Vandaag vervolgen we onze reis, maar eerst even ontbijten.

Wederom een leuke tip gehad van de hotel eigenaar. 

Choux Choux was een leuk restaurant op ongeveer een kilometer bij ons vandaan. Als je de kaart bekeek kreeg je keuze stress zoveel stond erop. Alles wat er geserveerd werd aan onze tafel zag er top uit.

Ze hadden er zelfs croissants, taartjes en pancakes maar ook diverse soorten eitjes en salades, yohurtjes en fruit, werkelijk niks ontbrak er op de kaart en alles tegen schappelijke prijzen. De rekening, zag ik op mijn afschrift, van gisteren avond was wel behoorlijk duur omdat het in de winkelstraat lag, daar moeten we dus voortaan even rekening mee houden en een straatje verder lopen.

Na het eten eerst even tanken want op weg naar Bacalar zit niet zoveel.

Je rijdt lekkerlijk op een weg door de jungle, er was veel vrachtverkeer op de weg en dat komt omdat ze een treinverbinding zijn aan het aanleggen, sectie 6 die gaat van Tulum naar Bacalar, je ziet op het kaartje wat nog in aanbouw is dat is licht grijs, ze willen dit traject van 256 km dit jaar klaar hebben, wat een enorme klus. Die trein verbinding wordt de Maya tren genoemd.

Het hele project beslaat uit 7 secties en is ruim 1.500 km aan spoorlijnen en zal de staten Chiapas, Tabasco, Campeche, Yucatán en Quintana Roo met elkaar verbinden. Een enorme boost voor het toerisme zal dat geven.

Na ruim een uur gereden te hebben maakten we een tussen stop in Chunyaxche bij de Muyil tempels, het is waarschijnlijk de oudste en langst bewoonde Maya tempel aan de oostkust.

Het is een mooi klein Maya complex. Het is er nog niet overspoeld met toeristen, er liepen slechts een paar mensen.

Je kan ook nog doorlopen en een wandeling maken door de jungle tot aan de lagune en daar een boottocht op de lagune maken, maar wij kozen alleen voor de tempels omdat we nog een reis voor de boeg hebben naar Bacalar en daar gaan we wel een boottocht maken.

Fallon vertelde we dat dit geen gewoon bos was maar een jungle. Nog maar niet het verschil verteld maar een jungle is onstaan zonder tussenkomst van de mens. We vertelde ook dat de stenen die daar lagen heel oud waren. Later zullen we haar meer gaan verellen bv dat de Maya’s een indianenvolk waren met een hoog ontwikkelde beschaving. Zij leefden in plaats van in één groot rijk, in verschillende onafhankelijke steden, we zullen nog wel een aantal complexen meer gaan bewonderen op onze reis.

Bouwen bouwen zei Fallon de hele tijd en keek geïnteresseerd om zich heen, die kleine meid maakt wat mee hoor op haar leeftijd.

Na ongeveer een uurtje rondgelopen te hebben vervolgden we onze weg weer. We moesten nog ruim 2 uur rijden, een saaie weg en vrijwel niks te vinden om wat te eten, ja een klein tentje waar je drinken en chips kan kopen, en daar stopten we dan ook even, er zat ook een klein vriezertje bij waar wat ijsjes inlagen en die namen we maar bij gebrek aan beter. Toen we aankwamen bij ons hotel waren we onder de indruk.

Ik had 3 kamers geboekt aan het meer bij Mi Kasa su Kasa.

Wat een oase van rust hier in dit kleinschalige complex. Echt geweldig, het ziet er allemaal prachtig stijlvol, modern en strak uit.

Er zit ook een zwembad bij en we namen allemaal een lekkere duik om af te koelen.

Daarna even een duik in het meer, na 6 uur mag je niet meer in het meer want het wordt dan al bijna donker, dat is voor de veiligheid. Je kan ook gratis gebruik maken van de padelboards en kano’s.

We besloten om hier op het park te gaan eten want het ziet er allemaal zo idyllisch uit.

In een prieeltje met uitzicht op het meer kregen we ons diner geserveerd.

Echt alles was fantastisch, het is hier echt een paradijs.