De meningen zijn verdeeld over gastrobar La Canteras, waar de ene lyrisch was was de andere kritisch. Zoveel mensen zoveel wensen en waarschijnlijk is de ene avond de andere avond niet. Een andere kok of andere serveerster kan je avond ook maken of breken. Ik was iniedergeval benieuwd. Natuurlijk moet je zelf iets uitproberen om er een mening over te hebben.

Om half 9 hadden we afgesproken met Rob en Ibolja van Cortijo del Sueño. Het was denk wel een jaar geleden dat we elkaar voor het laatst gezien hadden, leuk om gezellig bij te kletsen onder het genot van een tapa en een drankje.

De locatie van het restaurant is super, je kijkt uit op het hoogste punt van het stadje.

Het gebouw is modern en buiten stonden de tafeltjes gedekt. Ik had voor de zekerheid gebeld om te reserveren. Alle tafels die gedekt stonden waren bezet maar ik gok dat ze nog wel een voorraadje hebben staan om wat bij te schuiven, het terras is immers groot genoeg.

We begonnen met 2 tapas per persoon en een schaaltje huisgemaakte garnalen kroketjes. Je kan ook een groter gerecht kiezen maar wij besloten het deze avond bij de tapasjes te houden en bestelden later nog een rondje.

Elke tapas was een schilderijtje en smaakte zalig.

De bediening was ook top, vriendelijk en snel. Voor mij is dit restaurant geslaagd.

Hier gaan we terug komen zeker weten, ook omdat ze lekkere toetjes hebben. Zelfs mijn lievelings.

Ik ben wel benieuwd hoe het er binnen uit komt te zien als het buiten te koud wordt. Dat zag er nu een beetje sfeerloos uit. Maarja dat zijn we wel gewent van de Spanjaarden inmiddels. Fel licht en geen plantje of andere decoratie daar doen ze gewoon niet echt aan, het gaat om het eten en dat was prima in orde. Ik had natuurlijk weer veel te veel gegeten, ik leer het ook nooit.