Nog steeds zit het hele eiland zonder water, sommige hotels hebben grote watertanks waar veel voorraad in zit en hun gasten wel van water kunnen voorzien, maar bij de meeste mensen is deze opslag inmiddels leeg. Het water bedrijf gaat langs de huizen over het hele eiland met grote trucks met water om het te pompen in de tanks. Chey moest wel even naar zo’n truck rijden en vragen of ze haar huis niet zouden vergeten want deze ligt natuurlijk verscholen achter wat bomen en is nieuw gebouwd dus dat hebben ze misschien nog niet in de gaten.

Ondertussen gingen wij maar buiten de deur ontbijten bij Mayakita. Onze aanrecht stond nog vol met afwas. Het is bij dat ontbijt restaurant altijd druk, vooral met Amerikanen. Gelukkig hadden we het laatste tafeltje. Je hebt daar een mooi uitzicht op de rotsachtige kust van het eiland. Alleen Lila was niet zo in haar hummetje, niks hielp wat we ook deden ze bleef huilen. Gelukkig konden we haar op een gegeven moment kalmeren, het is ook zo lastig voor een 1.5 jarige om zich te uitten, ze kunnen nog niet praten maar willen wel veel duidelijk maken maar wij snappen dat niet altijd.

In de middag weer vaste prik even zwemmen. De water tank was inmiddels gevuld met 2000 liter water. We konden weer afwassen en het toilet doorspoelen. Lila en Chey gingen alvast douchen, wij zouden dat later wel doen.

Eerst maar eten bereiden, Lesley maakte een heerlijke pasta saus en ik kookte de pasta en maakte de salade. Heerlijk om samen buiten te eten in de tuin bij Pumbas Paradise.

Tot onze schrik hadden we s’avonds ineens geen water meer om te douchen, hoe kan dat nou? Morgen maar even verder zoeken hoe het kan dat de tank al weer leeg is.