Elvira ging vandaag verder met het poetsdoekje om de ligbedden bij het zwembad helemaal schoon te maken. Best een klusje om 12 stoelen van voor en achter helemaal schoon te krijgen. Zelfs met de speciale HG plastic tuinstoeler vernieuwer werkte het niet echt makkelijk. Maar ze zien er weer als nieuw uit.

Lesley ging verder met het tegelen, weer 1 zak lijm gedaan vandaag. We hadden er 5 maar we gaan er toch nog 1 bij kopen voor de zekerheid. Het ziet er al mooi uit alhoewel je het op de foto door de zon niet zo goed ziet.

Mijn projectje was de oude kruiwagen zonder wiel onder handen te nemen. Ik dacht dat het wel leuk zou zijn deze te verven en dan bij de buitenkeuken te zetten en daar dan de bbq tangen in te leggen.

Hij was behoorlijk roestig dus eerst even goed afschuren en toen in de hamerite. Ik had nog een half potje zilver en een halfpotje zwart en voila als je dat bij elkaar stopt krijg je deze kleur en zo krijgen oude spullen een nieuw leven.

Het is alweer Elvira haar laatste dag dus ze nam ons mee naar Manolo voor de bonte avond. Wat zijn die 6 dagen omgevlogen zeg. We hebben het heel gezellig gehad.

Die bikkel van een man van mij had vroeg het wekkertje gezet om te gaan tegelen.

Dat klusje kost toch wel veel tijd en je kan het beter doen als het niet te warm is. Het gaat vandaag 28 graden worden en van de week loopt dat nog meer op, het mooie is weer terug.

Elvira is gaan vegen bij het zwembad en is begonnen aan het schoonmaken van de ligstoelen bij het zwembad terras, ook heeft ze de de rejas rondom het zwembadmuurtje schoongemaakt.

Ik was de kok vandaag, de lunch bestond uit een koude glasnoedel salade met mango, komkommer, tomaat, een spaans pepertje, een oesterzwam, een uitje, limoen, sojasaus en compleet gemaakt met koriander en sesamzaadjes.

Voor de avond had ik een curry gemaakt met veel groente erin om zo de nodige vitamine binnen te krijgen zodat onze tegel koning morgen weer gezond verder aan zijn projectje kan gaan.

Vorig jaar hadden we heerlijk gegeten bij b&b Finca Elements en we wilden Elvira deze smaak ervaring ook laten beleven. De b&b die gerunt wordt mensen die ook gefilmd zijn door de ik vertrek filmploeg ligt tussen Colmenar en Riogarde in, het ligt ongeveer 50 minuten bij ons vandaan. Vlak daarbij vind je ook het plaatsje Comares en daar zijn we 15 jaar geleden een keer geweest en dat vonden we toen erg leuk. We besloten om het te combineren door vooraf aan het eten Comares weer een keer te bezoeken, het is het hoogst gelegen dorp van de Axarquia. Ik kon herinneren van 15 jaar terug dat we over kronkel weggetjes reden toentertijd maar dat het zo spannend was had ik niet onthouden. Misschien geblokt of misschien vond ik het toen niet zo eng maar nu beleefde ik angstige momenten. Ik reed zelf in het begin en dat stuk was te doen, maar het ging mis toen we in Colmenar kwamen. Ik denk dat we een afslag gemist hadden of zo want de Google maps stuurde ons door de smalle dorpsstraatjes en ineens zag ik een kronkelend pad omhoog dat zo stijl was dat je daar alleen in zijn 1 omhoog kon gaan. Ik was het zat, ik vond het te eng en stapte uit. Rijd jij maar verder Les zei ik. Ik vond het vooral eng omdat ik niet wist of we goed zaten en daardoor niet ineens op een nog smaller stuk uit kwamen en moesten gaan keren op een plek waar je eigenlijk niet kan keren, bang dat de handrem het niet goed doet ofzo of dat je net iets te ver doorijdt en zo de afgrond in stort. De rillingen liepen over mijn rug en ik zit dan echt werkelijk bijna te huilen zo bang ben ik dan. Ik ben daar niet trots op en vind het ook heel vervelend voor mijn medepassagiers maar ik kan mijn angst niet verbergen. We kwamen uiteindelijk, pff zweetdruppels weg vegend, bij het dorpje aan maar volgens mij zijn er echt betere wegen naar toe dan dat we nu gereden hebben, dit is vast de meest avontuurlijke, want het was zo smal dat er geen twee auto’s naast elkaar op een normale manier kunnen passeren, een afgrond zonder vangrails en stenen op de weg die van de rotsen gevallen waren.

Het dorpje is allerschatigst met voetstapjes op de grond die je zo de weg wijzen door de kronkelstraatjes van het dorp.

Het is wandeling van een klein uurtje.

Leuke doorkijkjes en prachtig uitzicht.

Het was de moeite waard maar wel echt de laatste keer voor mij haha.

De weg naar de b&b vanuit het dorp was wel spannend maar te doen, 20 minuten gelukkig maar. De afgelopen dagen was het niet zo mooi weer maar inmiddels is het mooie weer terug en het was zelfs te warm om buiten te zitten, jammer want het zag er wel leuk uit buiten.

Binnen dan maar, er stond een ventilator maar die blies de andere kant op, nog 1 erbij zou een tip zijn.

Maar dat is dan werkelijk ook de enige feedback die ik kan geven want verder was het weer helemaal tip top in orde. Het eten werd gepresenteerd als een soort schilderijtje en smaakte verrukkelijk.

We hadden 3 gerechtjes pp en incl drinken moet je dan rekenen dat je zo’n €30 pp kwijt bent.

Het restaurant is alleen van vrijdag tm zondag open en wat mij betreft een dikke aanrader.

Toen we weer thuis kwamen hebben we heerlijk gechilt en Elvira ging lekker zonnen en zwemmen.

Om 9 uur gingen we naar Casa Estela om tussen de Spanjaarden de voetbal wedstrijd te kijken.

Elvira die allemaal Spaanse namen heeft ging natuurlijk even op de foto met 1 van haar namen.

In Spanje, in Spanje, in Spanje, in Spanje schijnt altijd de zon. Een lekker meezingertje maar geloof er maar niks van hoor. Maarja het zingt niet lekker mee wanneer je dit moet zingen: In Spanje schijnt vaak maar niet altijd de zon. Sinds Elvira hier is is het namelijk geen mooi weer vorige week zat ik nog te klagen dat ik 34 nog zo warm vond maar nu is het zeker 12 graden kouder en geen zon maar dikke bewolking en af en toe een regenbuitje. Dat heb ik nog nooit meegemaakt zei Elvira dat ik niet bij het zwembad heb gelegen en niet gezwommen heb in juni als ik kom. Inmiddels is ze al sinds 2018 elk jaar rond Les zijn verjaardag een aantal dagen hier.

Voor Lesley was het echter een ideale dag want hij is begonnen met tegelen en dan kan het beter maar niet al te warm zijn. Eerst even meten en kijken hoe de tegels moeten komen te liggen en dat valt niet mee want niks loopt recht. Wat het ook moeilijker maakt is het tapijtje van andere tegels die ik graag in het midden heb omdat ik dat zo mooi vind staan en we die tegels toch over hebben.

Maar 1 zak tegellijm is er doorheen nog 4 te gaan.

Elvira is in plaats van zonnen en zwemmen de druiven uit de druivenranken gaan knippen en daarna is ze het het terras gaan aanvegen en heeft ze de rejas en de vensterbanken schoongemaakt. Ik ben wat gaan schoffelen en harken in de planten perkjes. Zo vloog de dag weer om en zijn we als beloning lekker gaan eten bij Manolo. Alleen tapas deze keer. Voor een tientje pp hadden we allemaal 3 tapas en 3 drankjes en een gedeeld toetje. Dat zou ook een leuk liedje zijn, in Spanje, in Spanje, in Spanje is alles nog prettig geprijsd.

Gefeliciteerd lieve schat nu ben je weer net zo oud als ik, zei ik tegen Lesley om 12 uur in de nacht. Elvira had hem al verwent met een snoopy horloge maar had ook nog een super leuk t-shirt met een gekko erop voor hem meegenomen uit Griekenland. Na een kort nachtje geslapen te hebben vierden we zijn verjaardag bij het ontbijt verder.

Paco kwam om de elektriciteit in de buitenkeuken in orde te maken en om de kraan aan te sluiten. Daarna heb ik het aanrechtblad nog een keer schoongemaakt en zo wordt het steeds mooier.

Omdat Les natuurlijk jarig is wordt er niet gewerkt vandaag maar als het aan hem lag had hij begonnen met het tegelen van de buitenkeuken vloer. We hebben rustig gelezen vandaag, Lesley is alweer aan zijn derde boek bezig en ik ben nu deel 2 aan het lezen van mijn Napolitaanse roman: De nieuwe achternaam ook deze is fantastisch.

Tussen de middag een gezonde gazpacho gegeten en savonds werd Lesley wederom verrast door zijn zus want ze had een mooi restaurant uitgekozen om te gaan eten. Een half uur bij ons vandaan ligt de Anteqera golf baan en daar zit ook een uitstekend restaurant bij.

Voor de derde avond op een rij had het flink geregent zelfs met onweer erbij dus buiten zitten was geen optie.

Maar man man wat een prachtige view heb je als je binnen bij het raam zit. We deelden de croquetjes en de zalm advocado mango tartare.

Als hoofdgerecht hadden we een heerlijk stukje mals vlees. Als toetje deelden we een citroen taartje met ijs. Wat een verrukkelijk eten en wat een mooie plek. Hier gaan we zeker terug komen en zo sloten we een top dag af.

Vroeg erop uit om Elvira van het vliegveld in Malaga op te halen, ze is bijna direct doorgevlogen vanuit Griekenland, ze was 2 nachtjes thuis ging toen alweer op reis.

We moesten eerst nog een paar dingetjes halen bij de bouwmarkt en daar tegenover zit een winkelcentrum met een hele leuke kinderkleding winkel en die hadden zulke mooie dingen dat oma zich niet kon inhouden.

Inmiddels was het lunchtijd en we besloten door te rijden tot de stier bij Casabermeja en daar af te slaan de Axarquia in. Het heuvelachtige gebied daar is werkelijk prachtig, er is veel landbouw en in deze streek zie je nog veel diversiteit. Het wordt ook wel het Toscane van Spanje genoemd alleen wat droger. In Alfarnatejo zit een door ons zeer geliefd restaurant met een prachtige serre. Los Pirineos je kijkt vanaf je tafel daardoor uit op het schitterende landschap.

Voor 12 euro kun je een menu del dia krijgen die van prima kwaliteit is.

Na de lunch reden we weer door de bergen via Villanueva del Trabuco naar my hometown Villanueva de Tapia. Heerlijk om hier weer te zijn zei Elvira.

We ploften neer op de bank en kwamen daar de hele avond niet vanaf. We dronken tevens een glaasje ter herinnering aan Dieeg die vandaag 50 jaar geworden zou zijn. We luisterden naar een nummer van Bruce Springsteen, MY HOMETOWN, proost, we zullen je nooit vergeten.

In het hart van Andalusië zie je steeds meer een eenzijdig landschap ontstaan. Waar je heel vroeger nog wijnranken zag en een paar jaar geleden nog veel akkerbouw en veeteelt wordt het inmiddels steeds meer ingeruild voor de olijven teelt. Her en der zie je een boer nog wel eens wat anders proberen zoals de boer schuin achter ons met zijn pistache velden maar over het algemeen zijn het olijven, olijven, olijven.

Wij kijken uit op een enorme grote vlakte waar inmiddels al van alles is verbouwd. Vaak zie je er koolzaad of graan. De koeien, de paarden en de geiten komen dan op het land als de oogst geweest is. De roofvogel de grauwe kiekedief hebben we regelmatig een nest zien maken in het graanveld. De konijnen rennen er in het rond en vele andere diertjes eten en verschuilen zich erin.

Helaas is onze buurman, gelukkig alleen nog maar voor een stukje, gezwicht en heeft er zeker 1500, als het er niet meer zijn, jonge olijfbomen geplant. Zo zonde vind ik dat. Zo zien we steeds meer plekken waar bv tientalle paarden stonden te grazen veranderen in een eenheids worst want daar komen olijven bomen voor in de plaats. Het zal oa met het klimaat te maken hebben, er is steeds minder water en water is nodig voor de grond. De olijven kunnen heel goed met weinig water af maar ook deze olijven boeren hebben het niet makkelijk hoor. Kijk maar eens wat een fles olijfolie tegenwoordig kost.

Op ons land staan gelukkig honderden bomen ook 60 olijfbomen maar verder staan er beschermde steeneiken, amandelbomen, dennenbomen, valse peperbomen vijgenbomen en nog een paar andere fruitbomen en ook hebben we behoorlijk wat oleanders die inmiddels ook wel bomen lijken zo groot ze zijn geworden. Er is nog veel meer op ons land te vinden de brem, de yucca, de agave en vele kruiden planten. Diversiteit genoeg bij ons maar ik hoop dat de open vlaktes bij de boeren blijven en dat ze niet allemaal vol geplant worden met olijven maarja ik snap het ook wel dat er brood op de plank moet komen.

Op de 25e is het mijn salaris dag, echter het was gelijk al op aan het einde van de ochtend. Een record snelheid, dat komt omdat om half 8 de mannen van Vasa Clima al aan de poort stonden om een airco te installeren in onze slaapkamer.

Heerlijk want het wordt steeds warmer. Ik kan er minder goed tegen merk ik. Ik ga nu ook vaak tussen 2 en 5 binnen lezen, voor en na die tijd is het meer mijn temperatuur.

Tevens werden om 10 uur de tegels voor de buitenkeuken bezorgd, hoewel de vrachtwagen dichtbij kwam moesten we het laatste stukje toch zelf tillen. Gelukkig was het maar 20m2. Ik nam een paar pakken voor mijn rekening, Lesley heeft zijn spierballen weer even getraind en tilde de rest incl de lijmzakken en de voeg. Duur dagje dus vandaag maar gelukkig aten we thuis deze avond vanwege een wedstrijd van oranje. Helaas was dat geen succes maar ze zijn wel door gelukkig, anders had ik met een sjagerijnige man gezeten.

Vorig jaar had ik op een marktje een lamp gekocht voor een prikkie. Ik was er zo blij mee dat ik Lesley deze tovenaars hoed, zoals hij hem noemt, had laten ophangen in de keuken echter dat was toch niet zo’n succes, hij was te groot voor die plek en te donker. Natuurlijk had ik alweer een nieuw plekje bedacht namelijk bij de buitenplek La Calera, daar komt hij veel beter tot zijn recht. De oude lamp maak ik even goed schoon en komt weer vertrouwd in de keuken terug.

In het voorjaar kregen we ineens een foto opgestuurd van onze klusjesman, hij zei hebben jullie toestemming gegeven aan het electra bedrijf dat ze de boom naast de electra paal mochten omzagen?

Wat, nee, wat raar dat ze dat zomaar doen. Nu is een valse peperboom grillig en het kan best zijn dat hij te dicht bij de electra paal was gegroeid maar om hem nu helemaal tot beneden af aan om te zagen, en zo slordig ook, vonden we wel wat rigoureus.

Ik stoorde me ook aan die vieze paal, wel zagen niet verven dacht ik. Misschien toch maar een klacht indienen en zeggen dat ze iets nieuws moeten planten en die paal moeten verven?

Maarja dat is ook weer zo’n gedoe. Inmiddels zijn we een paar maanden verder en de kale boom is nu tot struik uitgegroeid, gaat enorm snel dus bij die valse peperboom en de paal hebben we zelf maar weer wit geverfd. Staat weer helemaal netjes nu.

Rond half 1 reden we naar Iznajar om tegels uit te zoeken voor de vloer van de buitenkeuken. Toen we voor de deur stonden was deze dicht, dat is vroeg, we wilden net wegrijden toen ik een man zag staan in de schuur, toen ik naar hem toe liep zag ik hem verdwijnen, hé waar is hij nu, er bleek nog een deur in de schuur te zitten wat leidde tot een winkeltje met bouwmaterialen en tot de trap tot de showroom. Ze waren dus wel gewoon open, nou dit moet je ook maar weten. We zijn hier toch al vaker geweest maar ze hebben het veranderd maar of dat in hun voordeel is? Er was maar 1 persoon, van de vele die daar werken, die zich bezig hield met de verkoop en na 45 minuten wachten waren wij aan de beurt. Helaas was de tegel die we uitgezocht hadden geen buitentegel. Maar onze andere keuze wel alleen deze was dubbel zo duur helaas. Morgen worden ze al bezorgd.

Op de terug weg even een salade en onze favoriete kipkerrie gegeten bij Montesillo. De rest van de middag en avond hebben we lekker een boek gelezen. Lesley zijn boek heet 5 voor 12 en de mijne de geniale vriendin.

Het voornemen was vroeg opstaan om te gaan verven en te voegen, helaas is dat niet gelukt. Ook bleven we wat langer zitten aan de thee en koffie dan bedacht. Uiteindelijk stroopten we de mouwen op en gingen aan de slag. Veel te warm was het alweer.

Ik ging de tegels dweilen en de kussentjes neerleggen bij de buitenplek La Calera. Ik ben blij met het resultaat, het is prachtig geworden.

Lesley ging de aanrecht tegels voegen bij de buiten keuken. Wat een werk toch, die buitenkeuken is niet zomaar even klaar allemaal.

Wat er nu nog moet gebeuren is het voegen en de achterwand maar zoals het er nu uitziet komt dat volgend jaar wel weer. De tegels voor de vloer bij de keuken moeten we nog kopen en de nieuwe kraan moet nog geplaatst maar daar zijn we een ringetje van kwijt, hoe kan dat nou weer we zijn toch heel georganiseerd haha.

Wel hebben we lampjes opgehangen maar de grote lamp in het midden kan pas als de electra in orde gemaakt wordt. Houten plankjes moeten we ook nog kopen en een grill voor de bbq natuurlijk. Dus klaar is het voorlopig nog niet maar er komt schot in.

In het begin van de avond ging Lesley het zwembad nog schoonmaken en ik nog wat plekjes bij verven. Het was nog steeds 32 graden, pff wat doen we ons zelf toch elke keer aan.

Daarom beloonde we ons zelf met een maaltijd in het Italiaans/Spaanse restaurant La Paloma, dat hebben we wel weer verdiend vandaag. Als bonus hadden we een prachtig uitzicht op de berg Pedrosso.