Na een fantastische familie vakantie slechts 2 maanden geleden in Mexico en een wandel verjaardags weekend in maart in België te hebben gehad is het nu alweer tijd voor een werk vakantie in Spanje.

Inmiddels hebben we Hacienda la Suerte al 12 jaar op onze naam staan, wat vliegt de tijd toch. We proberen elk kwartaal er een keer heen te gaan maar dat wordt steeds lastiger met een dochter die grotendeels in Mexico woont.

Onze vrienden Rinus en Catrien waren in maart voor een poosje bij de hacienda geweest. Ze hadden het getroffen met het weer met temperaturen van dik in de 20 graden. Ze hebben 6 dagen in de tuin gebuffeld, het ergste onkruid was weggehaald, maar ik kan je vertellen het was weer behoorlijk schrikken toen we aankwamen bij ons huis.

Wat een beetje zon en regen kan doen met je tuin zeg, de moed zakte ons bijna in onze schoenen. Pff wat een werk weer. Gasten die het huis huren in de zomer hebben vast niet door hoeveel werk het is om het er allemaal zo mooi uit te laten zien. Vele zweetdruppels zal het ons gaan kosten deze vakantie.

Soms denken we wel eens wat doen we ons zelf aan, maar als het er dan weer een beetje toonbaar uitziet zijn we enorm trots en blij met dit prachtige huis en plekje.

Dit keer hadden we een vroege vlucht, om half 5 in de morgen bracht onze zoon ons naar de luchthaven. De reis was zo om, peanuts natuurlijk vergeleken bij een reis naar Mexico.

We besloten even in Carihuela-Torremolinos een kopje koffie/thee aan het strand te gaan drinken. Daar waren we al een tijdje niet geweest en we zagen weer allemaal nieuwe restaurantjes en ineens vele ijssalons. Geweldig het was 26 graden en dat doet een mens goed. Ik ben al verkouden sinds ik terug ben uit Mexico en ik hoop dat dit zonnetje gaat helpen om die snotneus en dat hoestje eindelijk te laten verdwijnen.

Daarna door gereden naar Archidona, we wilden gaan lunchen op het plein maar niks was open, blijkbaar gaat alles daar pas vanaf donderdag open, soms kun je er geen pijl op trekken wat vorig jaar was kan nu weer helemaal anders zijn.

Naast het plein was wel een barretje open en daar hebben we 2 tapas genomen. Daarna de boodschappen gedaan bij de Mercadona.

Behalve dat we schrokken van het onkruid werden we ook heel blij toen we de prachtige wisteria weer in bloei zagen, wat een pareltje en echt jammer dat de bloei zo kort duurt ik zou willen dat het altijd zo uit zag. De salie stond ook prachtig paars te bloeien.

We begonnen met de meeste buitenmeubelen buiten te zetten zodat het weer voelt als je eigen plekje, wel even landen weer.

We hebben een plan voor morgen gemaakt want waar begin je in godsnaam als er zoveel werk te doen is. We gaan het echt druk krijgen de komende dagen. Om toch in een relax stemming te komen besloten we s’avonds een nieuw restaurant in ons dorp uit te proberen.

Eindelijk zit er dan een hip restaurantje in Villanueva de Tapia. Het heet Casa Estela, het is echt leuk ingericht, daar is echt aandacht aan besteed. Je kan er van alles bestellen van pizza’s tot een entrecote.

Verder is het wel echt Spaans met een tv aan met voetbal en felle lampen, een gokkast en een vrieskist in het zicht haha. Mijn ding is het niet, ik zou geen tv aanzetten in een restaurant en ik zal de lampen wat dimmen en zeker geen gokkast neerzetten en de vrieskist lekker in de keuken laten maarja ik ben dan ook geen Spanjaard.

Toen we thuis kwamen om 22 uur konden we gewoon nog zonder jas buiten zitten, wat heerlijk is dat toch. We zijn blij dat we hier weer zijn.