Helaas komt aan elke vakantie ook een einde. Ik kijk uit naar de tijd dat ik een keer zolang kan blijven als ik wil en pas als ik er zin in heb een ticket terug boek. Maarja zover is het nog niet want er moeten nog centjes verdiend worden. Zeker om al mijn projectjes te financieren. Binnenkort wordt begonnen met de buitenkeuken en dat zal weer de nodige centjes gaan kosten.

De lamp die ik dacht gekocht te hebben voor de buitenplek heb ik Les toch maar in de keuken binnen laten ophangen. Ik ben er blij mee het staat leuk.

We namen vroeg in de morgen afscheid, het was super gezellig geweest de afgelopen dagen met de familie, mijn ouders blijven nog in Spanje en mijn broer ook nog even.

Toen we thuis kwamen in Nederland vond ik het maar koud, hoewel het wel mee valt voor Nederlandse begrippen maar toch zat ik te rillen op de bank en maakte ik maar een kruikje voor mezelf. Ondertussen kreeg ik een foto opgestuurd van mijn broer, hij had lekker gezwommen. Best een contrast.

Fijn hoor te zien dat ze nog lekker genieten.

Maar wij genoten ook van onze zoon, schoondochter en kleindochter waar we die avond heerlijk verwent werden met een kikkererwten curry. We zijn zo blij om dat lieve kleine grietje weer te zien en zij was ook heel blij om ons weer te zien.

De ochtenden worden inmiddels wat frisser en het is pas echt lekker om buiten te ontbijten vanaf half 10.

Heerlijk die ontspanning op de hacienda, alles mag niks moet, voor mijn broer ook welverdiend want thuis in Denemarken waar hij woont is hij een bezig bijtje. Hij werkt als kok in een restaurant full-time maar runt ook nog een bedrijf dat 5 appartementen in de verhuur heeft en ze hebben ook een mini camping waar ook de nodige werkzaamheden uit voortkomen. Dus nu echt even vakantie, heerlijk omringd door zijn pappie en mammie, zus en zwager.

Ik wilde natuurlijk allemaal leuke restaurantjes laten zien maar zowel op maandag als dinsdag zijn er hier in de buurt vele dicht. Dan maar een half uurtje rijden. We reden op de snelweg richting Cordoba en net buiten Antequera ligt een super leuk restaurantje die wij ook pas begin dit jaar ontdekt hebben.

Caserio de San Benito is echt Spaans authentiek.

Tegenwoordig is alles strak ingericht maar dit restaurant heeft echt nog de sfeer van vroeger. Het kleine museumpje wat erbij zit is ook leuk om te bezichtigen.

Buiten ziet het er ook leuk uit maar met deze temperaturen zit je binnen in de airco toch wat comfortabeler.

Toen we aankwamen was het nog rustig maar om half 3 zat het hele restaurant vol. Logisch ook want je zit hier super gezellig en het eten is ook heel goed.

Iets duurder dan anders als je een menu del dia neemt maar €17 voor super lekkere gerechten die je kan kiezen bij je 3 gangen menuutje, incl drank en brood is voor ons een koopje. Helemaal voor die ‘rijke’ Deense broer van me, die zei meteen, ik betaal het eten van vandaag. Super lief.

Na het eten reden we nog even naar een tuincentrum die daar 5 minuten vandaan ligt. Oleanders kunnen we nooit genoeg hebben, dat is een super dankbare plant, deze heeft weinig water nodig, het allerbelangrijkste is dat ze in het begin beschermt moeten worden tegen de konijnentandjes en ze moeten een beetje water krijgen de eerste dagen zodat de wortels hechten, daarna hebben ze weinig nodig.

Thuis even relaxen en kletsen, kletsen, kletsen, bij onze familie hoef je nooit bang te zijn voor stiltes we hebben altijd wel wat te vertellen. Ramon natuurlijk ook genoeg verhalen over zijn bedrijf Stilbjerg in Varde dat vele gasten ontvangt van over de hele wereld.

Om half 9 vertrokken de bourgondiërs naar Restaurante La Huella. Het ligt niet naast de deur maar ik vind het zo’n leuk restaurantje dat ik dat mijn ouders en broer wilde laten zien. Zelf rijden zal mijn moeder toch niet zo snel doen want het zijn allemaal kleine kronkel weggetjes en ik weet dat ze daar niet van houdt. Nu werd ze er ook een beetje misselijk van.

Toen we bij het restaurant aankwamen waren ze allemaal verrast door de knusheid. Ramon stond er op om weer te betalen dus zo werden wij weer heerlijk verwent.

Mam en ik kozen voor de Steak tartaar dat is niet te zwaar, we hadden immers al een uitgebreide lunch gehad.

De mannen dachten, lunch dat is toch al 6 uur geleden dus pap en Mon gingen voor de lekkere dikke steak en Les voor de eend.

Natuurlijk wil ik altijd foto’s maken om de herinnering vast te leggen.

Mijn broer zei; Leuke foto’s voor je blog zeker en ineens hoorden we in het Nederlands, door het stel aan het tafeltje naast ons zeggen; Wij zijn hier vandaag komen eten vanwege je verhaaltje over dit restaurant op je blog.

Wat super leuk om te horen dat mensen mijn blog weten te vinden en het ook graag lezen en er tips uithalen. Ze vertelden dat ze zelf een B&B hebben in Riogordo en zo hadden we een leuk gesprekje.

Nicolas de Argentijnse eigenaar was blij met ons en we kregen lekkere macarons van het huis bij de koffie.

Thuis nog een afzakkertje want tenslotte was het onze bonteavond, zo noemen we altijd onze laatste avond op de hacienda. Oh ik wil nog niet naar huis.

Vandaag komen mijn ouders voor 2 weken naar Spanje. Heel leuk dat we nog 2 daagjes samen zijn. Oh, wat is het weer heerlijk zeg zei mijn moeder toen ze om half 1 onze hacienda op kwamen rijden, in Malaga was het bewolkt toen we aankwamen. Nou hier prachtig weer hoor vandaag, alhoewel het wel weer een paar graatjes koeler is dan gisteren maar wat wil je 9 oktober en nog steeds een zomer gevoel antwoorde ik.

Pap en mam voelden zich direct weer thuis, ze vonden het er netjes uitzien. We hadden ook goed ons best gedaan om het er keurig uit te laten zien allemaal dus als iemand dat opnoemt geeft dat weer een trots gevoel.

Na een glaasje water besloten we ze mee te nemen naar de geheime parkeerplek in Archidona om zo snel zonder al te veel lopen bij het plein te komen. Helaas toen we op het plein aankwamen waren alle restaurants die daar zitten dicht, balen er zitten er wel 4 maar allemaal descanso del personal. Vaak kijk ik op de website, facebook, insta of google maar van La Plaza kon ik die tijden niet vinden, ze zijn nog niet allemaal zo modern in Spanje omdat goed bij te houden.

Toen maar doorgereden naar El Montecillo om ze de lekkere tapas te laten proeven die je daar kan krijgen. Ik liet ze ook de gefrituurde olijven proeven dat is namelijk ook een recente ontdekking van ons en deze werden ook door mijn ouders geprezen.

Na de lunch chillen bij ons huis en lekker bijkletsen. Jammer dat je broer niet kon komen zei mijn moeder, maar hij kon geen vrij krijgen er is weinig goed personeel te vinden in Denemarken dus vervanging is lastig.

Ja mam echt heel jammer, zei ik met een stalen gezicht. We besloten om half 9 naar Manolo te gaan om daar nog een klein hapje te doen, het voelt altijd pas echt vakantie na een bezoek aan Manolo, zegt mijn vader altijd.

Net voordat we wilden vertrekken kreeg Lesley een appje van een vriend vertelde hij, die vriend stond met autopech in Granada en of Les hem op wilde halen.

Jeetje balen zeiden mijn ouders dan kun je niet mee naar Manolo, maar we besloten rustig aan te doen met eten zodat we er nog zouden zitten als Les weer terug zou komen.

Zo gezegd zo gedaan we bestelden eerst een tonijn tomaten salade en vroegen of het volgende gerecht na ongeveer een half uur pas gereserveerd kon worden. Pap nam de hamburger en mam en ik de gamba’s pilpil.

Toen we daarna aan ons likeurtje zaten kwam Les om half 11 aangelopen en terwijl mijn ouders druk vroegen aan hem hoe het was gegaan stond mijn broer ongemerkt ineens voor hun neus. Wat een verrassing riep mijn moeder licht geëmotioneerd, dit had ik niet verwacht.

Mijn vader was helemaal verbouwereerd en moest het even op hem in laten werken.

Wij weten dat dit altijd de grootste wens is van onze ouders om hun kinderen samen te hebben en dat gebeurd de laatste 7 jaar niet vaak omdat mijn broer naar Denemarken geëmigreerd is.

Lesley en Ramon bestelden ook nog een hamburger en zo zaten we gezellig om 11 uur op het terras vollop te kletsen, die Spanjaarden zullen wel gedacht hebben wat gebeurt daar allemaal maar aan onze blije gezichten te zien konden ze vast aflezen dat het iets heel leuks was.

Toen we wakker werden stond er een zalig ontbijt voor ons klaar.

Heerlijk om zo verwent te worden. Bob spitte een paar stekjes uit de tuin voor me en daar kan ik helemaal blij van worden. Oh daar wil ik wel een stekje van en daarvan, ik werd er helemaal hebberig van.

Torrox staat bekend als het beste klimaat van Europa dus of alles het bij ons ook gaat doen is de vraag, maar deze cactus moet het toch overal gaan doen dacht ik en hoppa daar brak ik ook weer een stukje vanaf.

Rond 11 uur stapten we bij Jolanda in de auto en reden we naar Almuñécar, ik denk dat je dat ook wel leuk zal vinden daar is namelijk een grote rommelmarkt zeiden ze.

Jaaa i love it, ik ben dol op snuffelen tussen tweedehands spulletjes en ze voor een habbekrats te kunnen kopen.

Er stonden mensen met kleedjes net zoals bij ons bv met Koningsdag maar er stonden ook professionele lui met tweedehands spullen of zelfs met nieuwe dingen.

Heerlijk om zo te struinen, laten we eerst het buitenste rondje doen en daarna het binnenste rondje.

Mijn score was een rietenlampenkap voor €10 en twee mooie kruikjes ook samen voor €10, die krijgen straks een mooi plekje in mijn buitenkeuken dacht ik. Les had bijna zijn jeugdheld gekocht Speedy Gonzales maar omdat deze wat vlekken had toch maar niet gedaan.

We liepen naar het strand om te gaan lunchen, het was daar gezellig druk met alleen maar Spaanse mensen.

Gegrilde sardientjes en een tomaten/advocado salade zijn mijn favorieten op het strand, voor de mannen namen we er nog kroketjes en patat erbij.

Wat zaten we er gezellig zeg en als ik het naar mijn zin heb kwebbel ik erop los.

Na de lunch liepen we nog even langs het strand naar het uitkijkpunt nabij Castillo de San Miquel.

Prachtig plekje om de omgeving goed te zien.

Kijk daar aan die kant zit dat hotel in La Herradura die je 2 jaar geleden geboekt had en toen jullie door omstandigheden niet naar Spanje konden gaan wij die overnachting cadeau hadden gehad van jullie zeiden ze.

Daarna liepen we door het goed onderhouden park waar je nog overblijfselen vindt van oude visdrogerijen.

Toen nog een stukje door het centrum van het dorpje zo weer terug naar de auto.

Zo heerlijk om ook eens op de achterbank te zitten en helemaal meegenomen te worden naar leuke dingen zonder dat je het zelf hoeft te verzinnen.

We kwamen nu aan in het dorpje Frigiliana waar er een kunst route was uitgezet door de schattige witte straatjes.

Kunst is heel persoonlijk, soms vind je iets prachtig en soms denk je oh dit kan ik misschien zelf ook wel maken, maar ik vind het wel altijd leuk te zien waar iemand zijn ziel en zaligheid in zit.

Wat is het toch een leuk dorpje, super sfeervol en gezellig. Allemaal kleine winkeltjes en leuke barretjes en vele plantjes en bloemetjes op de straat, heel verzorgd allemaal.

Er lijken ook steeds meer b&b’s in de straatjes bij te komen, dat snap ik wel het is ook een idyllisch plekje. Ik denk dat dit nu ons 4e bezoek was aan dit dorpje maar het verveeld nooit.

Inmiddels was het alweer 7 uur vonden we het weer tijd voor een wijntje en een tapa.

De live band beneden speelde wat blues en rock nummers en ik hoorde zowaar ook wat nummers van de Straycats en dat vond ik vroeger als kind leuke muziek.

Wat een paar superdagen waren dat met Jolanda en Bob we voelde ons heel verwent en heel verrast met alle leuke dingen die we gedaan hebben met elkaar. Om 22 uur waren we weer thuis en doken we gelijk ons bed in. Morgen komt er namelijk familie.

Mijn oudste neef Bob en zijn vriendin Jolanda vieren al zeker 20 jaar hun welverdiende vakantie in de winter in de omgeving van Torrox. Ze besloten 6 jaar geleden dat het tijd was om iets voor hunzelf te gaan kopen zodat ze een eigen stekje daar hebben om er zo wat vaker heen te kunnen gaan. Het is maar 1 uur en 15 minuten bij ons vandaan en vandaar we elkaar dan ook wel eens in Spanje zien als we er gelijktijdig zijn.

Deze oktober was dat het geval en we hadden afgesproken dit keer om bij hun op bezoek te gaan. Ze zijn ook altijd net als wij bezig om hun huis elke keer een stukje mooier te maken, we wilden de laatste ontwikkelingen wel weer even komen bewonderen. We besloten eerst bij één van hun favoriete restaurants af te spreken in Torrex Costa voor de lunch. Wat ik nooit verwacht had was dat dat bij de Chinees zou zijn.

We komen al jaren bij Jing en het is altijd lekker en goed, probeer die overheerlijke pekingeend maar eens, ik neem die ook altijd zei mijn neef.

Nou, ik weet niet of ik dat lust zei ik voorzichtig, Les leek dat heerlijk, nou dan neem jij dat, dan neem ik de kipcitroen er ook bij en dan delen we alles, para compartir is toch heel normaal in Spanje.

Niks was teveel gezegd, het was echt verrukkelijk en daar zaten we dan in Spanje aan de middellandse zee pekingeend te smikkelen.

Na het eten nog even een stukje over de boulevard gewandeld, het is heerlijk rustig hier in oktober. Onze auto stond geparkeerd bij de grote parkeerplaats van het Iberostar hotel en er was zat plek, dat is in de zomer wel anders hier.

We reden een stukje verder en gingen daar naar het favoriete strandje van Bob en Jolanda.

Toen Bob van te voren tegen me zei neem je wel je zwemspullen en badhanddoek mee schrok ik wel even want ik ben zo niet blij met mijn figuur en daarom vind ik het niet zo fijn om in mijn badpak te lopen waar andere mensen bij zijn. Ik heb de bodypostive nog niet omarmt haha. Sinds een aantal jaar ben ik wat kilootjes aangekomen mede veroorzaakt door zittend werk en de hormonen, nou en krijg dat er maar eens af, lastig hoor zeker als je van een hapje en een drankje houdt, vroeger kon ik echt alles eten, maarja tijden veranderen. Ach joh zei Bob, je zit hier niet in Marbella wat maakt het uit, laten we lekker gaan zwemmen in zee.

Dat klonk wel aanlokkelijk dus zette ik me over mijn schaamte heen. Les die niet zo’n liefhebber is van het strand en de zee nam ook een lekkere duik en dat was een zalige afkoeling op deze warme dag.

Na een paar uurtjes op het strand vertoefd te hebben reden we mee in de auto van mijn neef naar boven naar hun huis, laat jullie auto maar beneden staan, pff opluchting bij mij, van het smalle weggetje 10 minuten kronkelend omhoog naar zijn huis ben ik namelijk geen fan en dat weet hij.

Als je eenmaal boven bent bij Villa los Geckos is het prachtig, dat uitzicht is super.

De huiskamer muur die ze hebben opengebroken om er een schuifpui in te zetten is geweldig goed gelukt, je kijkt zo uit op de zee nu ook vanaf de bank.

De andere verandering die we nog niet gezien hadden was de herinrichting bij de overkapping.

Tevens was het buiten toilet mooi opgepimpt en ze hadden ook nog eens twee nieuwe badkamers binnen in het huis laten maken. Het volgende projectje wordt de keuken vertelde Jolanda.

Alles was werkelijk prachtig geworden, ze hebben een goede smaak.

In de avond reden we naar Torrox Pueblo want daar was het dorpsfeest in volle gang. Best wel een grote kermis voor de jeugd was er, ik was blij toen we daar vandaan liepen, wat een herry en een kleuren geweld.

Daarna liepen we naar het centrale plein, waar heel schattig allemaal paraplu’s hangen.

Vrienden van Jolanda en Bob schoven ook gezellig aan.

We dronken wat en aten churros en liepen een rondje en keken onze ogen uit.

Wat een mensen waren er op de been, zowel jong als oud.

Vele vrouwen hadden hun prachtige Spaanse jurk uit de kast getrokken, super leuk om te zien.

We luisteren net als alle bejaarden uit het dorp naar een flamenco zanger en zangeres.

Daarna wachten we op de band die om half 11 zou beginnen. Na een paar rocky nummers van de jonge zanger hadden we het wel gezien en reden we weer de berg op.

Nog een slaapmutsje en ineens was het half 3 en vielen onze ogen bijna dicht, tijd om naar bed te gaan. Het was een gezellige dag.

Vaak gaan we op onze eerste vakantiedag eten bij Manolo, een gezellig gemoedelijk restaurantje in Salinas hier een km of 6 vandaan.

Toen we aankwamen deze vakantie was hij voor 2 weken op vakantie, vandaag was het de eerste dag dat hij weer open was gegaan, laten we er dan even lunchen want een bezoekje aan Manolo hoort er toch bij.

Iedereen was schijnbaar blij want het hele terras zat vol. Of je nu een doktersassistente bent en je in je lunchpauze hier even gaat lunchen of een bouwvakker bent of een zakenman of een B&B eigenaar of een vakantiehuis eigenaar iedereen zie je hier zitten genieten. Een menu del dia kost €12 en ik kan je vertellen de porties zijn goed.

Het poesje met de mooie blauwe oogjes was ook heel blij want eindelijk na 2 weken kon hij weer een stukje vlees bietsen en bij mij bleef er genoeg over om hem te verwennen.

Na de lunch nog even wat stenen gezocht om in de gaten te doen die de konijnen gemaakt hebben aan de bovenkant van de oven, het beste is om daar een stevige solide basis te hebben. Later gieten we er nog wat cement bij. Ik heb ook nog even geschoffeld want ik zie alweer kleine brandnetteltjes opkomen. Er is ook altijd wat te doen.

Lesley heeft het schoenkastje in elkaar gezet, het staat een stuk netter als je je schoenen daarin zet ipv op de grond. Tevens heeft hij de nieuwe gasaansluiting geplaatst en hoera de ketel doet het ook weer. We hadden net een appje gehad dat de monteur maandag zou langskomen, nou die kunnen we weer afzeggen en laten we fingers crossed hopen dat hij het ook blijft doen.

Heel fijn dat Montecillo weer heropend is en we alleen voor een tapasje daar nu heen kunnen, we zaten nog heel lekker deze avond onder de mooie boom op het terras, wat een heerlijke zachte avond was het weer, wat boffen we toch deze vakantie met het weer, alleen de eerste avond hadden we een vestje nodig de dagen daarna gewoon met korte mouwtjes buiten tot middernacht.

Keteltje, keteltje wat doe je me aan, waarom geef je soms wel warm water en dan weer niet, dat kan zo toch niet, doe je werk eens goed je bent nog maar 1.5 jaar oud en helemaal niet zo vaak gebruikt.

Lesley was het zat en nu ga je van de muur af, nu gaan we je terug brengen naar de winkel waar we hem gekocht hebben en moeten ze maar een nieuwe geven, we hebben immers 2 jaar garantie.

NO NO, zei de baliemedewerker bij Obramat, garantie betekend niet dat je een nieuwe krijgt, het betekent dat er een monteur naar je huis toekomt om hem proberen te maken. Ik keek naar Les en zag zijn hoofd rood aanlopen en zijn ogen spuwde vuur, wat zeg je me nou hebben we 50 minuten voor niks gereden, ik wil gewoon een nieuwe, dat kreng doet het steeds niet. Ik probeerde de boel te sussen, schat die man kan daar niks aan doen dit is gewoon hoe het hier gaat en ja dat went nooit voor ons nuchtere oplossings gerichte Nederlanders. Hij tilde het keteltje weer terug in de auto en ik ging ondertussen bellen naar de monteur. Spreek je Engels vroeg ik toen de telefoon werd opgenomen, natuurlijk niet eigenlijk een overbodige vraag. Nou dan maar weer in stotterend Spaans het probleem uitleggen. Gelukkig had de vriendelijke man een oplossing, geef je telefoonnummer maar even dan kunnen we appen. Hoera voor Google translate, zo komen we er wel uit. Wanneer kunnen jullie komen, onze gasten hebben geen warm water probeerde ik om de man zo snel mogelijk langs te laten komen. Maar helaas pas volgende week tijd. Les was nog steeds boos, service van niks zei hij, vraag me af of ze überhaupt wel gaan komen. Ik had nog wel de foutcode doorgegeven en die man had als oplossing gegeven om de koppeling van het gas te vervangen, dat had Les wel al gedaan maar we besloten om toch maar een hele nieuwe te kopen in de hoop dat die nieuwe wel gaat werken om het euvel zo op te lossen.

Nu eerst maar even lunchen, eten helpt om de frustratie weg te nemen en tegenover elk slecht ding moeten er minstens 5 leuke dingen staan, nou mijn oplossing was om in een restaurant te gaan eten die op Google met 5 sterren wordt gewaardeerd. Dat moet voldoende gecompenseerd worden op die manier lijkt me.

We reden naar restaurante Trocadero in Benalmádena, ik wilde hier altijd al een keer naar toe.

Pal aan de kust ligt dit restaurant die van hout gebouwd is, wat een plaatje, zelden zo’n mooie strandtent gezien. Omdat we vroeg waren was het nog rustig en konden we op ons gemak rondkijken en foto’s maken.

Helemaal boven is de plek waar je lekker cocktails kan drinken.

Een etage lager zit een bar en een binnengedeelte waar je bv lekker een drankje kan drinken als het iets minder mooi weer is.

Er zit een binnenrestaurant en 2 gedeeltes waar je buiten kan zitten.

Allemaal heel stijlvol. Er staan genoeg parasols dus laten we maar buiten gaan eten want dat is toch wel een uniek plekje met uitzicht op de zee.

Op de kaart stond genoeg lekkers en tot mijn verassing ook sushi, ja heerlijk die neem ik, Lesley ging voor vlees.

De bediening was vriendelijk en het eten was goed, wel ietsjes duurder maar prima prijs kwaliteit.

Alleen vond ik de prijs die ze rekende voor het brood veel teveel, je kreeg 1 broodje pp met een beetje olijfolie en daarvoor moesten we €3.50 pp betalen. Nu is het wel altijd normaal in Spanje dat je moet betalen voor brood ook al vraag je er niet om, maar dit was buiten proporties.

Ik vond het spijtig voor de eigenaar dat het niet zo druk was, voor de lunch waren maar een paar tafeltjes bezet. Ik hoop dat er s’avonds of in het weekend meer mensen komen want dit prachtige plekje moet mijninziens door iedereen een keer bezocht worden.

Na de lunch natuurlijk nog even met de voetjes in het water.

Ik ben weer helemaal in mijn goede humeur. Les ook wel hoor maar hij is pas echt blij als de ketel het weer doet.

Het gebeurd mij regelmatig dat ik iets in mijn karretje gooi en als ik thuis kom dat ik het verkeerde gepakt blijk te hebben. Wat heb ik gelachen toen ik dacht de traditionele vlees bitterballen gepakt te hebben en tijdens een hap pas proefde dat het de kaasvariant was. Les balen want hij eet niks van kaas dus waren ze allemaal lekker voor mij. Het gebeurd ook regelmatig dat ik keukenrollen pak ipv wc rollen of dat ik plastic keukenfolie pak ipv zilverfolie en noem zo maar op.

Dit keer was het weer eens zo ver, ik dacht bij de ikea 2 eenpersoons dekbedhoezen gekocht te hebben en pas tijdens het opvouwen, nadat ik ze gewassen had en opgehangen had om te drogen, kwam ik erachter dat het gewoon lakens zijn. Jeetje echt hé jij weer zei Les.

Uhh, mijn visoogje is nog niet geheeld ik zag het gewoon nog niet zo goed probeerde ik, maar hij trapte er niet in, typisch jij lachte hij me uit. Met blozende wangetjes moest ik toegeven dat ik wel een beetje nonchalant ben ja en regelmatig met mijn neus kijk maar het was zo’n mooi printje dus ik had gewoon niet goed opgelet.

Mijn oma had vroeger haar vaste wasdag op woensdag. Ik heb dat niet maar ik probeer normaal gesproken wel rekening te houden met de tijd waarop ik de was doe in Spanje want het scheelt enorm als je na middernacht wast of in het weekend, maar deze woensdag had ik daar geen rekening meegehouden want ik wilde gewoon al mijn nieuwe spullen gewassen hebben, zo dacht ik ook nog even aan mijn lieve omaatje.

Les had een lekkere thuismaaltijd bereid dus gelukkig besparen we nog wel op iets.

Wil je een tip hebben om je man sjagerijnig te krijgen, neem hem dan mee naar de Ikea. Ik daar tegen vind het juist leuk om die mega zaak door te lopen en alle nieuwe en vertrouwde items te bewonderen. Les vind het een verschrikking en wil eigenlijk alleen naar binnen om het hoognodige te kopen en dan zo snel mogelijk weer naar buiten lopen. We waren nu 2 uurtjes binnen en voor mijn gevoel was dat best kort, ik ben wel eens een hele dag geweest, haha, maar voor Les was het echt too much en zelfs de gunstig geprijsde hotdog met patat aan het einde van het bezoek kon hem niet weer in zijn goede humeur terug brengen.

Maar ik ben blij want de buit is binnen maarliefst 14 nieuwe handdoeken gescoord, wat nieuwe long drink glazen, gewone glazen, wijnglazen, afwasborstels, 2 dekbedhoezen, 4 hoeslakens, een mand en een schoenenkastje en hoppa een hoop centjes lichter. (Dat zal ook wel met Les zijn humeur te maken hebben)

Laten we maar even naar Plaza Major rijden dan kun je misschien iets voor jezelf kopen bij de Nike store of een andere sportwinkel zei ik tegen Les in de hoop zijn humeur wat te verbeteren. Maar helaas hij zag niks wat hij leuk vond, het is immers allemaal outlet dus de leukste spullen waren al weg. Uiteindelijk scoorden we alleen een leuk hip kleding setje voor onze kleindochter.

Toen naar de stad, we parkeren altijd aan de havenkant naast het Pompidou museum en zo loop je via het park in een paar minuten naar hartje centrum.

Op het altijd zonnige plaza de la Merced waar ook het beeld van Picasso staat dronken we iets en toen deden we een rondje stad, het was gezellig druk niet teveel en niet te rustig.

Eindelijk kreeg Les zijn goede humeur weer terug toen hij voor de Rolex winkel stond.

Malaga heeft een aantal leuke rooftopbars en we zijn tot nu toe alleen maar geweest bij Batik met uitzicht op Teatro Romano en het fort Alcazaba en we zijn een aantal keer geweest bij het dakterras op de 15e verdieping van Hotel AC Malaga met prachtig uitzicht over de stad en de haven en ook hebben we gezeten op het dakterras bij Corte Ingles maar nu wilde ik graag naar hotel Room Mate Valeria en deze bleek te zitten naast het bedrijfje waar we in het verleden regelmatig fietsen gehuurd hadden.

Op de vijfde verdieping van dit hotel zit een leuk hip dakterras waar je zo over de haven en een stukje stad uitkijkt.

Drankjes zijn ongeveer een euro duurder dan elders in de stad maar hier heb je dan ook wel een mooi uitzicht en een relaxte sfeer. Heerlijk om het van daglicht naar avond schemering te zien gaan.

Er zit zelfs een zwembadje bij, maar ik gok dat deze alleen gebruikt mag worden door hotelgasten. Je kan alleen kleine hapjes bestellen en om echt te eten moet je naar een restaurant gaan.

Waar zullen we vanavond gaan eten zeiden we tegen elkaar. Ik had gehoord dat La Cosmopolita de moeite waard is, maarja als je niet reserveert kun je pech hebben, we besloten de gok te wagen.

Buiten was alles vol, binnen kon nog wel maar omdat het weer nog zo lekker is besloten we dat we dat niet wilden en liepen een deurtje verder bij de buren. Puerto Cristal zag er ook gezellig uit en vele zaten daar aan de paella.

Mmh daar heb ik ook wel trek in eigenlijk.

Zo gezegd zo gedaan, het was een lekkere zwoele avond met veel gezelligheid om ons heen en lekker eten.

Ons bezoek aan Malaga centrum is wederom geslaagd wat een heerlijke stad is het ook en het is maar 50 minuten rijden vanaf ons huis. Onze gehuurde Qashqai bracht ons weer veilig thuis rond middernacht.

We slapen sinds we hier zijn elke dag uit en komen meestal pas tussen 9 en half 10 uit ons bedje. Zalig, dat zijn nog eens andere tijden dan thuis waar we 1x in de week om kwart voor 6 opstaan en 4x in de week om kwart voor 7. In het weekend kun je dan wel uitslapen maar de pest is je lijf is gewent aan vroeg opstaan dus ben je in het weekend ook op tijd wakker.

We beginnen hier rustig met een kopje thee voor mij en koffie voor Les. Dan beginnen we aan de kleine klusjes, er is altijd wel wat te doen hier.

Vandaag had Les de dode takken en bladeren uit de boom gehaald, daar moest een zaag aan te pas komen. Ik ruimde alles weer op en de takken die we nog kunnen stoken bracht ik naar het houthok en de rest naar de plek aan het hek waar we al het tuinafval gooien. Daarna ging ik dweilen bij het zwembad en Les heeft het zwembad weer schoongemaakt.

Ik ging daarna nog even een brem in model snoeien en Les gooide het snoeiafval weg. Les maakte een heerlijke tomaten salade en ondertussen haalde ik twee broodjes uit de vriezer en liet ze ontdooien en ging ze beleggen met een heerlijke ham van het iberico varkentje. Wat een teamwork.

Na de lunch tijd is het dan tijd voor ontspanning en dan gaan we wat lezen of ik ga een blogje schrijven. Ik merk vandaag goed dat mijn oog al aan het genezen is, het doet geen pijn meer en ik zie ook al wat beter, goed teken.

Deze avond wederom uiteten, het is immers vakantie. Het is nu de tweede keer dat we naar Meson Molino Jabonero gaan, leuk om Fleur en Thom weer te zien, verleden keer dat we er waren was het hun openingsavond in juli, het was behoorlijk druk toen en een beetje onwennig nog. Nu zijn we 3 maanden verder en zo leuk om te zien en te horen dat ze het al helemaal in hun vingers hebben. Ze hebben wat wijzigingen aangebracht, teneerste staat Thom nu in de bediening en Fleur staat samen met haar moeder in de keuken.

Tentweede is de kaart wat aangepast en hebben ze nu tapas porties om te delen en de Indische twist is gebleven, heerlijk daar komen wij ook voor, super welkom om eens wat anders te eten dan Spaans. Nu kunnen we onze eigen rijsttafel samenstellen.

Er zijn wel 4 koppels bij ons wezen eten omdat ze je blog gelezen hebben vertelde Fleur, dat is altijd leuk om te horen zeg. Ik vond het een beetje jammer dat de tafels buiten niet gedekt waren maar binnen zit je ook lekker hoor.

Het was wederom een leuke avond en we hebben zalig gegeten.