Het wekkertje ging vroeg vandaag. We gingen met de trein naar de luchthaven en na de douane onmoeten de vakantiegangers elkaar. Fallon stond al met haar neus gedrukt tegen het raam om vliegtuigen te spotten, waar gaan we naar toe vroeg oma aan haar kleindochter. MEXICO kwam er enthousiast uit dat kleine mondje geroepen.

Ze had al rode wangetjes van de spanning. Wat een avontuur voor die kleine meid van 2.5. Het zal een hele onderneming worden.

Eerst moeten we maarliefst 11 uur in het vliegtuig zitten voordat we aankomen. We hadden de 2 middelste rijen stoelen achter elkaar. Fallon keek haar ogen uit toen we echt het vliegtuig gingen instappen. Dat ding dat ze altijd in de lucht zag vliegen hoog in de wolken daar kon je echt instappen. De eerste 2 uren ging het prima maar daarna dacht ze nu wil ik er wel uit en werd ze een beetje opstandig. Wilde wel eten, wilde het toch ineens weer niet. Wilde wel kleuren en toch weer niet. Wilde wel bij papa mama zitten en toen weer bij oma en opa en toen bij tante Elvira en visa versa. Wilde rondjes lopen en toch weer niet. Het viel allemaal niet mee om haar draai te vinden. Maar toen ze bij tante Elvira op schoot zat en oma muziek oortjes in haar oor deed met liedjes van juf Roos viel die kleine rakker toch in slaap. Onder haar hoofdje legden we een kussentje en haar beentjes op oma haar schoot en zo heeft ze een uurtje geslapen in de armen van Elvira. Daarna werd ze gelukkig vrolijk wakker en ging de rest van de vlucht redelijk voorspoedig.

Toen we aankwamen in Cancún, dat in de
oude Maya taal Pot van goud betekent stond er een belachelijk lange rij bij de paspoort controle.

Na een poosje daarin gestaan te hebben zagen we ineens twee borden, links voor Mexicanen, Amerikanen en Canadezen en rechts voor de rest van de landen. Maar het leek maar 1 rij. Ik ging op onderzoek uit en liep rechts langs die rij naar het einde en ja hoor daar kon je ook staan en die rij was korter. Ik haalde de rest en we hebben uiteindelijk nog zeker een uur in de rij gestaan maar toen hadden we eindelijk onze stempel voor een tijdelijk gratis visium gekregen. We besloten de groep te splitsen. Les en ik gingen de autohuur regelen en de rest ging al naar buiten waar Cheyenne hun stond op te wachten. Wij werden door een busje van Europcar opgehaald en toen we bij het auto bedrijf aankwamen stond Chey met de rest daar ook al. Het ging lekker inefficiënt maar na een uur hadden we onze Nissan 4 deurs sedan eindelijk. We verdeelden de groep over 2 auto’s en we reden achter onze dochter aan naar haar appartement. Het was behoorlijk druk onderweg want inmiddels was het al rond 6 uur lokale tijd. Na een half uurtje kwamen we aan bij het nieuwe stekje van onze dochter. Bewaking bij het hek en een grote parkeerplaats. Achter de flat lag een prachtig tropisch zwembad, dat gaan we morgen maar even beter bekijken. Eerst maar naar binnen. Fallon spotte gelijk de poezen Frodo en Nero en werd daar helemaal blij van.

Ongelooflijk dat ze nog steeds wakker was die kleine donder en midden in de nacht (Nederlandse tijd) luste het mevrouwtje nog wel patatjes. We besloten om eten te laten bezorgen want we hadden allemaal geen fut meer om uiteten te gaan. Genoeg ruimte in het mooie appartement. Er werd heerlijk gesmuld van onze eerste echte mexicaanse mais taco’s.

Het gerecht pastor viel goed in de smaak, dat is lekker gekruid varkensvlees. Ook iets met rundvlees stond er, verder veel limoen, ananas, koriander, cactus, bosui en guamole saus en een andere pittige salsa.

Met een rond buikje voelden we nog meer onze moeheid. Cheyenne en Arturo hebben 2 slaapkamers dus daarom bleef de kleine meid met haar ouders daar. Arturo had voor ons en Elvira een hotelkamer geregeld in het hotel waar hij manager van is. Als een echte speedy Gonzales reed hij door de stad en wij scheurden achter hem aan en konden hem nog net bijhouden. Na 15 minuten waren we bij hotel Nomads midden in de stad en midden in het feestgedruis.

Het is carnaval deze week. Maar voor ons nu maar even niet.

Onze kamer was onverwachts groot, top geregeld hoor door onze aanstaande schoonschoon. Volgens mij kon ik niet eens meer tot 10 tellen zo snel sliep ik. Morgen wordt ons avontuur vervolgt.