Tussen de middag reden we op die onwijs gevaarlijke weg, haha volgens mijn vader, naar Villanueva de Algaidas naar restaurant La Viñuela waar ze voor slechts €12 een menu del Dario hebben. Ik heb geen idee wat nu het verschil is met een menu del dia maar het komt op de zelfde neer, je krijgt een 3 gangen menu incl brood en een drankje. Bij dit restaurant zijn de gerechten wat aparter dan bij de meeste restaurants hier in de regio. Het wordt keurig gepresenteerd en je vindt hier meer een wereld keuken dan alleen Spaans georiënteerd. De inrichting is ook hipper. Ik vind het een toppertje, het ligt 20 minuten rijden bij ons huis vandaan, je rijdt alleen maar glooiend door de olijfboomgaarden, prachtige uitzichten.

Terwijl iedereen in Nederland zit te puffen bij 27 graden zitten wij hier te puffen bij 37 graden. Het is echt te warm om ook maar iets te doen. Ik ben zo blij dat we vorig jaar een airco in onze slaapkamer genomen hebben want 29 graden in de nacht binnen in de slaapkamer is echt te warm om te slapen. In de huiskamer en keuken is het 26 graden en met ventilators goed te doen. Inmiddels ben ik in deel 8 van de 7 zussen beland en ik kan bijna mijn boek niet weg leggen zo spannend vind ik het om de ontknoping te lezen, alles valt op zijn plek nu. Ik vind de serie geweldig.

Terwijl ik op ging in mijn boek hoorde ik Elvira in de weer met een emmertje sop, zij ging de rejas en vensterbanken even schoonmaken, héé joh dat hoeft toch helemaal niet zei ik, maar ze stond erop om dit nog even helemaal fris te maken op haar laatste dag alweer. Daarna ging het stofzuigertje aan en ging ze haar kamer alvast schoonmaken, lief hoor, ze is altijd zo’n bezig bijtje. Als afsluiter van 4 gezellige dagen reden we nog even voor een tapasje naar Manolo. Daarna nog een potje rummikub op ons terras en toen gingen onze oogjes dicht onder het genot van de airco.

In de winter dekken we het zwembad altijd af. Het grote zeil wordt dan behoorlijk vies door de troep die erop waait. Toen we in maart hier waren en het zeil eraf ging regende het. We besloten het niet vies en nat op te vouwen maar op een plek buiten uitgespreid neer te leggen waar normaal veel onkruid groeit, zodat het onkruid daar de kop niet zou opsteken en als het weer beter zou zijn we de schoonmaak van het zeil pas gaan doen. Vandaag was het zover, bloedje heet dus tijd voor water pret. Les ging met de hogedruk spuit aan de slag en elvira en ik met de dweil met sop. Team work, kleedje is weer schoon en ligt nu opgevouwen in de studio.

Over de studio gesproken daar ook maar gelijk gaan opruimen. Spullen die we allang niet meer gebruiken weggegooid en alle flessen en schoonmaak spullen in de kast gezet ipv op de grond. Staat nu een stuk netter.

Die avond gingen we gezellig bij La Paloma eten waar we nog 2 tafeltjes troffen van Nederlanders. Er zaten ook nog Engelse en Duitsers. Veel verschillende nationaliteiten eten graag in dit leuke restaurant met een Spaanse, Marokkaanse, Italiaanse keuken, je wordt hier nooit teleurgesteld. Het heeft een perfecte prijs kwaliteit verhouding.

De eerste week op de hacienda zit erop. Gelukkig hebben we nog eventjes. Er zijn nog genoeg kleine klusjes te doen maar vandaag even niet want Lesley is jarig. De slingers hangen en we hebben lekker uitgebreid ontbeten buiten. Elvira die een zonaanbidster is, lag lekker te lezen op een ligstoel bij het zwembad. Les en ik vonden dat veels te warm en hebben veel binnen gezeten met de airco aan. S’avonds uiteten in Loja bij een restaurant waar we nog nooit eerder zijn geweest: Cilantro. In het Spaans betekent dat koriander maar dat wil niet zeggen dat ze hier een overvloed hebben aan gerechten daarmee hoor. Het is een hele diverse kaart, echt voor ieder wat wils. We begonnen met een aantal deel voorgerechtjes, heel leuk ze hadden ook Mexicaanse taco’s (met koriander).

Daarna namen Elvira en ik de steak tartare (mijn lievelings gerecht) en Les bestelde een goed stuk mals vlees, presa iberica met een pinda sausje, niet te vergelijken met onze sate hoor maar wel onwijs lekker vond hij, alles was trouwens ongelovelijk lekker hier. Toen wij rond half 9 arriveerde in het restaurant zat er nog niemand en wij zeiden tegen elkaar, dat is jammer voor zo’n leuk restaurant. Maar wij met onze Nederlandse gedachte hadden het helemaal fout, Spanjaarden eten pas om 10 uur s’avonds want op dat tijdstip zat het restaurant namelijk ineens helemaal vol. Gelukkig maar want dat verdient dit leuke tentje echt.

We besloten vandaag een dagje Malaga stad te gaan doen want we halen vanavond visite op bij de luchthaven dus dat is een goede combi. We begonnen bij de Bauhaus waar we met gemak €180 neerknalde. Gewoon een pot verf en wat chloortabletten voor het zwembad en een nieuw vlottertje voor 1 van de wc’s. Het kost allemaal wat, daarom verhuren we het ook een paar weekjes per jaar om in iedergeval de kosten te dekken. We parkeren onze auto altijd bij de parkeergarage bij het pomidou centre bij de haven want daarvandaan loop je zo de stad in. Het was bere warm vandaag, kwa temperatuur iets minder dan bij ons op het platteland maar de gevoels temperatuur is hoger omdat je tussen de gebouwen door loopt. Het was ook niet druk in de stad.

Omdat we nog niet ontbeten hadden en het inmiddels al lunchtijd was doken we gelijk een restaurantje in. Binnen of buiten? Ja we blijven toch Nederlanders en willen als het even kan buiten eten. Een gezellig plekje onder de luifel dan maar, zo kunnen we ook lekker mensen kijken vanaf het terras. De jongens en meiden die er zijn voor een vrijgezellen feestje, de Spanjaarden die zelf tijdens de siësta lekker lang gaan lunchen met vrienden of collega’s, de jonge toeristen in korte broeken of rokjes vol tatoeages. De city trippers, met hun telefoon in de hand op zoek naar de beste insta of tik tok bezienswaardigheden van de stad en net als wij de 50 plussers die tweede huizen hebben en een dagje erop gaan en vast nog vele andere types die Malaga helemaal ontdekt hebben. Het is niet langer een onderschatte stad meer. We besloten gewoon wat te gaan lopen langs de winkels en natuurlijk zagen we bij een kinderwinkel weer wat leuke kleertjes voor onze 3 kleindochters. Voor de leuke jurkjes voor mezelf moet ik echt eerst nog even een paar kilo kwijt, na de vakantie maar even kijken of ik daar de disipline voor kan gaan opbrengen. Grote voorbeeld is mijn vriendin uit Hilversum die onwijs goed bezig is met sporten.

Moe van de warmte doken we weer een steegje in waar we in de schaduw nog een drankje namen. Ineens kregen we een appje, geland, een half uur vroeger, dus liepen we gehaast terug naar de auto. Elvira stond al buiten bij de luchthaven, klaar om gezellig 4 dagen bij ons te vertoeven. Een jaarlijkse traditie om met haar broer zijn verjaardag hier een paar dagen te komen.

We reden naar Salinas waar we om half 8 al aan kwamen, te vroeg om al te dineren

Dan maar eerst een drankje en wat kaas en iberico ham bij Mejias. Daarna bij het stationnetje binnen met de airco aan(en tv) zalig gegeten.

Thuis nog een lekker anijs likeurtje en om 1 uur lagen we in bed.

Wanneer je hier bent kun je er natuurlijk voor kiezen om te luieren, alles leent zich daar uitstekend voor. Prachtig weer, prachtig uitzicht, een hacienda van alle gemakken voorzien. Maar helaas als je de eigenaar bent werkt dat niet zo, je hebt geen rust in je lijf, je ziet altijd werk wat er gedaan kan of moet worden. Soms is dat leuk omdat het voldoening geeft als het er weer netjes uitziet, maar soms geeft het je ook frustratie omdat je denkt, jeetje moet ik dat alweer doen dat heb ik net gedaan. Sommige klusjes komen als een boomerang weer naar je terug.

Vegen van de buitenplek bv, net gedaan uurtje later na een windje kun je alweer vegen.

Het zwembad schoonmaken is ook een klus, eerst de blaadjes eruit (dagelijks), de bodem stofzuigen en chemicaliën erin(wekelijks of met warme dagen meerdere keren per week), het moet ook om de 4 dagen bijgevuld worden met vers water, omdat het water verdamd met zonnig weer. Soms laten er kleine tegeltjes los omdat de lijm oplost van al die chemicaliën die in het zwembad zitten, wat boven water ligt plak je weer vast, waar je niet bij kan moet gebeuren als het zwembad leeg is. Dweilen bij het zwembad moet ook regelmatig gebeuren, voor je het weet heeft er weer een zwaluwtje op de tegels gepoept na hun dagelijkse drink momenten uit het zwembad. De muurtjes rond het zwembad worden elke twee jaar geverfd. Net zoals de ander muurtjes en de balustrade.

Dan hebben we de tuin nog, je draait je om en is er alweer een nieuw onkruidje gegroeid. Alles is een ongoing process, het houdt nooit op.

Maar wat is het fijn om hier te zijn en te smullen van een lekkere maaltijd op je eigen terras en te genieten van alles wat je zelf op hebt gebouwd.

Gewoon even geen zin om dingen te doen, het is warm en we zijn moe. Daar is een vakantie ook voor bedoeld natuurlijk om uit te rusten en geen verplichtingen te hebben. We hebben allebei een e-reader vol boeken dus genoeg te lezen. Tussendoor nog even wat onkruid weghalen en de tuin gaat er steeds beter uitzien, de oleanders staan prachtig in bloei, met die warmte en droogte doen maar weinig bloeiers het hier goed maar de adelfa zoals de Spanjaarden de plant zelf noemen doet het perfect.

S’avonds bij het zwembad tweede wespennest bij de bbq ontdekt, aan de onderkant van het boeddha beeldje, weer 100 wespen minder.

Het water probleem is weer gefixt. Nieuw koppelstukje er tussen en het lek was verholpen. Tevens is onze aanvraagprocedure voor een NRA gestart, niet via die dure advocaat maar via iemand anders. Onze sleutelbeheerder was het ook even gaan navragen bij een contact persoon van hem en die mevrouw bevestigde het ook, het moet echt, ze wilde ons wel helpen voor een schappelijke prijs. Nu eens kijken hoelang die burocratie duurt voordat we het nummer daadwerkelijk hebben. Voor dit jaar is het dan geregeld.

Samen hebben Les en ik nog wat onkruid verwijderd en toen was de dag alweer om, wat gaat dat toch snel.

Lesley had een lekkere tonijnpasta gekookt en we hebben daarna de hele avond potjes rummikub gespeeld onder de nieuwe lampjes plafond van de buitenplek La Calera.

Toen ik ’s ochtends vroeg naar de studio liep zag ik ineens een hoop wespen zwermen over de grond. Nee, dacht ik gelijk want ik weet uit ervaring wat dat betekent. Een water lek. Ja hoor ik had gelijk er lag een plasje water in het grind dus we moeten weer aan de bak om in de grond te gaan graven op zoek naar de slang waar een gaatje in zit. De waterslangen lopen hier deels onder de grond deels boven de grond. Dit is al het zoveelste lek, grom, gezeik weer.

Waar we ook nog mee zitten is dat blijkbaar vanaf 1 juli er allemaal nieuwe documenten aangevraagd moeten worden als je je huis wilt blijven adverteren op platforms zoals booking.com en airbnb etc. Ik dacht dat geldt niet voor ons want we hebben alles al. We hebben namelijk een VTRA nummer en hebben ook een document met een code dat je gasten online kan registreren bij de guardia civil binnen 24 uur na aankomst. Ik vroeg het voor de zekerheid aan onze Spaanse sleutel beheerder, die ook andere vakantiewoningen beheert. Je hebt alles hoor zei hij. Maar ik kreeg ineens een bericht van een aantal platforms dat ik het NRA nummer moest invullen anders gooien ze je eraf per 1 juli en kun je geen boekingen meer ontvangen. Dus ik mailde voor de zekerheid naar onze advocaat, hebben we nu wel of niet alles vroeg ik. Ik kreeg het volgende antwoord: The registration of your property is valid and correct in the Tourism Registry of the Andalusian Regional Government, but a new law has now been approved at the national level, requiring a rental registration number to be obtained in the Land Registry for properties that are rented out temporarily or for tourist rentals offered through digital platforms.

A registration number will be obtained through the Property Registry. We can assist you with this process, although it is necessary to first obtain a Digital Certificate (for which you must be physically present in Spain).

Kosten als zij je helpen €400. En niet te geloven je moet elk jaar weer opnieuw dit aanvragen, echt waardeloos wat een domper, dat voor die 2 maanden per jaar dat wij ons huis maar verhuren.

We gaan op zoek naar een andere oplossing want €400 vind ik echt belachelijk duur.

We gaan ook even flink brainstormen saampjes om te kijken wat nu willen doen met ons huis, willen we het überhaupt nog blijven verhuren? Wat ook een serieuze optie is om te bepalen of dit misschien wel het moment is om het huis te koop te gaan zetten.

Wat mee speelt natuurlijk is dat we nu familie in Mexico hebben waar we ook regelmatig naar toe willen en daardoor steeds minder naar Spanje kunnen gaan. Ook gaan mijn ouders steeds minder, eerst altijd in het voor en najaar en de laatste tijd maar 1x per jaar. Dus is het nog wel verstandig om ons huis aan te houden voor die enkele keren dat wij of de familie er komen. Het huis en de tuin is groot en het onderhoud is erg tijdrovend. Hebben we daar nog wel zin in elke keer?

We houden van dit huis en er zit veel geld, tijd en liefde in, het zal me echt aan mijn hart gaan als we het gaan verkopen, dat is zeker maar misschien is het wel een verstandige keuze.

We gaan er echt goed over nadenken, tijdens het eten bij Manolo hadden we het er al over.

We hebben maar 1 maaltijd gegeten vandaag en dat was een menu del dia, dat was dus ons ontbijt, onze lunch en avondeten tegelijk, door de warmte eet je toch minder.

Verder hebben we boodschappen gedaan voor de hele week, we gaan de komende dagen lekker thuis eten, nog even flink genieten van dit plekje. Verder ben ik begonnen met het verwijderen van onkruid bij de buitenplek. Helaas gaat het nog niet zo goed met mijn arm, de plekken zijn gigantisch, wel 25 cm geworden en vuurrood rood. Bij de apotheek in Archidona, die een nieuw plekje heeft tegenover de Chinees, nog een zalfje gehaald, hopen dat de pijn en zwelling nu minder wordt. Bij nader inzien denk ik toch dat het wespensteken waren, want ik vond een nest kleine wespjes in een lampje bij de bbq, wel een stuk of 100 zaten er.

Dit was een beetje een zeur blogje maar het is ook niet altijd roze geur en maneschijn.

Complimenten aan mijn moeder hoeveel ze gedaan heeft weer, het ziet er erg netjes uit allemaal op de hacienda, wat een top mama is ze toch. Hoewel ik wel elke keer tegen haar zeg dat ze niet meer zoveel moet doen omdat het best zwaar werk is om met die warmte de onkruidjes uit de tuin te halen. Maar ze is eigenwijs en doet het graag voor ons. Binnen zag het er ook weer lekker fris uit. We hebben toch met 10 personen erin geleefd 10 dagen en zelf hebben ze er ook nog een aantal weken gezeten. Ook al ben je een schoonmens alles moet toch weer gewassen worden en er moet gestoft, gedweild en gestofzuigd worden. Echter het vervelende is wel altijd dat het weer ervoor zorgt dat je altijd klussen hebt rond het huis. Mijn vader had wat voorwerk gedaan aan de balustrade, alle losse verf was er nu af. Nu kunnen wij weer aan de slag om het te gaan verven. Er staan ook nog genoeg oude en nieuwe onkruidjes waar we de komende week onze handen vol aan hebben.

Maar ik begon eerst met de yucca op het terras om die een kopje kleiner te maken. Ik heb er wat stronken afgehaald maar je ziet het niet eens, hij is nog steeds vol. Deze nieuwe scheuten ga ik weer planten. Tevens heb ik wat dorre blaadjes van de planten in de potten afgehaald. Die staan er nu ook weer tip top bij.

Daarna ben ik de buitenplek gaan vegen. Morgen begin ik daar met het onkruid. Toen ik bij de bbq bij het zwembad de klimplant aan het bijsnoeien was werd ik 3x snel achter elkaar gestoken door een steekvlieg. Ik dacht eerst dat het een wesp was want het deed behoorlijk zeer. Snel een allergie pilletje genomen want ik weet dat ik heftig kan reageren op insecten beten en ja hoor na een paar uur ontstonden enorme bulten op mijn arm. Dik rood en gezwollen en ook pijnlijk, heb ik weer. Ik werd ineens zo moe dat ik een dutje heb gedaan tussen de middag, dat doe ik normaal nooit, maar ik had het schijnbaar nodig omdat mijn lichaam hard aan het werk is het gif eruit te werken denk ik. Lesley was druk in de weer geweest om het toilet weer werkend te krijgen, op de laatste dag van mijn ouders was deze stuk gegaan. Gelukkig na een paar uurtjes klooien deed deze het ook weer.

Die avond trakeerde we ons zelf op een lekker etentje bij La Paloma. Je zit altijd zo lekker op hun buitenterras.

Het is fijn om weer in Spanje te zijn maar we hebben ook weer wat tegenslagen te verwerken. Morgen meer daarover.

Nadat we terug kwamen in Nederland na een super gezellige 10 daagse vakantie met de familie moesten we allemaal weer werken. Omdat ik altijd op Lila pas op maandag en woensdag als ze in Nederland zijn is mijn werkschema ook aangepast. Ik begin dan om 6 uur s’ochtends 3 uur te werken en pas dan op Lila van 9 tot ongeveer half 6. Dinsdag werk ik ook van 6 tot 9 en om 9 uur komen de zusjes Fallon&Riley. Woensdag weer Lila en donderdag heb ik een kantoor dag. Vrijdag werk ik dan de hele dag ipv een halve dag om mijn gemiste uurtjes in te halen en dat blijf ik doen het hele jaar op vrijdag om zo uren te sparen voor als Lila in Nederland is.

Op 31 mei vertrokken Chey en Lila weer naar Mexico. Helaas zien Les en ik ze pas weer in September. Ik vind dat vreselijk om ze zolang niet te zien want juist nu in deze levensfase gebeurd er heel veel in een baby leventje. Ze kon al zitten maar op de foto’s en filmpjes zien we nu ook dat mevrouwtje kan staan. Hier voor hun huis op Isla parmantig op de koffer.

Ze krijgt ook al 2 tandjes. Ze is een kleine onderneemster en klimt overal op. Gelukkig zijn we er wel bij in Mexico als ze 1 jaar wordt, zal ze dan al kunnen lopen? We gaan het zien. Ik mis ze in iedergeval heel erg.

Ondertussen genieten we in Nederland van 2 andere deugnietjes. Nou eigenlijk is maar 1 van de twee af en toe een boefje want Riley is zo’n makkelijk meisje. Ze past zich heel snel aan en vindt alles prima. Ze heeft een heerlijke lach.

Fallon is een spring in ’t veldje en heeft vele interesses zoals gek op kinderen voor kinderen liedjes, ze zingt uit volle borst mee en danst er ook heel schattig bij. Tevens is ze dol op treinen, echte treinen maar ook de speelgoed trein Thomas en zijn vriendjes. Ze baalde laatst flink dat toevallig op 2 dinsdagen er een staking was want wij gaan altijd treinen spotten. Ze krijgt een behoorlijke eigen willetje en als ze het ergens niet mee eens is laat ze het weten, maar bij oma en opa luistert ze altijd heel goed, ik geloof dat papa en mama haar soms wel achter het behang willen plakken.

We zijn ook nog met Fallon naar de dierentuin in Amersfoort geweest op een zondag en daar rijdt een treintje door het park, dat was feest voor haar.

Maar het hele park is leuk, met de vele diertjes en de speeltuinen. Er was zelfs een Dino park.

Maar nu eindelijk hebben oma en opa even tijd voor hun zelf. Maarliefst 3 weken lang zijn we in Spanje.

We hadden een middag vlucht en om half 7 landen we. De auto ophalen en gelijk door naar Manolo daar waar onze vakantie vaak echt begint. Zo vertrouwd en zo gezellig om hier weer te zijn. Je krijgt hier altijd lappen vlees, kijk mijn kipfilet lijkt na een paar happen op een kameel.