Ach wat fijn het zonnetje komt tevoorschijn achter de wolken, het is 15 graden nu. We gaan weer lekker buiten aan het werk vandaag. Les voelt zich iets beter maar moet het wel nog rustig aan doen. Dat is super moeilijk voor hem want hij steekt graag zijn handen uit de mouwen.

Soms voel ik mezelf een beetje dom want ik bedenk wat vanachter mijn bureau maar heb soms niet ingecalculeerd hoeveel werk dat wel niet is. Ik dacht ik ga deze vakantie het onkruid uit de tuin halen en stenen rond de nieuwe plantjes plaatsen en de oleanders even snoeien maar dat is toch wel inspannend werk en meer dan ik dacht.

Er zit een verschrikkelijk plantje tussen de zahorra dus ik moet blij zijn als ik er een paar weg krijg het is een soort wilde krokus met bolletjes vast in de grond. Nou ik doe wat ik kan deze vakantie, de rest van het werk moet ik dan opschuiven naar de volgende keer.

Ik denk vaak dat we in een week zoveel klusjes kunnen afmaken maar de werkelijkheid valt tegen.

Neem nu het tegelen van het aanrecht blad het is niet alleen plakken, Les en ik zijn eerst al 2 uur bezig geweest met het schoonmaken en afschuren zodat de oppervlakte recht is. Toen is Les gaan meten en daarna met de slijpzaag het op maat gaan maken. Dat is nog niet klaar pas als alles op maat is kun je gaan plakken.

Paco zal van de week de wasbak erin gaan zetten en daarna moet dan ook weer goed gemeten worden om de tegels daar goed aan te laten sluiten. Totdat het donker werd hebben we gewerkt.

Tussen de middag aten we een mie soepje en vanavond lekker uiteten bij La Cocina, Indiaanse avond.

Ik had de samosa’a vooraf en Les de kebab en beide hadden we een kipcurry.

Zoals altijd hier was alles onwijs lekker.

Toen we weer naar huis reden zagen we de mooie versiering met lichtjes.

Zowel in Iznajar als Tapia hadden ze hun best gedaan.