijk verwent.

Mam en ik kozen voor de Steak tartaar dat is niet te zwaar, we hadden immers al een uitgebreide lunch gehad.

De mannen dachten, lunch dat is toch al 6 uur geleden dus pap en Mon gingen voor de lekkere dikke steak en Les voor de eend.

Natuurlijk wil ik altijd foto’s maken om de herinnering vast te leggen.

Mijn broer zei; Leuke foto’s voor je blog zeker en ineens hoorden we in het Nederlands, door het stel aan het tafeltje naast ons zeggen; Wij zijn hier vandaag komen eten vanwege je verhaaltje over dit restaurant op je blog.

Wat super leuk om te horen dat mensen mijn blog weten te vinden en het ook graag lezen en er tips uithalen. Ze vertelden dat ze zelf een B&B hebben in Riogordo en zo hadden we een leuk gesprekje.

Nicolas de Argentijnse eigenaar was blij met ons en we kregen lekkere macarons van het huis bij de koffie.

Thuis nog een afzakkertje want tenslotte was het onze bonteavond, zo noemen we altijd onze laatste avond op de hacienda. Oh ik wil nog niet naar huis.

Vandaag komen mijn ouders voor 2 weken naar Spanje. Heel leuk dat we nog 2 daagjes samen zijn. Oh, wat is het weer heerlijk zeg zei mijn moeder toen ze om half 1 onze hacienda op kwamen rijden, in Malaga was het bewolkt toen we aankwamen. Nou hier prachtig weer hoor vandaag, alhoewel het wel weer een paar graatjes koeler is dan gisteren maar wat wil je 9 oktober en nog steeds een zomer gevoel antwoorde ik.

Pap en mam voelden zich direct weer thuis, ze vonden het er netjes uitzien. We hadden ook goed ons best gedaan om het er keurig uit te laten zien allemaal dus als iemand dat opnoemt geeft dat weer een trots gevoel.

Na een glaasje water besloten we ze mee te nemen naar de geheime parkeerplek in Archidona om zo snel zonder al te veel lopen bij het plein te komen. Helaas toen we op het plein aankwamen waren alle restaurants die daar zitten dicht, balen er zitten er wel 4 maar allemaal descanso del personal. Vaak kijk ik op de website, facebook, insta of google maar van La Plaza kon ik die tijden niet vinden, ze zijn nog niet allemaal zo modern in Spanje omdat goed bij te houden.

Toen maar doorgereden naar El Montecillo om ze de lekkere tapas te laten proeven die je daar kan krijgen. Ik liet ze ook de gefrituurde olijven proeven dat is namelijk ook een recente ontdekking van ons en deze werden ook door mijn ouders geprezen.

Na de lunch chillen bij ons huis en lekker bijkletsen. Jammer dat je broer niet kon komen zei mijn moeder, maar hij kon geen vrij krijgen er is weinig goed personeel te vinden in Denemarken dus vervanging is lastig.

Ja mam echt heel jammer, zei ik met een stalen gezicht. We besloten om half 9 naar Manolo te gaan om daar nog een klein hapje te doen, het voelt altijd pas echt vakantie na een bezoek aan Manolo, zegt mijn vader altijd.

Net voordat we wilden vertrekken kreeg Lesley een appje van een vriend vertelde hij, die vriend stond met autopech in Granada en of Les hem op wilde halen.

Jeetje balen zeiden mijn ouders dan kun je niet mee naar Manolo, maar we besloten rustig aan te doen met eten zodat we er nog zouden zitten als Les weer terug zou komen.

Zo gezegd zo gedaan we bestelden eerst een tonijn tomaten salade en vroegen of het volgende gerecht na ongeveer een half uur pas gereserveerd kon worden. Pap nam de hamburger en mam en ik de gamba’s pilpil.

Toen we daarna aan ons likeurtje zaten kwam Les om half 11 aangelopen en terwijl mijn ouders druk vroegen aan hem hoe het was gegaan stond mijn broer ongemerkt ineens voor hun neus. Wat een verrassing riep mijn moeder licht geëmotioneerd, dit had ik niet verwacht.

Mijn vader was helemaal verbouwereerd en moest het even op hem in laten werken.

Wij weten dat dit altijd de grootste wens is van onze ouders om hun kinderen samen te hebben en dat gebeurd de laatste 7 jaar niet vaak omdat mijn broer naar Denemarken geëmigreerd is.

Lesley en Ramon bestelden ook nog een hamburger en zo zaten we gezellig om 11 uur op het terras vollop te kletsen, die Spanjaarden zullen wel gedacht hebben wat gebeurt daar allemaal maar aan onze blije gezichten te zien konden ze vast aflezen dat het iets heel leuks was.

Toen we wakker werden stond er een zalig ontbijt voor ons klaar.

Heerlijk om zo verwent te worden. Bob spitte een paar stekjes uit de tuin voor me en daar kan ik helemaal blij van worden. Oh daar wil ik wel een stekje van en daarvan, ik werd er helemaal hebberig van.

Torrox staat bekend als het beste klimaat van Europa dus of alles het bij ons ook gaat doen is de vraag, maar deze cactus moet het toch overal gaan doen dacht ik en hoppa daar brak ik ook weer een stukje vanaf.

Rond 11 uur stapten we bij Jolanda in de auto en reden we naar Almuñécar, ik denk dat je dat ook wel leuk zal vinden daar is namelijk een grote rommelmarkt zeiden ze.

Jaaa i love it, ik ben dol op snuffelen tussen tweedehands spulletjes en ze voor een habbekrats te kunnen kopen.

Er stonden mensen met kleedjes net zoals bij ons bv met Koningsdag maar er stonden ook professionele lui met tweedehands spullen of zelfs met nieuwe dingen.

Heerlijk om zo te struinen, laten we eerst het buitenste rondje doen en daarna het binnenste rondje.

Mijn score was een rietenlampenkap voor €10 en twee mooie kruikjes ook samen voor €10, die krijgen straks een mooi plekje in mijn buitenkeuken dacht ik. Les had bijna zijn jeugdheld gekocht Speedy Gonzales maar omdat deze wat vlekken had toch maar niet gedaan.

We liepen naar het strand om te gaan lunchen, het was daar gezellig druk met alleen maar Spaanse mensen.

Gegrilde sardientjes en een tomaten/advocado salade zijn mijn favorieten op het strand, voor de mannen namen we er nog kroketjes en patat erbij.

Wat zaten we er gezellig zeg en als ik het naar mijn zin heb kwebbel ik erop los.

Na de lunch liepen we nog even langs het strand naar het uitkijkpunt nabij Castillo de San Miquel.

Prachtig plekje om de omgeving goed te zien.

Kijk daar aan die kant zit dat hotel in La Herradura die je 2 jaar geleden geboekt had en toen jullie door omstandigheden niet naar Spanje konden gaan wij die overnachting cadeau hadden gehad van jullie zeiden ze.

Daarna liepen we door het goed onderhouden park waar je nog overblijfselen vindt van oude visdrogerijen.

Toen nog een stukje door het centrum van het dorpje zo weer terug naar de auto.

Zo heerlijk om ook eens op de achterbank te zitten en helemaal meegenomen te worden naar leuke dingen zonder dat je het zelf hoeft te verzinnen.

We kwamen nu aan in het dorpje Frigiliana waar er een kunst route was uitgezet door de schattige witte straatjes.

Kunst is heel persoonlijk, soms vind je iets prachtig en soms denk je oh dit kan ik misschien zelf ook wel maken, maar ik vind het wel altijd leuk te zien waar iemand zijn ziel en zaligheid in zit.

Wat is het toch een leuk dorpje, super sfeervol en gezellig. Allemaal kleine winkeltjes en leuke barretjes en vele plantjes en bloemetjes op de straat, heel verzorgd allemaal.

Er lijken ook steeds meer b&b’s in de straatjes bij te komen, dat snap ik wel het is ook een idyllisch plekje. Ik denk dat dit nu ons 4e bezoek was aan dit dorpje maar het verveeld nooit.

Inmiddels was het alweer 7 uur vonden we het weer tijd voor een wijntje en een tapa.

De live band beneden speelde wat blues en rock nummers en ik hoorde zowaar ook wat nummers van de Straycats en dat vond ik vroeger als kind leuke muziek.

Wat een paar superdagen waren dat met Jolanda en Bob we voelde ons heel verwent en heel verrast met alle leuke dingen die we gedaan hebben met elkaar. Om 22 uur waren we weer thuis en doken we gelijk ons bed in. Morgen komt er namelijk familie.

Mijn oudste neef Bob en zijn vriendin Jolanda vieren al zeker 20 jaar hun welverdiende vakantie in de winter in de omgeving van Torrox. Ze besloten 6 jaar geleden dat het tijd was om iets voor hunzelf te gaan kopen zodat ze een eigen stekje daar hebben om er zo wat vaker heen te kunnen gaan. Het is maar 1 uur en 15 minuten bij ons vandaan en vandaar we elkaar dan ook wel eens in Spanje zien als we er gelijktijdig zijn.

Deze oktober was dat het geval en we hadden afgesproken dit keer om bij hun op bezoek te gaan. Ze zijn ook altijd net als wij bezig om hun huis elke keer een stukje mooier te maken, we wilden de laatste ontwikkelingen wel weer even komen bewonderen. We besloten eerst bij één van hun favoriete restaurants af te spreken in Torrex Costa voor de lunch. Wat ik nooit verwacht had was dat dat bij de Chinees zou zijn.

We komen al jaren bij Jing en het is altijd lekker en goed, probeer die overheerlijke pekingeend maar eens, ik neem die ook altijd zei mijn neef.

Nou, ik weet niet of ik dat lust zei ik voorzichtig, Les leek dat heerlijk, nou dan neem jij dat, dan neem ik de kipcitroen er ook bij en dan delen we alles, para compartir is toch heel normaal in Spanje.

Niks was teveel gezegd, het was echt verrukkelijk en daar zaten we dan in Spanje aan de middellandse zee pekingeend te smikkelen.

Na het eten nog even een stukje over de boulevard gewandeld, het is heerlijk rustig hier in oktober. Onze auto stond geparkeerd bij de grote parkeerplaats van het Iberostar hotel en er was zat plek, dat is in de zomer wel anders hier.

We reden een stukje verder en gingen daar naar het favoriete strandje van Bob en Jolanda.

Toen Bob van te voren tegen me zei neem je wel je zwemspullen en badhanddoek mee schrok ik wel even want ik ben zo niet blij met mijn figuur en daarom vind ik het niet zo fijn om in mijn badpak te lopen waar andere mensen bij zijn. Ik heb de bodypostive nog niet omarmt haha. Sinds een aantal jaar ben ik wat kilootjes aangekomen mede veroorzaakt door zittend werk en de hormonen, nou en krijg dat er maar eens af, lastig hoor zeker als je van een hapje en een drankje houdt, vroeger kon ik echt alles eten, maarja tijden veranderen. Ach joh zei Bob, je zit hier niet in Marbella wat maakt het uit, laten we lekker gaan zwemmen in zee.

Dat klonk wel aanlokkelijk dus zette ik me over mijn schaamte heen. Les die niet zo’n liefhebber is van het strand en de zee nam ook een lekkere duik en dat was een zalige afkoeling op deze warme dag.

Na een paar uurtjes op het strand vertoefd te hebben reden we mee in de auto van mijn neef naar boven naar hun huis, laat jullie auto maar beneden staan, pff opluchting bij mij, van het smalle weggetje 10 minuten kronkelend omhoog naar zijn huis ben ik namelijk geen fan en dat weet hij.

Als je eenmaal boven bent bij Villa los Geckos is het prachtig, dat uitzicht is super.

De huiskamer muur die ze hebben opengebroken om er een schuifpui in te zetten is geweldig goed gelukt, je kijkt zo uit op de zee nu ook vanaf de bank.

De andere verandering die we nog niet gezien hadden was de herinrichting bij de overkapping.

Tevens was het buiten toilet mooi opgepimpt en ze hadden ook nog eens twee nieuwe badkamers binnen in het huis laten maken. Het volgende projectje wordt de keuken vertelde Jolanda.

Alles was werkelijk prachtig geworden, ze hebben een goede smaak.

In de avond reden we naar Torrox Pueblo want daar was het dorpsfeest in volle gang. Best wel een grote kermis voor de jeugd was er, ik was blij toen we daar vandaan liepen, wat een herry en een kleuren geweld.

Daarna liepen we naar het centrale plein, waar heel schattig allemaal paraplu’s hangen.

Vrienden van Jolanda en Bob schoven ook gezellig aan.

We dronken wat en aten churros en liepen een rondje en keken onze ogen uit.

Wat een mensen waren er op de been, zowel jong als oud.

Vele vrouwen hadden hun prachtige Spaanse jurk uit de kast getrokken, super leuk om te zien.

We luisteren net als alle bejaarden uit het dorp naar een flamenco zanger en zangeres.

Daarna wachten we op de band die om half 11 zou beginnen. Na een paar rocky nummers van de jonge zanger hadden we het wel gezien en reden we weer de berg op.

Nog een slaapmutsje en ineens was het half 3 en vielen onze ogen bijna dicht, tijd om naar bed te gaan. Het was een gezellige dag.

Vaak gaan we op onze eerste vakantiedag eten bij Manolo, een gezellig gemoedelijk restaurantje in Salinas hier een km of 6 vandaan.

Toen we aankwamen deze vakantie was hij voor 2 weken op vakantie, vandaag was het de eerste dag dat hij weer open was gegaan, laten we er dan even lunchen want een bezoekje aan Manolo hoort er toch bij.

Iedereen was schijnbaar blij want het hele terras zat vol. Of je nu een doktersassistente bent en je in je lunchpauze hier even gaat lunchen of een bouwvakker bent of een zakenman of een B&B eigenaar of een vakantiehuis eigenaar iedereen zie je hier zitten genieten. Een menu del dia kost €12 en ik kan je vertellen de porties zijn goed.

Het poesje met de mooie blauwe oogjes was ook heel blij want eindelijk na 2 weken kon hij weer een stukje vlees bietsen en bij mij bleef er genoeg over om hem te verwennen.

Na de lunch nog even wat stenen gezocht om in de gaten te doen die de konijnen gemaakt hebben aan de bovenkant van de oven, het beste is om daar een stevige solide basis te hebben. Later gieten we er nog wat cement bij. Ik heb ook nog even geschoffeld want ik zie alweer kleine brandnetteltjes opkomen. Er is ook altijd wat te doen.

Lesley heeft het schoenkastje in elkaar gezet, het staat een stuk netter als je je schoenen daarin zet ipv op de grond. Tevens heeft hij de nieuwe gasaansluiting geplaatst en hoera de ketel doet het ook weer. We hadden net een appje gehad dat de monteur maandag zou langskomen, nou die kunnen we weer afzeggen en laten we fingers crossed hopen dat hij het ook blijft doen.

Heel fijn dat Montecillo weer heropend is en we alleen voor een tapasje daar nu heen kunnen, we zaten nog heel lekker deze avond onder de mooie boom op het terras, wat een heerlijke zachte avond was het weer, wat boffen we toch deze vakantie met het weer, alleen de eerste avond hadden we een vestje nodig de dagen daarna gewoon met korte mouwtjes buiten tot middernacht.