Ons buitenkeuken projectje gaat lekker. Van een afstandje volg ik het met grote interesse en geef ik instructies.

Ik heb mijn roeping van aannemer misgelopen. Ik kan namelijk prima het overzicht houden en een ander precies zeggen hoe ze het moeten doen. Heb je hieraan gedacht, heb je daaraan gedacht zeg ik regelmatig. Nee dat moet hoger of ik wil het zo breed en zo diep.

Of ik zie dat je daar nog wat cement moet smeren of daar moeten nog wat stenen bij of dat moet platter. Ik weet precies wat ik wil maar een ander moet het uitvoeren. Niet dat ik twee linker handen heb maar ik weet wel wat mijn kwaliteiten zijn en wat niet. Als ik de foto’s ontvang glunder ik van trots. Wat hebben ze het al mooi gemaakt, ik kan niet wachten om het volgende week in het echt te zien. Maar dan zijn we zelf aan de bak, kraan uitzoeken, een gootsteen kiezen, tegeltjes voor op het aanrechtblad en tegels voor op de grond.

Gelukkig is de keuken makkelijk te bereiken ook vanaf de bovenkant want het trapje is ook mooi geworden. Leuk hoor allemaal.