Ach wat fijn het zonnetje komt tevoorschijn achter de wolken, het is 15 graden nu. We gaan weer lekker buiten aan het werk vandaag. Les voelt zich iets beter maar moet het wel nog rustig aan doen. Dat is super moeilijk voor hem want hij steekt graag zijn handen uit de mouwen.

Soms voel ik mezelf een beetje dom want ik bedenk wat vanachter mijn bureau maar heb soms niet ingecalculeerd hoeveel werk dat wel niet is. Ik dacht ik ga deze vakantie het onkruid uit de tuin halen en stenen rond de nieuwe plantjes plaatsen en de oleanders even snoeien maar dat is toch wel inspannend werk en meer dan ik dacht.

Er zit een verschrikkelijk plantje tussen de zahorra dus ik moet blij zijn als ik er een paar weg krijg het is een soort wilde krokus met bolletjes vast in de grond. Nou ik doe wat ik kan deze vakantie, de rest van het werk moet ik dan opschuiven naar de volgende keer.

Ik denk vaak dat we in een week zoveel klusjes kunnen afmaken maar de werkelijkheid valt tegen.

Neem nu het tegelen van het aanrecht blad het is niet alleen plakken, Les en ik zijn eerst al 2 uur bezig geweest met het schoonmaken en afschuren zodat de oppervlakte recht is. Toen is Les gaan meten en daarna met de slijpzaag het op maat gaan maken. Dat is nog niet klaar pas als alles op maat is kun je gaan plakken.

Paco zal van de week de wasbak erin gaan zetten en daarna moet dan ook weer goed gemeten worden om de tegels daar goed aan te laten sluiten. Totdat het donker werd hebben we gewerkt.

Tussen de middag aten we een mie soepje en vanavond lekker uiteten bij La Cocina, Indiaanse avond.

Ik had de samosa’a vooraf en Les de kebab en beide hadden we een kipcurry.

Zoals altijd hier was alles onwijs lekker.

Toen we weer naar huis reden zagen we de mooie versiering met lichtjes.

Zowel in Iznajar als Tapia hadden ze hun best gedaan.

Als ik het voor het zeggen had zou ik zeggen prima als het s’nachts regent maar dan wel overdag de zon maar helaas de werkelijk is anders.

De regen was niet opgehouden toen ik wakker werd dus besloot ik om me nog even om te draaien en te dromen over de mooie tegels en de natuurstenen wasbak voor de buiten keuken.

Wat later dan normaal gingen we ons bed uit en gelukkig was het toen wel droog, alleen de zon was er niet maar het is wel 13 graden en dat is een prima temperatuurtje om in de tuin te werken. Ik vroeg of Les zich fit genoeg voelde om me te helpen om de 4 valse peperbomen te planten. Hij voelde zich iets beter dus hij hielp met het graven van 2 gaten en de andere twee gaten deed ik. De grond hier is van die stevige oranje klei dus het viel niet mee.

Les was kapot en toen moesten er ook nog gaasjes omheen geknipt worden zodat de konijnen eraf blijven. Hij ging er even bij zitten, die schat van me was nog niet hersteld, het koste hem veel moeite.

Tussen de middag beloonden we onszelf met een lunch bij La Paloma, de lunch is onze enige maaltijd van de dag de laatste dagen, dus we genieten er uitbundig van.

Ik had een pastela en deze was gevuld met kip en Marokkaanse kruiden en er zat honing bij. Les had een kippenbout ook met Marokkaanse kruiden. Drie keer raden waar de kokkin vandaan komt.

Ze hadden een gezellige kerstboom staan en dat vind ik toch altijd erbij horen deze periode hoewel ze dat in Spanje niet vaak doen merken we, er worden meer lichtjes gebruikt.

Na de lunch ging ik nog even wat houtjes zoeken en daarna nog wat onkruid weghalen en blaadjes aanvegen. Dat werk houdt nooit op, elke dag kun je weer opnieuw beginnen.

Vanavond lekker niks doen voor de knisperende haard, even onze top 2000 lijst invullen. Je mag 35 nummers kiezen, moeilijk hoor om je mooiste nummers te bedenken maar ik heb het maar van mijn mood van het moment laten afhangen, ik heb Elvis maar ook de vertolking van Willie Nelson erin gezet met You are always on my mind en dat slaat natuurlijk op mijn lieve man Lesley.

Het was een zwaar nachtje voor Les, veel hoesten en dat had natuurlijk invloed op onze nachtrust. Ik stond om 9 uur op en liet mijn zieke mannetje nog even lekker uitslapen. Ik hoop dat hij zich snel beter voelt want ziek zijn op je vakantie is natuurlijk niet leuk. Onze klusjesman kwam even praten over het gedane werk en over wat er nog te doen valt.

De bbq moet nog afgemaakt worden, we hadden het erover dat we geen open bbq kunnen hebben onder de overkapping dus daar moet een oplossing voor bedacht worden, je wilt natuurlijk geen brand. Hij vertelde dat hij al eens een mooie bbq gemaakt had bij een Engelsman en vroeg of ik mee ging kijken bij het huis hier een paar km vandaan.

De voorbeeld bbq viel in de smaak dus we spraken af dat het zoiets moet gaan worden alleen moet de uitgang aan de zijkant komen want ik wil geen gat in mijn nieuwe dakje. Ik vind het altijd leuk om andermans huizen te bekijken en zien wat een ander ervan gemaakt heeft.

Dit huis lag mooi en is leuk met die flagstones maar persoonlijk vind ik het wel iets te druk.

We hadden ook nog wat zahorra over en Paco vroeg waar hij dat kwijt moest. Het beste is aan de zijkant van het pad, zei ik, dus hij ging aan de slag met zijn karretje.

Ondertussen ging ik de brandnetels die nu overal opkomen te lijf.

Tevens weer de jeu de boules baan hersteld en ik heb de losse hout stukjes die van de palen waren afgezaagd in het houthok neergelegd, dat zal goed branden in de openhaard. Bouwvakkers doen goed werk maar opruimen kan soms beter haha.

Ik kon Les overtuigen om toch mee te gaan om te lunchen want eten moet je toch. We reden naar Caserio de San Benito omdat we toch in Antequera moesten zijn voor een paar andere dingen. Helaas deze week geen goedkoop menu del dia vanwege de feestdagen deze week. Dan maar van de kaart, Les koos een kippetje met een lekker zoet rozijnensausje en ik had de solomillo de ternera.

Om te smullen, boterzacht! Het was druk in het restaurant we moesten boven zitten, ook daar liep het aardig vol, mensen komen hier graag, het eten is ook altijd erg goed. Na de lunch reden we door naar het tuincentrum om 4 falso pimento bomen te kopen. Nu maar hopen dat ze gaan aanslaan en snel groeien. Morgen maar goed diep planten met extra goede aarde erbij. Daarna reden we naar een plek waar ze mooie wasbakken verkopen voor een redelijke prijs, deze is het geworden, mooi rustiek.

Ik denk dat het erg mooi zal gaan staan. Het wordt een mooi keukentje maar de kosten wordt wel steeds hoger, slik.

Omdat we vanavond lekker thuis blijven heb ik toch maar even een kerstboompje opgezet voor extra sfeer, gezellig!

Het is te droog in alle zuidelijke landen, de watervoorraad slinkt en dat is ernstig. Regen is daarom een geschenk. Helaas hebben wij genoeg in Nederland en hopen in Spanje altijd op zon maar we weten natuurlijk ook wel dat water hier broodnodig is dus we klagen maar niet. In de nacht had het geregent in Malaga en de straten waren nat toen we wakker werden. De temperatuur was 5 graden gedaald. Ons huis ligt 50 minuten het binnenland in dus daar zal het nog wel een paar graatjes kouder zijn vrees ik. Maar eerst stonden er nog wat verplichtingen op het programma. Als eerste hadden we een afspraak om half 10 bij de Sabadell bank, we moeten onze paspoort gegevens gaan updaten. Vorige keer dat we in Spanje waren liepen we daarvoor zo een filiaal binnen, nou dat kon dus niet daarvoor moest echt een afspraak gemaakt worden want er kwam veel papierwerk bij kijken zei de balie medewerker. Nu echter hadden we het idee dat het helemaal niet nodig was want toen we binnen kwamen en vertelden dat we een afspraak hadden werd er zeer ongeïnteresseerd verteld dat we gewoon in de rij moesten staan, net zoals de mensen die een geldtransactie kwamen doen. Toen ik aan de beurt was en zei dat we een afspraak hadden vroeg ze of het een update was en ik ja zei maakte ze een kopie van ons paspoort en binnen 5 minuten stonden we weer buiten. Nou ja raar hoor dat dat vorige keer niet kon.

Bij het koffie tentje Julieta (die overal filialen heeft in de stad) bestelden we wat te drinken en een croissantje en daarna gingen we met de trein terug naar de luchthaven om onze auto op te halen.

Ondertussen begon de hoest bij Lesley weer op te spelen, vorige week was hij ziek geweest en helaas kwamen alle kwalen weer terug, met koorts en al. Dus na een bezoek aan de Ikea waar we 3 kleine tafels kochten en een bezoek aan de Obrimart waar we tegels kochten voor het aanrechtblad reden we maar richting ons huis en sloegen de Bauhaus maar over, dat komt van de week wel weer.

We dachten bij Manolo te gaan lunchen maar deze was dicht, geen idee waarom want op de deur stond niks, misschien wintertijden.

We reden toen door naar Montecillo waar we een broodje warm vlees bestelden.

Heerlijk binnen voor het haardje. Het was fris buiten, 9 graden en het regende. Voor ons echt balen, de afgelopen weken was het prachtig weer maar nu even niet.

Toen we bij ons huis aankwamen zette Les direct de twee pelletkachels aan, één in de keuken en één in de huiskamer en ook nog de openhaard in de huiskamer om snel de warmte in de stenen te laten komen en binnen 2 uur was het gelukkig 18 graden binnen.

Les dook op de bank met een paar paracetemol en ik ging in de regen even de werkzaamheden inspecteren die uitgevoerd waren tijdens onze afwezigheid.

De buitenkeuken vordert. Echt mooi al hoor maar nog niet af, er moet door Les nog het één en ander gedaan worden.

De komende week maar even kijken hoe Les zich voelt en anders komt het in het voorjaar wel weer.

Vorige week nog in Londen nu alweer naar Spanje. Tussendoor werken maar ook nog wat fun.

We hadden namelijk met de vriendenlotterij kaartjes gewonnen voor de musical Aida in het circus theater in Scheveningen. Het was een mooie show maar de komende paar jaar zijn we wel weer klaar met musicals, het is niet echt ons ding. Wat wel ons ding is is natuurlijk ons tweede huis in Spanje bezoeken. Zondagochtend 3 december vlogen we voor de vierde keer dit jaar naar Malaga. Het voelde direct lekker om hier weer te zijn. Nu helpt de temperatuur natuurlijk ook mee, 16 graden en zon en dat is erg prettig als het thuis in Nederland maar 1 graden is. We hadden besloten om na aankomst op Malaga airport direct met de trein naar Malaga centrum te gaan. Dat is slechts 10 minuten en nabij de eindhalte hadden we een hotelletje geboekt.

Jaren geleden hebben we ook al eens geslapen bij hotel Sur, de prijs is daar uitstekend en de ligging ook, in de buurt soho, lekker dichtbij de winkelstraat en de haven.

In de maand december veranderd Malaga in een lichtjes stad en dat is zo super gezellig dat we dat weer wilden meemaken.

Overdag besloten we eerst een lekkere wandeling langs de boulevard te maken naar het oude vissersdorpje Pedregalejo.

We hadden ongeveer 4.5 km gelopen en gingen toen lunchen bij het trendy restaurantje Pez Tomillo met uitzicht op zee.

Kijk Les zei ik ze hebben onze keuken lamp hier ook hangen, lekker hip zijn wij.

Na een paar smakkelijke tapas besloten we om weer terug te lopen.

Op het strand onderweg dronken we nog even een wijntje in de zon bij chiringuito sicsu.

Hier komen we graag omdat het zo lekker eenvoudig Spaans is maar altijd top.

Geen halve glaasjes voor €6 maar een goed gevuld glas voor €3, kijk daarom hou ik zo van Spanje, hier heb je nog waar voor je geld.

Terug langs de haven waar Lesley zat te kwijlen bij een boot die daar lag, hij ging googlen van wie hij was, het bleek een zeewaardig jacht van 101 meter lang te zijn van een miljardair uit Kazachstan en die boot kost 200 miljoen dollar, mijn god niet normaal.

Na deze wandeling van op zijn minst 10 km besloten we even een uurtje te relaxen op onze hotelkamer om daarna de stad weer in te gaan.

Tijd voor de lichtjes in calle Larios. Ze gaan om half 7 aan en dat is altijd wauw.

Een drukte van jewelste want iedereen wil het zien en op de foto gaan daar bij die lichtstraat.

Dit jaar wederom de engeltjes net als vorig jaar maar nog steeds super om te zien.

Op het grote plein staat ook een kerstboom van lichtjes.

Je kan er ook doorheen lopen en dat levert ook weer leuke plaatjes op.

Daarna liepen we naar de kathedraal waar om 8 uur de projectie van een kerstverhaal begon.

Deze was wel anders dan vorig jaar en zo ontzettend mooi.

Daarom vind ik het zo leuk om in december naar Malaga te gaan want dit wil je allemaal meemaken.

We liepen nog even door de stad om alles te bewonderen.

Alle straatjes zijn zo mooi versierd met lichtjes en ook de kerken zijn extra versierd.

De kerststalletjes zijn altijd leuk om te zien.

Inmiddels begon ons buikje weer te rammelen en om half 10 doken we een gezellige tapasbar in tegenover ons hotel.

Lekker een paar tapas eten met een goed glas wijn erbij, wat wil een mens nog meer. Wat hebben we genoten van deze dag, een dag vol zonneschijn en plezier.

We hadden ook nog overwogen om bij het restaurant van Antonio Banderas te gaan eten Tercer Acto, die om de hoek ligt van ons hotel maar dat bewaren we maar voor een volgende keer. Er moet altijd wat overblijven. Nu lekker slapen.

Ons buitenkeuken projectje gaat lekker. Van een afstandje volg ik het met grote interesse en geef ik instructies.

Ik heb mijn roeping van aannemer misgelopen. Ik kan namelijk prima het overzicht houden en een ander precies zeggen hoe ze het moeten doen. Heb je hieraan gedacht, heb je daaraan gedacht zeg ik regelmatig. Nee dat moet hoger of ik wil het zo breed en zo diep.

Of ik zie dat je daar nog wat cement moet smeren of daar moeten nog wat stenen bij of dat moet platter. Ik weet precies wat ik wil maar een ander moet het uitvoeren. Niet dat ik twee linker handen heb maar ik weet wel wat mijn kwaliteiten zijn en wat niet. Als ik de foto’s ontvang glunder ik van trots. Wat hebben ze het al mooi gemaakt, ik kan niet wachten om het volgende week in het echt te zien. Maar dan zijn we zelf aan de bak, kraan uitzoeken, een gootsteen kiezen, tegeltjes voor op het aanrechtblad en tegels voor op de grond.

Gelukkig is de keuken makkelijk te bereiken ook vanaf de bovenkant want het trapje is ook mooi geworden. Leuk hoor allemaal.

Al bijna 2 jaar heeft onze dochter een vriend en hij woont in Mexico. Het zit goed en daarom is ze daar gaan wonen. Echter wij hadden hem nog nooit ontmoet. Dat was lastig voor ons want als ouders wil je toch zien waar je dochter ermee vandoor is gegaan en je wil met eigen ogen zien dat het in onze ogen ook een goede keuze is, ook al heb je daar niks over te zeggen.

Vorige week was het zover hij kwam naar Nederland. Ik kan niet anders zeggen dan dat het een bijzondere leuke ontmoeting was en dat hij is goedgekeurd haha.

Wij zijn nu een stukje geruster. Ze gaat een heel nieuw leven opbouwen in een ander land en we weten nu dat ze in goede handen is. De katjes wonen nu ook in Mexico. In het begin zullen zij ook moeten wennen maar 1 voordeel ze spreken al Spaans want ze zijn immers op onze hacienda geboren.

Ik kan me heel goed voorstellen dat mijn man af en toe een beetje tureluurs van mij wordt want als ik iets in mijn hoofd heb moet het ook gebeuren. Neem nu die buitenkeuken, dat kwam gelijk in me opborrelen toen ik bedacht had dat we de oude schuurtjes moesten gaan slopen. De ene kant wordt een zithoek wist ik direct en de andere kant een keukentje. Er moest alleen behoorlijk wat voorbereidend werk gedaan worden omdat allemaal te realiseren. Na het slopen en het verwijderen van het puin moest de grond geëgaliseerd worden en er moest beton gestort worden. Vele stenen moesten er verplaatst worden en aan de randen gelegd worden vanwege de verschillende hoogtes.Tevens moesten er stenen op de muurtjes bijgeplaatst worden om ze op de zelfde hoogte te krijgen. De zithoek is nu al een tijdje klaar en na wat sparen is nu de keuken in aanbouw.

Genoeg te doen dus maar ik deed er nog even een schepje bovenop. Er moest namelijk ook nog een vrachtwagentje zahorra komen om de grond rondom de nieuwe plek wat netter te maken.

Maar als de sjoffel er dan toch is kan er ook nog wel even een trapje gemaakt worden, die tussen de jeu de boules baan en de buitenkeuken loopt.

Lesley dacht natuurlijk ik geef haar een vinger en nu neemt ze mijn hele hand. Nog steeds was ik nog niet klaar met mijn wensen. Er kon ook wel gelijk een gat gegraven worden voor een schommel bedacht ik.

Toch leuk voor onze kleindochter als ze weer een keer naar Spanje komt, ze is zo gek op schommelen zei ik met een lieve lach en ik had mijn man weer ingepakt, alles voor die kleine meid is natuurlijk helemaal prima.

Hacienda la Suerte is geschikt voor 12 personen en op aanvraag kan er ook nog een één persoons bed bijgeplaatst worden en we hebben ook nog 2 kinderbedjes. Dat houdt in dat er dan 15 mensen kunnen verblijven en dat is best een heel gezelschap. Om onder andere die reden zorgen we ervoor dat er genoeg plekjes zijn op de hacienda waar je je ook even kan terug trekken of met een deel van de groep kan zitten.

Bij het zwembad hebben we een bbq maar nu we toch bezig zijn met de nieuwe buitenkeuken wil ik er daar ook 1.

Wat gaat het hard, ik denk dat het een super leuk nieuw plekje gaat worden. We houden jullie op de hoogte van de vorderingen.