We besloten vandaag een dagje Malaga stad te gaan doen want we halen vanavond visite op bij de luchthaven dus dat is een goede combi. We begonnen bij de Bauhaus waar we met gemak €180 neerknalde. Gewoon een pot verf en wat chloortabletten voor het zwembad en een nieuw vlottertje voor 1 van de wc’s. Het kost allemaal wat, daarom verhuren we het ook een paar weekjes per jaar om in iedergeval de kosten te dekken. We parkeren onze auto altijd bij de parkeergarage bij het pomidou centre bij de haven want daarvandaan loop je zo de stad in. Het was bere warm vandaag, kwa temperatuur iets minder dan bij ons op het platteland maar de gevoels temperatuur is hoger omdat je tussen de gebouwen door loopt. Het was ook niet druk in de stad.

Omdat we nog niet ontbeten hadden en het inmiddels al lunchtijd was doken we gelijk een restaurantje in. Binnen of buiten? Ja we blijven toch Nederlanders en willen als het even kan buiten eten. Een gezellig plekje onder de luifel dan maar, zo kunnen we ook lekker mensen kijken vanaf het terras. De jongens en meiden die er zijn voor een vrijgezellen feestje, de Spanjaarden die zelf tijdens de siësta lekker lang gaan lunchen met vrienden of collega’s, de jonge toeristen in korte broeken of rokjes vol tatoeages. De city trippers, met hun telefoon in de hand op zoek naar de beste insta of tik tok bezienswaardigheden van de stad en net als wij de 50 plussers die tweede huizen hebben en een dagje erop gaan en vast nog vele andere types die Malaga helemaal ontdekt hebben. Het is niet langer een onderschatte stad meer. We besloten gewoon wat te gaan lopen langs de winkels en natuurlijk zagen we bij een kinderwinkel weer wat leuke kleertjes voor onze 3 kleindochters. Voor de leuke jurkjes voor mezelf moet ik echt eerst nog even een paar kilo kwijt, na de vakantie maar even kijken of ik daar de disipline voor kan gaan opbrengen. Grote voorbeeld is mijn vriendin uit Hilversum die onwijs goed bezig is met sporten.

Moe van de warmte doken we weer een steegje in waar we in de schaduw nog een drankje namen. Ineens kregen we een appje, geland, een half uur vroeger, dus liepen we gehaast terug naar de auto. Elvira stond al buiten bij de luchthaven, klaar om gezellig 4 dagen bij ons te vertoeven. Een jaarlijkse traditie om met haar broer zijn verjaardag hier een paar dagen te komen.

We reden naar Salinas waar we om half 8 al aan kwamen, te vroeg om al te dineren

Dan maar eerst een drankje en wat kaas en iberico ham bij Mejias. Daarna bij het stationnetje binnen met de airco aan(en tv) zalig gegeten.

Thuis nog een lekker anijs likeurtje en om 1 uur lagen we in bed.

Wanneer je hier bent kun je er natuurlijk voor kiezen om te luieren, alles leent zich daar uitstekend voor. Prachtig weer, prachtig uitzicht, een hacienda van alle gemakken voorzien. Maar helaas als je de eigenaar bent werkt dat niet zo, je hebt geen rust in je lijf, je ziet altijd werk wat er gedaan kan of moet worden. Soms is dat leuk omdat het voldoening geeft als het er weer netjes uitziet, maar soms geeft het je ook frustratie omdat je denkt, jeetje moet ik dat alweer doen dat heb ik net gedaan. Sommige klusjes komen als een boomerang weer naar je terug.

Vegen van de buitenplek bv, net gedaan uurtje later na een windje kun je alweer vegen.

Het zwembad schoonmaken is ook een klus, eerst de blaadjes eruit (dagelijks), de bodem stofzuigen en chemicaliën erin(wekelijks of met warme dagen meerdere keren per week), het moet ook om de 4 dagen bijgevuld worden met vers water, omdat het water verdamd met zonnig weer. Soms laten er kleine tegeltjes los omdat de lijm oplost van al die chemicaliën die in het zwembad zitten, wat boven water ligt plak je weer vast, waar je niet bij kan moet gebeuren als het zwembad leeg is. Dweilen bij het zwembad moet ook regelmatig gebeuren, voor je het weet heeft er weer een zwaluwtje op de tegels gepoept na hun dagelijkse drink momenten uit het zwembad. De muurtjes rond het zwembad worden elke twee jaar geverfd. Net zoals de ander muurtjes en de balustrade.

Dan hebben we de tuin nog, je draait je om en is er alweer een nieuw onkruidje gegroeid. Alles is een ongoing process, het houdt nooit op.

Maar wat is het fijn om hier te zijn en te smullen van een lekkere maaltijd op je eigen terras en te genieten van alles wat je zelf op hebt gebouwd.

Gewoon even geen zin om dingen te doen, het is warm en we zijn moe. Daar is een vakantie ook voor bedoeld natuurlijk om uit te rusten en geen verplichtingen te hebben. We hebben allebei een e-reader vol boeken dus genoeg te lezen. Tussendoor nog even wat onkruid weghalen en de tuin gaat er steeds beter uitzien, de oleanders staan prachtig in bloei, met die warmte en droogte doen maar weinig bloeiers het hier goed maar de adelfa zoals de Spanjaarden de plant zelf noemen doet het perfect.

S’avonds bij het zwembad tweede wespennest bij de bbq ontdekt, aan de onderkant van het boeddha beeldje, weer 100 wespen minder.

Het water probleem is weer gefixt. Nieuw koppelstukje er tussen en het lek was verholpen. Tevens is onze aanvraagprocedure voor een NRA gestart, niet via die dure advocaat maar via iemand anders. Onze sleutelbeheerder was het ook even gaan navragen bij een contact persoon van hem en die mevrouw bevestigde het ook, het moet echt, ze wilde ons wel helpen voor een schappelijke prijs. Nu eens kijken hoelang die burocratie duurt voordat we het nummer daadwerkelijk hebben. Voor dit jaar is het dan geregeld.

Samen hebben Les en ik nog wat onkruid verwijderd en toen was de dag alweer om, wat gaat dat toch snel.

Lesley had een lekkere tonijnpasta gekookt en we hebben daarna de hele avond potjes rummikub gespeeld onder de nieuwe lampjes plafond van de buitenplek La Calera.

Toen ik ’s ochtends vroeg naar de studio liep zag ik ineens een hoop wespen zwermen over de grond. Nee, dacht ik gelijk want ik weet uit ervaring wat dat betekent. Een water lek. Ja hoor ik had gelijk er lag een plasje water in het grind dus we moeten weer aan de bak om in de grond te gaan graven op zoek naar de slang waar een gaatje in zit. De waterslangen lopen hier deels onder de grond deels boven de grond. Dit is al het zoveelste lek, grom, gezeik weer.

Waar we ook nog mee zitten is dat blijkbaar vanaf 1 juli er allemaal nieuwe documenten aangevraagd moeten worden als je je huis wilt blijven adverteren op platforms zoals booking.com en airbnb etc. Ik dacht dat geldt niet voor ons want we hebben alles al. We hebben namelijk een VTRA nummer en hebben ook een document met een code dat je gasten online kan registreren bij de guardia civil binnen 24 uur na aankomst. Ik vroeg het voor de zekerheid aan onze Spaanse sleutel beheerder, die ook andere vakantiewoningen beheert. Je hebt alles hoor zei hij. Maar ik kreeg ineens een bericht van een aantal platforms dat ik het NRA nummer moest invullen anders gooien ze je eraf per 1 juli en kun je geen boekingen meer ontvangen. Dus ik mailde voor de zekerheid naar onze advocaat, hebben we nu wel of niet alles vroeg ik. Ik kreeg het volgende antwoord: The registration of your property is valid and correct in the Tourism Registry of the Andalusian Regional Government, but a new law has now been approved at the national level, requiring a rental registration number to be obtained in the Land Registry for properties that are rented out temporarily or for tourist rentals offered through digital platforms.

A registration number will be obtained through the Property Registry. We can assist you with this process, although it is necessary to first obtain a Digital Certificate (for which you must be physically present in Spain).

Kosten als zij je helpen €400. En niet te geloven je moet elk jaar weer opnieuw dit aanvragen, echt waardeloos wat een domper, dat voor die 2 maanden per jaar dat wij ons huis maar verhuren.

We gaan op zoek naar een andere oplossing want €400 vind ik echt belachelijk duur.

We gaan ook even flink brainstormen saampjes om te kijken wat nu willen doen met ons huis, willen we het überhaupt nog blijven verhuren? Wat ook een serieuze optie is om te bepalen of dit misschien wel het moment is om het huis te koop te gaan zetten.

Wat mee speelt natuurlijk is dat we nu familie in Mexico hebben waar we ook regelmatig naar toe willen en daardoor steeds minder naar Spanje kunnen gaan. Ook gaan mijn ouders steeds minder, eerst altijd in het voor en najaar en de laatste tijd maar 1x per jaar. Dus is het nog wel verstandig om ons huis aan te houden voor die enkele keren dat wij of de familie er komen. Het huis en de tuin is groot en het onderhoud is erg tijdrovend. Hebben we daar nog wel zin in elke keer?

We houden van dit huis en er zit veel geld, tijd en liefde in, het zal me echt aan mijn hart gaan als we het gaan verkopen, dat is zeker maar misschien is het wel een verstandige keuze.

We gaan er echt goed over nadenken, tijdens het eten bij Manolo hadden we het er al over.

We hebben maar 1 maaltijd gegeten vandaag en dat was een menu del dia, dat was dus ons ontbijt, onze lunch en avondeten tegelijk, door de warmte eet je toch minder.

Verder hebben we boodschappen gedaan voor de hele week, we gaan de komende dagen lekker thuis eten, nog even flink genieten van dit plekje. Verder ben ik begonnen met het verwijderen van onkruid bij de buitenplek. Helaas gaat het nog niet zo goed met mijn arm, de plekken zijn gigantisch, wel 25 cm geworden en vuurrood rood. Bij de apotheek in Archidona, die een nieuw plekje heeft tegenover de Chinees, nog een zalfje gehaald, hopen dat de pijn en zwelling nu minder wordt. Bij nader inzien denk ik toch dat het wespensteken waren, want ik vond een nest kleine wespjes in een lampje bij de bbq, wel een stuk of 100 zaten er.

Dit was een beetje een zeur blogje maar het is ook niet altijd roze geur en maneschijn.

Complimenten aan mijn moeder hoeveel ze gedaan heeft weer, het ziet er erg netjes uit allemaal op de hacienda, wat een top mama is ze toch. Hoewel ik wel elke keer tegen haar zeg dat ze niet meer zoveel moet doen omdat het best zwaar werk is om met die warmte de onkruidjes uit de tuin te halen. Maar ze is eigenwijs en doet het graag voor ons. Binnen zag het er ook weer lekker fris uit. We hebben toch met 10 personen erin geleefd 10 dagen en zelf hebben ze er ook nog een aantal weken gezeten. Ook al ben je een schoonmens alles moet toch weer gewassen worden en er moet gestoft, gedweild en gestofzuigd worden. Echter het vervelende is wel altijd dat het weer ervoor zorgt dat je altijd klussen hebt rond het huis. Mijn vader had wat voorwerk gedaan aan de balustrade, alle losse verf was er nu af. Nu kunnen wij weer aan de slag om het te gaan verven. Er staan ook nog genoeg oude en nieuwe onkruidjes waar we de komende week onze handen vol aan hebben.

Maar ik begon eerst met de yucca op het terras om die een kopje kleiner te maken. Ik heb er wat stronken afgehaald maar je ziet het niet eens, hij is nog steeds vol. Deze nieuwe scheuten ga ik weer planten. Tevens heb ik wat dorre blaadjes van de planten in de potten afgehaald. Die staan er nu ook weer tip top bij.

Daarna ben ik de buitenplek gaan vegen. Morgen begin ik daar met het onkruid. Toen ik bij de bbq bij het zwembad de klimplant aan het bijsnoeien was werd ik 3x snel achter elkaar gestoken door een steekvlieg. Ik dacht eerst dat het een wesp was want het deed behoorlijk zeer. Snel een allergie pilletje genomen want ik weet dat ik heftig kan reageren op insecten beten en ja hoor na een paar uur ontstonden enorme bulten op mijn arm. Dik rood en gezwollen en ook pijnlijk, heb ik weer. Ik werd ineens zo moe dat ik een dutje heb gedaan tussen de middag, dat doe ik normaal nooit, maar ik had het schijnbaar nodig omdat mijn lichaam hard aan het werk is het gif eruit te werken denk ik. Lesley was druk in de weer geweest om het toilet weer werkend te krijgen, op de laatste dag van mijn ouders was deze stuk gegaan. Gelukkig na een paar uurtjes klooien deed deze het ook weer.

Die avond trakeerde we ons zelf op een lekker etentje bij La Paloma. Je zit altijd zo lekker op hun buitenterras.

Het is fijn om weer in Spanje te zijn maar we hebben ook weer wat tegenslagen te verwerken. Morgen meer daarover.

Nadat we terug kwamen in Nederland na een super gezellige 10 daagse vakantie met de familie moesten we allemaal weer werken. Omdat ik altijd op Lila pas op maandag en woensdag als ze in Nederland zijn is mijn werkschema ook aangepast. Ik begin dan om 6 uur s’ochtends 3 uur te werken en pas dan op Lila van 9 tot ongeveer half 6. Dinsdag werk ik ook van 6 tot 9 en om 9 uur komen de zusjes Fallon&Riley. Woensdag weer Lila en donderdag heb ik een kantoor dag. Vrijdag werk ik dan de hele dag ipv een halve dag om mijn gemiste uurtjes in te halen en dat blijf ik doen het hele jaar op vrijdag om zo uren te sparen voor als Lila in Nederland is.

Op 31 mei vertrokken Chey en Lila weer naar Mexico. Helaas zien Les en ik ze pas weer in September. Ik vind dat vreselijk om ze zolang niet te zien want juist nu in deze levensfase gebeurd er heel veel in een baby leventje. Ze kon al zitten maar op de foto’s en filmpjes zien we nu ook dat mevrouwtje kan staan. Hier voor hun huis op Isla parmantig op de koffer.

Ze krijgt ook al 2 tandjes. Ze is een kleine onderneemster en klimt overal op. Gelukkig zijn we er wel bij in Mexico als ze 1 jaar wordt, zal ze dan al kunnen lopen? We gaan het zien. Ik mis ze in iedergeval heel erg.

Ondertussen genieten we in Nederland van 2 andere deugnietjes. Nou eigenlijk is maar 1 van de twee af en toe een boefje want Riley is zo’n makkelijk meisje. Ze past zich heel snel aan en vindt alles prima. Ze heeft een heerlijke lach.

Fallon is een spring in ’t veldje en heeft vele interesses zoals gek op kinderen voor kinderen liedjes, ze zingt uit volle borst mee en danst er ook heel schattig bij. Tevens is ze dol op treinen, echte treinen maar ook de speelgoed trein Thomas en zijn vriendjes. Ze baalde laatst flink dat toevallig op 2 dinsdagen er een staking was want wij gaan altijd treinen spotten. Ze krijgt een behoorlijke eigen willetje en als ze het ergens niet mee eens is laat ze het weten, maar bij oma en opa luistert ze altijd heel goed, ik geloof dat papa en mama haar soms wel achter het behang willen plakken.

We zijn ook nog met Fallon naar de dierentuin in Amersfoort geweest op een zondag en daar rijdt een treintje door het park, dat was feest voor haar.

Maar het hele park is leuk, met de vele diertjes en de speeltuinen. Er was zelfs een Dino park.

Maar nu eindelijk hebben oma en opa even tijd voor hun zelf. Maarliefst 3 weken lang zijn we in Spanje.

We hadden een middag vlucht en om half 7 landen we. De auto ophalen en gelijk door naar Manolo daar waar onze vakantie vaak echt begint. Zo vertrouwd en zo gezellig om hier weer te zijn. Je krijgt hier altijd lappen vlees, kijk mijn kipfilet lijkt na een paar happen op een kameel.

Al de tien dagen dat we hier waren was het prachtig weer. De eerste dagen was het in de ochtend en avond nog wat fris maar daarna konden we heerlijk buiten ontbijten en s’avonds zalig tot laat buiten zitten.

Maar vandaag, op onze laatste dag, was het weer dramatisch, hard regenen met onweer. We hadden een avondvlucht en we wilden daarvoor op deze laatste dag graag nog naar Malaga maar dat viel nu in duigen. Fallon baalde ook want elke ochtend ging ze met 1 van ons konijntjes spotten, maar vandaag zaten deze droog in hun holletje.

We besloten vanwege het slechte weer dan maar thuis aan de keukentafel een paar potjes rummikub te gaan spelen. Als afscheid lunch gingen we naar Manolo voor een menu del dia. Mijn ouders bleven thuis, zij hadden al genoeg gegeten de afgelopen dagen vonden ze.

Met volle buikjes van de grote porties reden we naar het vliegveld waar we ruim op tijd aankwamen.

We moesten onze 2 koffers nog afgeven en stonden gelukkig als eerste in de rij.

Helaas hadden we wat vertraging en toen we op schiphol aan kwamen duurde het mega lang voordat we de kinderwagens hadden, echt slecht hoor, de koffers duurde al lang maar de kinderwagens dus nog langer en daar sta je dan met 3 kleine kinderen midden in de nacht.

Een taxi busje bracht ons thuis. Het was een pittige reis voor de kleine meisjes, ze waren bekaf en huilerig, morgen maar lekker uitslapen.

We kijken terug op een gezellige mooie familie reis, het is omgevlogen. Mijn ouders genieten nog even een paar weekjes langer op de hacienda, de bofkonten.

Onze omgeving is totaal niet toeristisch maar toch is er genoeg te doen voor mensen die van het echte Spanje houden. Zo nemen we onze visite regelmatig mee naar Iznajar om een rondje om de kerk te gaan lopen.

Mijn oudste neef Bob en Jolanda kwamen vandaag langs bij ons, ze zijn vaker geweest maar toen bleven we gewoon op de hacienda. Nu besloten we na een drankje op het terras de drukte op de hacienda te ontvluchten. Mijn ouders en Jai en zijn gezin achter latende.

Iznajar ligt aan een groot blauw stuwmeer helemaal op de top van een heuvel. Het is een stukje omhoog rijden en voordat de weg weer naar beneden gaat moet je de auto parkeren want anders kom je in een doolhof van smalle straatjes terrecht. Naast het kleine parkeerplaatsje zit een leuk restaurantje waar we een drankje en een tapasje deden.

Daarna liepen we het goed verzorgde dorpje in naar het hoogst gelegen punt, daar staat de kerk.

Er zit naast de kerk een allerschatigst blauwe potten straatje wat altijd leuke foto momentjes oplevert.

Trots kwam er een oud vrouwtje uit haar huisje gelopen en vroeg of we het mooi vonden.

Muy bonita zeiden we en dat was de waarheid, alles stond strak in de verf en de bloemtjes bloeide prachtig

Zo leuk dat ze dit zo netjes bijhouden.

Het zal best een werkje zijn om alles te verven één keer in de zoveel tijd en ook nog dagelijks de plantjes water te geven.

Wanneer je een stukje naar beneden loopt heb je prachtig uitzicht over het dorpje en het meer.

Een stukje verderop is de begraafplaats en dat is ook apart om te zien, zo al die graven bovenop de berg. Achter de kerk zit een klein museumpje en daar staat een miniatuur cortijo.

Zo zijn de huisjes in deze omgeving gebouwd, de achterkant is open en zo kun je goed zien welke materialen er zijn gebruikt.

Ik herken ook vele dingen die in ons huis te vinden zijn, ons huis is al meer dan 100 jaar oud.

Aan de zijkant van de kerk staat een ruïne van een kasteel maar deze was nu gesloten, tevens is daar een bibliotheek. De kerk zelf kun je ook in, maar nu was deze ook dicht, waarschijnlijk siesta houden haha.

We liepen weer terug naar de auto en reden door naar het strandje bij het meer waar we ook nog een drankje deden.

Daarna weer naar de hacienda.

Om half 8, best vroeg voor Spaanse begrippen gingen we eten met zijn allen bij restaurant La Paloma wat 3 km bij ons vandaan ligt, altijd gezellig hier en 4 van ons gezelschap waagde zich aan het lamsstoofpotje klaar gemaakt op zijn Marokkaans, de kokkin haar jeugd recept. Het was verrukkelijk allemaal en super gezellig zo met elkaar.

Na het eten nog een afzakkertje thuis op het terras en toen reden Jolanda en Bob weer naar hun eigen huis in Torrox. Ze konden blijven slapen, kamers genoeg. Maar ze hadden hun oude poes mee genomen uit Nederland en die wilden ze niet alleen laten wat ik als poezen liefhebber helemaal snap.

Ik moet toegeven het is best druk zo met de hele familie op vakantie maar oh wat is dit goud waard. Lila die al zo heerlijk zelf kan eten, alles zit onder maar dat mag de pret niet drukken, één blik van haar mooie bruine oogjes en je smelt.

Riley die een heerlijk rustig meisje is en zich aan alles aanpast, je ziet haar genieten dat moppie.

Fallon die al zo groot wordt, over 3 maanden word ik al 4 jaar zegt ze de hele tijd. Ze is een klein spring in ’t veldje en doet dansjes voor ons op het kinderen voor kinderen liedje: Un, dos, tres! Kom we dansen Baila baila bailalaa.

Ze is dol op zwemmen en als we uiteten gaan wil ze het liefst op een grote mensen stoel.

Het is ook zo leuk om je eigen kinderen als ouder mee te maken en te zien dat ze zo liefdevol met hun kids om gaan. Dat maakt ons heel trots.

Chey met haar geduld en alle liefde voor haar dochter, ze is op en top een moeder, het is haar op het lijf geschreven.

Jairo die altijd in is voor een bommetje in het zwembad waardoor zijn dochter schattert van het lachen.

Hij maakt bewust ook af en toe even tijd voor zichzelf en dan trimt en/of wandelt hij in zijn eentje in de omgeving, zo raakt hij ontspannen en is hij een nog leukere vader, toppertje.

Wat genieten we zo met z’n allen op Hacienda la Suerte, we zijn blije (groot)ouders!