Alles ziet er weer netjes uit zo jammer dat we het niet perfect hebben kunnen afsluiten (vanwege de lekkage). Gisteravond was wel echt perfect want we zijn gaan eten bij bar la Tasca in Villanueva de Algaidas. We hadden deze tip al een tijdje geleden gekregen van Joost en Tatienne van Casa Valle de Oro. 

We waren er al eens heen gereden maar toen bleek het restaurant net op vakantie te zijn, wat een pech was dat toen. Nu leek het er weer op want de deur was dicht, maar wat bleek de ingang in de zomer is aan de andere kant van het pand en om daar te komen moet je de straat uitlopen, de hoek om, 100 meter lopen en dan weer de hoek om en dan kom je in een andere straat uit. Niks aan de buitenkant lijkt erop dat het een restaurant is. Het lijkt meer vanaf de straatkant op een binnenplaatsje van een privé huis maar als je dan een stukje dieper loopt zie je tafeltjes staan.

Wat een geweldige plek is dit zeg je raakt niet uitgekeken er is zoveel te bewonderen. Diverse Planten, schilderijtjes oude materialen etc etc.

Nadat we onze drankjes bestelden kwam de vriendelijke eigenaar met een bord waar verschillende kleine gerechtjes stonden op geschreven. Onze bestelling moesten we zelf opschrijven op een briefje en dat aan de kokkin Rosa geven en toen dook zij de keuken in en er ontstonden heerlijke geuren. De drankjes werden heel slim niet op een dienblad gebracht maar in een mandje.

We hadden 3 tapas gerechtjes pp en lekker dat ze waren en ook best groot. Met 3 zit je echt vol. Toen het donker werd werd het plekje nog magischer.

De rekening was verrassend laag. Ik vond het echt helemaal geweldig hier. Ik wou dat we het eerder ontdekt hadden want deze plek hoort nu echt bij mijn top 5 van leukste restaurants hier in de omgeving. 

Zo fijn om met zo’n leuke belevenis de vakantie af te sluiten. Wat zijn de weken omgevlogen. Wat hebben we genoten en wat hebben we weer veel beleefd, het verveeld nooit hier, je snapt denk ik wel dat we geen zin hadden om naar ons huis in Nederland terug te gaan. Maar ons vliegtuig vertrekt toch echt om half 12. Maar gelukkig in september komen we weer en we gunnen andere mensen ook een paar weken vakantie in ons heerlijke huis, want het is echt een klein paradijsje hier.

We kregen vanmorgen om 10 uur bezoek van een vriend van Lesley. René heeft ook een tweede huis hier zo’n 18 km vandaan, hij was gisteravond aangekomen in Spanje.

Hij gaat vanmiddag op fotografie trip en kwam nu even gezellig bijkletsen. Om 12 uur ging hij weer weg.

Wij reden naar Iznajar om daar een klein hapje te eten bij de recent geopende Olivo Blanco. Wat een stijlvol modern ingerichte plek zeg.

De Engelse dames waren aan de overkant begonnen met alleen een winkeltje maar zijn nu er tegenover een nieuw plekje begonnen ze hebben een combi gemaakt van een restaurant en een winkel. Wat een aanwinst voor het dorp.

Op de kaart vind je voornamelijk wat ontbijt gerechtjes, wat zoetigheden en wat snackjes. Wat mij betreft mogen ze dat nog wel wat uitbreiden met belegde broodjes ofzo die meer bij een vroege lunch passen. Ze houden de winkeltijden aan en zijn maar tot 14 uur open maar daarna gaan ze weer open om 18 uur tot 21 uur.

Ik nam de scrambled eggs met zalm en Les de toast met avocado en bacon. Ik vind dat normaal gesproken typische ontbijt gerechtjes maar dat ging er nu voor de lunch prima in omdat we tegenwoordig toch niet eten s’ morgens vroeg.

Als toetje namen we een zoet taartje. Ik heb ook nog een mooie mand gekocht in het winkeltje, om daar een zak pellets in te doen, deze heeft direct een mooi plekje gekregen in ons huis.

Op onze laatste dag hier ontstond er nog een probleem. Het water in de gootsteen liep ineens niet meer door. Grrr het lijkt wel een traditie te worden dat we de dag voordat we naar huis gaan ineens problemen hebben. Hele vakantie niks aan het handje maar ineens een mega probleem die we niet zelf kunnen oplossen.

Wat we ook probeerde niks hielp, het water liep niet weg. Tevens is alles houtje touwtje aan elkaar geknoopt, dus het wasbakjes in de grote badkamer en de wasbak in de bijkeuken zitten hier ook op aangesloten, als het dus in de keuken niet doorloopt hebben we daar ook een probleem.

We hadden de zwanenhals onder de gootsteen los gehaald maar daar zit geen vuil in, ook buiten zit er nog een boogje die aangesloten is op een andere buis maar die is ook schoon. Dat houdt in dat het de pijp is die onder het huis doorloopt daar waar we niet bij kunnen.  Die chemische middelen helpen ook niet. Als de buis maar niet kapot is want hoe kom je daar in godsnaam bij, van dat idee kreeg ik buikpijn en werd ik flink chagrijnig. Les was ook niet te genieten van dit probleem die we maar niet opgelost kregen, we reageerden dat lekker op elkaar af met een snauw en een kat. Geen leuk einde van de vakantie om met een onopgelost probleem af te sluiten. Paco heeft beloofd volgende week te komen net voor de gasten arriveren en hopelijk vindt hij de oplossing, hij had het over met druk de buis doorspuiten. Nu laat ik het maar los en ga ik even mijn gedachten verzetten. Elvira ging de druiven verwijderen, dat doen we altijd omdat daar wespen op afkomen en als ze rijp zijn en vallen op de grond dan heb je zo’n troep op je terras.

Lesley ging het zwembad schoonmaken en verder staat de laatste dag altijd in het teken van opruimen en schoonmaken dus daar waren we deze middag en begin van de avond nog flink mee bezig. Als afsluiter gaan we zo lekker uiteten. Bij dit restaurant zijn we nog nooit geweest dus ik ben benieuwd.

Er lopen regelmatig zwerfdiertjes om en rond de Hacienda. Katten redden zichzelf wel maar hondjes hebben het vaak moeilijk. Er is 1 hondje die we in april ook al hebben zien rond lopen en gelukkig leeft hij nog steeds, misschien drinkt hij wel water uit ons zwembad want hij komt weleens kort buurten. We zien hem regelmatig voor het hek bij de groene schuur liggen en aangezien ze daar ook honden houden denk ik dat de eigenaar dit hondje ook eten geeft, hij ziet er niet slecht uit. Als wij hem zien liggen bij de schuur geven we hem ook altijd wat. We hadden nog wat spaghetti over, nou en lekker dat hij het vond, zo heeft hij weer even genoeg koolhydraten.

We hadden door gekregen dat ze vanmiddag de airco komen installeren, maar geen tijdstip doorgekregen, toen ze er om 5 uur nog niet waren kneep ik hem wel, komen ze nog wel? We gaan zondag naar huis en ik wil hem graag hebben hangen voordat we weg gaan zodat onze gasten er gebruik van kunnen maken in de warme zomer maanden. In Nederland stopt iedereen rond 4 /5 uur op vrijdag. Hier niet, om 6 uur kwamen de mannen pas, ze waren er 3 uur mee bezig. Voor een airco heb je zowel binnen als buiten een unit nodig.

Binnen kwam deze net naast het bed te hangen maar voor het buiten gedeelte moest even wat verzonnen worden, pal er achter door de muur naar buiten kan niet omdat daar de muur schuin loopt en er dakpannen op liggen daarom moest er een gootje langs de muur zo naar de zijkant en daar naar buiten. Best een klus. Maar hij hangt.

Ik ben er superblij mee. Hij koelt in de zomer en in de winter verwarmt hij. Volgend jaar wil ik er ook 1 in onze slaapkamer maar alles op zijn tijd.

We hadden om 20.30 uur een reservering staan bij een nieuw restaurant in Villanueva del Trabuco. Helemaal nieuw is het niet want het was eerst af en toe in gebruik door German de eigenaar van Molino Jabonero. German verzorgd voor ons, onze vrienden en onze gasten regelmatig olijfolie tastings en rondleidingen soms ook incl lunch. Nu heeft hij zijn restaurant verpacht aan een jong Nederlands stel. Thomas en Fleur (en haar moeder) hadden het restaurant eerst gepimpt, de kleur rood is nu wit geworden en er zijn nieuwe stoeltjes en nieuwe tafellakens. Het ziet er gezellig uit nu. Vandaag is de opening en wij zijn erbij.

We waren een uurtje later vanwege de late airco plaatsing, maar dat was helemaal niet erg want ze hadden het erg druk op de eerste avond. Het was full house, ze waren nog een beetje onwennig maar het gaat helemaal goed komen. Het is zo’n leuk stel, ze hebben enorm de gunfactor.

Er staan een aantal Indische gerechtjes op de kaart. Mama Charmaine haar roots liggen daar en ze heeft die keuken helemaal in haar vingers. Heerlijk hier houden wij van.

Of de Spanjaarden daar ook van houden geen idee. Ik denk dat het jonge stel zich meer op toeristen en geëmigreerde buitenlanders richten. Ik zag ook nog iemand in het restaurant zitten die ik al een aantal jaar van fb ken. Grappig om Richelle nu in het echt te ontmoeten.

We hebben er zalig gegeten en voor een zacht prijsje. Wij gaan zeker terug komen, ik vond het leuk en lekker. Volgende keer hoop ik wel buiten te zitten, want dat is echt een leuk plekje.

Het werd een latertje pas om 1 uur waren we thuis. Het ligt 20 minuten rijden bij ons vandaan, dat is voor ons prima te doen. Zo zijn er afgelopen tijd helaas wat restaurants dicht gegaan maar komen er gelukkig ook en paar leuke bij. Deze staat ook op ons favoriete lijstje nu.

Omdat het voor ons gevoel steeds warmer lijkt te worden, zeker in de slaapkamers boven, hebben we na 11 jaar besloten om te beginnen met eerst 1 vaste airco te laten installeren. Ik had vorige week contact met het Bedrijf Vaseclima in Loja gehad en vroeg of ze tijd hadden om hem zsm te installeren, top service want ze komen deze vrijdag al. De mobile airco die op kamer 1 staat gaan we daarom nu naar slaapkamer 5 verplaatsen echter daar moest een bouwwerkje voor gemaakt worden zoiets als dit (zie foto), zodat de slang uit het raam kan.

Het wordt een houten schot die in het raam komt met een gat erin waar de slang door naar buiten gaat. Degene die we al hadden op kamer 1 paste natuurlijk net weer niet op kamer 5 dus daarom moest Lesley een nieuwe gaan maken. Hij had de maten opgemeten van het raam en toen gingen we naar de timmerman om het hout op maat te laten zagen. Toen hij het gezaagde zag zei hij oeps ik heb de inches kant van de meetlat gepakt en nu is het dus te klein. Daarom moest hij opnieuw gaan meten en morgen terug gaan. We zijn daarna ook nog even bij de Chinees langs geweest om een paar nieuwe dekjes voor de ligbedden te kopen. Ik heb nog wel groen gestreepte maar het is leuker om alles blauw gestreept te hebben.

We gingen op Plaza Ochavada bij restaurant La Plaza even wat drinken.

Daar krijg je bij elk drankje een gratis tapas, zij bepalen zelf welke tapas je krijgt.

Drankje kost 2 euro echt super goedkoop en je zit er echt heel leuk. De jonge ober was erg enthousiast, dat is een goede aanwinst voor de zaak. 

We liepen door het centrum van het stadje terug naar de auto en kwamen allemaal leuke doorkijkjes tegen.

Archidona is een klein niet toeristisch stadje en ze hebben een leuk museum die de geschiedenis van de stad vertelt.

Je moet wel even opletten met parkeren hier want een blauwe streep betekend geen blauwe kaart maar dat je moet betalen, voorheen kwam er een mannetje naar je toe maar nu staat er een parkeerautomaat, tussen 2 en 5 hoef je niet te betalen.

We reden terug langs de andere kant van het dorp door de olijfboomgaarden naar ons huis want daar staat onderweg een grote aloevera plant of misschien is het een agave geen idee, er staan in ieder geval veel stekjes naast, een stuk of 10 heb ik eruit getrokken en meegenomen en thuis gekomen deze in de volle grond gezet. Geen idee of dat wat gaat worden, het is natuurlijk hartje zomer en wellicht te droog om goed aan te slaan.

Elvira heeft het hek af gemaakt en het is weer stralend wit maar ze besloot nog even door te gaan om ook de muurtjes langs het zwembad nog even een extra wit likje te geven. Ik heb alvast geveegd en gedweild bij het zwembad. S’avonds had Les Mexicaanse tortilla’s gemaakt. Heerlijk hoor lekker thuis eten, de temperatuur is s’avonds geweldig. 

We hadden toch iets te diep in het glaasje gekeken gisteravond, we zaten zo gezellig, we leren het ook nooit. Deze ochtend dus en beetje verpest door de kater. Ook een kater gezien op het land, deze ging op een gegeven moment schuilen tegen de warmte in de inham bij ons raam.

Kijk daarom is het goed dat er nu horren voor het raam zitten dan kun je je raam gewoon open zetten zonder dat er een onuitgenodigd diertje binnen komt. Les heeft een doorzichtige coating op de net geverfde tafeltennis gedaan, helemaal zwaluwpoep proef hopen we.

Het lampje wat boven de tafeltennis is geplaatst hebben we weer weggehaald, niet iedereen heeft de vaste hand van Raymond van Barneveld en als hij blijft hangen vrees ik dat ie snel kapot wordt gegooid en dan ligt er glas op de grond.

We hebben een fout ontdekt op het wegwijzer bordje, hoe heb ik dat nu niet kunnen zien. Er staat namelijk Hacieda ipv hacienda. Toch maar even het bordje overgeverfd en nu staat het weer goed. Sloddervos ben ik ook.

We waren zo brak vandaag dat we toch maar besloten hadden niet thuis te gaan eten en daarom gingen we naar Mejias in Salinas.

Er was weer een nieuwe serveerster, deze kreeg direct de naam Speedy Gonzales opgeplakt van ons want ze rende van tafel naar tafel, nee ik overdrijf niet ze had elke keer een drafje en dat bleef de hele avond zo.

Ariba, Ariba. Daar kwamen de drankjes (natuurlijk weer vandaag alcohol vrij), ariba, ariba daar kwam het eten, ariba, ariba daar kwam het toetje. Ik werd er moe van, ik vond het erg onrustig, ik wilde bijna tegen haar zeggen tranquilo, tranquilo.

Maar ik moet toegeven ze was aardig en ze had alles wel onder controle, niemand hoefde te wachten, geen tafels vol lege borden, alles werd keurig op tijd opgeruimd, er werd goed gewerkt. Nu moet ze alleen nog even leren mediteren om iets meer rust in haar lijf te krijgen. Maar ik denk dat ze bij Mejias wel blij zijn met zo’n harde werkster.

Zoals beloofd zijn we vandaag vroeg opgestaan.

Elvira is begonnen om het hek vooraan het terras te verven. Omdat het zo vroeg is is de temperatuur prima te doen.

Les en ik zijn samen gaatjes gaan maken in de slangetjes die langs de planten lopen om ze zo van drupjes water te voorzien met een timer.

Verder gegaan met onkruid verwijderen, dit ziet er nu redelijk uit voor in het grind en nabij La Calera ook, ik ben tevreden.

Les had nogmaals de tafeltennis in de blauwe verf gezet. Daarna maar afgedekt met een tafelkleed want de zwaluwtjes poepen er graag op. Later nog de witte lijntjes bijwerken.

Verder heeft Elvira wat horren voor de raampjes geplakt met stevige gaas en goede dubbelzijdige tape. Er kan geen mug of vlieg meer naar binnen. Ik heb aan de ene kant van het huis al de bovenkamers schoongemaakt. Zodat we niet alles op het laatste moment hoeven te doen.

Les had zelf patatas bravas gemaakt, dit deed hij heel nauwkeurig, aardappels koken, olie verwarmen voorbakken, olie weer verwarmen weer voorbakken, weer olie verwarmen en weer afbakken daarom werd het pas laat geserveerd, maar je kon de aandacht proeven, zalig zeg, heerlijk luchtig, best ever! In de tussentijd dronken we een lekkere gin tonic en nog 1 en nog 1. Omdat de avonden zo aangenaam zijn heb je gewoon geen zin om naar bed te gaan. Oeps we hebben wel ongemerkt iets teveel gedronken vandaag.

Vandaag een blauwe knoop dagje, vroeger werd deze term gebruikt om aan te geven tegen het gebruik van alcohol te zijn. Tegenwoordig wordt ook weleens een grapje gemaakt door te zeggen ik zit vandaag bij de AA. Maar het is serieus goed om echt bewust af en toe geen alcohol te drinken. Een dagje is natuurlijk niet genoeg maar het is zo makkelijk om een wijntje of ander alcoholisch drankje in te schenken zeker in Spanje, daarom bewust zonder vandaag. Je bent op vakantie en het is allemaal zo goedkoop hier en daardoor heb je altijd een goede voorraad in huis. Vandaag dus fris en fruitig blijven.

In klusjes hadden we niet zoveel zin vandaag gewoon omdat het zo ongelofelijk warm is de laatste tijd, voor mijn gevoel is het warmer dan vorig jaar toen we er waren begin juli, of we kunnen er gewoon minder goed tegen nu we ouder worden.

Je wordt zo lui van dat warme weer. Je mag natuurlijk lui zijn want het is immers vakantie, alleen wij zijn dat niet gewent hier en daardoor voel ik me een beetje schuldig maar dat is natuurlijk helemaal nergens voor nodig.

Bij de groene schuur waren ze niet lui, ze zijn daar begonnen aan uitbreiding. What the fu…. Hoe hebben ze dat nu voor elkaar gekregen met de vergunningen. Ik weet dat wij een keer iets wilden verbouwen, aan de binnenkant nog wel en dat ze zo moeilijk deden. Uiteindelijk werd de vergunning niet gegeven, dus dit vind ik wel een beetje vreemd, zo’n grote schuur erbij, dus volgens mij is hier sprake van vriendjes politiek. Dat zal nog steeds voorkomen hier denk ik.

De groene schuur staat vlakbij ons huis, ze slaan daar ijsblokjes op. Als de nieuwe er zo strak uit komt te zien als de oude schuur dan valt het mee. De oude verstoord ons uitzicht niet echt (sinds we de muur hebben), maar ik hoop van harte dat het niet drukker gaat worden met vrachtwagens die de ijsblokjes komen halen want tot nu toe hebben we echt nooit last ervan gehad. Maar we gaan het zien. Op wat open plekjes bij het hek zullen we nu echt meer bomen moeten gaan plaatsen. Maar eigenlijk vind ik dat zij dat moeten doen. Ze hebben wel wat amandelbomen neergezet en nu maar hopen dat deze snel gaan groeien.

Maar we laten ons niet gek maken door die bouwwerkzaamheden want vandaag is het relax dag.

Morgen gaan we wel weer vroeg op staan want dan gaan we wel weer aan de klus.

De tijd vliegt er is al 2.5 week voorbij, we hebben nog een week te gaan. Er zijn nog steeds wat klusjes te doen. Onkruid, onkruid wat doe je me aan met die hitte. Ik heb er vandaag weer flink op los geschoffeld. Lesley heeft het zwembad weer gedaan. Elvira heeft alle kussenhoesjes gewassen. Ik heb ook nog mijn 3 nieuw gekochte potten gevuld met nieuwe stekjes aloevera en we gaan het zien of ze gaan aanslaan.

Ik heb ze gezet bij ons nieuwe plekje die we omgedoopt hebben tot El Olivar.

Dit lijkt me een toepasselijke naam want je zit zo hier fijn naar de olijfgaard te kijken.

Vandaag hebben we tussen de middag allemaal lekker zitten lezen en later op de dag hebben we nog lekker gezwommen, het lukt me wel tot nu toe om regelmatig minimaal 20 minuten baantjes te trekken, goed voor de spiertjes. S’avonds gingen we lekker dineren bij de pofbroekjes van La Paloma. Je zit daar altijd zo leuk buiten, lekker naast de pepermunt plant.

 

Het wekkertje ging vroeg omdat we op tijd voor de poort wilden staan bij de Mezquita want van half 9 tot half 10 kun je gratis naar binnen, dat wist ik eerst helemaal niet, bij het hotel maakte ze ons daarop attent.

Aangezien we toch voor de deur slapen is dit een mooi extraatje en het blijft mooi om te zien ook al ben ik hier al voor de 5e keer binnen geweest.

De Mezquita is een imposante historische kathedraal en was voorheen een moskee en dat zie je aan alles, er staan maar liefst 860 zuilen, het waren er vroeger zelfs 1200.

Echt heel indrukwekkend, vooral als je als eerste binnen bent want dan zie je nog geen mensen, dus ik wilde snel foto’s maken zonder poppetjes.

Na dit bezoekje gingen we tegenover het mooie gebouw een echt Spaans ontbijtje nuttigen.

Daarna nog even naar de Romeinse brug gelopen om daar foto’s te maken.

Puente Romano is 331 meter lang en heeft 16 bogen en gaat over de rivier de Guadalquivir. De brug is een plaatje om te zien, de historie spat er vanaf.

Ooit was deze brug de enige toegang tot de stad voor al het verkeer maar inmiddels is het een eeuwenoude bezienswaardigheid en mag je er alleen overheen lopen. De binnenstad is nu te bereiken via andere wegen.

Iedereen komt naar de stad voor de schitterende Mezquita, dat is hét symbool van de stad. 

Maar in deze mooie en gezellige stad is natuurlijk veel meer te zien en te bewonderen. Het is ook een stad van smalle straatjes, pleintjes, fonteinen en witte huizen met mooie patio’s.

Zelfs de parkeergarages zijn mooi hier. Hoewel we al vaak in Cordoba zijn geweest het blijft leuk, alleen kan ik je aanraden beter in het voor of najaar te gaan want in de zomer is het echt hot, hot, hot hier. De oven van Spanje noemen ze het ook wel samen met de stad Sevilla. Op mijn wensenlijstje staat om hier weer een keer terug te komen in mei met de patio dagen, dan is de stad veranderd in een bloemenzee en zijn privé patio’s ook te bezoeken.

Op de valreep heb ik nog in een souvenirshop letter tegeltjes voor mijn nieuwe zitje gekocht en toen was het tijd om weer naar huis te gaan.

Onderweg naar huis reden we naar Antequera naar bedrijf Linde waar we onze brandblusser gingen ophalen. Zo deze is weer goedgekeurd voor de komende tijd.

Ernaast bij de mega grote Chinees toch nog even 3 potten gekocht. Thuis aangekomen lekker op mijn e-reader binnen wezen lezen en een echte siësta houden want het was een kort nachtje geweest.

S’avonds gingen we bij Manolo eten. Shocking nieuws; Motormuis, de ijverige ober, werkt er niet meer!!!! Hij had deze bijnaam gekregen omdat hij vaak op de motor komt en deze staat dan pontificaal voor de deur. Hij is serieus en een echte harde werker, ze zullen hem gaan missen en wij ook. Maar de nieuwe serveerster lijkt me ook een pittige tante dus dat komt vast goed, op haar eerste avond had ze het al goed onder controle. Om 22 uur liep het terras weer helemaal vol dus hard werken op haar eerste dag. Het is altijd goed en gezellig hier, we komen hier graag.

Net een dag thuis maar vandaag gaan we alweer op pad. In Cordoba is namelijk het blues festival en dat lijkt ons erg leuk om mee te maken.

Onderweg naar Cordoba ligt een superleuk restaurant. Vorige week waren we daar ook al en we wilden deze plek ook aan Elvira laten zien. Bij Caserio San Benito vind je niet alleen een restaurant maar ook een museum.

De eigenaar is een echte verzamelaar van oud, maar mooi materiaal. We waren er al om 13.00 uur, een beetje vroeg voor Spaanse begrippen maar omdat we op doorreis waren kwam deze tijd ons beter uit. We keken eerst even rond.

Binnen in de vitrines zie je allemaal oude beeldjes, oude telefoons, oude sigaretten pakjes etc etc maar buiten hadden ze een hele verzameling molen stenen.

Om 13.15 konden we als eerste plaats nemen in het restaurant.

We kozen wederom voor een menu del dia die deze vrijdag 17 euro kostte. Blijkbaar al een pre weekend tarief. Ik had verwacht dat de keuze gerechten het zelfde zouden zijn als vorige week maar nee hoor geheel nieuwe keuze opties.

Elvira koos linzensoep, Les een salade en ik pipirrana. Als hoofdgerecht koos Elvira kroketjes, Les de merluza en ik wederom de secreto.

Als toetjes hadden Les en Elvira verse ananas en ik de arroz con leche. Er was minder keuze aan toetjes dan de vorige keer maar waarschijnlijk heeft dat met de voorraad te maken want ze maken de toetjes zelf. Toen we betaalden kregen we weer een limocello van het huis. Dit restaurant hoort nu al bij mijn favorietjes en binnen half uur vanaf ons huis te bereiken.

We hadden een hotel geboekt in Cordoba naast de Mezquita met valet parking. Wat een service. Je stapt uit en zij parkeren je auto, dat is echt wat voor mij want ik heb een hekel aan parkeren.

We hadden een eenvoudige 3 pers kamer maar wel met een een mini balkon met topuitzicht op de Mezquita.

We kregen uitleg over de omgeving en een kaartje met de highlights en restaurant tips aangekruist. Echt een superservice hoor en de kamers zijn echt niet duur bij hotel Marisa. Hele schappelijke prijzen en dat voor een hotel naast zo’n populaire bezienswaardigheid.

Het hotel heeft nog charme, met mooie marmeren vloeren veel hout en een leuke binnentuin.

We waren speciaal naar Cordoba gegaan omdat het blues festival daar was en we verwachten daardoor ook wat meer drukte in de stad. Maar het was verre van druk. De warmte zal daar ook mee te maken hebben want het was maar liefst 38 graden. Dus na een paar honderd meter lopen gingen we al voor een drankje bij een leuk barretje binnen, lekker in de airco zitten want slenteren in die hitte was niet te doen.

Bij de ale-hop maar een hoed gekocht tegen de zon.

Dat scheelt een klein beetje.

Weer een stukje gelopen en daarna maar weer in de schaduw op het terras bij Gran Bar op het grote plein.

Bij een shopje ansichtkaarten gekocht voor 2 vrienden want ik zat met hen een tijdje geleden tijdens een etentje te praten hoe leuk het was dat Marcel altijd kaartjes stuurde uit de landen waar hij op vakantie was, hij werkte in de reisbranche en kwam nog eens ergens. Maar kaartjes sturen raakte een beetje uit de mode. Ondertussen zijn we alle 3 erg reislustig geworden en we spraken met elkaar af dat als we in het buitenland zijn we elkaar weer een kaartje gaan sturen. De eerste dit jaar stuurde ik vanuit Italië en nu vanuit Spanje.

Daarna gingen we weer terug naar het hotel om even te lezen in de airco. S’avonds toen het wat koeler was gingen we op zoek naar een restaurant. We besloten de tip van Bernadette te volgen omdat deze zo dichtbij Plaza Corredera is waar het concert plaats vind.

Taberna Salinas is een authentiek restaurantje in een klein achteraf straatje, de tijd lijkt hier stil gestaan te hebben.

Er stond een wat oudere meneer bij de deur waar je je moet melden en hij bepaald waar je mag zitten, hij had het allemaal goed in de gaten. De naam van het restaurant is toepasselijk want ons huis ligt naast het plaatsje Salinas.

De ober deed zijn werk goed want toen we een tortilla bestelden zei hij dat het gebruikelijk is in deze streek om de samojero erbij te eten en dan niet naast de tortilla maar er bovenop. Hoppa weer een extra gerechtje verkocht want wij gingen mee in zijn suggestie. Maar ik moet je wel bekennen dat we dit nog nooit zo op die manier, in al die jaren dat we al in Spanje komen, gegeten hebben, maar het was lekker.

Verder hadden we een salade erbij en een heerlijk stukje stoofvlees met een zalige jus, echt smullen.

Zo fijn dat het heel gewoon is in Spanje om alles te delen. Je zou zo’n gerecht maar alleen besteld hebben vroeger maakte we dit soort vergissingen wel eens maar nu niet meer hoor, we doen tegenwoordig zoveel mogelijk para competir. Om half 22.30 rekenden we af want om de hoek zou het concert van Tommy Castro and the Painkillers beginnen om deze tijd.

Natuurlijk weten we dat in Spanje alles altijd later begint maar we hadden niet verwacht dat de eerste noten van deze Amerikaanse band pas uit de luidsprekers klonk om 23.45.

Ondertussen stond het plein vol met mensen maar ook met kleine kinderen die gewoon meegenomen werden, daar zijn wij elke keer nog steeds verbaasd over.

Behoorlijk onverantwoord ook want het was me toch hard. Wij begonnen voor het podium maar dat was echt oorverdovend daarom snel een stukje naar achter voordat we gehoorbeschadiging opliepen. Bernadette en Patrick die we daar ook troffen, stonden als diehard fan wel helemaal vooraan mee te swingen. Ze kenden deze band van de blues cruise die ze altijd in de Caribbean doen in de winter. Deze band was hun favoriet nog wel. Ze hadden de bandleden aangeboden bij hun te overnachten maar dat hadden ze spijtig moeten afslaan omdat ze de dag ernaar verder naar het noorden van Spanje trokken om op te treden. Patriek (een echte kok) had wel wat lekkers gemaakt voor ze om op te eten. Daar waren ze erg blij mee want ze bedankte hun uitbundig daarvoor tijdens de show. Heel leuk.

Het was een super concert, we hebben lekker gedanst. Om 2 uur lagen we pas in ons bedje en in onze oren klonk de muziek nog even na in de vorm van een lichte suis toon. Ach je bent een rocker of niet.