Door familie omstandigheden waar ik liever niet op mijn blog over vertel hadden we een slechte dag gehad en daardoor kwam er niet veel uit onze handen. Toch hebben we wel wat aanrommeld er is namelijk altijd wel wat te doen bij Hacienda la Suerte maar alles ging op halve kracht. De schommel hangt nu voor de kindertjes die de hacienda bezoeken en daar ben ik blij mee.

S’avonds had ik een tonijn pasta gemaakt zodat we er morgen weer met volle energie tegenaan kunnen.

Het is zondag, maar geen rustdag maar wel rustiger aan vandaag.

De onkruidjes laat ik even voor wat het is want ik kijk vandaag liever naar de mooie plantjes die onze tuin rijk is.

Ik heb vandaag La Calera onze buitenplek even wat netter gemaakt. Aanvegen, sopje erover en plantjes op zijn plek. De kussens leg ik later neer.

Lesley had nog 1 tegel klusje en dat is bij het kleine wasbakje. Dit is nu ook klaar om afgewerkt te worden met capafina.

Om 2 uur besloten we naar Villanueva de Algaidas te rijden naar het leuke barretje La Tasca. Je zit hier altijd zo leuk buiten maar toen we aankwamen was het dicht. Ze hebben ook een wintergedeelte maar om daar te komen moet je even een stukje omlopen. Gelukkig dat was wel open, wat leuk hier waren we nog nooit geweest.

Wat een authentieke sfeer zeg, echt super gezellig. De tapas waren weer heerlijk zoals altijd. Toen ik vroeg wanneer gaat de tuin weer open zei hij 40 mei. Het duurde even voordat we het grapje snapte, zo goed spreken we ook weer niet Spaans dus we dachten dat we het verkeerd verstonden, maar ineens had ik hem door, 9 juni haha.

Toen we einde dag weer thuis kwamen heb ik even een wasje gedraaid en wat bloempotjes opgehangen. Lesley heeft het zonnendoek opgehangen. Relax dagje.

De omleidings truuk van het zwembad om het vieze water direct weg te pompen zonder het vat te gebruiken bleek toch niet te werken. Blijkbaar had Les de buis aan een verkeerde buis geplakt. Het zit allemaal zo onlogisch in elkaar daar beneden in dat zwembad hok. We moeten nu gaan bedenken hoe we het nu gaan doen.

Dan ga ik maar de tegels plakken die ik nog moet doen bij de buitenkeuken zei Lesley.

Na een dagje hard werken is dat klusje ook weer geklaard, alleen moet er nog een rondje voor de kraan gemaakt worden, die topper van een man van mij had het weer mooi gefixt.

Paco kan nu als hij tijd heeft met capafina alles gaan afsmeren en de bbq afmaken en de electra doosjes erop zetten. Daarna ga ik het verven. De vloertegels komen een andere keer wel weer, deze vakantie gaat dat niet lukken.

Ik heb de hele dag weer in de tuin gewerkt en ik was zo moe en had behoorlijke pijn in mijn rug dat ik uitgeteld op de bank ben gaan liggen nadat ik gedoucht had. Die rottige onkruidjes ook. Onkruid kan best mooi zijn maar niet tussen het grind. We hebben ook veel land waar we wel de natuur zijn gang laten gaan, paars, rood en gele onkruidjes, heel kleurrijk.

Na zo’n vermoeiende dag is het heerlijk als er voor je gekookt wordt. Maar helaas kunnen we niet elke dag uiteten, die centjes hebben we nodig voor de materialen voor het huis, het huis is net een bodemloze put, je blijft er maar geld in gooien. Ik wilde wel gaan koken vandaag maar kon echt de bank niet meer af, dus Lesley bakte een heerlijke hamburger voor ons.

Het regende vanavond dus ik hoefde de bank ook niet meer af. Met een warm kruikje tegen mijn rug en een kopje thee keken we wat tv. De openhaard of pelletkachel hoefde verder niet aan, binnen was de temperatuur nog steeds prima. We waren beide bekaf dus op tijd naar bed dan maar vandaag.

Het is toch wat ingewikkelder dan Les dacht om het zwembad schoon te maken, omdat de bodem zo vuil is moet het water rechtstreeks naar buiten en niet door het filter, echter deze constructie bestaat niet bij ons zwembad, het komt namelijk eerst in een vat. Dat vat is snel vol want als de pomp aanstaat om het water op die manier uit het zwembad te pompen loopt het vat over omdat het water niet snel afgevoerd kan worden naar buiten. Waarom ze dat ooit zo gemaakt hebben geen idee. Lesley besloot de buis om te gaan leggen zodat het water wel rechtstreeks naar buiten kan en niet eerst in het vat komt. De benodigde spullen wilde hij gaan kopen in ons dorpje. Onverwachts was deze zaak dicht, geen idee waarom, daarom moest hij 10 km verder rijden naar Archidona. Enfin spulletjes gekocht en toen uitproberen of het werkte. Hij wilde het niet gelijk dicht lijmen want als het niet werkt ben je verder van huis.

Ja het werkte maar ineens stond er teveel druk op en omdat de buis niet vast zat schoot het buisje los zo in het vat. Omdat er wat vuil op de bodem van het vat lag kon hij het buisje niet meer vinden, wat een pech, nu moest hij weer naar de winkel om nieuwe spullen te kopen.

Ondertussen was ik lekker bezig het onkruid te verwijderen. Ondanks dat ik niet alles weg krijg knapt het al op.

Tussen de middag even pauze om samen een broodje te eten. Daarna ging Lesley het zwembad hok opruimen dat stond al lang op zijn to do lijstje maar kwam er nooit van, hij moest nu toch wachten tot de lijm droog was.

Ik ging de lade van de openhaard legen en de 2 pelletskachels schoonmaken, daar heb je ook as lades in en verder heb ik ze ook goed uit gestoft met de stoffer. De mand met houtblokken is ook weer bij gevuld dus als het kouder wordt de komende dagen in de avond kunnen we er weer tegenaan. De verwachtingen overdag zijn voor de komende week rond de 21 graden maar de avonden dalen naar 8 graden.

Tot 20.15 was het nog lekker buiten en waren we nog bezig met opruimklusjes en toen reden we naar Manolo.

We gingen in het gedeelte zitten bij de bar en onze oude vertrouwde Miguel vroeg ons of we tapas wilde bij het drankje. Wat fijn dat dat weer kan s’avonds. Maar alleen niet op zaterdag vertelde hij. Papa Manolo kwam ook nog even 2 biertjes drinken, hij werkt niet meer in de zaak maar houdt alles nog wel in de gaten. De vriendin van Miquel kwam ook aan de bar zitten en daarna zijn broer met vrouw en 2 kinderen. Opa Manolo was in zijn sas. Als klap op de vuurpijl kwam de oude ober ‘motermuis ‘ ook even een drankje doen. Wat een gezelligheid allemaal.

Wij aanschouwde het allemaal en genoten ervan en de tapas waren weer verrukkelijk. We hadden er 5 pp en 3 drankjes pp en de rekening was €22,90. Heerlijk ongelofelijk weer.

In de winter dekken we altijd het zwembad af met een zeil. Er gaat dan een fles in het water met chemicaliën die langzaam af geeft wat het water nodig heeft.

Het is altijd een klus om dat zeil er weer af te krijgen want er ligt veel water op maar natuurlijk ook veel viezigheid in de vorm van blaadjes, zand en andere troepjes. Dit keer was eigenlijk het verkeerde zeil erop gedaan, deze was net te klein, daarom was het pierebadje niet bedekt. We besloten eerst de dompelpomp aan te zetten om het water op het zeil weg te laten lopen via een slang in de tuin. Toen we het zeil er vanaf getrokken hadden zagen we dat het zwembad er best wel troebel uitzag.

We belde Paco om te vragen of we het wel schoon zouden krijgen of dat we het water moeten laten weg lopen en vullen met nieuwe. Hij zei dat hij het wel vond meevallen hoe het eruit zag en gaf Lesley wat tips om het goed schoon te krijgen. Daar zal hij de komende dagen wel even zoet mee zijn.

Tevens bespraken we met Paco hoe de bbq afgemaakt moet worden bij de buitenkeuken.

Ik vertelde dat ik een stenen randje eromheen wilde en dat het voor de rest gestukt moet worden, dus later gaat hij dat afmaken. Lesley zal zelf bij het aanrechtblad nog wat tegels moeten plakken maar of hij daar de tijd en de fut voor heeft deze vakantie zien we wel.

Ik was begonnen met het schoonmaken van de tegels rond het zwembad, eerst het ergste vuil eraf schrobben met gewoon water. Morgen zal ik gaan schrobben met sop en daarna nog 1 a 2 keer dweilen. Maar dat laatste doe ik pas als Lesley het zwembad schoon heeft gekregen.

Ik ben ook begonnen met het onkruid, dat is eigenlijk niet te doen, maar ik doe maar wat ik kan. De roos staat weer prachtig te bloeien, april en mei zijn mooie maanden alles ziet er lekker fris uit.

Voor je het weet is de dag alweer om. Ik had een lekkere pasta gemaakt met truffelsaus en tot 9 uur hebben we nog lekker buiten gezeten. Daarna werd het iets frisser en hebben we binnen een muziekje geluisterd. De kachel hoeft niet aan de temperatuur binnen is lekker.

Morgen wordt het iets minder warm staat er, 21 graden, maar vergeleken met Nederland is dat een zalige temperatuur.

Na een fantastische familie vakantie slechts 2 maanden geleden in Mexico en een wandel verjaardags weekend in maart in België te hebben gehad is het nu alweer tijd voor een werk vakantie in Spanje.

Inmiddels hebben we Hacienda la Suerte al 12 jaar op onze naam staan, wat vliegt de tijd toch. We proberen elk kwartaal er een keer heen te gaan maar dat wordt steeds lastiger met een dochter die grotendeels in Mexico woont.

Onze vrienden Rinus en Catrien waren in maart voor een poosje bij de hacienda geweest. Ze hadden het getroffen met het weer met temperaturen van dik in de 20 graden. Ze hebben 6 dagen in de tuin gebuffeld, het ergste onkruid was weggehaald, maar ik kan je vertellen het was weer behoorlijk schrikken toen we aankwamen bij ons huis.

Wat een beetje zon en regen kan doen met je tuin zeg, de moed zakte ons bijna in onze schoenen. Pff wat een werk weer. Gasten die het huis huren in de zomer hebben vast niet door hoeveel werk het is om het er allemaal zo mooi uit te laten zien. Vele zweetdruppels zal het ons gaan kosten deze vakantie.

Soms denken we wel eens wat doen we ons zelf aan, maar als het er dan weer een beetje toonbaar uitziet zijn we enorm trots en blij met dit prachtige huis en plekje.

Dit keer hadden we een vroege vlucht, om half 5 in de morgen bracht onze zoon ons naar de luchthaven. De reis was zo om, peanuts natuurlijk vergeleken bij een reis naar Mexico.

We besloten even in Carihuela-Torremolinos een kopje koffie/thee aan het strand te gaan drinken. Daar waren we al een tijdje niet geweest en we zagen weer allemaal nieuwe restaurantjes en ineens vele ijssalons. Geweldig het was 26 graden en dat doet een mens goed. Ik ben al verkouden sinds ik terug ben uit Mexico en ik hoop dat dit zonnetje gaat helpen om die snotneus en dat hoestje eindelijk te laten verdwijnen.

Daarna door gereden naar Archidona, we wilden gaan lunchen op het plein maar niks was open, blijkbaar gaat alles daar pas vanaf donderdag open, soms kun je er geen pijl op trekken wat vorig jaar was kan nu weer helemaal anders zijn.

Naast het plein was wel een barretje open en daar hebben we 2 tapas genomen. Daarna de boodschappen gedaan bij de Mercadona.

Behalve dat we schrokken van het onkruid werden we ook heel blij toen we de prachtige wisteria weer in bloei zagen, wat een pareltje en echt jammer dat de bloei zo kort duurt ik zou willen dat het altijd zo uit zag. De salie stond ook prachtig paars te bloeien.

We begonnen met de meeste buitenmeubelen buiten te zetten zodat het weer voelt als je eigen plekje, wel even landen weer.

We hebben een plan voor morgen gemaakt want waar begin je in godsnaam als er zoveel werk te doen is. We gaan het echt druk krijgen de komende dagen. Om toch in een relax stemming te komen besloten we s’avonds een nieuw restaurant in ons dorp uit te proberen.

Eindelijk zit er dan een hip restaurantje in Villanueva de Tapia. Het heet Casa Estela, het is echt leuk ingericht, daar is echt aandacht aan besteed. Je kan er van alles bestellen van pizza’s tot een entrecote.

Verder is het wel echt Spaans met een tv aan met voetbal en felle lampen, een gokkast en een vrieskist in het zicht haha. Mijn ding is het niet, ik zou geen tv aanzetten in een restaurant en ik zal de lampen wat dimmen en zeker geen gokkast neerzetten en de vrieskist lekker in de keuken laten maarja ik ben dan ook geen Spanjaard.

Toen we thuis kwamen om 22 uur konden we gewoon nog zonder jas buiten zitten, wat heerlijk is dat toch. We zijn blij dat we hier weer zijn.

Vandaag vervolgen we onze reis, maar eerst even ontbijten.

Wederom een leuke tip gehad van de hotel eigenaar. 

Choux Choux was een leuk restaurant op ongeveer een kilometer bij ons vandaan. Als je de kaart bekeek kreeg je keuze stress zoveel stond erop. Alles wat er geserveerd werd aan onze tafel zag er top uit.

Ze hadden er zelfs croissants, taartjes en pancakes maar ook diverse soorten eitjes en salades, yohurtjes en fruit, werkelijk niks ontbrak er op de kaart en alles tegen schappelijke prijzen. De rekening, zag ik op mijn afschrift, van gisteren avond was wel behoorlijk duur omdat het in de winkelstraat lag, daar moeten we dus voortaan even rekening mee houden en een straatje verder lopen.

Na het eten eerst even tanken want op weg naar Bacalar zit niet zoveel.

Je rijdt lekkerlijk op een weg door de jungle, er was veel vrachtverkeer op de weg en dat komt omdat ze een treinverbinding zijn aan het aanleggen, sectie 6 die gaat van Tulum naar Bacalar, je ziet op het kaartje wat nog in aanbouw is dat is licht grijs, ze willen dit traject van 256 km dit jaar klaar hebben, wat een enorme klus. Die trein verbinding wordt de Maya tren genoemd.

Het hele project beslaat uit 7 secties en is ruim 1.500 km aan spoorlijnen en zal de staten Chiapas, Tabasco, Campeche, Yucatán en Quintana Roo met elkaar verbinden. Een enorme boost voor het toerisme zal dat geven.

Na ruim een uur gereden te hebben maakten we een tussen stop in Chunyaxche bij de Muyil tempels, het is waarschijnlijk de oudste en langst bewoonde Maya tempel aan de oostkust.

Het is een mooi klein Maya complex. Het is er nog niet overspoeld met toeristen, er liepen slechts een paar mensen.

Je kan ook nog doorlopen en een wandeling maken door de jungle tot aan de lagune en daar een boottocht op de lagune maken, maar wij kozen alleen voor de tempels omdat we nog een reis voor de boeg hebben naar Bacalar en daar gaan we wel een boottocht maken.

Fallon vertelde we dat dit geen gewoon bos was maar een jungle. Nog maar niet het verschil verteld maar een jungle is onstaan zonder tussenkomst van de mens. We vertelde ook dat de stenen die daar lagen heel oud waren. Later zullen we haar meer gaan verellen bv dat de Maya’s een indianenvolk waren met een hoog ontwikkelde beschaving. Zij leefden in plaats van in één groot rijk, in verschillende onafhankelijke steden, we zullen nog wel een aantal complexen meer gaan bewonderen op onze reis.

Bouwen bouwen zei Fallon de hele tijd en keek geïnteresseerd om zich heen, die kleine meid maakt wat mee hoor op haar leeftijd.

Na ongeveer een uurtje rondgelopen te hebben vervolgden we onze weg weer. We moesten nog ruim 2 uur rijden, een saaie weg en vrijwel niks te vinden om wat te eten, ja een klein tentje waar je drinken en chips kan kopen, en daar stopten we dan ook even, er zat ook een klein vriezertje bij waar wat ijsjes inlagen en die namen we maar bij gebrek aan beter. Toen we aankwamen bij ons hotel waren we onder de indruk.

Ik had 3 kamers geboekt aan het meer bij Mi Kasa su Kasa.

Wat een oase van rust hier in dit kleinschalige complex. Echt geweldig, het ziet er allemaal prachtig stijlvol, modern en strak uit.

Er zit ook een zwembad bij en we namen allemaal een lekkere duik om af te koelen.

Daarna even een duik in het meer, na 6 uur mag je niet meer in het meer want het wordt dan al bijna donker, dat is voor de veiligheid. Je kan ook gratis gebruik maken van de padelboards en kano’s.

We besloten om hier op het park te gaan eten want het ziet er allemaal zo idyllisch uit.

In een prieeltje met uitzicht op het meer kregen we ons diner geserveerd.

Echt alles was fantastisch, het is hier echt een paradijs.

De rest had goed geslapen, ik niet, ik begon de dag een beetje brak. Maar eerst even lekker ontbijten. Op 2 minuten van ons hotel af zat een super leuk restaurantje El muelle de Chema.

Prachtige kunst aan de muur, heerlijk kleurrijk. Op de kaart stonden allemaal omeletten en iedereen koos een verschillende variant. Daisy had de wafels en Chey ging voor een echt mexicaans ontbijtje. We kregen er fruit bij en koffie, thee of jus.

Na het ontbijt liepen we naar de speeltuin, daar hebben ze er veel van hier en ook best gevarieerd en voor zowel kleintjes als grotere kinderen leuk. Fallon vond het prachtig om opa en papa op de schommel te duwen.

Daarna liepen we even naar de Oxxo, deze buurtsuper zit bijna op elke hoek. Zoals je in Amerika 7eleven hebt heb je hier dus de Oxxo.

Water kun je niet uit de kraan drinken dus daarom kopen we hier elke dag water en ook nog een hydriaterend drankje genaamd Electrolit.

Je kunt dat in aller smaken kopen en zorgt ervoor wat je suiker/zout gehalte op pijl blijft. Dat is handig met dit weer. Mijn favoriete smaak is cocos. Alhoewel het nu niet zo mooi is, veel wind en af en toe een regenbui, is de temperatuur wel goed. De voorspellingen voor de middag waren wel goed. Eerst gingen een aantal van ons een middagdutje doen of wat lezen en daarna zijn we naar de cenotes gegaan. Dit bijzondere fenomeen vind je bijna nergens in de wereld.

Ongeveer 20 minuten rijden vanaf ons hotel zetten we de auto neer langs de snelweg, apart hoor om daar te mogen parkeren maar langs deze snelweg zaten diverse cenotes dus het zal wel normaal zijn, wij kozen voor cenote Azul omdat deze voor kleine kids ook goed te doen is.

Midden in de jungle zit er een gat in de grond gevuld met super helder water. Je moet eerst douchen voordat je deze mag betreden. De entreeprijs is 180 pesos.

Na een klein stukje lopen zagen we 2 kleine cenotes, wouh wat prachtig.

We wilden er direct in, het was wat fris maar zeker niet koud.

Wat een avontuur weer, echt onwijs leuk dit.

Fallon vond het ook prachtig, spetter spetter spat zo midden in het bos.

We zagen mensen door lopen dus waarschijnlijk zaten er verderop nog meer. Jai ging op verkenning uit en zag dat er nog twee grote waren. Die gingen we natuurlijk ook uit proberen.

Daar waren ook wat plateau ’s waar je vanaf kan duiken. Jairo de waaghals ging van de hoge rots afspringen.

Wat een geweldig belevenis was dit weer.

Echt super bijzonder en zo zijn er dus vele honderden hier in deze streek.

Inmiddels hadden we trek gekregen en reden terug naar Playa del Carmen waar we in de winkelstraat gingen eten boven bij een restaurant.

Alleen stond de tv wat hard want er was de superbowl. Fallon wilde persee een grote mensenstoel en ging flink piepen toen ze eerst een kinderstoel kreeg, het dametje heeft een sterk karaktertje en een eigen wil. Van wie zou ze dat nou hebben?

De quamole werd aan tafel klaar gemaakt en dat is altijd leuk om te zien. Verder zaten we lekker te smullen.

Ik houd van dat Mexicaanse eten.

Na het eten liepen we terug naar het hotel en zagen wat praalwagens van de caraval. Terug bij het hotel is Fallon gaan slapen. Daisy en Elvira waren bij haar.

Met ons oude gezinnetje gingen we in de naastgelegen Tiki bar een cocktail drinken en een potje yatzee spelen.

Wat leuk er was een optreden, heerlijke jaren 80/90 muziek. Het is een hele gezellige bar en het werd steeds drukker.

Daisy kwam er ook bij. Elvira was moe en bleef bij Fallon. Wat een gezelligheid zo met die muziek en de cocktails smaakte ook goed. Wat een leuke dag weer.

Vroeg het wekkertje vandaag want Lesley wilde de tegels die hij op maat gemaakt had gaan plakken.

Het aanmaken van de lijm en de precieze hoeveelheid lijm neerstrijken is best lastig maar het ging voorspoedig.

De nieuwe wasbak komt gelijk aan het aanrechtblad, dus daarom moest er een verlaagd plankje bij komen, verstevigd met metaal en daar komt de wasbak dan op.

Toen even bepalen hoe het verder opgelost moest gaan worden, we besloten dat er nog wat bakstenen naast moeten komen en dat afsmeren met capafina.

Dat klusje gaat Paco afmaken dus het plakken en op maat maken van de resterende tegels gaat Lesley de volgende keer doen.

Er gaat echt veel tijd inzitten. Maar je ziet het steeds mooier worden.

Ik hield me bezig vandaag met kleine klusjes, zoals de openhaard en pellet kachel schoonmaken. Nieuwe blokken hout en aanmaak houtjes aanvullen in de rietenmand binnen. De kerstboom weer opruimen. Wasje draaien, afwassen en een bezem door het huis. Alles weer even lekker fris.

Om twee uur vonden we het wel genoeg voor deze vakantie en besloten wat van het mooie weer te gaan genieten op het terras op het pleintje in Archidona. Het was 17 graden vandaag en we zagen op de weerapp dat de komende dagen de temperatuur gaat stijgen naar zelfs 23 graden op maandag. Hé echt balen dat we hier niet langer zijn.

Geïnspireerd door onze kleindochter waar we een filmpje van zagen op whatsapp terwijl ze kibbeling aan het eten was, bestelden wij een rosada frita. Ook lekker met saus, net zoals onze kleindochter daar zo van geniet. Het smaakte heerlijk.

Gezellig hoor zo hier op het plein waar de kerstboom van lichtjes staat te pronken, alleen overdag natuurlijk niet aan.

Terwijl we aan het kletsen waren hadden we het erover dat het echt perfect weer is om plantjes te planten. Daarom besloten we toch op de valreep om voor de tweede keer deze week het tuincentrum te bezoeken en er 6 oleanders bij te kopen en ook nog een valse peperboom. Uiteraard nog wat gaas erbij om die rondom het boompje te doen ter bescherming. Dus toen we weer thuis kwamen toch nog even aan de arbeid om die planten in de grond te zetten. Om 6 uur toen het donker werd plofte we eindelijk moe maar voldaan op de bank.

We kunnen ook nooit stil zitten hé als we hier zijn zeiden we tegen elkaar.

Om half 9 reden we naar Manolo om de vakantie af te sluiten.

We houden van dit plekje, geen poespas maar altijd lekker eten voor een goede prijs.

Tot onze verrassing was Miquel terug, hij begroette ons vriendelijk. Hij vertelde dat hij voor een paar maanden terug is, waarschijnlijk een half jaar. We spraken nog even hoe het verder gaat met hem. Leuk om hem weer te zien, aardige vent. Met een volle buik sloten we deze fijne vakantie af.

Deze dag geen klusdag maar een uitgeef dag. Allereerst togen we naar Malaga naar de Bauhaus. Gelukkig was deze open het is namelijk een feestdag en dan kan het zomaar zijn dat alles dicht is. Dat was 6 december wel het geval maar de bouwmarkt had vandaag aangepaste tijden. We hadden zo’n bouwvakkers busje gehuurd deze week en daar kunnen grote dingen in en daarom kochten we nu 4 nieuwe ligbedden, nou ondanks de grote wagen paste het maar net.

Verder nog een koper kleurige kraan gekocht voor de buitenkeuken en een paar zakken pellets voor de kachel en ik mocht alvast mijn kerstcadeau van Elvira kopen. Een mooie mand waar een pelletzak goed in past.

Een stukje lichter qua portemonee maar zwaarder van auto reden we naar een plekje tussen de dorpjes Riogordo en Comares. Daar waar wij bij de stier rechtdoorijden op de A92 moesten we nu rechtsaf en dan nog ongeveer een half uur rijden.

Ik had gereserveerd bij Finca Elements. De mensen die deze b&b runnen hebben ooit meegedaan aan een uitzending van Ik vertrek. Het grappige is dat eigenaar Marc eerst zelf als programmamaker gewerkt heeft bij Ik vertrek en nu zelf de sprong gemaakt heeft en alle valkuilen en troubels ook zelf ervaren heeft inmiddels. Ik heb toendertijd de uitzending wel gezien en wist eigenlijk helemaal niet dat ze ook van plan waren er een restaurant bij te openen.

Ik las dat een paar maanden geleden ergens en toen mijn neef Bob onlangs zei dat zij daar ook geweest waren om te eten en dat het erg leuk en lekker was besloot ik ook te reserveren.

Er bleek nog een uitzending gemaakt te zijn van hoe gaat het nu met? Net voor onze vakantie hadden Les en ik deze follow up uitzending nog even gekeken.

Zo leuk om het nu in het echt te zien. Aan de voorkant ziet het pand er niet bijzonder uit maar eenmaal binnen in het restaurant zie je dat het het super stijlvol en echt naar deze tijd is ingericht.

Ondanks dat het 18 graden was vandaag zaten we toch binnen omdat daar nu alleen de tafeltjes stonden.

Maar ik denk dat we deze dag, begin december, nog prima buiten hadden kunnen zitten.

De keuken is Asion fusion en er wordt gekookt door Madelon, wij werden echt verrast met de meest verrukkelijke gerechtjes die zij voor ons klaar maakte. Er werd aangeraden om per persoon 3 á 4 gerechtjes te bestellen.

Wij besloten er 3 pp te doen en allemaal verschillende te kiezen en alles door de helft te doen zodat we 6 smaken zouden proeven.

Ik moet zeggen echt alles was lekker. Ik zou alles zo nog een keer bestellen.

Les zei zelfs dat dit het lekkerste eten was wat hij in deze vakantie gegeten had en misschien ook wel in tijden daarvoor en ik kon het alleen maar beamen. Wat een ontdekking dit plekje.

We bestelden ook een toetje en deze was ook super. Les een ijskoffie en ik een brownie.

Hier gaan we zeker weten terug komen ondanks dat het 50 minuten rijden is vanaf ons huis. Echt een dikke aanrader. Het grappige is dat we onderweg hier naar toe op een kruispunt stonden waar bordjes stonden van diverse b&b ’s en wij zagen een naam die ons bekend voor kwam namelijk Algarrobo, hier waren wij ooit jaren geleden geweest, nog voordat we ons huis hadden.

We konden nog goed herinneren dat ze ezeltjes hadden en een trap die gemaakt was met stenen uit de rivier en dat ze toen vertelde dat de koning eigenaar is van alle rivieren in Spanje en dat ze de trap daarom ook koningstrap noemden.

Wij hebben ook een trap van stenen. Zullen we die dan ook maar de koningstrap noemen en dat verhaal erbij vertellen wat dat maakt indruk, bij ons iedergeval wel want we wisten het na 13 jaar nog steeds te herinneren.