Omdat het onkruid verbrand door de felle aanhoudende zon hebben we aan de tuin minder werk dan normaal. We pakken wat kleine klusjes op maar meer dan een uurtje per dag zijn we daar niet mee bezig. We hebben geen nieuwe dure tijdrovende projecten opgepakt dit jaar dus eigenlijk kun je zeggen dat we nu meer vakantie kunnen vieren dan anders. Beide merken we dat na 2.5 week een beetje de verveling toe slaat. Elke dag alleen maar in je boek lezen en s’avonds wat spelletjes spellen vinden we best saai. Ook al gaan we regelmatig ergens wat eten voor de afwisseling het is voor ons, de normaal zo bezige bijtjes, een totaal ander leventje zo. Zal zo ons pensioen eruit zien zeiden we tegen elkaar, willen we dit dan wel al? Beide komen we tot de conclusies dat dit echt nog niet het leven is wat we nu al willen. Terwijl ik altijd zei, ik zou zo kunnen stoppen. We merken dat we toch wel wat meer omhanden nodig hebben. Nu helpt de warmte niet mee want daardoor ga je er niet echt op uit voor een wandeling of een steden bezoek. Maar als we met pre pensioen zouden gaan en hier zouden zitten is dit wel ons leven dan. Nee, we blijven toch nog maar even een paar jaartjes doorwerken, het is ons te rustig, we hebben wat hersenkrakertjes nodig en ook meer activiteit. De activiteiten waar we ons nu voornamelijk mee bezig houden zijn repeterend en huishoudelijk zoals alles continue aanvegen, dweilen bij het zwembad, de was en voor Lesley het onderhouden van het zwembad.

Gelukkig kennen we wat leuke mensen in de buurt waar we zo nu en dan mee afspreken om bij te kletsen. Dit keer gingen we met Rob en Ibolja, die we al 15 jaar kennen, uiteten bij het leuke buitentuintje La tasca in Villanueva del Algaidas. Dit is echt een verborgen pareltje midden in het dorpje verscholen achter een grote poort in een klein straatje, je moet het maar weten. We bestelden wat tapas en racions. Echter het is altijd lachen hier want als je denkt een tapa besteld te hebben krijg je soms een grote portie en als je een racion besteld hebt lijkt het soms maar de hoeveelheid van een tapa. Maakt allemaal niet uit, het gaat hier heerlijk ongedwongen. Als de rekening komt kun je alleen cash betalen en merk je dat je voor maar €20 pp incl drinken je helemaal tonnetje rond hebt kunnen eten.

Toen we weggingen maakte ik nog snel even een foto en terwijl ik dat deed kwam er een Spaanse vrouw naar me toegelopen en zij vroeg of ik de eigenaar was van Hacienda la Suerte. Ik antwoordde verbaast ja dat is ons huis. Ze vertelde dat ze me herkende van Facebook, ze volgt me want ze heeft vroeger met haar oma, opa, vader, moeder, broers en zusters in ons huis gewoont. Ze vindt dat we het zo mooi gemaakt hebben en geniet altijd van de foto’s. Leuk om te horen want we doen ook echt ons best om ons huis in de authentieke Spaanse stijl te onderhouden en niet te modern te maken want een 100 jaar oud huis moet je met respect behandelen.

We komen er graag bij El Patio del Molino in Villanueva del Trabuco. Jaren geleden ontdekte ik deze olijvenboederij waar ze ook rondleidingen deden met een olijfproeverij en aansluitend een lunch. German en zijn vrouw deden dat, maar toen zijn vrouw kok werd bij de gevangenis in Archidona deed German alleen nog maar wat koude tapas ipv een uitgebreide lunch. Ineens zagen we dat hij zijn restaurant verhuurde aan een jong Nederlands stel die, vol enthousiasme dit gingen runnen, ze gaven er een Indische twist aan. Leuk voor Nederlandse en Engelse gasten maar de Spanjaarden kennen die keuken helemaal niet dus bleven uit en die heb je wel nodig in de winter maanden als de toeristen weg zijn. Na een jaar waren ze weer weg. Daarna werd het restaurant verhuurd aan een jonge Spaanse man, Javi, hij maakte er een succes van, bijna elk weekend speelt er een live artiest. Hij heeft veel tafeltjes buiten staan, leuke lampjes opgehangen en er een leuk intiem sfeertje gecreëerd, zijn eetformule is simpel maar lekker. Je krijgt een briefje met een pen daar zet je je naam op en kiest hoe je je broodje belegd (€5) wil hebben, er staan allemaal ingrediënten op die je kan aankruisen. Er ligt nog een briefje bij voor salades (€8) waar je ook de ingrediënten bij kan kiezen en een laatste briefje ligt er voor een keuze uit verschillende belegde grote toostjes (€6).

Wij besloten er zaterdagavond heen te gaan. Om half 10 zaten we op het terras onder de vijgenboom. Jong en oud was aanwezig en met jong bedoel ik ook kindertjes, het lijkt wel of Spaanse kindjes nooit moe zijn want ze speelden er zo laat op de avond nog steeds lekker op los totdat ze rond half 12 moe bij hun ouders op schoot in slaap vielen en de ouders nog even door konden feesten want tussen 11 en 12 begint pas de live muziek. Dit keer kwam Ruben Line. Een gitaar spelende zanger met een schorre stem vergezelt met nog 2 bandleden, een gitarist en een percussionist. Blijkbaar speelde hij ook bekende liedjes want er werd af en toe flink meegezongen en geklapt door het publiek. Op het laatst ging zelfs iedereen staan en ging mee dansen. Wat een sfeertje en wat een gezelligheid, wij zaten ervan te genieten. Tot 2 uur duurde het concert. Wat hebben we het naar ons zin gehad zeg, de oudjes waren heerlijk op stap geweest. Om half 3 lagen we pas weer in ons bedje na een top avond.

De temperaturen zijn al iets beter uit te houden ipv 37 nu 34 graden. Af en toe waag ik me weer even in de tuin. Het verdorde onkruid is makkelijk weg te harken, maar moet wel even verplaatst worden naar een plek niet in het zicht. Al dagen nemen Les en ik ons voor het muurtje bij het zwembad te schilderen maar we hebben er gewoon de puf niet voor. Wat we wel hebben gedaan is troep verzamelen van spullen die we al jaren niet meer gebruiken en deze hebben we naar de prullenbak gebracht, ruimt lekker op. We hebben ook een nieuwe waslijn gekocht want de oude viel met was en al ineens naar beneden, was helemaal verweerd. Omdat we toch in Archidona waren besloten we op het plein wat te gaan drinken en een borrelhapje erbij te bestellen.

Het was gezellig druk, de kindertjes speelden lekker op het plein, we missen onze kleindochters als we zo die kids zien, waren ze hier ook maar bij om lekker mee te spelen.

Nadat we de hammetjes en kaasjes op hadden schoven we een restaurantje op van La Plaza naar Ocho de copa’s want daar hebben ze lekkere cocktails, tot middernacht bleven we gezellig genieten onder de sterrenhemel op het prachtige barokke achthoekige Plaza Ochavada.

Tot een uur of half 1 zit je heerlijk bij de muur van het zwembad in de schaduw, daarna moet je of het zwembad in of een parasol gaan openklappen of natuurlijk een ander plekje in de schaduw gaan zoeken als je niet zo’n zon aanbidster bent.

Je kunt bv heerlijk onder de pergola bij de buiten plek gaan zitten, of gewoon binnen bij de airco als je even wilt afkoelen.

Natuurlijk is lekker lunchen bij een leuk restaurantje ook een optie. Zoals wij vandaag gedaan hebben in Alameda bij het verrassende moderne restaurant Candida.

S’ middags als de zon gedraaid is kun je bij het zwembad lekker zitten voor de bbq of op ons terras bij het huis.

Zo hebben we voldoende schaduw plekjes gecreëerd om deze warme dagen door te komen.

Voor degene die zeggen in Spanje is het toch altijd warm in de zomer zeg ik, ja dat klopt maar wij komen al 13 jaar rond Les zijn verjaardag naar Spanje toe en het is dit jaar echt warmer dan de andere jaren. Vorig jaar was het rond de 30 en veel beter vol te houden, nu hebben we al dagen achter elkaar temperaturen van 36 en hoger. We hebben dit jaar van al die jaren dat we ons huis hebben nog nooit zo vaak binnen gezeten tussen de middag. Vandaag hadden we echter binnen in de keuken een missie want vrienden van ons hier uit de buurt komen bij ons eten vanavond. De taak die ik mezelf toe bedeeld had was om het voorgerecht klaar te maken, ik besloot dat met dit warme weer een lekkere frisse koude komkommer soep wel lekker zou zijn en Lesley ging zich storten op het hoofdgerecht, een viscurry met lekker veel groenten, we hadden vanuit Nederland een zakje Surinaamse kerrie mee genomen en die smaakt net even anders dan de kerrie die ze hier verkopen.

Tatienne en Joost namen het toetje mee, een overheerlijke pecantaart.

Het was een heerlijke avond en zowaar was er een heerlijk briesje op ons terras, we hebben gezellig bijgekletst. Zoek je nog een leuke b&b van de zomer voor een paar daagjes relaxen, dan kunnen we je die van hun zeker aanraden. Hier de link van Casa Valle de Oro. https://www.casavalledeoro.com/

Op tijd op staan om Elvira naar de luchthaven te brengen. Ze vliegt om 11 uur weer terug om op tijd bij een vergadering te zijn op haar werk. Haar baas treft het maar met haar.

Het vliegt voorbij zei ze, maar toch ben ik blij dat ik nog even geweest ben. Ja misschien wel je laatste keer zei ik. Huh nee toch zo snel gaan jullie het toch niet te koop zetten zei ze geschrokken. Nou we denken er wel steeds meer aan want als je gaat tellen hoeveel dagen we dit jaar maar in ons huis verblijven zijn het er bar weinig en dan is het best duur en een gedoe om het aan te houden. De familie en vrienden komen ook steeds minder door begrijpelijke omstandigheden. We denken er nog steeds goed overna want als je hier bent is het wel allemaal fantastisch en denk je snel, nee ik wil het niet kwijt. Misschien is het wel beter om op het hoogtepunt te stoppen, spookt er telkens door ons hoofd heen, dat wil je liever, beter dan er elke keer heen gaan omdat je het gevoel hebt dat het moet omdat je het anders zonde vindt dat het huis niet gebruikt wordt.

De 4 persoons vila Pumbas Paradise op het eiland Isla Mujeres in Mexico lokt ook, het is een fantastische plek geworden. Het lijkt me heerlijk om daar vaak naar toe te gaan, zeker omdat het het huis is van onze dochter en haar vriend. Het is voor ons super belangrijk om hun en Lila, onze kleindochter, vaak te blijven zien. Ze zitten midden in het groen en de zee is aan de overkant op 100 meter afstand. In september gaan we het voor het eerst helemaal af zien en de volgende boeking voor ons samen met mijn ouders staat ook al.

Wat een hersenkrakertjes toch allemaal, nu weer even met beide benen op de grond en boodschappen doen, we krijgen eters morgen. Na boodschappen te hebben gedaan zijn we een menu del dia gaan eten bij restaurant Las Viñas, wat halverwege ons en de supermarkt ligt. We kregen een tip dat het daar tegenwoordig erg leuk is. Die tip klopte helemaal, het zat stampvol en je had onwijs veel keuzes voor het goedkope menu van €13. Normaal kun je maar kiezen uit 3 gerechten maar hier niet hoor, er stonden allemaal lekkere dingen op het menu. Echt fijn dat dit restaurantje weer helemaal in trek is.

Tussen de middag reden we op die onwijs gevaarlijke weg, haha volgens mijn vader, naar Villanueva de Algaidas naar restaurant La Viñuela waar ze voor slechts €12 een menu del Dario hebben. Ik heb geen idee wat nu het verschil is met een menu del dia maar het komt op de zelfde neer, je krijgt een 3 gangen menu incl brood en een drankje. Bij dit restaurant zijn de gerechten wat aparter dan bij de meeste restaurants hier in de regio. Het wordt keurig gepresenteerd en je vindt hier meer een wereld keuken dan alleen Spaans georiënteerd. De inrichting is ook hipper. Ik vind het een toppertje, het ligt 20 minuten rijden bij ons huis vandaan, je rijdt alleen maar glooiend door de olijfboomgaarden, prachtige uitzichten.

Terwijl iedereen in Nederland zit te puffen bij 27 graden zitten wij hier te puffen bij 37 graden. Het is echt te warm om ook maar iets te doen. Ik ben zo blij dat we vorig jaar een airco in onze slaapkamer genomen hebben want 29 graden in de nacht binnen in de slaapkamer is echt te warm om te slapen. In de huiskamer en keuken is het 26 graden en met ventilators goed te doen. Inmiddels ben ik in deel 8 van de 7 zussen beland en ik kan bijna mijn boek niet weg leggen zo spannend vind ik het om de ontknoping te lezen, alles valt op zijn plek nu. Ik vind de serie geweldig.

Terwijl ik op ging in mijn boek hoorde ik Elvira in de weer met een emmertje sop, zij ging de rejas en vensterbanken even schoonmaken, héé joh dat hoeft toch helemaal niet zei ik, maar ze stond erop om dit nog even helemaal fris te maken op haar laatste dag alweer. Daarna ging het stofzuigertje aan en ging ze haar kamer alvast schoonmaken, lief hoor, ze is altijd zo’n bezig bijtje. Als afsluiter van 4 gezellige dagen reden we nog even voor een tapasje naar Manolo. Daarna nog een potje rummikub op ons terras en toen gingen onze oogjes dicht onder het genot van de airco.

In de winter dekken we het zwembad altijd af. Het grote zeil wordt dan behoorlijk vies door de troep die erop waait. Toen we in maart hier waren en het zeil eraf ging regende het. We besloten het niet vies en nat op te vouwen maar op een plek buiten uitgespreid neer te leggen waar normaal veel onkruid groeit, zodat het onkruid daar de kop niet zou opsteken en als het weer beter zou zijn we de schoonmaak van het zeil pas gaan doen. Vandaag was het zover, bloedje heet dus tijd voor water pret. Les ging met de hogedruk spuit aan de slag en elvira en ik met de dweil met sop. Team work, kleedje is weer schoon en ligt nu opgevouwen in de studio.

Over de studio gesproken daar ook maar gelijk gaan opruimen. Spullen die we allang niet meer gebruiken weggegooid en alle flessen en schoonmaak spullen in de kast gezet ipv op de grond. Staat nu een stuk netter.

Die avond gingen we gezellig bij La Paloma eten waar we nog 2 tafeltjes troffen van Nederlanders. Er zaten ook nog Engelse en Duitsers. Veel verschillende nationaliteiten eten graag in dit leuke restaurant met een Spaanse, Marokkaanse, Italiaanse keuken, je wordt hier nooit teleurgesteld. Het heeft een perfecte prijs kwaliteit verhouding.

De eerste week op de hacienda zit erop. Gelukkig hebben we nog eventjes. Er zijn nog genoeg kleine klusjes te doen maar vandaag even niet want Lesley is jarig. De slingers hangen en we hebben lekker uitgebreid ontbeten buiten. Elvira die een zonaanbidster is, lag lekker te lezen op een ligstoel bij het zwembad. Les en ik vonden dat veels te warm en hebben veel binnen gezeten met de airco aan. S’avonds uiteten in Loja bij een restaurant waar we nog nooit eerder zijn geweest: Cilantro. In het Spaans betekent dat koriander maar dat wil niet zeggen dat ze hier een overvloed hebben aan gerechten daarmee hoor. Het is een hele diverse kaart, echt voor ieder wat wils. We begonnen met een aantal deel voorgerechtjes, heel leuk ze hadden ook Mexicaanse taco’s (met koriander).

Daarna namen Elvira en ik de steak tartare (mijn lievelings gerecht) en Les bestelde een goed stuk mals vlees, presa iberica met een pinda sausje, niet te vergelijken met onze sate hoor maar wel onwijs lekker vond hij, alles was trouwens ongelovelijk lekker hier. Toen wij rond half 9 arriveerde in het restaurant zat er nog niemand en wij zeiden tegen elkaar, dat is jammer voor zo’n leuk restaurant. Maar wij met onze Nederlandse gedachte hadden het helemaal fout, Spanjaarden eten pas om 10 uur s’avonds want op dat tijdstip zat het restaurant namelijk ineens helemaal vol. Gelukkig maar want dat verdient dit leuke tentje echt.

We besloten vandaag een dagje Malaga stad te gaan doen want we halen vanavond visite op bij de luchthaven dus dat is een goede combi. We begonnen bij de Bauhaus waar we met gemak €180 neerknalde. Gewoon een pot verf en wat chloortabletten voor het zwembad en een nieuw vlottertje voor 1 van de wc’s. Het kost allemaal wat, daarom verhuren we het ook een paar weekjes per jaar om in iedergeval de kosten te dekken. We parkeren onze auto altijd bij de parkeergarage bij het pomidou centre bij de haven want daarvandaan loop je zo de stad in. Het was bere warm vandaag, kwa temperatuur iets minder dan bij ons op het platteland maar de gevoels temperatuur is hoger omdat je tussen de gebouwen door loopt. Het was ook niet druk in de stad.

Omdat we nog niet ontbeten hadden en het inmiddels al lunchtijd was doken we gelijk een restaurantje in. Binnen of buiten? Ja we blijven toch Nederlanders en willen als het even kan buiten eten. Een gezellig plekje onder de luifel dan maar, zo kunnen we ook lekker mensen kijken vanaf het terras. De jongens en meiden die er zijn voor een vrijgezellen feestje, de Spanjaarden die zelf tijdens de siësta lekker lang gaan lunchen met vrienden of collega’s, de jonge toeristen in korte broeken of rokjes vol tatoeages. De city trippers, met hun telefoon in de hand op zoek naar de beste insta of tik tok bezienswaardigheden van de stad en net als wij de 50 plussers die tweede huizen hebben en een dagje erop gaan en vast nog vele andere types die Malaga helemaal ontdekt hebben. Het is niet langer een onderschatte stad meer. We besloten gewoon wat te gaan lopen langs de winkels en natuurlijk zagen we bij een kinderwinkel weer wat leuke kleertjes voor onze 3 kleindochters. Voor de leuke jurkjes voor mezelf moet ik echt eerst nog even een paar kilo kwijt, na de vakantie maar even kijken of ik daar de disipline voor kan gaan opbrengen. Grote voorbeeld is mijn vriendin uit Hilversum die onwijs goed bezig is met sporten.

Moe van de warmte doken we weer een steegje in waar we in de schaduw nog een drankje namen. Ineens kregen we een appje, geland, een half uur vroeger, dus liepen we gehaast terug naar de auto. Elvira stond al buiten bij de luchthaven, klaar om gezellig 4 dagen bij ons te vertoeven. Een jaarlijkse traditie om met haar broer zijn verjaardag hier een paar dagen te komen.

We reden naar Salinas waar we om half 8 al aan kwamen, te vroeg om al te dineren

Dan maar eerst een drankje en wat kaas en iberico ham bij Mejias. Daarna bij het stationnetje binnen met de airco aan(en tv) zalig gegeten.

Thuis nog een lekker anijs likeurtje en om 1 uur lagen we in bed.