Wat wil een mens nog meer ontbijten op nieuwjaarsdag aan het strand met je dierbaren om je heen, het jaar begint goed.

Het weer is fantastisch in Mexico, elke dag rond de 27 graden. We hebben hier zowel de zee als het zwembad om lekker af te koelen, het is zo’n luxe om zo het nieuwe jaar te starten daar zijn we ons echt wel bewust van, niet iedereen kan dit doen. In Nederland hebben we het zo rijk, de economie is goed en we verdienen bijna allemaal een goede boterham. Maar we hebben ook een goed sociaal vangnet voor de mensen die het wat minder hebben. We hebben als Nederlandse niks te klagen. We vinden onze levensstandaard heel normaal. Maar bedenk wel zo als wij het hebben is niet de norm in de wereld. De meeste landen op deze aardbol hebben het vele malen slechter dan wij. Wij hebben echt geluk dat ons wiegje in Nederland stond. Wat ik zie hier in Mexico is dat de meeste mensen vrij arm zijn en heel hard en lang moeten werken voor een paar centen. Dan heb je ook een groepje wat stinkend rijk is, het verschil is enorm tussen arm en rijk. Duidelijk zichtbaar is dat ook hier op het eiland, er is veel armoede, sommige mensen wonen echt in hutjes wat gebouwd is van oude afval bouwmaterialen. Ook zie je veel huizen die er helemaal niet afgebouwd uit zien maar waar wel mensen wonen. Deze mensen werken allemaal heel hard in het toerisme. De prijzen in de restaurants en supermarkten zijn gelijk aan Nederland hier. Dus wie er rijk van worden zijn de bazen. Er staan ook vele dure pandjes op het eiland. De vorige eigenaar van het biermerk dos xx heeft hier ook zijn miljoenen pand staan. Een vrijstaand mooi huis kost hier meer dan 7 ton. Als je hier over het eiland rijdt zie je de verschillen heel goed, het is een zooitje maar ook luxe en dat allemaal door elkaar. Wat ik heel jammer vind van dit eiland is dat er zoveel troep in de berm ligt, maar ook bij de arme mensen op hun terrein. Ruim dat toch op denk ik dan, zorg in iedergeval dat je eigen plekje ook al is het niet luxe dat het iniedergeval netjes schoon is. Ook de gemeente van dit eiland heeft een taak zorg dat die troep opgeruimd wordt en dat de stoepen en wegen minder gaten hebben. Maarja wie ben ik met mijn westerse kijk op de wereld om dat te verlangen.

Voordat het jonge gezinnetje weer naar Cancun vertrok besloten we te gaan lunchen bij La Joya hier vlakbij. Aan de weg zie je vaak niet wat er achter een deur schuilt, maar wat een leuk plekje hebben we weer ontdekt zeg.

Je loopt naar beneden en zit aan de azuurblauwe oceaan wat te drinken en te eten.

Hier is het lekker rustig en heel knus het hoort bij een boutiek hotelletje.

Er is geen zand strand maar wel een trapje die je nog lager brengt en je zo de zee in kan laten duiken om bv te gaan snorkelen.

Lila is zo’n gezellig meisje, ze zit zichtbaar te genieten van alles om haar heen, kleine eiland girl.

Om half 6 vertrok het gezin weer naar Cancun en zijn oma en opa even voor een paar nachtjes alleen, zondag komen ze weer.

Wij gaan de komende dagen lekker door met relaxen en veel lezen en dat is helemaal niet verkeerd met dit uitzicht.