Vroeg in de morgen scheen de zon, zal het vandaag dan echt droog blijven dachten we? We stapten om 10 uur in de auto om op bezoek te gaan bij Jolanda en Bob die wonen in de bergen bij Torrox. Men zegt het beste klimaat van Spanje daar te hebben. Nou vandaag niet hoor, onderweg er naar toe begonnen de dikke regenbuien al, de wissers van de auto stonden op het hoogste standje. Je moest wel langzaam rijden want er waren flinke plassen op de weg. Daardoor kwamen we pas om half 12 in Nerja aan waar we afgesproken hadden. We zouden eerst naar de rommelmarkt gaan, die is er natuurlijk niet in de regen, daarom maar naar strand tentje Las Palmeras gereden tussen Nerja en Torrox in om een bakkie te drinken.

Fijn om mijn neef weer te zien, onlangs zijn een paar familie leden weggevallen en daar hebben we het uiterraard even overgehad. Heel verdrietig altijd zoiets en ook zo snel na elkaar. Bob en Jolanda werken nog steeds maar nu toch echt besloten om vervroegd te stoppen want het leven is veelstekort. Heerlijk gaan genieten de komende jaren van hun leven is hun motto en dat komt helemaal goed hier in Spanje met hun prachtige huis. Ze hebben inmiddels ook elektrische fietsen gekocht en fietsen er wat op los hier in de bergachtige omgeving.

Vandaag reden we met de auto naar de lost Village Acebuchal. Een piep klein dorpje achter Frigiliana. We gingen met 1 auto en de stoere politie vrouw Jolanda zat achter het stuur. Haar vertrouwde ik volledig, ze is bekend met dit soort weggetjes en draait haar hand er niet voor om, ik ben een echte bangepoepert op dit soort weggetjes en ik was ook blij dat we er waren.

We hadden om half 2 gereserveerd en dat moet ook echt bij dit restaurantje want het is enorm populair. Iedereen wil hier eten, het staat bekend om zijn heerlijke keuken met aparte gerechten op de kaart, zoals wildzwijn, hert, ree en geit maar natuurlijk ook gewoon kip, rund en varkensvlees allemaal geserveert met hele lekkere en soms aparte sausjes zoals oa chocolade en pinda chili, cocos.

Het barretje binnen is vrij modern maar te klein om te zitten, ze hebben aan de overkant het eetgedeelte, dat is een buiten overkapping met ramen van zeil zoals je dat vaak ziet in Spanje. Allemaal vrij eenvoudig en het was een beetje fris in het begin, dus jas nog aan maar ik zat onder de heater en al snel werd het aangenaam.

Vooraf deelde Les en ik een heerlijk plattelands soepje, met aardappelen, kikkererwten, veel groenten, kruiden en kip erin, daarbij een zalig gebakken broodje, waar ze ook beroemd om zijn. Niemand gaat bijna weg uit dit restaurant zonder er zelf ook 1 mee te nemen voor thuis.

Als hoofd gerecht nam ik de veilige runder wangetjes en de rest ging de uitdaging aan, Lesley nam de hert en Jolanda en Bob de wildzwijn met chocolade saus. Iedereen zat te smullen. Na even gewacht te hebben bestelden we ook nog een huisgemaakt toetje. Plofvol zaten we allemaal, wat een super restaurant is dit zeg. Inmiddels was het weer droog en maakten we om onze magen wat de kalmeren nog een leuke wandeling.

Het dorpje bestaat voornamelijk uit b&b ‘s, ja wie wil er hier nou wonen zo in de middle of nowhere en met een griezel weg ernaar toe, ik voor geen goud in iedergeval. De natuur en het uitzicht is wel prachtig hier. Daarna reden we weer over een paar enge weggetjes naar het huis van Jolanda en Bob en onderweg begon het alweer te regenen.

Thuis gekomen snel de openhaard aan. De 3 poezen die mee op vakantie zijn naar Spanje lagen lekker te spinnen op de bank. Het kost een paar centjes om de poezen mee te nemen maar omdat ze dit keer maarliefst 10 weken gingen was dat de beste oplossing. De mooie raskatjes vinden het heerlijk om te overwinteren.

Ze hebben het huis inmiddels al 7 jaar en gingen de laatste jaren al steeds langer maar omdat ze nu besloten hebben te stoppen gaan ze de volgende keer echt een half jaar in de winter naar Spanje en een half jaar in de zomer naar Nederland. Dat klinkt helemaal fantastisch. Bob dook nog even de keuken in om een huisgemaakte tomatensoep te maken en rond half negen aten we dat samen met een uit het restaurant meegenomen broodje op met een goed glas Ribera erbij. Rond 12 doken we in ons bedje en de regen kletterde nog steeds op het raam. Wat een fijne dag hebben we gehad.