In het hart van Andalusië zie je steeds meer een eenzijdig landschap ontstaan. Waar je heel vroeger nog wijnranken zag en een paar jaar geleden nog veel akkerbouw en veeteelt wordt het inmiddels steeds meer ingeruild voor de olijven teelt. Her en der zie je een boer nog wel eens wat anders proberen zoals de boer schuin achter ons met zijn pistache velden maar over het algemeen zijn het olijven, olijven, olijven.

Wij kijken uit op een enorme grote vlakte waar inmiddels al van alles is verbouwd. Vaak zie je er koolzaad of graan. De koeien, de paarden en de geiten komen dan op het land als de oogst geweest is. De roofvogel de grauwe kiekedief hebben we regelmatig een nest zien maken in het graanveld. De konijnen rennen er in het rond en vele andere diertjes eten en verschuilen zich erin.

Helaas is onze buurman, gelukkig alleen nog maar voor een stukje, gezwicht en heeft er zeker 1500, als het er niet meer zijn, jonge olijfbomen geplant. Zo zonde vind ik dat. Zo zien we steeds meer plekken waar bv tientalle paarden stonden te grazen veranderen in een eenheids worst want daar komen olijven bomen voor in de plaats. Het zal oa met het klimaat te maken hebben, er is steeds minder water en water is nodig voor de grond. De olijven kunnen heel goed met weinig water af maar ook deze olijven boeren hebben het niet makkelijk hoor. Kijk maar eens wat een fles olijfolie tegenwoordig kost.

Op ons land staan gelukkig honderden bomen ook 60 olijfbomen maar verder staan er beschermde steeneiken, amandelbomen, dennenbomen, valse peperbomen vijgenbomen en nog een paar andere fruitbomen en ook hebben we behoorlijk wat oleanders die inmiddels ook wel bomen lijken zo groot ze zijn geworden. Er is nog veel meer op ons land te vinden de brem, de yucca, de agave en vele kruiden planten. Diversiteit genoeg bij ons maar ik hoop dat de open vlaktes bij de boeren blijven en dat ze niet allemaal vol geplant worden met olijven maarja ik snap het ook wel dat er brood op de plank moet komen.