Soms ontdek je een restaurant waar je terug wilt komen omdat de keuken zo lekker is en de prijzen zo goed zijn.

Zo’n restaurant is Gastrobar La Huella. Helaas ligt het niet naast de deur dus komt het er niet altijd van deze te bezoeken. Hemelsbreed zal het wellicht niet zover zijn bij ons vandaan maarja die bergen hé, kronkelende smalle weggetjes door de olijfboomgaarden van hoog naar laag zorgen ervoor dat we vanaf ons huis 40 minuten moeten rijden om er te komen. In het donker vind ik dat meestal geen succes vandaar ik daar ook graag heen ga voor de lunch. Zondag is een uitstekende dag daarvoor. We hadden eerst nog het idee omdaar in de buurt te gaan wandelen maar daar was het vandaag echt te warm voor, jeetje 1 oktober en 37 graden stond er op de temperatuurmeter in de auto.

Het restaurant is leuk ingericht zeker voor Spaanse begrippen. Er zaten alleen maar Spaanse mensen en wij waren de enige toeristen. Nicolas de Argentijnse eigenaar zorgde ervoor dat het ons aan niks ontbrak. We kregen eerst een klein warm croissantje met boter met stukjes zwarte olijven erin en daarna nog een amuse van kikkererwten met ras el hanout kruiden.

Daarna nog een vers broodje met olijfolie uit de streek en toen moesten we nog beginnen.

Lesley koos voor de avocado zalm en ik nam de heilbot.

Het smaakte zoals gewoonlijk weer helemaal perfect. Nicolas vertelde trots dat zijn vrouw Marysol vaak samen met een sterrenkok kookt die bij haar op school heeft gezeten en dat proeven we ook, die saus die bij mijn heilbot zat smaakte zo zacht als fluweel. Ons toetje gingen we delen maar denk niet dat we toen klaar waren, van het huis kregen we nog een toetje om te delen, wat een verwennerij.

Toen we de rekening kregen zagen we dat deze nog ruim onder de vijftig euro was. Goede prijs hoor. We gingen wederom tevreden weg.

Omdat een wandeling naar de waterval er niet in zat besloten we naar Iznajar te gaan, lag toch op de route, om daar toch nog iets van het feest mee te krijgen, wat al een paar dagen aan de gang is.

Rondom de kerk stonden allemaal kraampjes, het thema was Moors en middeleeuws blijkbaar want de kooplui hadden allemaal dat soort kledij aan en het dorpje was versierd met vlaggen, tapijten en ridderachtige dingen.

De kindertjes konden zwaardvechten en er stonden allemaal ouderwetse spelletjes opgesteld, leuk voor jong en oud.

Er waren ook 2 pop up barretjes om ons van een drankje te voorzien en als je zou willen ook een hapje.

Maar niet voor ons wij zaten nog vol.

Eindelijk hebben we na al die jaren ook een bezoek gebracht aan het kasteel, wat een goed onderhouden ruïne is.

Elke keer als we het in het verleden wilden bezoeken was het dicht, nu hadden we geluk want er zou ook een optreden plaats vinden om 19 uur op de binnenplaats.

Het kasteel was best groot en heel interessant om te bezoeken, de ridderzaal,

de kerkers, de muren waar je op kon lopen,

de binnenplaats etc etc, er was genoeg te zien en voor maar €2 pp.

Vanwege de warmte werd het programma omgegooid en werd het concert naar binnen in de bibliotheek verplaatst.

Daar hebben we een deel van het concert van het ensemble Andalusi de Tetuán meegemaakt, want na een paar nummers voelden we dat we moe waren en wilden we naar huis.

Er was genoeg te beleven vandaag maar de dagen hiervoor was er ook van alles te doen van flamenco dans tot Spaanse zang en vuurspuwen maar dat hebben wij helaas gemist.

Er was voor ieder wat wils georganiseerd, er is echt heel veel aandacht aan besteed door de feestcommissie van dit kleine dorpje, heel leuk. Bussen vol uit de omgeving kwamen langs, ik heb het zelden zo druk gezien rondom de kerk. Fantastisch om mee te maken ondanks dat ik de helft zag met mijn wazige oogje. Thuis rustig nog een kopje thee drinken op ons terras en op tijd naar bed visoogje is moe, het was weer een dagje vol belevenissen.