Wat gaat de tijd toch snel, ons verblijf in Bacalar zit er alweer op. Het enige minpuntje wat ik kan bedenken is iets waar het hotel zelf niks aan kan doen. Door de aanleg van die tren Maya reden er veel vrachtwagens met zwaar materiaal over de snelweg en dat maakte een enorm lawaai, alleen in het eerste appartement was dat zeer goed te horen en daar sliepen wij nu net, de rest van onze groep zat wat verder weg en had er geen last van.

We vertrokken rond 11 uur en onderweg maakte we een tussenstop in een klein dorpje. Daisy heeft een Mexicaanse simkaart en kon daardoor een restaurantje zoeken. We kwamen in een super leuk restaurantje dat heette San Valentin.

Perfect gekozen, heel lokaal en ze hadden feest ze bestonden 14 jaar en er was een zangeres aan het optreden. Hier en daar een valse noot er tussen, haha maar wel super gezellig.

We bestelden gorditas (dikkertjes) dat is een kleine taco maar dan gefrituurd. Behalve vlees kun je er koriander en kool op doen en natuurlijk een heet sausje erbij. De kaas liefhebbers bestelden een quesedia en er werd ook sope met carnitas besteld en iedereen zat te smullen. De carnitas werd op een bijzondere manier gemaakt.

We besloten niet direct naar het hotel te gaan maar naar Gran cenote. Het water is daar heel helder met verschillende kleuren.

De grotten zijn leuk om in te snorkelen. Er zwemmen ook veel schildpadjes in het water.

Fallon vond deze cenote een beetje spannend dat kwam door de grot en doordat het water iets frisser is denk ik.

Deze cenote is populair denk omdat je er mooie foto’s kan maken maar ik vond hem in verhouding met de andere waar we geweest zijn minder mooi en een stuk duurder en ook minder geschikt voor kleine kinderen omdat je niet makkelijk het water in komt.

Tevens vind ik het ook minder dat je allemaal verplicht bent een zwemvest aan te doen en dat zwemt minder lekker.

Wat wel een pluspunt was was dat er een groot grasveld bijzat en Fallon speelde daar lekker met andere kinderen.

Jairo had het ineens heel erg koud en zat te rillen, oh jeetje dat is geen goed teken.

We besloten naar het hotel te gaan wat 20 minuten van de cenote af ligt. De wegen in Tulum zijn niet goed, wat een gehobbel zeg met al die kuilen. Langs de strandweg zitten allemaal hotels en restaurants daardoor zie je de zee niet liggen. Ons hotel Posada Lamar zit gelukkig pal aan het strand, het is kleinschalig en heeft echt de beach vibe. Met blote voetjes liepen we door het zand naar onze kamer.

We hadden 2 kamers geboekt. 1 voor 4 personen en 1 voor 2 personen. Fallon slaapt in haar eigen tentje dus gaat natuurlijk altijd bij haar papa en mama op de 2 persoonskamer, alleen daar was een probleempje mee zei de mevr bij de receptie. Ze kunnen maar 1nacht in die kamer en de volgende dag moeten ze verkassen naar een andere kamer.

Dan krijgen ze wel een upgraden naar oceaan view. Maar nu een beetje onhandig omdat Jairo zich ziek voelt en misschien wel wat langer in bed wil blijven liggen.

Nadat we de spullen op de kamer gezet hadden gingen we chillen bij het strand.

We kregen een welkomstdrankje, een lekkete sterke margarita.

 Fallon speelde met blokjes en was daar de heke tijd zoet mee. Taartjes in de oven zei ze de hele tijd.

In de avond gingen we 2 plekjes verder lopen en daar zat een onwijs mooi Italiaans restaurant.

Als je binnen komt loopt je eerst door een soort straatje met allemaal planten en prachtige potten, er zitten doorkijkjes wat wel winkeltjes lijken.

Super verzorgd allemaal. Eenmaal in het restaurant aangekomen kun je kiezen om binnen te zitten, half binnen half buiten, of geheel buiten te zitten.

Wij kozen voor semie binnen. De keuze was pasta of pizza voor ons.

Fallon zat vol maar toen er werd gevraagd wie er nog ijs wilde had ze ineens weer trek. Zo schattig te zien hoe ze zat te smullen. Het is niet goedkoop hier maar dat is het nergens in Tulum. Maar we proberen niet daar aan te denken en gewoon te genieten en dat lukt goed.