We werden wakker van de onweer en de keiharde regen. Het regen seizoen is echt van start. Arturo had al vroeg in de ochtend de huurauto weg gebracht om te laten wassen bij hun vaste wasserij, we weten van vorige keer dat we gezeik hadden met het terug brengen van de huurauto, ze wilden ons toen 100 dollar laten betalen omdat we de auto gewassen terug hadden moeten brengen zeiden ze, stond in de kleine lettertjes, nou nu kunnen ze niet moeilijk meer doen daarover, dus inleveren zal snel gaan dachten we. Dat was mooi gedacht, de mannen wilde nu de auto niet controleren omdat het regende en ze niet naar buiten wilde, hoe verzin je het. Na een uur wachten gingen ze toch met tegenzin naar buiten, omdat de regen maar niet stopte.

Er was inmiddels zoveel regen gevallen dat de wegen helemaal ondergelopen waren en het best gevaarlijk was voor Chey en Arturo om terug te gaan naar huis. Oma en opa paste op Lila en dat vond ze helemaal best. In het begin van onze vakantie was ze eenkennig maar ze is inmiddels helemaal gewent aan ons.

In de middag was het weer droog en wandelden we met de kinderwagen naar het outlet winkelcentrum tegen over hun appartementen complex.

Arturo ging weer naar Isla met de boot, hij had van zijn vriend 20 jonge bomen cadeau gekregen voor het huis. Deze krijgen een mooi plekje in de tuin. Er zit een limoenboom bij, wat bamboe en een prachtige oranje bloemen boom weet ik. Het gaat een schitterende tuin worden , dat weet ik zeker.

Lila kan inmiddels de eerste stapjes los zetten en oefent er op los. Zo groot wordt ze ineens. Gelukkig gaan Chey en Lila 3 weken mee naar Nederland dan kunnen we nog even door genieten van haar.

In de maanden september en oktober regent het volgens de statistieken het meest op Isla Mujeres, tevens is het dan het orkaanseizoen. Het aparte is dat zo de zon schijnt en plots kan het ineens omslaan en regent het keihard. Zo ook vanochtend, het kwam met bakken uit de lucht, mijn dagelijkse taak van plantjes water geven hoefde ik niet te voldoen vandaag en ik kon iets langer in bed blijven liggen. Maar na een paar uurtjes was het weer droog en zag het er weer stralend uit.

Ik kon nog net even een gat graven om een mooie plant die we gekocht hadden in de grond te zetten. De temperaturen zijn nog steeds hoog, hoewel het wel al beter wordt, maar na een klusje is het heerlijk om het water in te springen.

Lila is ook dol op zwemmen, ze hebben speciaal een gedeelte in het zwembad gemaakt wat perfect is met kinderen.

Vandaag vertrekken we helaas en komen hier pas weer terug over een half jaar.

Ben benieuwd hoe de planten er dan bij staan.

Wat dat betreft is het niet erg dat het veel regent deze maanden, dan krijgen ze voldoende water zodat ze goed kunnen aanslaan. Het is iets minder voor de werkmannen want die kunnen met die regen niet lekker door werken aan de buitenkeuken.

We dronken nog een afscheids frozen mojito bij The joint en Lila zat nog even te swingen met opa op de live muziek.

Daarna namen we de laatste auto veerboot van half 8.

Het is echt omgevlogen deze afgelopen dagen. Het was super leuk om Pumbas Paradise te zien en er te verblijven. Echt een geweldige accommodatie voor gasten, het is een heel compleet en schitterend vakantiehuis.

Lila was voordat we weg gingen prima in haar hum maar toen we de boot afstapte was het drama, ze was niet stil te krijgen. Wilde ze daarmee zeggen dat ze langer op Isla had willen blijven? Ze werd pas weer stil toen we thuis in het appartement in Cancun kwamen en Nero haar met kopjes begroette, wat een schatje is hij toch en zo lief voor Lila.

Cheyenne kent vele leuke plekjes inmiddels al op dit eiland maar is natuurlijk nog niet overal geweest. Verleden keer dat Les en ik hier waren hadden we een echt Mexicaans plekje ontdekt en nu namen wij Chey en Lila daar mee naar toe om het te ervaren. Het restaurantje zit precies op het puntje van de lagune daar waar het overgaat in de zee.

Naast dit restaurantje ligt ook het miljoenen huis van de biermagnaat van Dos xx.

Grappig dat contrast want het restaurantje is verre van luxe, het is een hutje met een dakje van oude bouwmaterialen en palm bladeren, om schaduw te creëren is er een zeildoek opgehangen, verder staan er plastic stoeltjes en tafeltjes en ligt er gewoon zand met aarde gemengd op de vloer maar desondanks zit je hier heel gezellig en de Mexicaanse familie die dit runt is super vriendelijk. Niks aangepast hip voor de toeristen maar het is gewoon zoals het is. Er ligt daar een steiger door de mangroven heen zodat je even kan kijken naar het prachtige huis van de buren en schitterend uitzicht hebt op de zee en het westen van het eiland.

Aan het einde van de middag kwam Arturo weer naar Isla en we pikten hem op van de boot. Daarna zette hij Chey en mij af bij het barretje Soggy Peso, dat beroemd is om zijn sterke margaritas. Ik wilde daar graag een keer heen omdat ik er zoveel over gehoord had. Aan de voorkant zie je niet dat er zo’n leuk plekje achter ligt verscholen.

De bar hangt helemaal vol met petjes. Vele laten daar hun petje achter met naam, plaats en datum, vandaar het helemaal vol hangt. Er zit ook een klein strandje bij met een steiger en het grappige is dat je daar vandaan ook het huis van dos xx ziet maar dan in de verte vanaf de andere kant.

Wat ze zeggen over die sterke Margaritas klopt helemaal, mijn god, je moet echt nipje voor nipje nemen anders ben je zo dronken. Een klein beetje aangeschoten van 1 drankje belden we het vaste taxi mannetje Nicolaas om ons naar huis te brengen. Daar even een beetje rustig aan gedaan om ons klaar te maken voor het feest.

Onafankelijks dag in Mexico is op 16 september en wordt wordt groots gevierd, de festiviteiten beginnen meestal al in de avond van 15 september dus daarom gingen we om 9 uur naar het centrum. Mexico is sinds 215 jaar onafhankelijk en dat werd gevierd met een hele ceremonie, diverse volks dansen, de winnaressen van de miss verkiezingen jong en oud kwamen op het podium en natuurlijk mariachi muziek. Om 11 uur liepen militairen het stadhuis in en dat werd gefilmd en zag je op grote schermen, ze overhandigde de burgemeester de vlag. Daarna kwam de burgemeester op het bordes en deed ze een speech, ze riep keihard Viva Mexico, viva Mexico en het publiek brulde mee. Daarna prachtig vuurwerk. Lila vierde alles vrolijk mee, net als vele andere Mexicaanse kindjes. Prachtig om te zien, iedereen had mooie kleren aan. Uiteindelijk viel ze onder de indruk van alles in haar vader zijn armen in slaap.

Gister de zon onder zien gaan, vandaag de zon zien op komen. We stonden vroeg op, op Les na die had last van zijn keel en was wat koortsig.

We reden naar Punta Sur, hier ongeveer 2 km vandaan, het is het zuidelijkste puntje van dit eiland, in het bijbehorende park staan allemaal Maya beelden.

Je ziet bij Punta Sur als eerste van heel Mexico de zon op komen. Lila hadden we slapend meegenomen.

Er waren wat muzikanten die zachtjes op de trom sloegen en steeds sneller sloegen naar mate de zon op kwam, het voelde heel magisch.

Na dit prachtige spektakel haalden we Lesley op en de spullen van de mannen want die gingen weer met de veerboot naar Cancun.

Wij gingen ontbijten bij Playa Norte bij Mayan beach club.

We hadden hier ook met oud en nieuw op het strand gegeten, toen was het strand een stuk breder en nu stonden er bedjes op het strand, het is een onwijs leuk plekje om te ontbijten, zo met dat uitzicht op de blauwe zee.

Ik had burritos als ontbijt en dat smaakte onwijs lekker.

Lila zat ook te smullen van haar ei.

Daarna nog even het strand op voor wat foto’s met een ballon van cijfer 1, maar na 2 min klapte deze ineens door de zon denk.

Dit stukje strand is de trekpleister van Isla Mujeres, ik denk dat je wel ziet waarom.

We beleven het ene mooie moment na het andere mooie moment.

Het is onwijs fijn om met de familie te zijn maar ook Isla Mujeres heeft zulke mooie plekjes dat je je altijd heel blij voelt als je hier bent. Grote broer Santiago was hier blijven slapen op de slaapbank na de party van Lila gisteren en samen gingen we heerlijk Mexicaans ontbijten in de tuin.

De ventilator erbij voor een koel briesje en het voelt super chil.

Ik had verder vandaag wat gaten gegraven in de tuin voor de reeds gekochte plantjes en Chey en ik gingen nog wat aarde kopen. De bouwmannen kwamen een dakje instaleren boven de voordeur en samen met de nieuwe planten in de plantenbak staat het erg leuk.

Om kwart over 5 moesten we ons verzamelen bij de aanlegsteiger vlakbij de veerboot hier 5 km vandaan.

Restaurant the Joint organiseert sunset cruises op een catamaran en daar staat dan een band op het dek allemaal reggae en rock nummers te spelen, dat leek me zo geweldig dus besloot ik dit tripje te boeken voor ons zessen.

Toen we aan boord kwamen kregen we gelijk een welkoms cocktail. Het was onbeperkt drinken en er zitten ook wat snacks bij, zoals bv de Cheyenne chicken wings, de Canadese eigenaresse van the Joint haar dochter heet namelijk ook Cheyenne. Natuurlijk zat er ook guacamole bij en een soort loempia, voor Lila hadden ze patatjes en kipfingers, ze zat heerlijk te smullen, in het begin viel ze na het eten even in slaap maar later zat zij ook flink mee te swingen met de muziek.

Ze houdt echt van muziek, zo leuk om te zien en maar klappen met haar handjes, echt een schot in de roos deze boottocht, iedereen had het naar zijn zin.

Gelukkig zaten er in totaal maar 20 mensen op de boot dus het was een leuk groepje.

Er stond een lekker windje, de muziek was top, de zonsondergang prachtig en het was super relaxt en gezellig wat wil je nog meer. Top avond.

Wat vliegt de tijd, het is ongelooflijk snel gegaan. Onze tweede kleindochter Lila is alweer 1 jaar geworden. We hadden een rugzak vol cadeautjes mee van ons zelf maar ook van de familie. Lila vond het prachtig dat we gingen zingen, ze klapte vrolijk mee met haar handjes.

De cadeautjes vielen in de smaak en er werd gelijk mee gespeeld. Ze was, zal je net zien, erg verkouden vandaag en had een beetje een rood oogje dus later op de dag werd ze een beetje hangerig, maar na een kinder paracetemol voelde ze zich gelukkig weer wat beter.

We reden naar de supermarkt om de laatste dingetjes te kopen want vanaf 4 uur is het party party op Pumbas Paradise.

Lesley ging zijn signature dish maken, de guamole, favoriet van Lila.

Ik maakte kaas plankjes en worst plankjes en sneed het stokbrood. Chey had heerlijke pastasaus gemaakt en Lesley kookte de pasta. Arturo leende een extra grote tafel en stoelen van de beachclub schuin aan de overkant, connecties, connecties daar draait het om hier op het eiland zo krijg je veel voor elkaar.

Om half 4 toen we er bijna klaar voor waren begon het plotseling te regenen. Oh nee, maar gelukkig was het snel over, de trekker over het terras en alles was klaar voor het feestje. Door die regenbui was het wat bewolkt en eigenlijk was de temperatuur nu perfect voor ons.

Er kwamen wat vrienden die ook kindertjes hebben.

Lila was het grote middelpunt en ze genoot ervan.

We zaten zo gezellig tot s’avonds laat buiten te eten en als toetje taart.

Er is een Argentijnse dame op het eiland waar iedereen zijn taarten besteld, een Lila kleur taart met cake en room en de andere was een brownie in de vorm van een 1, iedereen zat ervan te smullen, inclusief Lila.

Op het laatst werd er nog even gezwommen. Ze was gelijk weer schoon.

Het was een top verjaardag voor Lila met lampjes en ballonnen in de tuin, het zag er perfect uit, die kleine meid boft maar dat haar ouders Pumbas Paradise hebben want het is the place to be for a small family and friends party.

In Spanje vreten alle konijnen onze jonge plantjes op hier in Mexico doen de leguanen dat.

Leguanen waggelen gewoon hier door de tuin of ze zitten in een boom. Ze zijn verrassend snel als ze een andere leguaan spotten want ze hebben territorium drift. Ze willen de tuin het liefst alleen voor zichzelf.

We besloten na een smakelijk ontbijt wat nieuwe plantjes er bij te kopen. Hier 500 meter vandaan zit een tuincentrum daar verkopen ze allerlei planten die ik alleen ken als binnen plant maar hier met die tropische temperaturen zijn het natuurlijk buiten planten. Net zoals alles hier op het eiland waren ze niet goedkoop maar je hoeft ze dan tenminste niet met de boot mee te slepen.

Lesley spotte hier ook kleine huisjes tussen de planten in en vroeg aan de eigenaar in zijn beste Spaans of dat huisjes zijn voor de aluxes. De vriendelijke man begon gelijk te vertellen, ja zei hij, ’s nachts hoor ik wel eens geluiden dus daarom heb ik de huisjes in het tuincentrum gezet en leg ik er chocola in of chocolade melk. Dan zijn ze tevreden en zorgen ze dat het goed met mijn bedrijf gaat. Ik zag dat hij het serieus geloofde. Grappig hoor. Misschien moeten wij ook chocolade of andere lekkere dingen neerleggen in het aluxe huisje bij Pumbas Paradise zodat ze meer boekingen krijgen.

Pal achter het tuin centrum zit een leuk restaurantje La casa del Tikinxic met prachtig uitzicht op de blauwe zee. Ze zijn bekend om hun lekkere visgerechten. We aten daar vis en voor Lila bestelde we wat kip. Wat een heerlijk plekje zeg.

Er stond een windje zo pal aan zee en dat was erg aangenaam.

Thuis gekomen gingen we nog even zwemmen, eindelijk was het water weer onder controle, geen alg meer. Wat een perfecte plek is dit zeg.

Op Yucatan schiereiland is de oude Maya legende van de aluxes nog steeds actief. Men geloofd dat als je een huis gaat bouwen, je ook een soort miniatuur huisje moet bouwen voor de aluxes op je land. Het helpt om positieve energie aan te trekken en om dieven te verjagen. Volgens de legende is de Aluxe een soort kleine elf, als je ze met respect behandeld dan beschermen ze je.

De bouwvakkers hebben ook zo’n huisje gemaakt bij Pumbas Paradise, super leuk, deze blijft natuurlijk hier staan, of je het nu geloofd of niet, het is een mooi verhaal.

Ondertussen schieten de bouwvakkers lekker op met de buiten keuken.

Ik blijf het zeggen echt knap hoor dat ze in deze hitte kunnen werken.

Wij zitten voornamelijk binnen in de airco overdag tussen 11 en 4 omdat het gewoon te warm is en zelfs dan nog is het warm.

Lila is een echt ondernemend meisje, ze kan super goed de trappetjes op en af.

In de supermarkt trekt ze altijd alle aandacht naar zich toe door naar de mensen te gaan zwaaien, kleine charmeur. Prachtig vindt ze alle aandacht en ze lacht ook naar iedereen, nog even als ze los loopt zie ik haar al door al die schappen rennen, klein boefje.

Arturo kwam s’avonds weer naar Isla, hij had van alles mee op de boot, planken voor de buitenkeuken, mega flessen shampoo, verzachter, body wash en bodycream en nog wat spulletjes. Het is wel een gedoe hoor op een eiland wonen, want alles is hier duurder of ze verkopen het gewoon niet, dus je wilt veel van het vaste land meenemen.

We aten om half 10 nog een lekkere pasta met vis.

Lila heeft denk een groeispurt want ze had vandaag al goed gegeten maar van de pasta moesten we 3x opscheppen voor haar. Ze verbruikt ook veel energie, slaapt weinig overdag en is altijd actief, ze heeft het nodig om goed te eten. Ik denk zomaar dat ze later een heel sportief meisje gaat worden.

Al hoewel er een perfecte koffie tafel bij Pumbas Paradise staat is het ook leuk om bij de koffiebus hier 800 meter vandaan een koffietje te doen.

Ze hebben de lekkerste koffie van het eiland, maar ook voor de niet koffie drinkers, diverse theesoorten, een chai latte of een chocolade melk.

Het is een leuk plekje in het groen met in het midden een enorme boom. De moeder van de eigenaar heeft 40 jaar geleden een aantal stukken grond gekocht voor haar kinderen en een boom erop geplant samen met haar kinderen en deze is na al die jaren uitgegroeid tot een prachtig exemplaar, echt een trekpleister.

Er hangt een schommel aan en deze is uitstekend geschikt voor ons kleine meisje.

Prachtig vindt ze het om erin te schommelen daarom had Chey verleden keer gevraagd waar ze die gekocht hadden en nu hangt de zelfde schommel ook bij Pumbas.

Ik zag dat ze ook jonge boompjes verkopen, blijkbaar krijgen ze vaak de vraag wat voor een boom die prachtige stoere boom daar in het midden op hun terrein is dat ze op het idee zijn gekomen deze ook te gaan verkopen. Het werkt want wij kochten er één voor Lila en we gaan deze samen met haar planten op haar verjaardag. Over een aantal jaar zal iedereen, hoop ik, dan ook tegen haar gaan zeggen wat een prachtige boom staat daar op jullie terrein en dan kan ze zeggen die heb ik van oma en opa uit Nederland gehad.

Tussen de middag had Lesley naar Mexicaans recept guacamole gemaakt.

2 advocado’s, een klein gesnipert uitje, een halve grote tomaat, 2 knoflookteentjes, 1 uitgeperste limoen en verse koriander. Lila smulde er ook van.

Onlangs is er een nieuw beeld geplaatst op het eiland, tussen de bestaande zeedier beelden. Het is een zeemeermin, wij zijn er even gaan kijken, het is aan de andere kant van het eiland hier 2 km vandaan aan de ruige zeekant. Het eiland is immers maar 1.5 km breed en 7 km lang, dus we reden dwars over het eiland en nog een stukje richting het midden. (Pumbas Paradise ligt aan de zuidkant, aan de strand kant).

Super leuk gedaan al die beelden van dolfijnen, haaien, roggen en schildpadden, en nu ook een zeemeermin dus.

Er loopt een wandelpad en een fietspad langs dus je kunt op je gemakje kijken en ook genieten van deze kant op het eiland met zijn rotsen en woeste zee.

Ze zijn echt bezig om het eiland netjes te maken en aantrekkelijk te houden voor toeristen. Ik ben fan van Isla Mujeres.

Ontbijten doen we eigenlijk elke dag met ei en groente. Vandaag was de groente, nopal, dat verkopen ze in Nederland niet, dat is een cactus en erg lekker. Het heeft een bite en lijkt kwa textuur op de okra en de smaak heeft iets weg van komkommer maar de smaak blijft uniek, zalig vinden we het.

Ik weet niet of het nu door het wondje op mijn vinger komt maar vandaag voelde ik me niet lekker, erg moe vooral. Lila was ook niet helemaal in haar hummetje, heel aanhankelijk aan Chey, van ons moest ze niks weten.

Vandaag hebben we daarom niet zoveel gedaan, behalve de tuin sproeien en het zwembad schoonmaken. We komen maar niet van de alg af, daarom maar flink vaak stofzuigen, het was ook erg warm vandaag. De werk mannen daartegen buffelen door. Ik vind het ongelofelijk dat ze kunnen werken met deze temperaturen.

Ik had het even aan AI gevraagd maar september is echt de minst goede maand om naar Mexico te gaan. Zo ervaar ik dat ook, ik ben eerder in december, januari, februari, oktober en november hier geweest en dat voelde vele malen beter. Maarja in september wordt mijn kleindochter nu eenmaal 1 jaar dus daarom zijn we hier. Nog een paar daagjes en dan is het zover.

Naast het huis ligt een klein winkeltje waar ze voornamelijk drinken, ijs en chips verkopen. Wij kochten een ijsje voor ons en de 3 werkmannen. Lila is dol op ijs.

Die avond aten we thuis, een salade, kip en Spaanse tortilla. We zaten binnen want buiten was het nog steeds te warm.

Het ziet er wel erg gezellig uit buiten met al de lampjes.