Op 4 november werd onze prachtige dochter 32 jaar. Haar eerste verjaardag als mama.

Arturo brengt elke ochtend zijn zoon naar school en toen hij daarvan thuis kwam had hij bloemen en een ballon meegenomen, maar dat was niet zijn enige verrassing.

We wisten al dat we Chey haar verjaardag op Isla Mujeres zouden gaan vieren maar Chey wist niet dat Arturo een tafeltje bij beachclub Piacere had gereserveerd en dat daar al haar Isla vriendinnen zaten. Wat een super leuke verrassing.

De locatie is werkelijk fantastisch, pal aan zee en ze hebben ook een infinity pool waar we natuurlijk ook gebruik van gemaakt hebben, maar we hebben ook in de zee gezwommen en deze is heerlijk warm.

Arturo had geregeld dat er lekkere hapjes op tafel werden gezet, zoals humus en quamole en daarna werden er verschillende soorten pizza’s neergezet, ze hadden daar een grote pizza oven dus alles werd vers bereid. De chicas hadden een taart geregeld, die verrukkelijk smaakte.

Leuk voor mij om haar vriendinnen van het eiland te ontmoeten.

Het is een fantastisch plek om te wonen, het is klein maar je hebt er alles, voor Chey zou het perfect zijn om daar te wonen. Voor Arturo iets lastiger omdat hij in Cancun werkt en zijn zoon daar ook woont. Maar het is maar 18 minuten met de boot over dus wie weet gaat hij ooit overstag, happy wife, happy life zei ik tegen hem. In iedergeval worden er wel hun 2 appartementen nu gebouwd maar dat is voor de verhuur. De beach club waar we vandaag waren is slechts op enkele minuten lopen daarvandaan dus dat is echt ideaal.

Je kan er een dagpas kopen en dan mag je de hele dag aan het strand zitten voor ongeveer 45 euro en onbeperkt eten en drinken, ook cocktails, dat is echt een geweldige deal.

Chey haar Colombiaanse vriendin heeft door de zelfde bouwer een huis laten bouwen op het eiland, 3 etages hoog en een dakterras. Daar gingen we ook nog even kijken. Echt super mooi, ik kan niet wachten tot Chey en Arturo hun appartementen klaar zijn want ik gok dat we daar dan regelmatig gebruik van gaan maken om lekker vakantie te gaan vieren, het is zo’n gave plek en super dichtbij allemaal mooie plekjes aan het strand.

Bij het appartementen complex zitten behalve 2 grote zwembaden ook nog 2 bbq area’s waar je gebruik van kan maken. Je moet het wel even reserveren want er zijn ongeveer 300 appartementen die daar eventueel gebruik van kunnen maken op aanvraag. Maar net zoals er maar weinig mensen gebruik maken van de zwembaden maken er ook weinig mensen gebruik van de bbq, dus gelukkig was niet iemand ons voor toen we pas een dag van te voren wilden reserveren.

Terwijl ik me met mijn kleindochter bezig hield maakte Cheyenne een aardappelsalade en een groene salade. Omdat Arturo eerst nog moest werken en daarvoor de auto nodig had liet Chey de boodschappen bezorgen door uber eats.

Het vlees werd op het laatste moment nog even gehaald bij de groothandel om de hoek, waar ze mooie vlees pakketten verkopen.

Rond 2 uur kwamen de vrienden van Chey en Arturo aan. Ze hadden zelf ook nog wat lekkere dingetjes meegenomen. Carlos is een goede vriend van Arturo en komt uit Mexico en Jori komt uit Canada. Bijna wordt hun kindje geboren, ze weten nog niet het geslacht maar weten wel al de datum (21 november) en dat de baby Charlie gaat heten, of het nu een jongen of een meisje is. In vele landen in Noord en Zuid Amerika is het gebruikelijk dat de naam al bekend wordt gemaakt. Wij vinden dat maar gek. Het zoontje van Jori is 10 en heeft 3 paspoorten. Mexicaans, Canadees maar ook Brits omdat zijn vader daar vandaan komt, die nu in Amerika woont trouwens. Hij spreekt vloeiend Engels en Spaans en zit ook op een tweetalige school in Cancun. Misschien is dat in de toekomst ook wel wat voor Lila.

Maar op het moment spreekt ze alleen nog babytaal, ghe ghe, gaa, gaa, ooh, ooh. Zo schattig ze is nu echt haar stemmetje aan het ontdekken, ze lacht nu ook met geluid.

We begonnen de dag tussen de locals met een echt Mexicaans ontbijtje bij Mercado 28.

Na het eten deden we een rondje langs alle kraampjes met kleding en souvenirs. Omdat het in Cancun centro is, een stukje weg van de hotelzone, vind je er niet heel veel toeristen, wel de avontuurlijke reiziger, die echt wat van het land wil zien

Rond 5 uur nam Arturo ons mee naar een traditionele gebeurtenis. In Mexico geloven ze dat op 2 november de ziel van de overledene terug keert naar de aarde, er wordt een ofrenda gemaakt(altaar) en daarin worden voedsel, drinken, foto’s, schedels, skeleten, kaarsjes en bloempjes gezet, (het oranje afrikaantje). Je toont op die manier je liefde aan de overledene.

De dag wordt groots en feestelijk gevierd.

Het is een vrolijke, kleurrijke bedoening. Overal hangen vlaggetjes en er wordt ook een speciaal soort cake gegeten, pan de muerto. Ik vond de smaak een beetje weg hebben van duivekater.

Overal zie je calvera de Catrina’s (elegante schedels) met een bloemenkroontje op. Iedereen, hoe je er ook uitziet, heeft immers een schedel onder de huid.

Het feest wordt groots gevierd in Mexico, in Cancun was het op de plek tegenover de boot naar Isla Mujeres.

We lieten allemaal ons gezicht schilderen, dat hoort bij de traditie.

De hele straat was met vlaggetjes versierd en er stonden allemaal eetkraampjes. Overal zag je ofrenda’s.

Er was live muziek en er was een verkiezing van de mooiste Catrina. Omdat we Lila bij ons hadden moesten we wel een beetje voorzichtig zijn om ons in de volle menigte te begeven want het was een drukte van jewelste, maar ongelofelijk leuk om mee te maken. Lila keek haar ogen uit met al die kleuren en die bewegende vlaggetjes. Haar eerste feest van haar land en deze was gelijk spectaculair.

Vandaag hadden we de auto en besloten we naar een groot winkelcentrum te gaan in de hotelzone, la Isla mall. Deze zone werd in de jaren zeventig speciaal aangelegd om meer reizigers naar dit gebied aan de Caribische kust van Mexico te trekken, jaarlijks bezoeken 10 miljoen mensen dit gedeelte.

De stranden zijn er prachtig parel wit en aan de ene kant van de zona hoteleria is een lagune en aan de andere kant de caribische zee. We reden er naar toe via de noordkant, een best drukke weg maar ze zijn bezig om een brug te bouwen die uitkomt in het midden om zo het verkeer wat te verspreiden.

De beste periode om naar Cancun te gaan is in dec, jan, febr. De periode aug t/m oktober staat bekend om orkaanseizoen en daarom is het er nu vrij rustig en dat was te zien in het winkelcentrum.

Heerlijk hoor om te shoppen in een vrij lege winkel zoals de Zara en de H&M. Ze hebben er ook een Victoria Secret winkel dus daar konden we ook op ons gemak shoppen. Wanneer Lila wat ouder is gaan we hier zeker het zee aquarium bezoeken wat hier ook te vinden is. Er is ook een luxe gedeelte met dure merken kleding en accessoires. De vulpennen en horloges winkels zal ik volgende keer als we hier zijn met kerst wel met Lesley bezoeken, daar zal hij van smullen.

Bij restaurant La Parilla aan de lagune bestelde we wat fish taco’s en quamole voor de lunch met een Jamaica, dat is een Hibiscus limonade.

LIla zag er uit om op te vreten vandaag, wat een dotje is het toch.

Toen we s’middags thuis kwamen kon ze weer lekker knuffelen met haar papa, hij was weer een harde werker vandaag terwijl de ladies decadent geshopt hadden.

In Cancun heb je de 22 km lange hotelzone die bij de kust ligt daar zijn de resorts ook gevestigd en daar is alles super netjes en luxe en alle restaurants zijn pittig aan de prijs. In centro Cancun waar de mensen die in de hotels werken wonen is de omgeving wat minder goed onderhouden, straten met gaten in het asveld, bomen niet op tijd gesnoeid, de huizen staan niet strak in de verf en hier en daar ligt er wat zwerfafval. Maar het is wel zoals het in Mexico echt is en je vind daar gelukkig wel nog leuke authentieke betaalbare eetgelegenheden.

Vandaag bezochten we een leuk restaurantje Chefcito op 10 min lopen bij Chey haar appartement. Eten zoals de Mexicanen zelf eten en niet aangepast naar de smaak van toeristen. Ik houd ervan om zo’n authentiek restaurantje te bezoeken.

Goed eten voor een goede prijs. Menu del dia kost hier rond de €6. Je krijgt daar voor een soepje, een hoofdgerecht naar keuze en limonade met een refill.

Het smaakte top. Lila zat er met haar grote oogjes ook gezellig bij. Toen we weg gingen en net buiten waren begon het uit het niks keihard te regenen. We doken een koffietentje in. We namen daar een chai latte en een horchata latte en een chocolade taartje. Erg lekker de rekening was echter net zoveel als de rekening van het eten van daarnet. Voor luxe dingen betaal je hier gewoon veel meer.

Lila was vandaag een wakker meisje, ze wilde bijna elk uur drinken, een regeldag noemen ze dat. Ik had daar nog nooit van gehoord, vroeger kon je dat niet zomaar opzoeken op internet. Ook al ben ik al heel lang mama, ik leer ook nog steeds bij. We hadden Lila gewogen vandaag, met een zelf gekochte weegschaal, want hier heb je geen consultatie bureau waar je elke keer heen kan. Ze was bij de geboorte 2910 gram en nu met 7 weken 4410. Onze kleine gordita!

Lila had echt vandaag kleren aan voor een bezoek aan een tropisch eiland.

We namen een uber naar Puerto Juarez waarvandaan de ferry vertrekt (hier maar 11 km vandaan) naar het Eiland Isla Mujeres (de vaart duurt 18 minuten).

Aangekomen op het eiland namen we een taxi naar de beachclub Marbella.

Niet vernoemd naar de plaats in Spanje, maar het betekend mar= zee bella = prachtige. Nou de zee is inderdaad erg prachtig zeg daar, wat een fijn plekje om te zitten.

Omdat de locatie zo geweldig is betaal je ook wat meer maar ook de service is helemaal top en ze hebben heerlijk eten.

Lila was weer de perfecte baby, wat een tevreden kindje is het zeg. Ze is echt een schatje.

Na de lunch liepen we in 10 minuten naar het land van Cheyenne en Arturo. De bomen hadden ze nog langs de weg laten staan, we liepen omstebeurt naar boven en zagen de mannen hard aan het werk.

Er is nog steeds geen electra en water (hopelijk vanaf morgen) maar dat weerhoud ze er niet van al hard hun best te doen. Het is echt een super goede locatie waar ze zitten, namelijk aan de rustige kant van het eiland maar wel genoeg faciliteiten in de buurt. Het eiland is niet groot (7×1.5) dus je bent sowieso overal vrij snel. Toen reden we met de taxi naar het centrum van het stadje, wat vele restaurants en winkeltjes rijk is, je ziet ook dat ze al bezig zijn met de versieringen voor de dia de los muertos.

We besloten op playa norte in het witte zand nog even naar de zonsondergang te kijken.

Door de bewolking zag je er niet veel van, maar het strand is werkelijk prachtig op dit idyllische plekje.

Om 7 uur namen we de ferry weer terug naar huis. Arturo stond ons al op te wachten met de auto.

De vrouwen hebben een heerlijke dag gehad op het vrouwen eiland.

Na het ontbijt gingen de dames al vroeg bij het zwembad zitten en natuurlijk ook gelijk even wat baantjes zwemmen om lekker fit de dag te starten.

Arturo was nog steeds bezig met het regelen van de electra voor de bouwgrond op Isla. Hij had vorige keer net niet dat ene juiste documentje dus moest dat nu even nabrengen. Bleek dat ze het hele contract al geannuleerd hadden, dus alles moest weer opnieuw. Hoop gedoe allemaal hier.

Ondertussen zijn de bouwers wel al begonnen, gewoon met het handje. Morgen gaan we naar Isla om het met eigen ogen te aanschouwen.

Vandaag hadden we verder een rustig dagje en waren na de lunch net onderweg naar de Chaudrai supermarkt toen Arturo belde waar we waren. Hij brengt Santiago altijd naar school s’ochtends maar nu deze week moest hij hem ook ophalen s’ middags, dat waren wij even vergeten, hij had de auto nodig, dus we hadden nog 20 minuten de tijd om boodschappen te doen, nou dat is een uitdaging in een supermarkt van deze grote kan ik je vertellen. We besloten ons te spitsen, ik haalde het brood en de groenten, Chey en onze gezellige Lila het drinken en wat andere spullen.

Het brood wat je pakt met een tang leg je eerst op een ronde schaal en daarna ga je naar een punt waar ze het voor je inpakken en een prijs etiquet erop plakken, bij groenten staat iemand die de groenten van de dag voor je snijt. Dit keer was het de cactus en de pompoen. Vorige keer zag je ze terplekke quamole maken.

Na de kassa staat iemand die je boodschappen voor je inpakt, dat zijn vaak gepensioneerden mensen die op deze manier hun geld bijelkaar sprokkelen, want een goed pensioen kennen ze niet echt hier, het is de bedoeling dat je ze een fooi geeft want dat is hun inkomen, ze worden niet betaald door de supermarkt, dat moet je ook maar net weten. Zo gaan dingen in elk land weer anders. Wanneer je bv iets vergeten bent in de supermarkt kun je een uber bellen, niet om je naar de supermarkt te brengen maar om het te bezorgen bij jou, iemand gaat dan met jouw lijstje naar de supermarkt om je eten te halen en die iemand werkt niet voor de supermarkt, dat is gewoon een particuliere boodschapper. Van de week hadden we daar gebruik van gemaakt, we hadden omgerekend voor 15 euro boodschappen laten bezorgen en dat koste ons een euro om het aan de deur te laten bezorgen door een uber. Zoiets vind ik echt niet te geloven. Handig natuurlijk maar het geeft ook aan hoe arm de mensen zijn, dat ze voor zo weinig geld al die moeite voor je doen.

Omdat we gisteren een uitje hadden en Lila veel indrukken had opgedaan besloten we vandaag lekker rustig aan te doen. Sowieso kun je je wel vermaken met een baby in huis, zeker met het kleine moppie Lila want slapen vandaag ho maar. Nadat ik gestofzuigd en gedweild had begon ik aan de lunch. Ik maakte een gezonde curry met veel groenten erin. Arturo was om 3 uur thuis dus het was wel een verlate lunch maar je kan het ook een vroeg diner noemen want het was behoorlijk vullend.

Na het eten gingen we lekker bij het zwembad zitten, net zolang tot het donker werd en de lampjes aan gingen in het zwembad.

Ik ben heel sportief geweest en heb heel wat baantjes gezwommen. Lila is nog te klein om in het water te gaan, maar vanuit de kinderwagen keek ze naar de wuivende palmbomen en een schik dat ze had. Ze is nu veel aan het lachen en maakt allemaal geluidjes.

Omdat we natuurlijk zo goed gegeten hadden om 3 uur namen we s’avonds alleen een paar stokbroodjes met kaas. We keken gezellig een film op de nieuwe tv, die ik cadeau had gedaan als dank voor mijn verblijf hier. Het is zo gezellig zo met elkaar dit zal ik straks weer gaan missen. Mijn andere kleindochter van 3 belde me vandaag op en ze vertelde dat opa bij hun had gegeten. Lekker pannenkoeken en toen oma vroeg hoeveel heb je er gegeten, vertelde ze trots dat het er 4 waren. Zo zei oma dat is veel, ik zie ook dat je gegroeid bent en stoer ging ze voor de camera poseren, zodat ik haar goed kon zien. Ik mis jou lieverd zei ik. Ik mis jou ook oma zei het lieve schatje, dan smelt je hart toch. Dit zal echt moeilijk blijven in de toekomst. Ik zal altijd een paar schatjes missen waar ik ook ben.

Vandaag was het Arturo zijn vrije dag en hij maakte het ontbijt voor ons, eieren op z’n Mexicaans met cactus en erbij nog wat quesadillas. Daarna haalde we Santiago op en reden we in een half uurtje naar Puerto Morelos.

Dit is nu de tweede keer dat ik hier ben en ik vind het echt een leuk stadje.

Het is niet al te toeristisch en je voelt je er veilig en er zitten allemaal leuke restaurantjes en barretjes. We liepen naar het strand.

Voor Lila de eerste keer dat ze op een Mexicaans strand is geweest. Het was bewolkt en waaide stevig maar de temperatuur was wel 27 graden.

Bij beach restaurant Unico gingen we lunchen. Eigenlijk perfect dat het bewolkt is zo kan kleine Lila wennen aan het weer hier.

We namen als toetje een ijsje bij ijssallon Aldo’s. Ook daar kost een bolletje €5 euro per stuk, echt duur hoor, ijs is gewoon een luxe product hier.

Thuis gekomen kreeg Lila een badje om al het zand uit haar haartjes te halen. In Nederland vond ze het badje maar niks, hier zat ze echt te genieten.

De meiden hielden een Netflix avondje en de mannen gingen samen naar de film. Zo is de dag weer omgevlogen.