Dag 2 Cancun. We reden vanaf het hotel naar het appartement van Chey en Arturo ben benieuwd hoe de rest geslapen heeft.

Daar aangekomen ging ik eerst even bij het gezamenlijk zwembad kijken. Dat zag er uitnodigend uit.

Laten we lekker gaan ontbijten bij het zwembad en daarna eventueel een plons nemen zei Chey. We brachten alles naar buiten en zaten gezellig te ontbijten.

Na het onbijt besloten we toch eerst naar het strand te gaan en later pas te gaan zwemmen want we waren toch van plan om aan het einde van de dag de bbq aan te steken en dan kunnen we ook zwemmen als we zin hebben.

Toen we bij het strand aan kwamen waren we onder de indruk.

Wat een schitterend blauw water en wat een mooi fijn witzand.

Ik besloot gelijk een plons te maken maar werd door de lifeguard terug gefloten. De zee was woest vandaag en net dat gedeelte waar ik erin was gegaan lagen veel rotsen. Hij wees ons op een gedeelte waar geen rotsen waren. Dat was veiliger, echter het weer betrok snel en de golven werden heftiger, de lucht werd nog donkerder.

Fallon was heel even in de zee geweest maar het water was te onstuimig en zij besloot dat het leuker was om zandtaartjes te gaan bakken.

Uiteindelijk besloten we na een uur weer weg te gaan omdat het begon te regenen.

De vrouwen gingen boodschappen doen voor de bbq. Dat er inmiddels 2 uur om waren hadden we helemaal niet door het was zo’n grote supermarkt, we raakte niet uitgekeken.

De mannen waren al bezorgd, waar bleven ze nou? Maar ja vrouwen en winkelen dan weet je het wel haha. Wij hadden echt niks door en met een volle kar verlieten we de mega supermarkt.

Inmiddels was Santiago de zoon van Arturo ook gearriveerd en maakte ik kennis met dat lieve joch, mijn Mexicaanse bonus kleinkind, wat was hij al groot, 11 jaar en over 2 weken zelfs 12 jaar. Hij kreeg alvast wat lego bouwwerkjes van ons en zijn oogjes begonnen te twinkelen toen hij dat zag. Zo schattig hij probeerde wat Engels met ons te praten en wij deden ons best om wat Spaans tegen hem te praten.

De mannen hielden zich bezig met het vlees en de vrouwen maakte wat salades en dekte de tafel.

Wat een gezelligheid zo met elkaar.

Fallon had al samen met haar vader in het zwembad gelegen.

Daarna speelde ze lekker op de speeltoestellen en speelde ze ook met Mexicaanse kindjes ze is zo nieuwsgierig ze wil alles meemaken, geen teken van moeheid of een jetlag.

Na het eten hadden Cheyenne en Arturo nog iets typisch Mexicaans bedacht.

We moesten proberen de piñata kapot te slaan.

Dat is een felgekleurde pop, meestal gemaakt van papier-maché, die traditioneel gevuld is met zoetigheden.

Je moet eerst rondjes draaien en daarna met je ogen dicht, dus geheel gedesoriënteerd, proberen te slaan tot hij kapot gaat.

Te grappig voor woorden. De beurt van het slaan gaat op leeftijd.

Toen Daisy en zij sloeg er al iets vanaf en toen Jai en toen ging er alweer wat vanaf maar toen Arturo aan de beurt was sloopte hij hem als een echte Mexicaan helemaal.

Al het snoep viel op de grond. Iedereen begon alles op te rapen. Super leuk dit. Fallon vond het prachtig en haar kleine handjes raapte zoveel mogelijk bijelkaar.

Daarna zijn we lekker een potje skipbo wezen spelen naast het zwembad maar na 3 potjes waren we zo moe dat we naar bed wilde.

Omdat het carnaval was zei Arturo we rijden wel even met jullie mee want alles is dan afgezet door de politie dus moeten jullie je auto ergens anders gaan neerzetten. Arturo is manager van nog een Nomads hotel dus daar zetten we de auto voor de deur.

We liepen langs het feestgedruis, er waren heel wat mensen op de been. Er stonden vele eet kraampje en Cheyenne zei jullie moeten echt de marquesitas proberen.

Een dunne wafel gevuld met iets naar keuze

Lesley en Elvira kozen iets met pindakaas en ik met banaan en Chey iets met kaas, het was bijzonder lekker maar inmiddels plofte ik wel van al dat eten. Er stonden ook vele souvenirs tentjes maar we hadden geen fut om daar naar te kijken. We zijn ook niet naar het grote plein geweest waar iedereen heen gaat om te dansen en muziek te luisteren. Slapen, slapen, slapen wilden we. Wat een prachtige dag was het weer geweest en wat is het toch gezellig om hier bij onze lieve dochter in Mexico te zijn.