Na wederom een geweldig ontbijtje bij Kuka y Naranjo reden we op weg naar de volgende bestemming: Valladolid.

Toen we wegreden reden we per abuis een straat in die eigenlijk maar een piep klein stukje 2 richting verkeer was en ipv dat we snel de hoek omgingen reden we door en werden we een spookrijder. Binnen 5 seconden stond daar een politie agent en werden we aangehouden. Les moest zijn rijbewijs laten zien. De agent hield het verkeer tegen en wij konden keren. Oeps, dat wordt een dikke boete dachten we. Maar ik keek hem onschuldig aan en zei de hele tijd in het Spaans; Het spijt me, het spijt me, we wisten het niet en toen mochten we doorrijden gelukkig.

Na 2 uurtjes rijden kwamen we aan in Valladolid. Ons hotel ligt pal in het centrum, 2 minuten van de kathedraal. Les was moe en Jai en Fallon waren wel herstellende maar nog niet top. Daisy was nu ook niet lekker.

We besloten daarom bij het zwembad te blijven en wat eten te halen en bij het hotel op te eten.

Ook hier zit een Burrito Amor net zoals in Tulum en dat was goed bevallen en was maar een paar minuten lopen vanaf ons hotel.

Wat een super leuk restaurantje zeg, ik vond het eigenlijk jammer dat we er niet gingen eten maarja dat is even niet anders nu.

Lekker na het eten nog even zwemmen en Fallon wilde natuurlijk in de boot.

Om half 6 hadden we weer een walking tour geboekt. Dit keer zaten er Fransen bij ons in de groep. De man die ons de rondleiding gaf was van Maya afkomst en vertelde veel, alleen had hij een accent zodat het wat lastiger te verstaan was en dat er veel wind was maakte het ook lastiger. De verzamelplek was op het plein, daar stonden nog wat Maya krijgers klaar om een tradionele dans te doen voor de toeristen.

Verder stonden er op het plein ook de bekende witte stoeltjes.

In het midden van het plein is er een fontein met een Maya vrouw.

Het ziet er verzorgd uit allemaal, veel groen en leuke zitbankjes.

We liepen naar een allerschatigst straatje, calle de los Frailes.

Het zijn de oorspronkelijke huizen die voor prikkie gekocht zijn en opgeknapt zijn door de nieuwe eigenaren, ze hebben het geverfd (moet wel volgens een bepaald kleuren pallet).

Er zijn zaakjes in gemaakt, je vindt er tegenwoordig barretjes, restaurants, kleding winkeltjes, art winkels en antiek winkeltjes.

Vervolgens liepen we naar een klooster, dat is gesticht door de franciscanen, daar werd voor het eerst de Spaanse taal onderwezen aan Maya kindjes die waren weggehaald bij hun ouders met het doel om de maya taal te laten verdwijnen. Alleen ze gaven daar ook gewoon onderwijs, ze merkten echter dat de kindjes meer kennis kregen en aangezien kennis macht is, werd daar toch toen mee gestopt.

Later toen de opstand van de maya’s er was probeerde de Spanjaarden van het klooster en de kerk een veilige toevluchtsoord te maken. Interessante weetjes, er zijn 69 verschillende talen in Mexico en meer dan 360 dialecten.

De Spanjaarden kwamen voor het goud naar Mexico maar stuitte op Sisal, (touw ) en dat bleek het groene goud te worden.

Francisco de Montejo, (bekende veroveraar), je hebt de vader, de zoon en de neef met de zelfde naam. Ze hebben veel land afgenomen van de oorspronkelijke bewoners. De neef had eerst Vallodalid (vernoemd naar een Spaanse stad) aan de kust veroverd maar omdat het vlak bij een lagune lag waren er veel muggen en werd het naar het binnenland verplaatst. Zo vertelde de gids nog veel meer, daarom vind ik het zo leuk om een tour te doen, je leert echt veel over de stad en het land.

Fallon spotte nabij het klooster natuurlijk weer een speeltuintje, dat ziet ze direct.

Ik mijn letters, hele mooie dit keer.

We gingen nog even gezellig eten en Fallon was dol op broodje met knoflooksaus. Wat doet ze toch heerlijk mee met alles.