Nadat we thuis gekomen waren van onze vakantie uit Spanje begon ons Nederlandse leventje weer. Vele uurtjes werken doordeweeks en in het weekend plezier maken met familie en vrienden. De zomers in Nederland zijn heerlijk, niet te warm en prima geschikt voor bv een bbq in Amsterdam met Marcel en Gerda. Even bijkletsen met familie, zo zijn we gezellig op de koffie bij Marja en Hidde geweest. Onze zoon en zijn gezinnetje te eten gehad voordat ze zelf bijna 3 weken op vakantie gingen. We zijn in Amsterdam wezen eten uitgenodigd door Elvira bij een top restaurant. We werden verwent met een 3 gangen menu bij mijn ouders thuis. Ik ben ook nog met mijn moeder zalig Italiaans wezen eten in Santpoort. Rinus en Cartrien kwamen nog gezellig bij ons eten. Verder hebben we nog heerlijk ontspannen gevaren op de Loosdrechtse plassen met Joyce en Job. We hebben een weekend gelogeerd in de prachtige boerderij van Doménique en Paul, ze hadden ons ook nog meegenomen naar een wijnproeverij van echte Achter hoekse wijn, super leuk

We waren nog net op tijd weer in terug Amsterdam om de Sail Out te bekijken. Nee, rustig hebben we het niet gehad maar wel onwijs genoten van alles.

Het laatste weekend voordat we naar Mexico gaan hadden we nog als klap op de vuurpijl een bbq hier in de tuin met familie. Nog even genieten van onze kleindochters voordat we op vakantie gaan, die zie je namelijk met de dag groter worden. Fallon die alweer een week op de basisschool zit en zo groot en wijs wordt.

Riley die al goed kan zitten en zelfs al kan kruipen, zo leuk.

Maar wat kijk ik nu uit naar Lila en Cheyenne in Mexico. We hebben ze 3 maanden niet gezien en dat is eigenlijk veels te lang voor een moeder/oma. Ik heb altijd zin in vakantie maar nog nooit zo erg als nu. Lila wordt alweer 1 jaar en wij zijn erbij gelukkig.

Zal Lila eenkennig zijn in het begin, we gaan het zien. We gaan in ieder geval weer heerlijk genieten daar en allemaal leuke dingen doen samen. Ik ben ook super nieuwsgierig naar het eind resultaat van Pumbas Paradise. Heel spannend allemaal, ik kijk er naar uit!

Er is keihard gewerkt in Mexico op het eiland Isla Mujeres.

De villa was een paar weken geleden al opgeleverd maar de tuin moest toen nog aangepakt worden en dat was best nog een hele klus.

Ze hebben eerst alles gesnoeid en alle losse bladeren en troepjes op de grond opgeruimd. Daarna aarde gestort en groepjes planten geplant. Er is opvulgrind gestort en daarna het echte grind. De tuin is glooiend en ziet er prachtig uit met de planten en het grind.

Dit alles is gedaan terwijl er ook gewoon full time gewerkt werd door Arturo en Cheyenne en er ook nog een drukke peuter rond kruipt.

Echt respect hoor voor ze, gelukkig is er voor Lila ook genoeg te beleven, ze hebben een schommel en een hangmat.

Dit weekend is de website live gegaan https://www.pumbasparadise.com/#/search en Pumbas Paradise staat ook op een paar boeking sites zoals booking.com. https://www.booking.com/Share-2MpY2A Er kan nu geboekt worden. (Bij voorkeur natuurlijk via hun eigen site.) Spannend hoor. Ik hoop voor ze dat de boekingen snel binnen stromen. Ze hebben het afgelopen jaar enorm hun best gedaan om hun paradijs werkelijkheid te laten worden. Pumbas Paradise!

We gaan weer een nieuwe fase in, onze oudste kleindochter is alweer 4 jaar geworden en na de vakantie gaat ze voor het eerst naar de basisschool toe.

Ongelofelijk wat gaat de tijd toch snel. Haar eerste levensjaar paste ik 2 dagen in de week op daarna vast elke dinsdag en regelmatig ook een paar uurtjes op vrijdag. Toen haar zusje geboren werd kwam zij ook mee op dinsdag en nu wordt het weer anders. Op dinsdag komt Riley nu alleen tot 2.15 en daarna gaan we samen Fallon van de basisschool halen. Zal best even wennen zijn allemaal voor haar, maar ook voor mij en ook voor haar zusje want die krijgt nu meer qualtytime met oma. Ik zal Fallon, dat lieve grietje wel missen in de ochtend, we gingen altijd naar het peutercafe en dat was echt super leerzaam en leuk voor haar. Gelukkig komt ze vaak logeren en dat zal ze gewoon blijven doen natuurlijk, dan gaan we leuke dingen doen hé oma zegt ze dan altijd. Vorige week waren we nog met de stoomtram geweest, geweldig vond ze dat.

Haar verjaardag was ook super.

Het werd kleinschalige gevierd maar wel met prachtige taarten gemaakt door haar tante Elvira.

We hebben een avond vlucht, dat vind ik altijd heel fijn want dan kun je nog rustig uitslapen en op je gemak het huis in orde maken. Ik heb echt respect voor het schoonmaak team wat ons huis na elke verhuur weer schoon moet maken want het is me een klus zo’n groot huis met al die kamers, badkamers en buitengedeeltes. Nadat we wakker waren hebben we direct ons bed afgehaald en in de was gedaan, daarna tweede wasje erin met handdoeken en keukendoeken, 2 badkamers schoongemaakt, 1 slaapkamer, de keuken en bijkeuken en de huiskamer. Ik stoorde me al een hele tijd aan het schilderij wat zo pontificaal in zicht stond en wat veel ruimte in nam maar Les vond het zo mooi. Nu na 13,5 jaar toch maar een keer weggehaald en wat stoelen verschoven, veel beter zo al zeg ik het zelf.

Les maakte het zwembad schoon en ik dweilde de boel nog even op het zwembad terras en klaar is het huis voor de volgende gasten. De hele zomer zitten we lekker vol. Ik hoop dat iedereen net zo gaat genieten zoals wij altijd doen. We besloten voordat we naar het vliegveld reden bij Mejias nog even een drankje te doen en klaar is onze vakantie.

Jai kwam ons ophalen vanaf Schiphol. We hebben de komende weken een heleboel leuke afspraken in de weekenden staan, onze agenda staat helemaal vol tot aan de volgende vakantie in september naar Mexico. Te beginnen met een bbq in Amsterdam en de dag erna zien we onze kleindochters weer, jippie! Het leven moet je vieren.

Omdat we morgen weer naar huis gaan besloten we vandaag nog even flink te gaan genieten van ons prachtige huis en de omgeving. Geen idee wanneer we weer komen.

We hebben in de ochtend alvast wat wasjes gedraaid en door de kamers die niet gebruikt zijn even een swiffertje gegooid zodat we ons morgen alleen kunnen richten op onze huiskamer, slaapkamer en de keuken. Tussen de middag reden we naar Fuente del Conde naar restaurant Pajaritos. Dat was vroeger altijd een toppertje. Leuke sfeer en een goede kaart. Sinds de mannelijke eigenaar met de noorderzon vertrokken is is het restaurant niet meer wat het geweest is. Het plekje blijft leuk maar is wel gehalveerd en ook de kaart is een stuk kleiner geworden. We bestelden een tomaten salade en een kip gerecht om te delen. Ondanks dat het heerlijk was viel het ons wel op dat 1 gerecht hier net zo duur is als een menu del dia (3 gangen incl drankje) wat in de omgeving veel wordt geserveerd tussen de middag. Dat maakt het moeilijk denk voor dit restaurantje om veel gasten met de lunch te krijgen er zat dan ook maar 1 ander tafeltje.

Na de lunch reden we nog even naar Archidona om iets uit te laten printen. Thuis gekomen begon ik met het nogmaals schoonmaken van de buitenplek. Eigenlijk is dat onbegonnen werk want je draait je om en door de wind is het weer bedolven met blaadjes en stofjes. Verder hebben we gerelaxt met een boek, de temperaturen zijn echt beter nu, wat een verschil van 5 graden kan doen zeg, zo is het echt lekker. Rond 7 hebben we nog wat zahorra emmertjes geschept en voor de olijvengaard gegooid. Staat leuk op dit plekje, met een stoeltje erbij kan je genieten van het uitzicht op onze 60 olijfbomen.

Eigenlijk zouden we thuis eten maar we wilden er op deze laatste avond toch nog even opuit. We reden naar Iznajar en zagen bij La Cocina op het bord buitenstaan dat ze wat specials hadden. Lesley koos voor de Kiptandoori en ik voor de Thaise garnalen curry. De kok van dit restaurant kan echt lekker koken weten we uit ervaring, hij heeft het dit keer weer waargemaakt, we hebben wederom zalig gegeten.

Net toen wij aan ons laatste drankje zaten kwam er om half 11, als de kok in Nederland al naar zijn bed gaat, nog een groep aan van 25 jongelui van rond 20. Dit is voor de Spaanse jeugd hun hoogtepuntje van de dag, niks naar de disco of lopen rellen op straat. Keurig met vrienden af spreken om even wat te gaan eten en drinken. Het viel ons op dat ze vrijwel allemaal aan de frisdrank zaten en gezellig met elkaar aan het kletsen waren ipv allemaal op hun mobieltjes. We waren onder de indruk van de Spaanse jeugd die zo gezellig hun avond doorbrengen.

Zijn we erin getrapt toen we in Archidona een gasfles wilden omwisselen? We moesten per fles maarliefst €25,95 betalen en later kwamen we erachter dat het in Iznajar maar €19.95 kost, wat een bizar groot verschil zeg. Kregen we een toeristen prijs of zit er echt zoveel verschil in de stadjes.

De laatste tijd denk ik, is Spanje nog wel een buitenlanders vriendelijk land, je wordt soms behoorlijk tegen gewerkt namelijk. Neem nou die extra verhuur vergunning, ineens was een VTAR niet meer voldoende en moet je nu ook een NRA hebben. Het hele proces is zo omslachtig en klantonvriendelijk. Gelukkig hebben we hem nu:

Hacienda La Suerte is een goedgekeurd vakantie verblijf door het registro de la propiedad Archidona. Alles is online geregeld en we moesten alleen de leges ter plekke nog betalen op het kantoortje, het nummer is nu in ons bezit! Nu moeten we dat nummer nog invullen op de bookingsites waarop we adverteren en het is niet makkelijk te vinden waar nu precies. Het is verplicht maar ze maken het hele proces behoorlijk omslachtig.

De hele aanvraag procedure heeft weg van een ontmoedigingsbeleid. Nu snap ik het wel voor in de steden, ik begrijp het dat ze liever niet willen dat particulieren huizen verhuren om er winst mee te maken omdat de woningnood hoog is en de locale inwoners zelf die woningen willen gebruiken en dat deze mensen ook niet alleen toeristen als buren willen, dat is net zo als bij ons in de grote steden, maar op het platteland zorgt het juist voor een boost voor de lokale restaurantjes en winkeltjes. Soms is het lastig je hoofd boven water houden hier hoor als restaurant eigenaar in een dun bevolkte omgeving. We hebben er in de loop der jaren al heel wat zien verdwijnen. Ons huis was toen we het kochten sterk verwaarloosd en geen Spanjaard wilde dit kopen of hier überhaupt in investeren. Wij hebben hierin wel veel geld en tijd gestopt om het weer in ere te herstellen. Het is nu helemaal gerestaureerd zodat dit prachtige oude pand bewaard is gebleven. Elk jaar plegen we het nodige onderhoud en daarom verhuren we het slechts enkele weken per jaar, namelijk om die onderhouds kosten daarvan te betalen. Het is geen investerings pand om winst mee te maken. Wij betalen ook gewoon onze belastingen en zelfs meer als niet residenten. Trouwens als we het ooit willen gaan verkopen betaal je 19% belasting over je winst. Tevens betaal je 3% makelaars kosten over de totale verkoopsom. Dat is in Nederland heel anders geregeld.

Over onderhoud gesproken vandaag waren we weer druk aan het verven geslagen, je ziet alles mooier worden. In de eerste instantie denk je, het ziet er toch nog wel goed uit want met een beetje zon wordt alles stralender maar als je goed kijkt dan moeten er echt wel een aantal muurtjes aangepakt worden.

Het verschil is duidelijk te zien, we zijn tevreden.

.

We hadden het uitgesteld omdat je beter niet kan verven als het te warm is, nu is het begin 30 en kouder gaat het voorlopig niet worden dus we besloten aan de slag te gaan met de kwast. Het leuke van verven is dat je direct resultaat ziet, het fleurt weer helemaal op.

Maar het nadeel is dat je steeds meer werk ziet als alles zo wit wordt want dan denk je oh die bbq kan ook nog wel even en dat muurtje ook nog wel, nou dit muurtje is iniedergeval al mooi opgeknapt.

Morgen plannen we nog een extra dagje verven in, we hebben de smaak nu te pakken.

We vonden dat we een beloning verdient hadden dus gingen we s’avonds om half 10 nog even voor een drankje met tapas naar Manolo. We drinken steeds minder alcohol maar vanavond nemen we het er nog even van.

Je staat er niet bij stil maar er zijn Spaanse gewone woorden die als namen gebruikt worden zoals bv Linda=mooi Marina=jachthaven, Rico= rijk of lekker, Paloma=duif, Luna=maan, Reina=koningin, Marysol=zee en zon, Sierra=gebergte, Isla=eiland, Mariposa=vlinder. Dus eigenlijk ken je al een hoop Spaanse woorden.

De vlinder was dit jaar het thema van de breiende vrouwen van Iznajar. De mariposas hingen prachtig boven de straat in het dorpje als versiering en zonnedoek. Echt kunstig gemaakt, daar zitten heel wat breiuurtjes in.

We liepen nog even een rondje om de kerk.

Na een tijdje gelopen te hebben wilden we dolgraag ergens wat drinken omdat ons hoofd er inmiddels uit zag als een tomaat, pff met die warmte slenteren door de smalle soms stijle straatjes is best pittig.

Bij het leuk ingerichte Olivo Blanco gingen we naar binnen en bestelden we snel wat koels en tevens een lekkere lunch.

Omdat de eigenaren Engels zijn staan er andere dingen op de kaart dan je normaal in een Spaans restaurant vindt. Lesley koos voor de butterchicken en ik voor een kleine caesarsalad met een half tonijn broodje. Toe deelden we een smakelijk snickers ijsje. Dit was tevens ons ontbijt en avondeten. We merken dat we echt minder eten hier, soms 2 en soms maar 1 maaltijd per dag, komt allemaal door de warmte.

Omdat het onkruid verbrand door de felle aanhoudende zon hebben we aan de tuin minder werk dan normaal. We pakken wat kleine klusjes op maar meer dan een uurtje per dag zijn we daar niet mee bezig. We hebben geen nieuwe dure tijdrovende projecten opgepakt dit jaar dus eigenlijk kun je zeggen dat we nu meer vakantie kunnen vieren dan anders. Beide merken we dat na 2.5 week een beetje de verveling toe slaat. Elke dag alleen maar in je boek lezen en s’avonds wat spelletjes spellen vinden we best saai. Ook al gaan we regelmatig ergens wat eten voor de afwisseling het is voor ons, de normaal zo bezige bijtjes, een totaal ander leventje zo. Zal zo ons pensioen eruit zien zeiden we tegen elkaar, willen we dit dan wel al? Beide komen we tot de conclusies dat dit echt nog niet het leven is wat we nu al willen. Terwijl ik altijd zei, ik zou zo kunnen stoppen. We merken dat we toch wel wat meer omhanden nodig hebben. Nu helpt de warmte niet mee want daardoor ga je er niet echt op uit voor een wandeling of een steden bezoek. Maar als we met pre pensioen zouden gaan en hier zouden zitten is dit wel ons leven dan. Nee, we blijven toch nog maar even een paar jaartjes doorwerken, het is ons te rustig, we hebben wat hersenkrakertjes nodig en ook meer activiteit. De activiteiten waar we ons nu voornamelijk mee bezig houden zijn repeterend en huishoudelijk zoals alles continue aanvegen, dweilen bij het zwembad, de was en voor Lesley het onderhouden van het zwembad.

Gelukkig kennen we wat leuke mensen in de buurt waar we zo nu en dan mee afspreken om bij te kletsen. Dit keer gingen we met Rob en Ibolja, die we al 15 jaar kennen, uiteten bij het leuke buitentuintje La tasca in Villanueva del Algaidas. Dit is echt een verborgen pareltje midden in het dorpje verscholen achter een grote poort in een klein straatje, je moet het maar weten. We bestelden wat tapas en racions. Echter het is altijd lachen hier want als je denkt een tapa besteld te hebben krijg je soms een grote portie en als je een racion besteld hebt lijkt het soms maar de hoeveelheid van een tapa. Maakt allemaal niet uit, het gaat hier heerlijk ongedwongen. Als de rekening komt kun je alleen cash betalen en merk je dat je voor maar €20 pp incl drinken je helemaal tonnetje rond hebt kunnen eten.

Toen we weggingen maakte ik nog snel even een foto en terwijl ik dat deed kwam er een Spaanse vrouw naar me toegelopen en zij vroeg of ik de eigenaar was van Hacienda la Suerte. Ik antwoordde verbaast ja dat is ons huis. Ze vertelde dat ze me herkende van Facebook, ze volgt me want ze heeft vroeger met haar oma, opa, vader, moeder, broers en zusters in ons huis gewoont. Ze vindt dat we het zo mooi gemaakt hebben en geniet altijd van de foto’s. Leuk om te horen want we doen ook echt ons best om ons huis in de authentieke Spaanse stijl te onderhouden en niet te modern te maken want een 100 jaar oud huis moet je met respect behandelen.

We komen er graag bij El Patio del Molino in Villanueva del Trabuco. Jaren geleden ontdekte ik deze olijvenboederij waar ze ook rondleidingen deden met een olijfproeverij en aansluitend een lunch. German en zijn vrouw deden dat, maar toen zijn vrouw kok werd bij de gevangenis in Archidona deed German alleen nog maar wat koude tapas ipv een uitgebreide lunch. Ineens zagen we dat hij zijn restaurant verhuurde aan een jong Nederlands stel die, vol enthousiasme dit gingen runnen, ze gaven er een Indische twist aan. Leuk voor Nederlandse en Engelse gasten maar de Spanjaarden kennen die keuken helemaal niet dus bleven uit en die heb je wel nodig in de winter maanden als de toeristen weg zijn. Na een jaar waren ze weer weg. Daarna werd het restaurant verhuurd aan een jonge Spaanse man, Javi, hij maakte er een succes van, bijna elk weekend speelt er een live artiest. Hij heeft veel tafeltjes buiten staan, leuke lampjes opgehangen en er een leuk intiem sfeertje gecreëerd, zijn eetformule is simpel maar lekker. Je krijgt een briefje met een pen daar zet je je naam op en kiest hoe je je broodje belegd (€5) wil hebben, er staan allemaal ingrediënten op die je kan aankruisen. Er ligt nog een briefje bij voor salades (€8) waar je ook de ingrediënten bij kan kiezen en een laatste briefje ligt er voor een keuze uit verschillende belegde grote toostjes (€6).

Wij besloten er zaterdagavond heen te gaan. Om half 10 zaten we op het terras onder de vijgenboom. Jong en oud was aanwezig en met jong bedoel ik ook kindertjes, het lijkt wel of Spaanse kindjes nooit moe zijn want ze speelden er zo laat op de avond nog steeds lekker op los totdat ze rond half 12 moe bij hun ouders op schoot in slaap vielen en de ouders nog even door konden feesten want tussen 11 en 12 begint pas de live muziek. Dit keer kwam Ruben Line. Een gitaar spelende zanger met een schorre stem vergezelt met nog 2 bandleden, een gitarist en een percussionist. Blijkbaar speelde hij ook bekende liedjes want er werd af en toe flink meegezongen en geklapt door het publiek. Op het laatst ging zelfs iedereen staan en ging mee dansen. Wat een sfeertje en wat een gezelligheid, wij zaten ervan te genieten. Tot 2 uur duurde het concert. Wat hebben we het naar ons zin gehad zeg, de oudjes waren heerlijk op stap geweest. Om half 3 lagen we pas weer in ons bedje na een top avond.